Home » Forum » Boekenweek wat lees je nu

Boekenweek: wat lees je nu

156 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
wendelien
Boekenweek: wat lees je nu

en wat vind je ervan? Zijn er hier nog meer mensen die af en toe in het Duits lezen? Ik heb ontdekt dat daarin toch heel wat lezenswaardigs verschijnt.

wendelien
En om zelf maar vast antwoord te geven

Ik begin nu aan Black Swan Green van David Mitchell. Heb zojuist Great House van Nicole Krauss uitgelezen. Het kwam wat moeizaam op gang, maar het verhaal kreeg me wel in zijn greep.

amk
Ook niet origineel

Het Pauperparadijs van Suzanna Jansen.

Hiervoor 2 boeken van Tess Gerritsen.
Verder ben ik nog bezig in Getallen ontraadseld van Alex Bellos (al sinds augustus of zo) en het welbekende De Wereld van Sofie.

Puck
En ik lees

Ik ben nu bezig in Cruise van Suzanne Vermeer en heb net een boek van Higgins-Clark gelezen. Hierna ga ik verder met een boek van Nicci Gerhard
Allemaal ook weinig origineel dus, denk ik.

Kiki
K heb gelezen

De onzaligen van Łódź van Steve Sem-Sandberg. Die vond ik mwoh
en ben nu bezig in The Slap van Christos Tsiolkas. Dat is echt een enorm goed boek

Ik heb ook het Zomerhuis van Herman Koch gelezen en hoewel ik door "het diner" heen gevlogen was vond ik het zomerhuis maar matig.

Het pauperparadijs heb ik jaren geleden al een keer gelezen, die vond ik toen erg goed.

Ik kan wel Duits lezen, maar het kost me heel veel tijd.
Ik heb laatst Die Flucht gelezen van Tatjana Dönhoff

Krin
42

Eindelijk eens de complete Hitchhiker's guide to the galaxy gelezen, onder het motto Lees elk jaar een klassieker.
Duits heb ik lang niet gelezen, niet sinds ik stoer dacht te zijn door Kafka in het Duits te lezen en mijn vader na enige opschepperij mijnerzijds verklaarde: "Ja, Kafka schrijft erg eenvoudig Duits."
Kon ik het weer mee doen. Ook in vertaling lees ik niet veel uit die buurt, dus ik ben benieuwd wat hier nog aan tips langskomt.

Beau Ter Ham
Boeiend

Het glazen kasteel van Jeanette Walls.

Op mijn nachtkastje wachten De hand van Fatima en Het eiland onder de zee te wachten tot ze gelezen worden.

Anneque
Hongerspelen

Ik wacht al weken op deel 3 uit de bieb....ondertussen lees ik vanalles door elkaar: wat historische jeugdromans van Simone van der Vlugt om te kijken of dat wat is, een deel uit de Schijfwereldreeks van Terry Pratchett, en Proust ligt te wachten (à la recherche du temps perdu is mijn voorgenomen "lees-elk-jaar-een-klassieker van 2011).

Sancy
Pelle

Oh zaligheid! Die nog eens voor het eerst te kunnen lezen!
Dan had ik het eind gewoon laten rusten :0

rodebeuk
Heel rijtje

Ik lees...
Jezus van Paul Verhoeven
Vor dem Sturm van Theodor Fontane
verzameld werk van Dietrich Bonhoeffer
door elkaar.

Verder ligt er nog van alles klaar, fictie en non fictie. Ik heb toch weer Saffran Foer uit de kast gepakt nav een leesdraadje hier (oh ja mijn eigen NL lit draad).
Ach, er liggen iets van 15 boeken op me te wachten naast mijn bed.

Sancy
En hier

gister uitgelezen: Blood on the Strand van Susanna Gregory. Die was niet heel bijzonder - het lijkt alsof er 20de eeuwse personages in de 17de eeuw gezet zijn, ik blij er maar een tijdmachine-gevoel aan overhouden.
Nu begonnen aan The Thousand Autumns of Jacob de Zoet van David Mitchell. Massi, ik ben pas op pagina 169 maar nu al mijn oprechte dank voor die tip van jou :-)
Morgen wordt Port Mortuary afgeleverd, van Patricia Cornwell. Maar die bewaar ik tot na Room, van Emma Donoghue want die was eerder in huis :-)

Vic
Moeizaam

Ik ben bezig in Norwegian Wood van Haruki Murakami. Geleend van een collega die helemaal lyrisch was over het boek. Ik ben nu op blz 95 en wacht af of het nog gaat boeien. Hij heeft al drie keer gevraagd hoe ik het vond, maar ik heb hem nog kunnen afschepen.

margje van dijk
Lol, vic

Ik heb Norwegian Wood precies zo gelezen: mijn man vond het geweldig en wilde zo graag dat ik het las, en ik vond er echt geen bal aan. Zo erg vanuit een man geschreven dat het me letterlijk tegen ging staan. Het was mijn eerste Murakami, en bijna was hij het lot van Thomas Rosenboom beschoren (nl dat ik nooit meer een boek van hem zou gaan lezen). Toch heb ik me laten overhalen om Wild Sheep Chase te lezen, en dat vond ik werkelijk hilarisch. Dus Murakami is toch weer in genade aangenomen.

Zelf heb ik net Sonny Boy gelezen van Annejet van der Zeijl. Dit omdat ik een film-date had met een groepje, en ik wil dan wel eerst het boek gelezen hebben. Het trok me totaal niet, ik had de trailer eens gezien op TV en het leek me een tearjerker van jewelste, in de slechte zin van het woord. Toch maar het boek gaan lezen, en pas na een heleboel bladzijden ontdekte ik dat er foto's in stonden. Dat veranderde de zaak! Het was potdorie een waargebeurd verhaal. Niet dat ik nou zo graag kick op dat 'waargebeurd', maar die foto's die deden het 'm. Ik heb ze eindeloos en minutieus bestudeerd en ik werd zo getriggerd, het verhaal ging daardoor zo leven. Ik ben natuurlijk opnieuw begonnen met lezen en ik heb me toch laten meeslepen, echt, tearjerker indeed. En toen moest de film nog komen. De film wordt geloof ik als wat te serieus en te stug beoordeeld, of zo, maar ik vond hem geweldig. Opnieuw een tranendal. Het is lang geleden dat ik me zo heb laten meeslepen door een verhaal. O, laat ik geen spoiler weggeven, maar vooral dat laatste stukje over Waldemar vond ik zo aangrijpend.

Inmiddels ben ik ondergedompeld in Vrouwen in China, van Anchee Min, een boek wat iemand mij eens gaf omdat ik dat vast wel leuk zou vinden, en wat inmiddels al jaren in mijn nachtkastje heeft gelezen. Toch maar eens in begonnen, en ook dit heeft me nu flink te pakken. Zeg maar het Wilde Zwanen effect van twintig jaar geleden (of wanneer schreef Jung Chang dat), van die verhalen over de culturele revolutie die je nooit eerder zo tot je had laten doordringen. Dit gaat net zo, minstens zo meeslepend geschreven, en ook dit is een autobiografie.

Margje

Valkyre
Wendelien

Heb je nog tips over Duitse boeken? Ik lees graag Duits als ik op bezoek ben bij Schwiegermutter. Of als voorbereiding daarop. Wie is de Duitse Jonathan Safran Foer of Dave Eggers? Wat leest lekker weg (want zo briljant is mijn Duits ook weer niet - hoewel ik Stefan Zweig's novellen wel met plezier heb gelezen) maar heeft nog wel een beetje diepgang?

kobalt
Murakami

Ik heb Norwegian wood pas gelezen en nu het schaap. Ik vond ze heel mooi, ik ga zeker nog meer van die man lezen.
Ik ben nu bezig in de Larf van Midas Dekkers, heel erg leuk, komen allemaal OOL onderwerpen aan de orde. Midas Dekkers heeft bij mij een streepje voor, omdat hij ook niet van sport houdt ;).

Petal
Hier

The Girls van Lori Lansens. Sinds eindexamen HAVO heb ik geen Duits boek meer opgepakt. En ik kan altijd maar een boek tegelijk lezen (maw die moet uit zijn voor ik een ander begin).

wendelien
Duits en zo

Ha wat leuk, al zoveel reacties! Sommigen lijken zich te willen verontschuldigen voor het feit dat ze qua leeskeuze niet origineel zouden zijn. Dat is toch nergens voor nodig?

Qua Murakami. Ik vond Norwegian Wood ook een corvé, maar heb het wel uitgelezen. Aan Kafka on the shore ben ik tweemaal begonnen en toen ik eenmaal op weg was wilde ik dóór. Ik wilde gewoon weten hoe hij die onwaarschijnlijke wendingen weer aan elkaar zou knopen. Een bevreemdend, vervreemdend maar toch mooi verhaal, eigenlijk een sprookje. Grappig: hij heeft het in zowel het Japans als het Engels geschreven. Ik heb gehoord dat er een zeer lijvig notenapparaat bij de Nederlandse versie zit.

Duits dan:
Uwe Timm: Die Entdeckung der Currywurst. Anders dan de titel doet vermoeden een prachtig verhaal dat zich afspeelt in Hamburg in het laatste jaar van WOII. Goed en toegankelijk geschreven. Het schijnt ook verfilmd te zijn, maar niet zo geweldig.

Katja Lange-Müller: Böse Schafe. Over een vrouw van midden dertig die rond 1987 van Oost-Duitsland naar West-Berlijn weet te ontkomen en zich ontfermt over een man met wel heel veel problemen. Genadeloze, en vooral aanvankelijk hilarische, zelfbeschouwingen en goed geschreven.

Uwe Tellkamp: Der Turm. Een regelrechte uitdaging, zowel kwantitatief als kwalitatief (er zijn fragmenten die op Ulysses geënt zouden zijn - heb ik niet gelezen, hoor). Speelt zich af in Dresden vanaf de jaren zeventig. Verteld wordt hoe een (bevoorrechte) familie zich probeert te redden daar achter het IJzeren Gordijn en hoe moeilijk dat vaak was. Vooral het relaas over hoe het er aan toeging tijdens de militaire dienst van de hoofdpersoon vond ik aangrijpend. Veel van wat hij beschrijft in het boek heeft zich daadwerkelijk afgespeeld. Ik vond het heel mooi en bij vlagen komisch.

Zorra
Retro

Ik zit momenteel in de Retro-modus. Ik heb op zolder mijn oude 'lijst' boeken ontdekt. Ik zit nu te lezen in Karakter van Bordewijk en Roots van Alex Haley.
Helemaal zo gek nog niet. Zo'n 20 jaar geleden waren deze boeken een moetje, ik kan het nu veel beter waarderen.

Margriet*
Kalme chaos

van Sandro Veronesi (bijna uit, lees ik al sinds het najaar, zit meer in de studieboeken).
Gisteren kreeg ik Tijger tijger onder ogen
geschreven door Margaux Fragoso. Intrigerend verhaal van een 7 jarige meisje die een verhouding krijgt met een 51 jarige man. Een collega tipte mij, haar zoon studeert Literatuurwetenschappen, dit schijnt goed te zijn. Ga ik zeker lezen.

Zorra
Berber

Dat had ik nou ook, bij het horen van de titel Norwegian wood kreeg ik gelijk het liedje in mijn hoofd: I once had a girl, or should I say, she ones had me... She showed me her room, isn't it good, Norwegian wood?

Kobalt
Beatles

Ik heb het liedje dan ook heel wat afgeluisterd tijdens het lezen van het boek, ze gaan heel goed samen ;).

Brianna F
Een paar tegelijk

Naast mijn bed ligt the pillars of the earth van Kenn Follett, die heb ik bijna uit, dan begin ik aan World without end van dezelfde schrijver. Beneden ligt ladder of years van Anne Tyler en tussendoor lees ik nog de reisverhalen van Bill Bryson.

IngridT
The help! alex bellos!

Leuk Cobi! The help! Die heb ik vorige zomer gelezen, ik vond het een erg bijzonder. idd schokkend, maar ook ontroerend, en wonderbaarlijk onderhoudend...weet je dat de schrijfster zelf blank is!? Maakt het extra bijzonder vind ik...

Ik weet niet meer wie het schreef, maar Alex bellos heb ik ook gelezen vorige zomer op vakantie. Adventures in numberland. Errug leuk. Maar alleen voor beta-fans denk ik. je moet er wel van houden, oeverloze betogen over de wonderen der getallewereld. maar wel erg toegankelijk geschreven (hij is verslaggever, bij de BBC geloof ik?)

Wat ik zelf net uit heb is 'the downhill lie' van Carl Hiaassen. Maar da's alleen leuk voor mensen die golfen. het was wel hilarisch trouwens, ik heb vroeger ook wel eens iets van hem gelezen wat ook erg grappig was.

Verder heb ik net bij amazon een nieuw stapeltje besteld...One day (David Nicholls), Room (Emma Donoghue) en The hare with amber eyes (Edmund de Waal). Allemaal gokjes op basis van de beoordelingen en verhalen. ken niet eens een van de schrijvers. Dus uitgebreide verhalen later...

Ingrid

ishtar
Ik lees nu

de Naam van de Roos, van Umberto Eco en Pad naar de zee, van Barbara Ewing (Nieuw Zeeland in de jaren 50, relatie tussen een blanke en een Maori)

Roosje Katoen
Murakami

Heb net de trilogie 1q84 uitgelezen, zeker de moeite waard! Wel even een raar begin waar je doorheen moet. Ga nu beginnen aan Norwegian Wood. Ben wel benieuwd gezien jullie bevindingen.

Beau Ter Ham
Jenna blum

Het familie portret is een aanrader. Zelf acht ik het niet geschikt voor de pubers hoewel de schrijfster ook hen tot doelgroep rekent. De omschrijvingen zijn soms erg heftig. Een 18 jarige zal het weer beter kunnen relativeren dan een 13 jarige. Dit is natuurlijk een persoonlijke mening.

Het familieportret, de debuutroman van de Amerikaanse schrijfster Jenna Blum, beschrijft het harde leven van Anna Schlemmer en haar dochter Trudy in de stad Weimar onder het naziregime. Na de oorlog heeft Anna altijd gezwegen over haar belevenissen tot grote frustratie van Trudy. De enige aanwijzing over haar verleden is een familieportret van Anna, Trudy en een SS-officier. Gedreven door schuldgevoel gaat Trudy op onderzoek uit. Niets kan haar echter voorbereiden op de gruwelen die zij op haar pad tegenkomt.

Kobalt
En de norwegian wood film?

Heeft iemand de film van Norwegian wood gezien? Ik twijfel er nog over, omdat ik zo'n hekel eraan heb, als de film niet klopt. Tot grote ergernis van mijn huisgenoten ben ik altijd de nerd die steeds moet zeggen: 'Maar het boek is heel anders.' (ik probeer het niet te doen hoor, maar het glipt er dan steeds uit) Kunnen ze daar geen t-shirt over maken?
Ik vond The help ook een heel mooi boek. Het heeft mij echt meegezogen in die wereld. Het kwam zo realistisch op me over. Ook het nawoord, waarin de schrijfster uitlegt hoe ze tot het boek is gekomen, vond ik indrukwekkend.

Massi Nissa
Via egberdien

Egberdiens aanrader blijkt zeer meeslepend, een trilogie in dagboekvorm van Nancy E. Turner over Agnes Prine, een stoere pioniersvrouw. Heb net afgelopen weekend de laatste bladzijden met spijt verorberd, want het is echt afkicken nu.
Op dit moment lees ik vooral draadjes van OO en grasduin ik wat in Vrij Nederland, want ik heb elke tien minuten een wee(tje) en kan mijn aandacht er niet zo bijhouden :-).
Ik krijg Alex Bellos van mijn vader als hij hem uitheeft, kijk ernaar uit. Gisteravond heb ik de helft van "Trouble is my business" van Raymond Chandler herlezen, detectiveverhalen uit 1933 met zinnen als "She was a blonde to make a bishop kick a hole in a stained-glass window".
Groetjes
Massi

Krin
Wow massi

Moeten we aan het oranje scherm gekluisterd blijven, of ben je je alleen nog aan het inwerken?

Rieke
Kobalt

de film norwegian wood schijnt verschrikkelijk te zijn. Traag, saai onbegrijpelijk.
Een vriendin is geweest en twijfelde halverwege om weg te gaan, heeft em toch uitgezien.
Had het boek wel gelezen.
Je moet eigenlijk nooit naar een film gaan als je het boek al kent, valt altijd tegen......

Krin
Verfilmde boeken

Hm, daar heb ik een haat-liefdeverhouding mee. Als ik het boek erg goed vond, durf ik de film over het algemeen niet aan; als ik het boek nog wil lezen, ga ik niet eerst de film zien; als ik de film al gezien heb, begin ik niet meer aan het boek.
Vooral verfilmingen van lievelingsboeken van vroeger zijn funest, in mijn ervaring. Ik had nooit naar Kruistocht in Spijkerbroek moeten kijken, bijvoorbeeld, en zeker niet naar Brief voor de Koning (dat ik ook niet had moeten herlezen, trouwens).
Soms kan het wel: zo staan de film The English Patient en het boek zo ver van elkaar af dat je beide prima als op zichzelf staand kan appreciëren.

Pagina's

Onderwerp gesloten

Wat leert je kind in groep 1?

En dit is wat je kind al moet kunnen voor hij naar groep 1 gaat: lees het hier.