Home » Forum » Doorgaan of stoppen 2

Doorgaan of stoppen

82 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Houtplankje
Tja

Even iets heel anders: ik ben vorige week begonnen aan een hormonen behandeling (van huisarts) omdat de klachten van de menopauze (nier slapen vooral, maar ook stress, piekeren, opvliegers etc) echt niet vol te houden waren. En warenpel het is alsof ik een nieuwe zelf ben: ik slaap weer, heb weer energie etc. Het stemt me positiever, ook over de relatie.
Nu over het verhaal met de hond: zoon heeft besloten dar hij een tussenjaar doet en nog thuis blijft, een jaar lang. Het geeft wat meer lucht om te bedenken dat tweede hond, als hij komt, niet gelijk na de zomer maar pas over ruim een jaar als ik (hopelijk) klaar ben met me de master.
Sommigen vroegen: waarom master? Ik wil graag lesgeven in de bovenbouw, lijkt me leuk, het is daarna een voorwaarde voor een hogere salarisschaal en dus meer financiele ruimte zonder erbij gelijk veel meer uren te moeten werken. Daarnaast is er maar 1 eerste grader voor Frans op mijn huidige school, het is te weinig. Is dus ook een vraag geweest van schoolleiding.
Relatie: heb veel met vriemd gepraat de afgelopen week, er komt meer begrip van zijn kant, van de mijne ook. Latten is moeilijk omdat er in de buurr alleen maar hele dure vrije sectoren woningen te krijgen zijn. Antikraak is er niet, heeft hij geïnformeerd. Het verkrijgen van een andere woonruimte is makkelijker gezegd dan gedaan.
Houtplankje

Plens
Maar nu doe je het weer

Je komt in paniek je draadje plaatsen, dan verdwijn je even of plaatst een enkele reactie en een week later is de hele wereld veranderd komt het goed zonder actie.
Tot het volgende draadje, dan begint het opnieuw.

Ik denk dan toch dat je nog niet diep genoeg zit. Dat gun ik je niet maar je doet nu aan pappen en nathouden.

Mijntje
Plens

Nou en?
Ik vind het fijn voor Houtplankje dat ze weer lucht heeft. Zo kan het zijn, de ene week zie je niks meer zitten en de volgende week komt er lucht, ofwel door hormonen, ofwel door andere opties. Ze hoeft zich niet te verantwoorden.

mirreke
Fijn Houtplankje

Soms is het heel simpel (nou ja...), zoals de hormoonhuishouding. Depressieve gevoelens, lusteloosheid enz. kunnen idd ook daarvandaan komen.

Fijn om te lezen dat dit ook weer leidt tot meer incasseringsvermogen en dat de discussie met vriend (mede daardoor?) weer ten goede keert.

En ja, latten is makkelijker gezegd dan gedaan.

@Emma
Plens

Nou doe je het weer? Ik doe dit ook wel vaak hoor: als je ergens mee zit breng je dat ter sprake en daardoor en door andere factoren wordt een probleem minder zwaar. Een hormoonkuur kan veel veranderen in je gemoedstoestand, dat is toch heerlijk?
En gáán voor die master hoor :-) 💪

Plens
Nee natuurlijk niet

Ze is geen verantwoording schuldig en ik gun haar het beste, reageer bijna altijd.

Maar het is wel een patroon dat steeds terugkomt. Advies vragen, krijgen en er dan blijkbaar niets mee willen doen en dan ineens is het wonderbaarlijk helemaal goed. Tot een maand later dezelfde vraag komt alleen anders verpakt.

Pennestreek
Dat herken ik

Dat eens per maand/een paar dagen per maand er ineens heel donkere wolken lijken binnen te drijven. Die ook na een paar dagen weer min of meer vanzelf verdwijnen. Vreselijk irritant. Intussen herken ik het patroon, maar dat wil helaas nog niet zeggen dat ik het gevoel ook altijd bij kan sturen. Was dat maar zo! Dus, Houtplankje, ik hoop dat die hormonen inderdaad de oplossing blijken. Dan ga ik daar ook eens naar informeren. Gelukkig heb ik (nog) geen last van andere verschijnselen van de overgang.

Alkes
Mijntje

Ik heb idee dat Plens Houtplankje al langer dan deze nick kent. Ik ken haar in ieder geval al wel veel langer hier van OO. Ik heb dan ook wel even nagedacht of ik uberhaupt een reactie zou geven omdat het patroon zo herkenbaar is en je net zo goed tegen de muur kunt praten.
Maar soit, als ze weer gelukkig is, dan is het dat mooi.

Houtplankje
Patroon

Het patroon herken ik ook, inmiddels, ups en downs en innerlijke onrust. Ik ben alleen niet in staat (nog niet) om mijn mond te houden en verder te gaan zonder even hier te posten en/of met vrienden te bespreken.
Reacties zoals die van Alkes of Plens zijn waardevol (omdat ze blijk geven van herkenning van een patroon) en pijnlijk tegelijk omdat het toch wel denigrerend is (tegen een muur praten? Ik praat in ieder geval terug..) ik denk dat we bijna allemaal een patroon hebben, hoe we ons gedragen in het leven. Mijn patroon is blijkbaar grillig, en zeer herkenbaar, en (voor mij vooral) pijnlijk. Maar door sommige reacties krijg ik bijna de indruk dat ik minderwaardig ben als mens en dat is vervelend, om het zacht uit te drukken.
Ik ben het met jullie eens Alkes en Plens maar nu krijg ik het idee dat ik vooral mijn mond moet houden. Ok, misschien is het beter.
Houtplankje

Ginny Twijfelvuur
Nou

Wat mij nou weer opvalt....

Latten is blijkbaar niet zo eenvoudig omdat voor vriend betaalbare woonruimte niet voor het oprapen ligt. Dat is wel de aller aller allerslechtste reden om bij elkaar te blijven. Hoezo is dat een onderdeel van de discussie?

Besef je wel, Houtplankje, dat die gedachte ook onderdeel van het patroon kan zijn?

Zou het je helpen als je voor jezelf een tijdje bijhoudt hoe je je relatie van dag tot dag ervaart? Al is het maar met een plusje of minnetje in je agenda.
En hoe is je vriend onder dit getwijfel? Dit moet voor hem op deze manier toch ook niet de relatie van zijn dromen zijn?

Angela67
Latten

Ik vind latten overigens ook een prima volwaardige manier van relatie-vormgeving 'op onze leeftijd' > ik weet niet precies hoe ik het goed moet omschrijven, maar als het me onverhoopt ooit zou overkomen dat ik niet meer samen zou zijn met mijn lief dan weet ik niet of ik zo makkelijk met een andere man fulltime in hetzelfde huis zou willen wonen. Dus ik geef Ginny groot gelijk: latten niet overwegen vanwege situatie vriend is niet verstandig. Je hebt al "moeite" om met jezelf te leven (en dat heb ik ook regelmatig.... en daarmee bedoel ik niets negatiefs), dan is het lot van een ander op je schouders erbij heftig. En het vervelende kan misschien ook nog zijn dat jij hem ook niet kunt bieden wat hij echt wil/nodig heeft en dat je in een lat-relatie veel meer voor elkaar kunt betekenen en elkaar op een andere manier kan waarderen. Het is dus zeker niet minder-waardig.
Gr Angela

Alkes
Houtplankje

Eigenlijk was mijn wat zure reactie gericht tegen Mijntje. Het is wel goed als je zelf het patroon herkent. Want je hebt er uiteindelijk zelf het meeste last van. Het idee dat je gelukkiger/ontspanner zou leven als je zou latten (wat ik als verstokte latter heel goed begrijp) is iets waar je nog eens heel goed over na moet denken. Misschien heb je wel te veel het idee dat je een ander gelukkig moet maken. Ik vind je absoluut niet minderwaardig en excuses als ik die indruk heb gewekt. Ik heb eerder het idee dat je je zelf te kort doet door in een cirkels vast te blijven zitten.

Ad Hombre
Latters

De makelaars en banken zijn jullie eeuwig dankbaar! ;-)

Mijntje
Alkes

Je kan wel advies geven, maar als TS die niet opvolgt is dat blijkbaar niet goed en 'leert' ze niet genoeg van haar fouten. Het heeft er misschien mee te maken hier veel lezeressen zijn met nare scheidingen achter de rug, met exen met ass of narcisme, die wat TS schrijft over haar vriend maar al te graag/makkelijk op hem projecteren.
Maarja, dat kan dus niet. We kunnen niet alles precies zien vanachter een beeldscherm.

elledoris
Verslaafd aan liefde

Echt, lees het boek. En Liefde en loslaten. Je kan wel gaan latten of kuren, maar er zit iets in je waardoor je vasthoud aan bepaalde patronen. Die los je niet op met latten. Ik gun het iedereen zo om deze kennis te verkrijgen. Bij mij kwam het te laat - het zou waarschijnlijk mijn relatie niet hebben gered maar wel mijn depressie en de rete moeilijke tijd die ik nu heb, hebben kunnen voorkomen of verzachten.

Alkes
Mijntje

Even voor de duidelijkheid ik projecteer geen eigen scheiding, ex of wat ook op relatie van Houtplankje. Ik denk dat ik al zo'n jaar of 18 op OO kom en Houtplankje was er toen ook al (denk ik maar dat weet Houtplankje beter). Nee ik ken niet alle ins and outs, maar in die jaren heb ik me wel een beeld gekregen van haar. En wat ik in laatste bericht aan haarzelf ook zei, ik denk dat ze zichzelf tekort doet door iedere keer weer in min of meer dezelfde cirkel te stappen

Alkes
Ad Hombre

Zal best dat de makelaars en banken mij dankbaar zijn, maar eerlijk gezegd boeit mij dat weinig. Wat mij wel interesseert is dat ik en partner erg tevreden zijn over de relatie die wij hebben. En ja, voor sommige mensen is dat latten.

Plens
Nee hoor Houtplankje

Je bent ( van wat ik al die jaren las) geen minderwaardig mens.
Wel intens en bepaalde dingen blijf je doen.
En natuurlijk heeft iedereen patronen, maar niet iedereen loopt er steeds in vast.
Je hebt baat bij hormonen, dat is heel fijn, alleen denk ik daarbij: dat is geen relationele oplossing. Nu je je beter voelt kun je dat beter dragen, maar het komt weer terug en je zult je ook met hormonen soms nog af en aan minder goed voelen.
Het is niet ineens weg en : als je doet wat je deed krijg je wat je had. Er zal dus toch een keer een oplossing "moeten" komen.

Sterkte

wil40
Een oplossing.

Er zijn meer relaties waarbij mensen bij elkaar blijven waarbij je denkt:"ze kunnen niet mét en niet zonder elkaar". Lijkt me wel vermoeiend, maar soms is het wat het is. Blijkbaar is er bij beide dan toch genoeg liefde om liever mét elkaar te zijn.

Kaaskopje
Niet met en zonder elkaar kunnen

Of deze mensen hebben het gevoel dat het niet anders kan. Zoals bij Houplankje voorgesteld wordt om te gaan latten, is dat niet voor iedereen weggelegd. Alleen zijn kan lastiger zijn dan toch maar met z'n tweeën. Er zijn vermoed ik heel veel stellen die zo leven.

Emmawee
Duur en omgaan met problemen

Ik was ook wel verbaasd over het gemak waarmee wordt geadviseerd om te gaan LAT-ten. Dat is duur!! Maar aan de andere kant, uit elkaar gaan is natuurlijk net zo duur. Alleen is dat dan geen gezamenlijk probleem meer.

Fijn dat je weer.in wat rustiger vaarwater bent gekomen, Houtplankje.

Misschien is het een idee om de volgende hobbel eens niet meteen te delen op het forum of met vrienden, maar om er eens een paar dagen mee rond te lopen. Misschien letterlijk. Ga lekker wandelen met het DING. Het niet proberen op te lossen, maar het probleem onder ogen komen, het ervaren. Het laten bestaan.
Jaaaa dit klinkt zweverig, maar ik ben dat dus aan het trainen. Niet meteen door willen, oplossen, wegstoppen, gladstrijken, maar gewoon eens bij mezelf voelen wat ik voel bij het probleem, wat het met me doet, hoe ik erover denk. En dan dus niet gaan malen en piekeren om het op te lossen, maar gewoon onder ogen komen wat er nou aan de hand is.

Je weet namelijk waarschijnlijk zelf wel wat je moet met al die hobbels. Ik denk dat je vooral moet leren omgaan met de emoties die er altijd weer bij komen kijken.

Misschien sla ik de plank mis, dat kan hoor. Ik vond het zelf een verfrissende ervaring om problemen niet meteen te lijf te gaan. Problemen mogen er ook zijn.

Alkes
gemak?

Houtplankje zelf schrijft: Het probleem ligt bij mij: ik vind het leven veel te ingewikkeld en verlang naar eenvoud en alleen zijn.
Bovendien heeft ze volgens mij een tijd alleen gewoond en is nieuwe relatie bij haar ingetrokken als ik me goed herinner.
Dus ik vind niet dat ik makkelijk adviseer om te gaan latten. Ik denk dat het voor haar misschien echt wel de beste oplossing is.
Blijven samenwonen alleen omdat het alternatief duur is, zou ik toch echt niet zo geslaagd vinden (er zijn hier geen gezamenlijke kinderen).

Kenfan
Wat ik me afvraag

is of die therapie je nou echt geen nieuwe inzichten geeft. Ingeroeste gedragspatronen vinden vaak hun oorsprong in je jeugd en/of het levert je toch iets op. En dat laatste is in jouw geval wat iemand hier ook al zei een rijk, boeiend afwisselend leven.

Schrijf het eens op, je zou de Elena Ferrante van de Lage Landen worden. Ik koop het meteen, want je schrijft best onderhoudend, daarom lees ik het ook iedere keer weer. Heb je pensionadooptrekje in Frankrijk ook zo binnen. Over die jeugd en je ouders heb je ook wel eens een en ander losgelaten waarvan je slim genoeg bent om van 1 en 1 twee te maken. Zou het misschien kunnen dat je eigenlijk helemaal niet wilt veranderen, maar met de aandacht die je hier steeds weer krijgt iets compenseert?

Tip voor nu: dit jaar niet met vriend en zijn zoons in een caravan je gaan zitten verbijten omdat ze niet mee willen zingen met Jean Ferrat en vieze gezichten trekken bij de escargots a la camping , maar ga alleen een paar weken op stap, soort retraitetrip, om je eens te bezinnen, en kijken of je hem echt mist of juist heel erg opgelucht bent,

Mijntje
goedbedoelde adviezen

Adviezen, hoe goedbedoeld, zijn er niet om op te volgen. Ze zijn ter overpeinzing, om er over na te denken, om eens een andere kijk te horen en het is aan TS wat ze er mee doet.
Ik vind het gemak dat men wel weet hoe het zit met Houtplankje's leven, ondanks dat ze hier vaker post, misplaatst. Om te bekeren moet je naar de kerk :-)
Is toch niet erg dat Houtplankje het eea nu anders ziet? (al helemaal begrijpelijk gezien haar hormonen) En al zou ze 'fouten maken' (vind ik wel heel erg omdat zo te noemen, er is geen 'fout', misschien zit jij wel 'fout' ? ), dan doet ze dat lekker toch?

Pennestreek
Kenfan, dat vind ik een heel goed idee

Houtplankje, ik vind dat echt een heel zinnig idee van Kenfan. Ik denk dat je het heerlijk zou vinden, en dat het inderdaad misschien een paar vragen kan beantwoorden/twijfels wegnemen. Benut deze zomervakantie voor jezelf, en alleen jezelf. Ga opladen, navelstaren, mediteren, luieren, sporten, studeren, whatever, maar doe alleen waar jij zin in hebt, energie van krijgt en Rust Uit. En kijk dan in september weer verder. Dan heb je ook die hormonen de tijd gegeven om hun werk te doen, en kun je bekijken of dat echt verschil maakt.
Enne, geen besluit hóeven nemen kan ook lucht geven he. Je legt jezelf nu steeds op dat je een knoop door moet hakken, maar dat hoeft helemaal niet. Je kunt ook binnen je relaties (met vriend en met zoon) ruimte voor jezelf nemen. Je hebt daar duidelijk behoefte aan, neem die dan ook. Nu is die master belangrijk, focus daarop, klaar is maar klaar en het levert je straks ook echt wel wat op. Bewust dat besluit nemen, dat daar de focus op ligt, en dat de rest gewoon even is zoals het is, kan je ook al lucht en ruimte geven. Ook dat herken ik trouwens hoor, dat alles in je hoofd even belangrijk is, en dan is alles bij elkaar al gauw teveel. Stel heldere prioriteiten. Dat kun je samen met je vriend en zoon doen, met vriendinnen, hier, maar stel ze. Dat helpt je.

Kaaskopje
Precies:

Je legt jezelf nu steeds op dat je een knoop door moet hakken, maar dat hoeft helemaal niet. ===

Zo is het! Het houd je zo bezig dat het energie vreet. Door je er ook zo in vast te bijten, is er ook echt weinig ruimte voor andere gedachten. Zie het als een internetbubbel. Als je steeds in dezelfde sfeer blijft Facebooken, Googelen en dergelijke, zoekt internet al rap alleen gegevens bij elkaar die bij die bubbel horen. Zo kan het ook in je hersens gaan. Je haakt vast in 'het is een ellende' en als je daar niet van los kunt komen, schakelen je hersens langzaam maar zeker de rest in een lager standje. Er valt niets meer te genieten, want alles is tenslotte een ellende. Neeee..... er valt nog zat te genieten, maar je kunt daar niet meer bij komen!

Zie je het zitten om met deze man oud te worden? Probeer daar nu nog één keer een eerlijk antwoord op te geven. Probeer even de minpunten weg te schuiven en puur te kijken naar 'wie is hij? wat vind ik leuk aan hem?'. Valt dat positief uit, probeer dan inderdaad uit die bubbel te raken en een voor een op te pakken wat nu belangrijker is dan dit 'gedoe'. Is dat klaar dan kun je weer eens kijken naar het 'gedoe' en beoordelen of je het zo wilt houden of niet, maar dat heeft geen haast en is zelfs niet verplicht.

dopje
rust

Ik volg jouw verhaal ook af en toe. Mijn indruk is juist dat je een hele lieve vriend hebt, iedereen heeft wel wat, hij doet zijn best en houdt veel van je. Heel goed dat hij nu ook eindelijk fijn werk en inkomen heeft en alles wat rustiger lijkt te worden wat dat betreft. Ik denk dat er heel veel liefde tussen jullie ie en ik zou dat echt niet zo maar opgeven.
Wat ik verder ook veel lees is dat jij alles nogal naar je toe trekt en daarom heel veel ballen in de lucht moet houden. En dat moet je niet omdat iemand anders dat wil maar van jezelf. En verder heb je een sterk idee van hoe de dingen zouden moeten gaan en als ze anders gaan dan is er meteen paniek. Ik zeg het even gechargeerd.. In jouw wereld lijkt iets of goed of fout, een grijs gebied is er niet. Als dit iets is waar je aan werkt in je therapie: je bent nog maar een paar maanden bezig. na een paar maanden ben je nog maar net begonnen. Een therapie is geen toverstokje, je moet hard werken en vreselijk naar jezelf kijken. Bij mij begon het inzicht pas na een jaar te komen en toen was ik nog niet in staat om mijn patroon te veranderen. Na een half jaar verdween de paniek en na twee jaar ongeveer lijkt het kwartje echt gevallen. Geef jezelf wat meer tijd en daarmee ook je relatie.

Houtplankje
Kenfan

Misschien moet ik een blog beginnen. Met alle perikelen rondom dochter/moeder/vriendin/hond-en kateigenaarschap 😉
Houtplankje

Houtplankje
Laatste reacties

zijn heel fijn, bedankt. En so is het maar net ik hoef helemaal geen beslissing te nemen eigenlijk.
Houtplankje

Emmawee
Alkes

Ja, dat heb ik misschien niet helemaal correct gezegd. Ik bedoelde niet dat jij of een ander dit advies al te makkelijk of zonder goede reden heeft gegeven. Ik kan mij echt voorstellen dat LAT-ten een betere constructie is dan samenwonen.
Ik bedoelde dat het advies werd gegeven vrijwel zonder oog voor de nadelige financiële gevolgen van LAT-ten. En die zijn er wel degelijk. Zelfs zoveel dat ik me kan voorstellen dat het geen reële optie is voor Houtplankje en haar vriend.

Pagina's