Positieve ervaringen scheiden?

Sila1 schreef op 08-09-2026 om 10:08:

[..]

Ik moet echt voor ogen houden: hij beperkte me in mijn dagelijks leven en was controlerend. Hij zat het liefst met zn drietjes op de bank en als ik wel wat wilde doen, moest ik dat duidelijk van tevoren aangeven en hij begreep niet dat ik vaak op pad wilde. Hij probeerde me echt wel los te laten, maar was zo graag bij mij en zo onzeker dat er gekke dingen zouden gebeuren als ik weg zou gaan dat hij dan in zijn hoofd ging zitten. 

Denk echt dat jullie relatie te redden is. Relatietherapie ga het volgen, therapie voor jullie apart. Ga samen naar de huisarts.

Je bent echt nu overspannen van alle gedachtes en jullie gaan ze te snel. 

Weet hij jouw verhaal wel??

Sila1 schreef op 08-09-2026 om 12:59:

[..]

En toch vind ik dat moeilijk omnte zien. Het is geen monster.

Je hoeft hem niet als monster te zien. Hij is de vader van je dochter. punt. Maar de emotionele afhankelijkheid die jij hebt richting hem is echt zorgelijk. Zowel zijn als jou gedrag leveren rode vlaggen op.

Je bent 1 grote emotionele wervelwind op het ogenblik en je schrijft wel dat jullie er zakelijk uit komen maar ik lees geen enkel zakelijk inzicht/bericht van jou over de scheiding. 

Je plaatst zijn opmerkingen ook niet in perspectief. Hoezo zegt hij " het komt goed"  wat moet er goedkomen dan en waarom laat jij je daar emotioneel zo door meeslepen. Zondag wilde hij nog niet scheiden en nu opeens wel? Waar is zijn wens van relatietherapie gebleven die hij wilde?

Je schrijft dat hij jou van alles gunt. Hoezo van alles gunt? Hij gunt jou binnen de relatie niet eens de vrijheid. 

Je relativeert zijn opmerkingen niet. 

Je zegt dat hij van een mug een olifant kan maken, nou ga er maar van uit dat dat na de scheiding ook gaat gebeuren. 

En dan schrijf je over scheidingssites, wil jij via internet scheiden en wie z'n idee was dat?  Want ook dat is een rode vlag. 

linn19 schreef op 08-09-2026 om 13:47:

[..]

Je hoeft hem niet als monster te zien. Hij is de vader van je dochter. punt. Maar de emotionele afhankelijkheid die jij hebt richting hem is echt zorgelijk. Zowel zijn als jou gedrag leveren rode vlaggen op.

Je bent 1 grote emotionele wervelwind op het ogenblik en je schrijft wel dat jullie er zakelijk uit komen maar ik lees geen enkel zakelijk inzicht/bericht van jou over de scheiding.

Je plaatst zijn opmerkingen ook niet in perspectief. Hoezo zegt hij " het komt goed" wat moet er goedkomen dan en waarom laat jij je daar emotioneel zo door meeslepen. Zondag wilde hij nog niet scheiden en nu opeens wel? Waar is zijn wens van relatietherapie gebleven die hij wilde?

Je schrijft dat hij jou van alles gunt. Hoezo van alles gunt? Hij gunt jou binnen de relatie niet eens de vrijheid.

Je relativeert zijn opmerkingen niet.

Je zegt dat hij van een mug een olifant kan maken, nou ga er maar van uit dat dat na de scheiding ook gaat gebeuren.

En dan schrijf je over scheidingssites, wil jij via internet scheiden en wie z'n idee was dat? Want ook dat is een rode vlag.

Sila, ik zie met Linn ook allerlei rode vlaggen.
Je bent duidelijk enorm emotioneel. Je bent ook bang voor hem waardoor je dingen 'laat' om discussies (en woede van hem) maar te voorkomen. Wel begrijpelijk, maar het is de vraag of het verstandig is.

Het is dan niet handig om allerlei afspraken met hem te maken of toezeggingen te doen. 
Maar dat is wat je toch doet.

Dat is niet handig want je kunt allerlei zaken niet goed overzien, ook omdat je van veel zaken niet weet wat voor consequenties dat heeft. Daarvoor heb je een adviseur nodig (een - goede! - mediator of een advocaat die voor jouw belangen op komt). 

Denk niet dat je het zelf wel weet hoe het moet of dat je man dat wel weet, want jullie hebben er (neem ik even aan) geen ervaring mee en ik zou sowieso nooit op hem vertrouwen, maar altijd op eigen informatie (of iemand die jouw belangen behartigt).

Je schrijft dat hij jou van alles gunt en jij hem ook. Zou je eens kunnen opschrijven wat jij hem gegund hebt tot nu toe (afspraken voor het moment of de toekomst) en wat hij jou heeft gegund?

Laat je adviseren door iemand die niet door emotie gedreven is, geen eigen belang heeft (je man!) en wel weet waar hij/zij het over heeft (mediator/advocaat). En hier zitten veel mensen die ervaring hebben met scheidingen en die maken zich zorgen om wat je allemaal doet. Neem die zorg en onze adviezen ter harte.

Renate46 schreef op 08-09-2026 om 14:04:

[..]

Waarom een rode vlag?. Het is hier niet het Viva Forum. Man krijgt zelfs hier al een diagnose zonder dat we beide verhalen hebben gehoord.

Over rode vlag gesproken want dat zou hij wel denken. Ben je beïnvloed door vriendinnen of ben je verliefd dat je zo'n haast hebt.

Ze is emotioneel en vooral heel bang. Bang dat ze terugkrabbelt en bang dat hij woedend wordt en dat ze lang met hem in een huis moet wonen. Daarom wil ze het liefst de eerste de beste flat pakken, zodat ze niet meer met hem in een woning hoeft te wonen.

Het gaat niet om een diagnose van haar man, maar puur om de feiten die Sila hierboven beschreven heeft: 2x naar de keel gegrepen, 1x aan de haren getrokken, heel vaak woede-uitbarstingen, controlerend gedrag, vooral als zij wil doen wat zij wil/weg wil gaan, eindeloze discussies en ruzies waardoor ze in een paar jaar totaal moegestreden is. En als ze onzekerheid toont moet ze daarmee stoppen van hem. En kunnen ze wel verder als ze alles verder loslaat.

Wil jij zo'n relatie?

En dan kan iemand denken dat de relatie te redden is, maar Sila is totaal bang voor haar man. En dat lijkt me begrijpelijk.

je hebt het besluit genomen.
Geef jezelf en je partner nu 2 weken om dat te bevatten.
Daarna ga je eerst na denken over wat JIJ wil aan omgangsregeling (denk ook aan de ange termijn: kind naar school, kind naar middelbare school etc, tot wanneer financiële verplichtingen tov kind, wonen, alimentatieverplichtingen en boedelscheiding. Zonder rekening te houden met wat jij denkt dat je as-ex partner zou willen
 Zonder met elkaar te overleggen.
Je partner moet hetzelfde doen.
Dan leggen jullie die wensenlijst naast elkaar en kijken jullie waar de moeilijkheden zitten.
En die ga je overleggen. Bijvoorkeur met een juridisch onderlegde mediator, anders met een advocaat gespecialiseerd in familierecht.
En pas dan ga je handelen. Misschien wil je ex bij nader inzien niet in de woning blijven, zit jij met de flat.

Dus stap op de plaats. En dan gaan plannen

Dit was het scenario dat ik 20 jaar geleden hier op het forum kreeg van oa Tjor
En rust helpt om een goed plan te maken.

Ik denk dat dat verstandig is. Dat je in zo'n periode veel denkt, onrustig bent, bang voor de toekomst, onzeker, dat je dan minder uren slaapt is eigenlijk heel normaal. Maar het betekent wel dat je even een tandje terug moet zetten en alles wat op je afkomt even moet vertragen. Nu eerst het besef in laten dalen dat er een scheiding komt en dat jullie allebei dat accepteren. Dat voorkomt ook dat iemand woede voelt over de scheiding. Niet accepteren kan leiden tot woede-uitbarstingen en allerlei naar gedrag later. Of tot depressief en slachtofferig gedrag. Het is echt de belangrijkste fase dat je je hierover sterk voelt, dat wil zeggen dat je kunt accepteren dat dit de beste weg is. 
Daarna zou je het samen eens moeten zijn over het proces: hoe gaan jullie scheiden. Maak daar samen afspraken over. Als je nog niets weet is de eerste afspraak dat jullie het juridisch loket bellen voor advies.  Het lijkt erop dat jullie nu allebei van goede wil zijn en dat is positief, omdat je dan ook tamelijk snel door stappen kunt zetten. Maar zoals iemand schreef: je hebt geen ervaring met een scheidingsproces, dus zorg dat je er iemand bij kunt halen die kennis en ervaring heeft. 
De derde stap worden dan de afspraken. Dan gaat het ook over de vraag wie het kindgebonden budget krijgt, wie in de woning blijft. 
Ik vind het wel positief dat je bij de gedachte aan de aangeboden flat ook veel positieve punten ziet, zoals financieel voordeel, dichter bij belangrijke mensen etc. Het gaat je dus wel lukken om om te schakelen en een nieuwe start te maken. Dat is positief. En ja, er zal pijn en verlies blijven dat niet opgelost kan worden. C'est la vie. 

Sila1 schreef op 09-09-2026 om 09:58:

voor nu merk ik vooral dat ik positieve ervaringen nodig heb. Dat mensen zeggen: ik hield ook nog van hem en ging eraan kapot, maar ik ben er veel sterker uitgekomen. Voor nu voelt het namelijk alsof ik die sterke vrouw nooit meer ga worden

Ja, kan ik bevestigen. Voor mij kwam de scheidingsmelding totaal onverwacht.

Duurt wel even voor ik er weer helemaal was, jaar of 3, volkomen volgens het gemiddelde volgens mij bedrijfsmaatschappelijkwerker.

In die jaren naast werk en kind ook een studie afgerond en inmiddels al 20 kaar verder.

Kind is leuk opgedroogd en de relatie met zijn vader is verder prima.

Ik denk ook door precies wat Tjor zegt neem nu de tijd en doe geen overhaaste dingen.

Sila1 schreef op 09-09-2026 om 09:58:

voor nu merk ik vooral dat ik positieve ervaringen nodig heb. Dat mensen zeggen: ik hield ook nog van hem en ging eraan kapot, maar ik ben er veel sterker uitgekomen. Voor nu voelt het namelijk alsof ik die sterke vrouw nooit meer ga worden

Oh zeker! Mijn leven werd echt vele malen fijner, gezelliger (meer sociale contacten), rustiger (geen ruzies meer) na mijn scheiding. 

Als mijn ex nog eens uit de bocht vloog (veel minder vaak), kon ik denken: blij dat ik van jou af ben, ga jij maar in je eigen woning boos zitten wezen, doei! En dan was ik zo intens blij met mijn eigen plekje.

Dagelijkse ruzies werden vervangen door stevige afspraken en trage, schriftelijke communicatie (alleen via app). Zalig!

Sila1 schreef op 09-09-2026 om 09:58:

voor nu merk ik vooral dat ik positieve ervaringen nodig heb. Dat mensen zeggen: ik hield ook nog van hem en ging eraan kapot, maar ik ben er veel sterker uitgekomen. Voor nu voelt het namelijk alsof ik die sterke vrouw nooit meer ga worden

Drie jaar is een mooie periode. Het eerste jaar voelt alleen maar als verlies, overleven, nauwelijks het hoofd boven water houden, steeds maar weer oplossingen zoeken; het tweede jaar komt er al wat gewenning, herhaling, meer energie; en het derde jaar heb je de ruimte om te bedenken hoe jij dingen wil doen. Dan vind je jezelf meer terug. Met je sterke en je zwakke punten, want je hoeft niet alleen maar sterk te zijn. Je mag gewoon jezelf zijn. 

Sila1 schreef op 09-09-2026 om 09:58:

voor nu merk ik vooral dat ik positieve ervaringen nodig heb. Dat mensen zeggen: ik hield ook nog van hem en ging eraan kapot, maar ik ben er veel sterker uitgekomen. Voor nu voelt het namelijk alsof ik die sterke vrouw nooit meer ga worden

Dat kan zeker wel. En ik ken die voorbeelden ook in mijn omgeving. Mensen denken bij scheiding aan drama's en ellende. Dat hoeft absoluut niet. Ik heb Mensen weer zien opbloeien, alleen als single of in nieuwe relaties. Het beste advies: geef het tijd! En besef dat jij alleen verantwoordelijkheid hebt voor jouw leven. Veel mensen zijn veel te afhankelijk van of voor een partner voor geluk. Begin om mensen om je heen te verzamelen waar jij terecht kunt. Voor advies of leuke dingen. En die je kunt vertrouwen. Bouw jezelf en je leven de komende jaren weer op. Jij kunt dit!

Sila1 schreef op 09-09-2026 om 09:58:

voor nu merk ik vooral dat ik positieve ervaringen nodig heb. Dat mensen zeggen: ik hield ook nog van hem en ging eraan kapot, maar ik ben er veel sterker uitgekomen. Voor nu voelt het namelijk alsof ik die sterke vrouw nooit meer ga worden

Jij hebt helemaal niets aan zowel positieve als negatieve ervaringen, want niemand is JOU, dus als jij je beslissing enkel van positieve ervaringen wil laten afhangen, kun je nogal bedrogen uit de bus komen!

Velen die scheiden houden nog steeds van die ander, soms hebben mensen nu eenmaal geen keuze en zal liefde moeten slijten zoals in een rouwproces. Sommigen komen er sterker uit, sommigen niet, net zoals sommigen spijt zullen hebben, maar anderen weer niet.

Alleen jij kunt voor jezelf bepalen of je wel of niet meer in deze relatie kunt/wilt blijven.

Aanvulling: kapot gaan waaraan/waarvan? Probeer wat meer in je eigen kracht te staan, een mens is sterk!

Sila1 schreef op 09-09-2026 om 09:58:

voor nu merk ik vooral dat ik positieve ervaringen nodig heb. Dat mensen zeggen: ik hield ook nog van hem en ging eraan kapot, maar ik ben er veel sterker uitgekomen. Voor nu voelt het namelijk alsof ik die sterke vrouw nooit meer ga worden

Soms moet je jezelf ook gewoon een duw in de juiste richting geven. In jouw geval, gebruik geen termen meer als " ik ga eraan kapot". Je kunt het je nl niet veroorloven om kapot te gaan want je hebt een dochter, zij heeft jou nodig. 

Daarnaast niemand gaat kapot van een scheiding. Verdriet voelen, verwerken van verlies absoluut, hoort bij een scheiding. Maar stop om jezelf de put in te praten met zulke negatieve krachttermen, ze verlammen je en je vernederd jezelf ermee. 

Voor het gedeelte van " houden van" heb je profesionele hulp nodig om voor jezelf uit te pluizen hoe jij liefde en houden van ziet. 

Want houden van iemand die je bij je keel grijpt, lelijk tegen je doet en jou claimt en begrenst in een relatie is niet een gezonde beeldvorming van liefde en houden van.