geld lenen/geven wel of niet?
Dochter (41) haar relatie met haar nieuwe vriend is, zoals wij verwacht hadden, reeds afgelopen.
Zij zegt bang te zijn nu, maar is voor ons een beetje dubbel. (heel verhaal)
Het komt erop neer dat ze de sloten van haar woning wil laten veranderen of alarm plaatsen buiten.
Omdat ze er financieel alleen voorstaat sinds haar scheiding met ex-man en vader van haar kind, vraagt ze nu aan ons om eventueel haar een lening te geven voor die sloten/alarm.
Zodat ze de woning kon overnemen, hebben wij haar reeds een aanzienlijk bedrag voorgeschoten.
Aangezien we nog twee kinderen hebben, willen we hierin niet tever gaan.
Uitlenen is allemaal goed, maar aangezien ze het al moeilijk heeft, vrezen we er ervoor dat ze het toch niet maandelijks gaat kunnen afbetalen.
Een andere optie is, haar het geld geven en hetzelfde bedrag aan de andere twee kinderen.
Maar...waar eindigd zoiets? Wat als ze binnen de kortste keren weer om geld komt vragen?
Doch, wij willen dat ze op haar eigen benen leert staan en niet afhankelijk gaat worden van ons, haar ouders. Ik heb reeds gemerkt dat ze soms dingen koopt die ze helemaal niet nodig heeft. Wij vinden dat ze hierin een middenweg moet zien te vinden en moet sparen voor de dingen die echt van nut zijn.
Wie heeft hier ervaring mee en wat zouden jullie doen?
Ik zou mn kind in nood wel helpen, zoals jullie reeds gedaan hebben met het huis. maar een paar nieuwe sloten kan ze toch wel zelf betalen?
Nieuwe sloten lijkt me niet het punt om "moeilijk" te gaan doen als je haar kunt helpen. Je geeft aan dat ze bang is,hoezo is dat dubbel? ik ga er van uit dat het om een ex gaat die vervelend doet. Zelf een geweldadige ex gehad die wel binnenkwam met een stiekem bijgemaakte sleutel en dit heeft een bijna fatale afloop gehad voor mij. Dus nee ik zou niet hierover piekeren en haar graag hiermee helpen als ik dit financieel kan.
Ik zou je kind helpen met de cilinders vervangen, dat is niet zo duur.
Als het om haar veiligheid gaat zou ik niet zo moeilijk doen. Nieuwe cilinders zijn niet zo duur toch?
Een groot bedrag kun (moet) je vastleggen bij de notaris, zodat het t.z.t. verrekend kan worden met de erfenis. Zo blijft het eerlijk voor de andere kinderen.
ivm de veiligheid van jullie dochter, zoi ik het geld zeker geven!
Als het nodig is voor haar veiligheid zou ik hier niet moeilijk over doen. Maar ik snap de zorgen wel, want zo heel duur kan zoiets niet zijn. En zeker met een kind heb je soms onverwachte kosten. Ik zou in dit geval, nu ze financieel instabiel is en deels op jullie leunt, wel voorstellen om samen de financiën in kaart te brengen en te kijken waarop bespaard kan worden zodat ze jullie de lening kan terugbetalen en zelf ook wat kan sparen voor noodgevallen/toekomst.
Ik snap je punt over 'het moet eerlijk zijn voor de andere kinderen', maar ik zou dat ook weer niet op de cent gaan uitrekenen. Stel dat mijn zus financieel iets nodig heeft of mijn ouders betalen iets voor haar, dan hoef ik echt niet dat geld te krijgen.
De ene keer krijgt zij iets, de andere keer ik. Niet alles hoeft meer op de weegschaal.
Als het over enkele tienduizenden euro's gaat voor de overname van het huis, vind ik dat weer wat anders. Dat zou ik wel voor alle kinderen gelijk willen houden.
nieuwe cilinders kosten een euro of 150-250. Leen haar dat geld en laat haar bij het volgende salaris direct terugbetalen.
als ze niet eens geld voor nieuwe sloten heeft is er wel een ander probleem en begin van het einde. Ik zou het niet doen. Hoe erg is de situatie met ex?
Azer123, er zitten zoveel aspecten in je verhaal die eigenlijk om een aparte benadering vragen.
Rond de vriend die nu weg is gegaan. Het gaat me even niet om het hele verhaal, maar wel over de vraag welke emoties zitten daaronder waar je blijkbaar toch iets mee wil. Vind je bijvoorbeeld dat je dochter nooit aan deze vriend had moeten beginnen en dat ze nu zelf voor de gevolgen moet staan; deel je haar angst of vind je het overdreven; of vind je het niet jullie probleem.
Dan gaat het over een eerdere bijdrage aan de woning, was dat een lening, afgesproken op papier, gecommuniceerd met andere kinderen, wordt er terugbetaald of accepteer je stiekem dat er niet wordt terugbetaald, maar vormt deze vraag nu de druppel. Ben je dus eigenlijk met terugwerkende kracht ontevreden over hoe het met die vorige lening is gegaan? Kun je daar nog iets in recht zetten?
Nu begint het te wringen ten opzichte van de andere twee kinderen. Was dat eerder geen probleem? Weten de andere kinderen wat er speelt, hoe denken zij erover?
Je bent bang dat ze niet terug gaat betalen en je bent bang dat ze straks weer om geld gaat vragen. Dus je schat haar verdienvermogen laag in. Is het mogelijk dat ze zelf meer kan gaan verdienen? Wat zou daarvoor nodig zijn? Heeft ze zelf haar financiën wel op orde? Zou je haar daarbij kunnen/willen/moeten helpen en is dat niet zinvoller dan geld geven? Kan ze via de gemeente mogelijk gebruik maken van een budgetcoach? Is dat nodig denk je?
Dan je grote wens: 'wij willen dat ze op haar eigen benen leert staan en niet afhankelijk gaat worden van ons, haar ouders.' Dat lijkt mij een zinnig doel voor een dochter van 41 met twee kinderen. Maar bespreek je dat dan ook met haar en bespreken jullie ook wat daarvoor nodig is? Je noemt zelf al een paar punten zoals dingen kopen die niet nodig zijn en niet sparen. Met andere woorden: er zijn meer signalen dat ze niet goed met geld kan omgaan. Kun je dat grote punt niet bij haar aan de orde stellen en wel op een zodanige manier dat je haar een mogelijke uitweg biedt (hulp bij de financiën, de budgetcoach of iets anders). Je zou het zelfs als voorwaarde kunnen stellen.
Dan is de vraag of je dit probleem moet oplossen met geld. Je kunt het ook oplossen door samen eens naar een bouwmarkt te gaan, samen kijken welke oplossingen zijn er, wat kosten die, wat kun je wel betalen etc. en dan helpen met erin zetten.
Kinderen helemaal gelijk gaat niet is mijn ervaring. Daarvoor zijn de situaties en de kansen te verschillend. Ik ben wel altijd transparant geweest over wat ik aan ieder bijdraag en waarom. Echt grote bedragen zijn vastgelegd in een leenovereenkomst en in een testament. Gelukkig kunnen mijn kinderen allemaal goed met geld omgaan, de problemen die ik heb helpen oplossen zitten vooral op de woningmarkt en rond studiefinanciering.
Om een paar cilinders zou ik mij niet druk maken. Die zou ik schenken. Een heel alarm systeem niet. En natuurlijk ben je open naar je andere kinderen hierover en zet je leningen op papier en bij de notaris.
Ik zou ook duidelijk zijn dat je verder niets meer helpt. Ze moet zichzelf redden zonder jullie geldboom. Laat geen misbruik van je maken.
Overigens scheelt het veel geld als je de sloten zelf vervangt, in plaats van het te laten doen.
Ik zou inderdaad mijn kind ook gewoon helpen
Ik zou haar in dit geval het geld voor de sloten gewoon geven, niet lenen. Het gaat om haar veiligheid en dat weegt zwaarder dan het risico dat ze niet terugbetaalt. Maar ik zou er wel één duidelijke voorwaarde aan verbinden: dat jullie samen haar financiën op een rij zetten met een budgetcoach (vaak gratis via de gemeente). Zo leert ze wél op eigen benen staan en lossen jullie de onderliggende oorzaak aan. Voor de eerdere lening voor het huis kun je alsnog een onderlinge overeenkomst maken met een aflossingsschema, dan voelt het voor jullie en de andere kinderen duidelijker.
In plaats van het geven of lenen, kan je het niet voor haar verjaardag als cadeau doen? Dan is het ook minder wrang voor je andere kinderen. Hoe je over je dochter praat komt mij over dat ze niet naar jullie heeft geluisterd en haar zelf weer in de nesten heeft gewerkt. Maar vergeet niet dat femicide een reeel probleem is. En dat wil je niet op je geweten hebben als ze niet het geld had voor de juiste sloten.
