Positieve ervaringen scheiden?
De kogel is door de kerk, mijn man en ik gaan scheiden. Na jarenlang vele ruzies en onbegrip is er teveel stuk gegaan. We komen er niet meer uit en het voelt niet meer goed. Het is een dominante man en hij heeft woedeaanvallen, waarvan ik weet dat het na al deze gebeurtenissen alleen maar erger gaat worden. Dat kan ik mijn dochter niet aandoen.
Maar dan het ergste stuk: ik voel me verscheurd dat mijn dochter nu al, op de leeftijd van 2 jaar, haar ouders de helft van de tijd moet missen. Ik voel me zó schuldig dat ik haar dat aandoe. Ik kan haar niet goed uitleggen waarom ze mij dan moet missen en die gedachte breekt me.
Ik ben hier opzoek naar positieve ervaringen. Natuurlijk, scheiden is altijd lijden, maar ik hoop heel erg op (iets) positievere verhalen. Al haal ik daar ook maar een klein beetje steun uit 
.
Renate46 schreef op 06-09-2026 om 19:28:
[..]
Je zal eerst gescheiden moeten zijn om een sociale woningbouw te kunnen krijgen. Anders teveel inkomen en dus krijg je dit niet. Hoelang sta je al ingeschreven? Nummer 5 nu staan zegt niks over de volgende keer. Ook krijg je geen urgentie meer voor scheidingen.
Je moet eerst eens rust nemen en laat hem ook een paar dagen op jullie dochter passen. Zoek de rust alleen op en ga nadenken. Je vliegt nu van links naar recht.
Shit hier heb ik niet over nagedacht. Die woning kan ik inderdaad niet krijgen nee. 
ik moet inderdaad proberen het dag per dag te bekijken...
ArianneH schreef op 06-09-2026 om 21:09:
[..]
Sila, begrijp ik nu dat jij aldoor voor jullie dochter zorgt, dat je haar meeneemt naar jouw moeder als jij daar gaat slapen? Ook in het weekend?
Zorg hij niet alleen voor haar, nooit?
Hoe zie je de zorg of de verdeling van zorg tussen je man en jou als jullie niet meer samen wonen? Concreet? Ook gezien bovenstaande post van IMI-x2?
Ik slaap 's avonds bij mijn moeder en heb haar vandaag overdag meegenomen. Na het eten bracht ik haar naar huis en ben ik weer weggegaan. Morgenochtend kom ik weer naar huis. Zijn moeder woont verder waardoor het lastiger is voor hem. Hoe we dit verder gaan aanpakken, moeten we echt nog even bekijken...
ArianneH schreef op 06-09-2026 om 21:20:
En hebben jullie nu besproken hoe jullie het wonen de komende weken vormgeven?
Dat is nu van groter belang dan de definitieve woonvorm. Stap voor stap, eerst de tijdelijke situatie, later pas de definitieve situatie.
En je man moet eerst de scheidingsmelding laten landen en gaan accepteren. Als je te snel wilt, kan dat ook het scheidingsproces frustreren.
Sowieso heb ik het advies om nooit verplichtingen voor een andere woning aan te gaan als je niet eerst met elkaar afspreek wie wat gaat betalen. Anders moet je zowel voor de nieuwe als (de helft van) de huur voor de oude woning betalen. En ook handig om dan een eerlijke verdeling van de spullen meteen te regelen.
Fijn als je ook meer helderheid geeft over (jouw ideeën over) de verdeling van de zorg voor jullie dochter met ons deelt. Hoe het nu is, en hoe je het voor de toekomst voor je ziet.
Sterkte, het is heftig, maar je kunt dit echt. Als je met iemand met dergelijk naar gedrag kunt samenwonen en je houdt dat vol, dan ben je sterk. Dus dan kan je ook van hem scheiden.
Er zijn hier heel veel mensen die met je mee willen denken. Komt goed.
Onze afspraken gaan gelukkig redelijk, we willen voor ons allebei dat we er goed uit gaan komen en gunnen het elkaar. Alleen nu wel lastig dat hij op mn gevoel gaat inpraten en emotioneel gaat doen. Ik denk ook niet dat ik dat kan blijven volhouden, maandenlang bij mijn moeder slapen. Hoewel het fijn is om met mijn moeder te zijn, is het niet thuis en voel ik me bezwaard.
Volgens mij is meestal de aanvraag van de scheiding voldoende om in aanmerking te komen voor een sociale huurwoning.
Thera schreef op 06-09-2026 om 22:06:
Volgens mij is meestal de aanvraag van de scheiding voldoende om in aanmerking te komen voor een sociale huurwoning.
Goed om te weten! Morgen maar gelijk in gang zetten dan...
Thera is me voor: de scheiding hoeft nog niet rond te zijn om een huurwoning te kunnen krijgen. Vraag anders na bij de woningbouwvereniging hoe dit precies zit
Sila1 schreef op 06-09-2026 om 21:54:
[..]
Onze afspraken gaan gelukkig redelijk, we willen voor ons allebei dat we er goed uit gaan komen en gunnen het elkaar. Alleen nu wel lastig dat hij op mn gevoel gaat inpraten en emotioneel gaat doen. Ik denk ook niet dat ik dat kan blijven volhouden, maandenlang bij mijn moeder slapen. Hoewel het fijn is om met mijn moeder te zijn, is het niet thuis en voel ik me bezwaard.
Sila, ik moet je waarschuwen. Het is enorm belangrijk dat jij niet de hele tijd (je hebt het over maandenlang) weg gaat uit jullie woning.
Ik heb dat overwogen tijdens de scheiding maar mijn advocaat zei: niet doen.
Dan ben je straks het recht op je woning kwijt.
Dat hoorde ik ook van een andere vrouw die in een nare scheiding zit. Waar de ex de toegang tot de woning weigerde toen ze een paar weken weggeweest was omdat hij haar probeerde te wurgen en ze op advies van Veilig Thuis even niet terug naar huis ging om de boel te laten bedaren. Daar ben je vet mee, met zo'n advies van Veilig Thuis, NOT!
Een rechter zal je dan ook niet meer helpen, dus echt uitkijken.
Dus af en toe kort weg gaan is oke, maar niet langer dan een paar dagen.
En laat hem ook af en toe (regelmatig!) weggaan!
Prima als hij bijv. het weekend het huis uitgaat, als dat handiger is voor hem, maar jullie moeten elkaar afwisselen. Leg de afspraken over het afwisselen ook vast in de mail of de app, zodat duidelijk is dat jullie elkaar afwisselen. En dat jij niet vrijwillig (en langdurig) de woning verlaat.
Is echt belangrijk.
Voel je niet verantwoordelijk om steeds weg te gaan omdat jij gezegd hebt dat je wilt scheiden. De reden is dat je je onveilig voelt bij hem, hij agressief en intimiderend is. Ook als hij zielig doet, niet serieus nemen. Is manipulatief gedrag. Dat weet je, dus laat je niet manipuleren. En laat je daarbij helpen door anderen als dat nodig is. Vertel vriendinnen en je moeder (evt. broers of zussen?) wat hij je allemaal aangedaan heeft (fysiek en mentaal), vertel ze dat hij de zielige kaart trekt en je weer helemaal inpalmt en of ze je willen helpen niet zwak te worden en de scheiding niet door te zetten.
En zoals iemand anders al schreef: als hij wel voor jullie dochter kan zorgen, laat hem dan ook voor haar zorgen, zodat jij meer rust hebt om dingen uit te zoeken en te regelen. En om over dingen na te denken.
Focus je nu maar eerst op de tijdelijke regeling en de praktische kant ervan. De rest komt later.
Sterkte.
Zakelijke dingen komen we wel uit. Ik heb het er meer moeilijk mee dat ik voel dat ik zwakker word. Ik heb weer de hele nacht wakker gelegen en gehuild en ineens ga je dingen romantiseren. Ik wéét dat het niet meer kan, maar ben zo bang en alles voelt als een zwart gat. Alsof ik de rest van mn leven ongelukkig en eenzaan ga zijn....
Een scheiding is geen lolletje, maar natuurlijk kom je er wel weer bovenop.
Je kunt trouwens ook prima ongelukkig en eenzaam zijn binnen een huwelijk; vooral als je de hele tijd op je tenen moet lopen, op je hoede voor de volgende uitbarsting.
Temet schreef op 07-09-2026 om 07:12:
Een scheiding is geen lolletje, maar natuurlijk kom je er wel weer bovenop.
Je kunt trouwens ook prima ongelukkig en eenzaam zijn binnen een huwelijk; vooral als je de hele tijd op je tenen moet lopen, op je hoede voor de volgende uitbarsting.
Ik zie het nu niet. Ga zo ook maar de dokter bellen. Ben zwaar in paniek en alles voelt als een zwart gat. Voelt nu even totaal niet alsof alles straks beter gaat voelen...
Ik ben nu ook even niet met praktische zaken bezig maar vooral met mijn gevoel. De ochtenden zijn zó zwaar. Ik heb alleen wonen voorheen ook pittig en eenzaam gevonden. Het zal uiteindelijk vast een beetje wennen, maar ik zie mezelf nu al helemaal bang en alleen in mn nieuwe woning zitten. En dan ook nog eens het idee dat we altijd verbonden blijven door onze dochter. Zij een nieuwe stiefmoeder, met hem op vakantie, loslaten.... ik ben echt zwaar in paniek nu.
Sila1 schreef op 07-09-2026 om 07:20:
[..]
Ik zie het nu niet. Ga zo ook maar de dokter bellen. Ben zwaar in paniek en alles voelt als een zwart gat. Voelt nu even totaal niet alsof alles straks beter gaat voelen...
Sila1, ik zou je toch adviseren om de tijd te nemen. Je holt nu voorbij alle moeilijke kwesties en loopt vast omdat je geen beeld hebt van wat het uiteindelijk gaat worden en toch ben je daar vooral druk mee.
Een van die moeilijke kwesties is dat er bij een scheiding altijd sprake is van verlies, op wat voor manier dan ook. Daar moet je aan wennen voordat je weet wat voor verlies je daadwerkelijk moet accepteren. Een andere moeilijke kwestie is dat een scheiding altijd twee personen betreft. Het is goed om een poging te doen zoveel mogelijk gelijk te komen in het proces. Hij is nog niet zover. Als je dan gaat doordrukken krijg je uiteraard boosheid en frustratie aan de andere kant. Je wil geen relatietherapie, hoewel dat zeker ook behulpzaam kan zijn bij het inzicht in de manier waarop de relatie is gelopen. Dat zal dan toch enige uitleg vragen, waarom niet. Als je man een wisselend inkomen heeft kan het zijn dat alimentatie voor jouw rekening komt, dus je weet nog niet waar je aan het einde van het traject mee te maken hebt.
Dus neem de tijd. Voor de moeilijke vragen rond huisvesting bijvoorbeeld. Oriënteer je, maar zet nog geen grote stappen. Ook met het overlaten van zorg aan de vader, neem de tijd om een goede zorgverdeling uit te zoeken. Ook voor gesprekken over jullie relatie.
Let wel, er is straks niemand die de moeilijke dingen voor je gaat oplossen. Je moet dus zorgen dat je zelf zoveel mogelijk weer stevig in je schoenen staat als de scheiding afgerond is.
Ik heb je ook eerder al geadviseerd om relatietherapie te starten. Zeker omdat je zelf nu steeds wiebeliger en instabieler lijkt te worden lijkt therapie me heel verstandig.
ik ben net naar de huisarts geweest en die heeft me doorverwezen naar maatschappelijk werk. Daarnaast ben ik vrijdag uitgenodigd voor een bezichtiging van de flat. Voordelen: ik ga er financieel op vooruit (we hebben afgesproken dt degene die in t huis blijft het kindgebonden budget krijgt) en ik heb vriendinnen en winkels op loopafstand. Nadelen: ik ga van mijn droomhuis in droombuurt die eindelijk helemaal naar wens is, naar een flatje op 4hoog bij sociale huur. Ik ben heel bang als ik dit direct aanpak ik spijt ga krijgen, maar ana de andere kant geeft het wel de kans om alles snel rond te krijgen. Wat moet ik doen?