Feestdagen
Dit is misschien nog ver weg of ver uit zicht maar voor mij is dit belangrijk en dit zijn feestdagen. Ik heb jaren alleen de feestdagen door gebracht, daar om is dit zo belangrijk voor mij. Ik ben nu al meer of een half jaar samen met mijn vriendin(moeder van 2 kids 10 en 4). En ik heb al eens een de vraag gesteld hoe ze het ziet voor de feestdagen. Waarop zei antwoordde “ik zal mijn ex zijn familie niet zo maar links laten liggen zij hebben veel gedaan voor mij en ik ook voor hun, ik wil niet dat de kids hun moeten afvragen waarom zij dan niet naar die ene grootouders moeten/mogen en niet mee mogen naar de andere grootouders”. Waarop ik dan gewoon mijn mening en gevoel heb geuit er over dat ik dit raar en niet oke vind moest zei feest dagen door brengen met haar ex partner en zijn familie in plaats van met mij en mijn familie. Waarop haar reactie was dan ik wil geen drama en wil nog niet dat de kids hun die vragen moeten stellen.
Mijn vriendin is als vriendschap uit een gegaan omdat de liefde er niet meer was tussen haar en de vader van de kinderen
Mijn vraag nu is wat vinden jullie hier van ?
Izza schreef op 25-08-2026 om 18:55:
Kinderen kunnen samen met hun eigen vader kerst vieren bij zijn familie. Daar hoeft een ex toch niet meer bij te zijn? Is ook niet vreemd voor de kinderen. Ze vieren gewoon kerst met vader en zijn familie en kerst met moeder en haar familie. Nieuwe partners kunnen aansluiten bij hun eigen partner. Maar ik zou niet zitten te wachten op een kerstfeest met een ex en zijn familie. En ook niet om in de steek gelaten te worden met de feestdagen.
Heel veel gescheiden stellen vieren feestdagen samen met elkaar en de familie van de ex, fijn voor de kinderen. Bovendien heeft niet iedereen automatisch een hekel aan elkaar of niks meer met elkaar te maken, wat ook voor de kinderen heel fijn is. Dat jij daar niet op zit te wachten maakt dat niet tot een norm ofzo. " in de steek gelaten worden" , maak je het dan niet erg dramatisch? Dan ga je gewoon mee of je gaat wat anders doen.
Je hebt al een tijd eenzame feestdagen gehad en je kunt er dus nog steeds niet echt mee omgaan? Dan ben je wel een vrij afhankelijk type vind ik. De meeste mensen vinden hierin wel een bepaalde modus.
En hoezo wil je nu ineens met je vriendin naar je familie kunnen: je was toch eerst ook alleen met de feestdagen? Waarom ging je toen niet naar jouw familie?
Mijn tip: Wees blij met je vriendin!! Zij is een goede moeder en een goed mens. Zij heeft haar huwelijk goed kunnen afsluiten en heeft een goede band behouden met de exschoonfamilie en haar ex. Dat getuigt van volwassenheid. Nu maakt ze ook mooie keuzes voor haar kinderen die al zoveel hebben mee gemaakt en doorstaan. Of dacht jij dat een scheiding van je ouders gemakkelijk was?
Wees een volwassene en maak je eigen plan met de feestdagen. Vraag haar of ze ergens tussen een keer met jou mee gaat naar je familie. Ik mag toch aannemen dat de kinderen wel eens een weekend bij hun vader logeren?
Probeer net als je vriendin de belangen van haar kinderen voorop te zetten; ik voorspel je dat als je haar keuzes hierin niet accepteert, jij haar niet kan behouden!
Normaal. Je bent als je uit elkaar gaat alleen geen partners meer, naar nog wel ouders. Familieleden blijven familieleden. Daar verandert een scheiding niets aan. Als zij dus Kerst viert met haar kinderen en hun opa's en oma's, vind ik dat normaal. Kinderen gaan altijd voor nieuwe partners.
Izza schreef op 25-08-2026 om 18:55:
Kinderen kunnen samen met hun eigen vader kerst vieren bij zijn familie. Daar hoeft een ex toch niet meer bij te zijn? Is ook niet vreemd voor de kinderen. Ze vieren gewoon kerst met vader en zijn familie en kerst met moeder en haar familie. Nieuwe partners kunnen aansluiten bij hun eigen partner. Maar ik zou niet zitten te wachten op een kerstfeest met een ex en zijn familie. En ook niet om in de steek gelaten te worden met de feestdagen.
Wij wel hoor, ook met nieuwe partners als dat zo is. Verjaardagen, vader-/moederdag, feestdagen
Ik ken mijn expartner langer dan dat ik hem niet ken. Dat is als familie. Geen geschikte partner, wel beiden ouders en grootouders. Er komt niemand tussen niemand, maar anderen mogen er wel gewoon bij.
Ik sta daar anders in. Ik ben volledig voor een goede omgang met elkaar. En een goed nahuwelijk waar plek moet zijn voor voormalige familieleden en vrienden. Maar je bent wel uit elkaar. Die scheiding was er niet zomaar. Dan begrijp ik niet dat je nog allerlei gezamenlijke gezinsmomenten hebt als je ervoor hebt gekozen geen gezin meer te zijn. Dus mensen die nog gezinnetje spelen met hun ex middels gezamenlijke feestdagen, zelfs samen op vakantie of naar familiefeestjes van je ex en zijn familie. Had dan meer je best gedaan en dat huwelijk behouden. En ook naar nieuwe partners toe. Mensen hebben volle agenda's. Waar komt die nieuwe partner en haar familie en vrienden als jij naast je eigen sociale kring ook nog eens die van je ex ernaast hebt? Ik zou echt niet zitten te wachten op iemand die zich niet echt heeft losgemaakt van zijn ex en nog volledig verweven zit in zijn oude gezinsleven. Je wilt wat opbouwen met een nieuwe persoon en dat kost gewoon tijd en ruimte. Dat is echt wat anders dan ruzie hebben of een vechtscheiding. Maar er is pas plaats voor een nieuwe relatie als de oude echt is afgesloten. En iemand die liever met zijn ex en diens familie de feestdagen doorbrengt dan met zijn huidige partner maakt daarmee wel een keuze.
Izza schreef op 30-08-2026 om 10:44:
Ik sta daar anders in. Ik ben volledig voor een goede omgang met elkaar. En een goed nahuwelijk waar plek moet zijn voor voormalige familieleden en vrienden. Maar je bent wel uit elkaar. Die scheiding was er niet zomaar. Dan begrijp ik niet dat je nog allerlei gezamenlijke gezinsmomenten hebt als je ervoor hebt gekozen geen gezin meer te zijn. Dus mensen die nog gezinnetje spelen met hun ex middels gezamenlijke feestdagen, zelfs samen op vakantie of naar familiefeestjes van je ex en zijn familie. Had dan meer je best gedaan en dat huwelijk behouden. En ook naar nieuwe partners toe. Mensen hebben volle agenda's. Waar komt die nieuwe partner en haar familie en vrienden als jij naast je eigen sociale kring ook nog eens die van je ex ernaast hebt? Ik zou echt niet zitten te wachten op iemand die zich niet echt heeft losgemaakt van zijn ex en nog volledig verweven zit in zijn oude gezinsleven. Je wilt wat opbouwen met een nieuwe persoon en dat kost gewoon tijd en ruimte. Dat is echt wat anders dan ruzie hebben of een vechtscheiding. Maar er is pas plaats voor een nieuwe relatie als de oude echt is afgesloten. En iemand die liever met zijn ex en diens familie de feestdagen doorbrengt dan met zijn huidige partner maakt daarmee wel een keuze.
Bij een scheiding kiezen mensen ervoor om niet meer elkaars geliefden te zijn. Dat sluit je af. Als geliefden ben je los van elkaar. Maar als je kinderen hebt blijf je altijd aan elkaar verbonden als ouders, dat stuk relatie blijft. Als je het verder goed met elkaar kunt vinden en een warme band hebt met je ex- schoonfamilie is het logisch dat je dingen samen doet, vooral omdat het voor de kinderen erg prettig is. Er is dan ook prima ruimte voor een nieuwe relatie, vele forummers hebben al aangegeven dat het gewoon werkt.
Dat jij het niets vindt, dat kan. Dan zal je andere keuzes moeten maken mocht het op je pad komen. Maar zo stellig zeggen dat er pas ruimte is voor een nieuwe relatie als de oude is afgesloten is echt niet zo voor iedereen. Je laatste zin vind ik erg jaloers over komen met " liever". Iemand doet dat ook in het belang van de kinderen. Je schrijft dat er wel een plek moet zijn voor voormalige familieleden en vrienden maar gezamenlijke dingen kan niet....
Toen ik een relatie kreeg met Gingerman vierde hij ook bepaalde feestdagen met zijn ex, niks mis mee. Ik was ook gewoon welkom en zijn zoon herft het erg gewaardeerd dat deze tradities zijn voortgezet En hij dingen niet apart hoefde te vieren. En voor alles is een oplossing; ook mijn familie kwam gewoon aan bod, we vierden gewoon 3 dagen Kerst.
Izza schreef op 30-08-2026 om 10:44:
Ik sta daar anders in. Ik ben volledig voor een goede omgang met elkaar. En een goed nahuwelijk waar plek moet zijn voor voormalige familieleden en vrienden. Maar je bent wel uit elkaar. Die scheiding was er niet zomaar. Dan begrijp ik niet dat je nog allerlei gezamenlijke gezinsmomenten hebt als je ervoor hebt gekozen geen gezin meer te zijn. Dus mensen die nog gezinnetje spelen met hun ex middels gezamenlijke feestdagen, zelfs samen op vakantie of naar familiefeestjes van je ex en zijn familie. Had dan meer je best gedaan en dat huwelijk behouden. En ook naar nieuwe partners toe. Mensen hebben volle agenda's. Waar komt die nieuwe partner en haar familie en vrienden als jij naast je eigen sociale kring ook nog eens die van je ex ernaast hebt? Ik zou echt niet zitten te wachten op iemand die zich niet echt heeft losgemaakt van zijn ex en nog volledig verweven zit in zijn oude gezinsleven. Je wilt wat opbouwen met een nieuwe persoon en dat kost gewoon tijd en ruimte. Dat is echt wat anders dan ruzie hebben of een vechtscheiding. Maar er is pas plaats voor een nieuwe relatie als de oude echt is afgesloten. En iemand die liever met zijn ex en diens familie de feestdagen doorbrengt dan met zijn huidige partner maakt daarmee wel een keuze.
Ik denk dat je je beperkt opstelt, terwijl je normaal een ruime blik zegt te hebben met meerdere of andere partners.
Je best niet gedaan, daar ben je nooit bijgewerkt, daar kun je niet over oordelen.
Wij "spelen geen gezinnetje", wij zijn familie.
Als partners volledig los van elkaar, maar wij willen voor de kinderen geen gezeur met moeder op die dag, vader op die dag. Iedereen hoort erbij, ook (evt) nieuwe partners. Dan kost het iedereen maar 1 dag ipv 2, lekker effectief.
Max88 schreef op 30-08-2026 om 18:55:
[..]
Ik denk dat je je beperkt opstelt, terwijl je normaal een ruime blik zegt te hebben met meerdere of andere partners.
Je best niet gedaan, daar ben je nooit bijgewerkt, daar kun je niet over oordelen.
Wij "spelen geen gezinnetje", wij zijn familie.
Als partners volledig los van elkaar, maar wij willen voor de kinderen geen gezeur met moeder op die dag, vader op die dag. Iedereen hoort erbij, ook (evt) nieuwe partners. Dan kost het iedereen maar 1 dag ipv 2, lekker effectief.
Precies! Heb je juist tijd voor je nieuwe partner en diens familie.
Maar goed, als je zoiets “in de steek gelaten” noemt, dan ben je waarschijnlijk iemand die dit soort zaken niet nuchter kan benaderen en die de emoties de overhand laat nemen. Tikje jaloers ook.
Niet handig om jouw rigide waarheid dan als dé waarheid te presenteren.
Ik weet dat sommige mensen die volledige verbondenheid nog willen behouden. Voor mij is een scheiding een afsluiting. Anders had je niet uit elkaar hoeven gaan. De situatie van het bestaande gezinsleven behouden maar dan een nieuwe partner voor erbij zou ik niet voor kiezen (als gescheiden ouder). Maar al helemaal niet willen als nieuwe partner. Dan heb je 3 sociale kringen te onderhouden. En ben je continu in contact met iemands ex en diens familie. Goed contact is prima vanwege de kinderen. Maar ik wil niet samen met mijn ex op vakantie en hoef er ook geen kerst mee te vieren. Dat kan namelijk prima met de kinderen en eigen familie (en eventueel een nieuwe partner als die er zou zijn). Ik zou er ook niet op zitten te wachten dat iemands ex mijn of onze gezamenlijke agenda gaat inplannen. Je bent geen familie meer. Je bent alleen nog ouders. Je bent toch niet zomaar uit elkaar gegaan? Waarom dan de behoefte continu bij je ex te zijn en samen veel tijd door te brengen? Als het werkelijk zo vreselijk was dan heb je die behoefte toch helemaal niet? En als je dat toch zo graag wilt waarom niet er samen een weg in vinden binnen de relatie?
Als het kan, is het misschien wel heel fijn om ook nog feestdagen met het oorspronkelijke gezin te vieren, maar daar dient dan wel ruimte te zijn voor nieuwe partners. Ik zou het niet waarderen als ik bij dat soort gelegenheden alleen thuis zou moeten blijven tot in lengte van dagen omdat mijn partner dit met zijn ex wil vieren.
Izza schreef op 31-08-2026 om 09:17:
Ik weet dat sommige mensen die volledige verbondenheid nog willen behouden. Voor mij is een scheiding een afsluiting. Anders had je niet uit elkaar hoeven gaan. De situatie van het bestaande gezinsleven behouden maar dan een nieuwe partner voor erbij zou ik niet voor kiezen (als gescheiden ouder). Maar al helemaal niet willen als nieuwe partner. Dan heb je 3 sociale kringen te onderhouden. En ben je continu in contact met iemands ex en diens familie. Goed contact is prima vanwege de kinderen. Maar ik wil niet samen met mijn ex op vakantie en hoef er ook geen kerst mee te vieren. Dat kan namelijk prima met de kinderen en eigen familie (en eventueel een nieuwe partner als die er zou zijn). Ik zou er ook niet op zitten te wachten dat iemands ex mijn of onze gezamenlijke agenda gaat inplannen. Je bent geen familie meer. Je bent alleen nog ouders. Je bent toch niet zomaar uit elkaar gegaan? Waarom dan de behoefte continu bij je ex te zijn en samen veel tijd door te brengen? Als het werkelijk zo vreselijk was dan heb je die behoefte toch helemaal niet? En als je dat toch zo graag wilt waarom niet er samen een weg in vinden binnen de relatie?
Zoals ik je lees maak je het heel groot, en trek je ook veel zaken erg uit zijn verband.
Het is natuurlijk prima als jij het anders zou doen, ieder zijn keus. Maar je bent erg stellig alsof het heel vreemd is als mensen andere keuzes maken. Dat je als geliefden niet meer bij elkaar past en geen liefdesgevoelens meer voor elkaar hebt en daarom gaat scheiden, wil voor veel mensen niet zeggen dat je elkaar niet meer mag of het niet meer met elkaar kunt vinden. Als het op liefdes gebied "vreselijk" was wil dat niet zeggen dat het op andere gebieden ook "vreselijk" was. Sommige mensen kunnen het buiten het liefdesgebied prima met elkaar vinden en gaan als vrienden uit elkaar. Dat is toch niet zo moeilijk te begrijpen lijkt mij?
Zij behouden dus helemaal niet het bestaande gezinsleven want ze wonen niet meer samen. En een nieuwe partner is dus ook niet voor "erbij" maar gewoon de nieuwe partner. Bij To gaat het om Kerst en ze zijn pas een half jaar samen; Kerst bestaat uit Kerstavond, 1e en 2e Kerstdag, moet dan toch prima lukken lijkt mij zo.
"Continu" in contact met je ex en diens familie; met kinderen, zeker bij co - ouderschap heb je wekelijks even contact met de wisseldag, zeker als kinderen jong zijn, dat is logisch. Maar "continu" is echt heel erg overdreven, je maakt het veel groter dan het is: samen op vakantie komt niet vaak voor en zoveel feestdagen zijn er niet die je samen viert, hooguit verjaardagen Sint/Kerst waarschijnlijk. Ik hoor nooit dat mensen nog perse samen 2e Pinksterdag vieren. Net zoals dat gezamenlijke dingen natuurlijk in overleg gaan dus een ex gaat helemaal niet jouw agenda inplannen, jouw beeld is echt vertekend.
Kijk bepaalde dingen samen doen is gewoon heel fijn voor de kinderen. Jij schrijft wel dat je iets prima met de kinderen en eigen familie kunt vieren, maar dat is nou juist vaak wat kinderen zo naar vinden: alles apart. En daarover lees ik weinig terug in jouw reactie, het is vooral ikke ikke en niet vanuit het belang van de kinderen: hoe is het voor hun?
Gingergirl schreef op 31-08-2026 om 13:51:
[..]
Zoals ik je lees maak je het heel groot, en trek je ook veel zaken erg uit zijn verband.
Het is natuurlijk prima als jij het anders zou doen, ieder zijn keus. Maar je bent erg stellig alsof het heel vreemd is als mensen andere keuzes maken. Dat je als geliefden niet meer bij elkaar past en geen liefdesgevoelens meer voor elkaar hebt en daarom gaat scheiden, wil voor veel mensen niet zeggen dat je elkaar niet meer mag of het niet meer met elkaar kunt vinden. Als het op liefdes gebied "vreselijk" was wil dat niet zeggen dat het op andere gebieden ook "vreselijk" was. Sommige mensen kunnen het buiten het liefdesgebied prima met elkaar vinden en gaan als vrienden uit elkaar. Dat is toch niet zo moeilijk te begrijpen lijkt mij?
Zij behouden dus helemaal niet het bestaande gezinsleven want ze wonen niet meer samen. En een nieuwe partner is dus ook niet voor "erbij" maar gewoon de nieuwe partner. Bij To gaat het om Kerst en ze zijn pas een half jaar samen; Kerst bestaat uit Kerstavond, 1e en 2e Kerstdag, moet dan toch prima lukken lijkt mij zo.
"Continu" in contact met je ex en diens familie; met kinderen, zeker bij co - ouderschap heb je wekelijks even contact met de wisseldag, zeker als kinderen jong zijn, dat is logisch. Maar "continu" is echt heel erg overdreven, je maakt het veel groter dan het is: samen op vakantie komt niet vaak voor en zoveel feestdagen zijn er niet die je samen viert, hooguit verjaardagen Sint/Kerst waarschijnlijk. Ik hoor nooit dat mensen nog perse samen 2e Pinksterdag vieren. Net zoals dat gezamenlijke dingen natuurlijk in overleg gaan dus een ex gaat helemaal niet jouw agenda inplannen, jouw beeld is echt vertekend.
Kijk bepaalde dingen samen doen is gewoon heel fijn voor de kinderen. Jij schrijft wel dat je iets prima met de kinderen en eigen familie kunt vieren, maar dat is nou juist vaak wat kinderen zo naar vinden: alles apart. En daarover lees ik weinig terug in jouw reactie, het is vooral ikke ikke en niet vanuit het belang van de kinderen: hoe is het voor hun?
Dit idd.
Verjaardagen, Sint ( kleinkind), Kerst, wie wil Oud en Nieuw, oh en Vaderdag/moederdag en met Pasen ( kleinkind eieren zoeken)
Mijn ex heeft geen ouders meer, weinig contact met siblings. Ik heb geen sibling actief in mijn leven en zorg 24/7 voor mijn dementerende moeder.
Niet dat dat er toe doet, maar mijn oudste is verlaten door de partner, jongste heeft geen partner, we zijn dus gewoon een heel klein familietje dat steeds kleiner wordt.
Voor ons is familie zijn dus gewoon belangrijk. Moet het vreselijk zijn om te scheiden? Ik denk van niet. Ik heb nooit ruzie gehad met expartner, ben niet mishandeld, er waren geen anderen in het spel. Maarja, partner bleek niet van mij te houden en in je eentje lukt dat niet om te fixen en dus heb ik na 28 jaar de stekker er in overleg uitgetrokken. Jammer? Ja. Ons best gedaan? Ik wel. Hekel aan elkaar? Nee, toen de angel van onvervulde hoop en verwachtingen er af was, kon ik weer als mens naar mens kijken. Het was te mager om te blijven, maar goed genoeg om als (groot)ouders te functioneren. Een nieuwe partner hoeft dus niet met 3 gezinnen, maar kan het er met 2 af, net als ieder ander. Tenzij er een bataljon aan exen is natuurlijk.
Van mij hoeft een nieuwe partner niets te vrezen, we zijn familie, geen partners. Ik was 18 toen we iets kregen, ik word vlg maand 60, dus ken partner langer wel dan niet.
