geld lenen/geven wel of niet?
Dochter (41) haar relatie met haar nieuwe vriend is, zoals wij verwacht hadden, reeds afgelopen.
Zij zegt bang te zijn nu, maar is voor ons een beetje dubbel. (heel verhaal)
Het komt erop neer dat ze de sloten van haar woning wil laten veranderen of alarm plaatsen buiten.
Omdat ze er financieel alleen voorstaat sinds haar scheiding met ex-man en vader van haar kind, vraagt ze nu aan ons om eventueel haar een lening te geven voor die sloten/alarm.
Zodat ze de woning kon overnemen, hebben wij haar reeds een aanzienlijk bedrag voorgeschoten.
Aangezien we nog twee kinderen hebben, willen we hierin niet tever gaan.
Uitlenen is allemaal goed, maar aangezien ze het al moeilijk heeft, vrezen we er ervoor dat ze het toch niet maandelijks gaat kunnen afbetalen.
Een andere optie is, haar het geld geven en hetzelfde bedrag aan de andere twee kinderen.
Maar...waar eindigd zoiets? Wat als ze binnen de kortste keren weer om geld komt vragen?
Doch, wij willen dat ze op haar eigen benen leert staan en niet afhankelijk gaat worden van ons, haar ouders. Ik heb reeds gemerkt dat ze soms dingen koopt die ze helemaal niet nodig heeft. Wij vinden dat ze hierin een middenweg moet zien te vinden en moet sparen voor de dingen die echt van nut zijn.
Wie heeft hier ervaring mee en wat zouden jullie doen?
Dwingen tot hulp kan niet. Confronteren dat er een probleem is wel.
Je dochter klinkt als een emotioneel wrak. Gelukkig is ze 41 en zou ze niet snel meer zwanger worden, maar mijn god... Als ouder zou ik bijna geneigd zijn om de kinderbescherming te bellen en een beter thuis voor haar kinderen zoeken. Ze stalkt die vent en wil hem ook nog baby-trappen. Ik heb hier geen goed woord voor over. Als ik hem was zou ik aangifte doen.
Iemand zegt hier, dat ik dochter niet begrijp.
Dat ze die man graag ziet, kan ik wel begrijpen. Gevoelens en verliefdheid heb je nu eenmaal niet in de hand. Dat is 1 zaak.
Maar, die relatie sleept nu al jaren aan, met veel ups en downs. Haar huwelijk zat niet op de goede rails door omstandigheden en toen ze hem weer tegenkwam, was het hek van de dam.
Ze zat meteen weer in die vroegere beleving van "grote liefde" en "heftige verliefdheid".
Lang heeft ze getwijfeld om er volop voor te gaan, want ze wist dat ze financieel goed zat binnen haar huwelijk. Hoe die andere zijn gedachtengang werkte of in elkaar zat, weet ik niet, maar het was voor mij allleszinds wel meteen duidelijk dat hij het niet zo nauw nam met trouw zijn. Verschillende keren liet hij dochter staan voor M (fictief) en toen het daar scheef zat keerde hij terug naar dochter, die hem met open armen ontving. Omdat ik eerlijk wou zijn tegen haar, heb ik dochter ook laten merken dat mijn man en ik dit niet fijn vonden. Ik vond niet dat ik moest zeggen "goed zo, nu ben je goed bezig, dat is het...)
Ze werd boos op mij en haar vader, maar omdat we haar kennen, lieten we dit bezinken,
geen druk, geen vragen...
Uiteindelijk kwam er wel een gesprek en besloten wij om "hem" een kans te geven.
Na 3 weken was hij weer weg, 4 dagen en toen stond hij terug aan haar deur.
Ik had de moed niet meer om te reageren, liet haar begaan...ook vertrouwden we hem niet uiteraard.
Voor ons kleinkind vonden we het verschrikkelijk. Eerst de scheiding van haar ouders, dan die nieuwe vriend (met wie kleinkind het volgens dochter wel kon vinden), die de ene keer er wél was en dan weer niet.
Het gekke aan de hele situatie is, dat haar ex-man steeds klaarstaat voor haar.
Hij troost haar, staat haar bij tijdens moeilijke momenten en...helpt haar om haar woning en tuin verder af te werken. Heel mooi van hem vinden wij, maar ergens stellen we ons er ook wel vragen bij. Uiteraard is dit beter voor het kind, goede verstandhouding, maar misschien ook wel verwarrend voor kleindochter.
'Uiteraard is dit beter voor het kind, goede verstandhouding, maar misschien ook wel verwarrend voor kleindochter.' Nu loop je je een beetje teveel zorgen te maken. Fijn dat ex (ook de vader van het kind?) haar goede ondersteuning biedt op belangrijke punten. Kleindochter zal daar wel een eigen veerhaal van maken waar ze dan goed mee kan leven.
