Home » Forum » Hekel aan feestjes

Hekel aan feestjes

82 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Lanza
Quote:

Ook omdat ik nu altijd de bob ben en in het donker naar huis moet rijden. Maar das een ander verhaal..

Lekker dan, jij bent dus altijd de lul. Je vindt die feestjes al niet leuk en dan moet je ook nog heen en weer taxiën? Waarom laat je je zo misbruiken?
Ik zag dat ook bij mijn zus, toen zij zwanger was ging iedereen ervan uit dat zij wel terug ging rijden om half 1 s nachts, want ze kon toch niet drinken. Dat ze ontzettend moe was en het zeer onprettig vond deed er niet toe en zij is ook zo iemand die niet haar grenzen aangeeft.

Ik snap dat dus echt niet. Waar ben je bang voor? Je mag echt voor jezelf opkomen.

rode krullenbol
Laten we niet vergeten ...

Hier is niet slechts onzekerheid in het spel!

Aagje Helderder
Aan de andere kant

kan ik het zeer waarderen als ik iets te vieren heb dat de mensen met wie ik dat graag vier ook willen komen. Als iemand structureel niet zou komen, zou ik dat echt jammer vinden.
Als ik zou weten dat iemand het echt niet leuk vindt om op feestjes te zijn, dan zou het wel helpen als ik dat weet. Anders zou ik mss het gevoel krijgen dat het gebrek aan belangstelling is.

Zelf ben ik ook nog wel van ‘gaan omdat het erbij hoort‘ als mensen waarmee je verbonden bent je ergens voor uitnodigen en ik wel eens geen zin heb.

Tine Winkel
Aagje

ai, herkenning. Hier vallen een aantal verjaardagen, waaronder de mijne, op een moment in het jaar dat veel mensen met vakantie zijn. Ik vier het daarom maar zelden, maar ALS ik het dan vier, eens in de 5 jaar, dan vind ik het altijd wel leuk als mensen de uitnodiging accepteren. En dan plan en communiceer ik het meestal ruim van tevoren op een relatief handig moment (dus niet op de dag zelf, maar iets eerder/later, dus buiten of aan de rand van de vakantie). Maar dan gebeurt het regelmatig dat maar een kwart van de genodigden komt. Geen idee hoe ik dat zou moeten veranderen.

Kaaskopje
Paloma

Ik weet niet precies wat je bedoelt met zwaar op de hand zijn, Kaaskopje? In dit verband bedoel ik.===

Ik bedoel hiermee dat het ook aan je instelling kan liggen hoe je op zo'n feestje aanwezig bent. Wil je met iedereen een góed gesprek voeren, of is samen met iemand over koetjes en kalfjes praten voor die gelegenheid eigenlijk ook prima? Ik heb geleerd dat het op zijn tijd ook prettig is om de hersens enigszins op non-actief te zetten en het maar simpelweg gezellig te hebben met wie aanwezig is.

Kaaskopje
Libera

Als ik op mezelf 'dat doe je gewoon' toepas, voel ik me niet negatief verplicht. Ik ga van huis met de verwachting dat men het leuk vind om mij te zien en ik de avond prettig door ga komen. Ik ben ook niet direct extrovert, ik hink een beetje tussen intro- en extrovert in, dus ik vind het soms ook best even spannend om ergens alleen heen te gaan. Maar ik heb me een jaar geleden voorgenomen om me daar niet meer door te laten weerhouden. Dat lukt nog niet volledig, maar ik ben in training :-). Meestal blijkt dat ik het niet spannend had hoeven vinden.

Knor
Je er toe zetten

Zelf zie ik ook vaak op tegen een feestje of etentje oid. Toch zet ik mezelf er dan meestal overheen, en blijkt het vaak mee te vallen. Het wordt een best gezellige avond, of in sommige gevallen een hele leuke avond met lol en dansen, en soms een bijzondere avond door een onverwacht mooi gesprek met een bekende of onbekende.
Daar krijg ik dan toch energie van.
Scheelt wellicht dat ik ook niet zo heel veel feestjes heb, niet dat ik ieder weekend op pad moet of zo.

Flanagan
Minder laat

Ookal heb je zelf geen zin in een feestje, als je gaat, doe je je gezin wel een plezier.
En weet je dat ieder veilig thuis komt.
Draai het om; als je niet gaat, ervaren man en dochter dit als een gemis, een ontbrekende schakel. Als je niet gaat, zit je thuis ongerust naar het slot te luisteren.
Je zou bijna willen dat je wel meegegaan was..

Maar om enigszins naar jou tegemoet te komen, omdat jij zo laat nog moet rijden, kunnen jullie besluiten de terugreis eerder aan te vangen. Zeker omdat jullie niet om de hoek wonen.

Paloma
Reactie

Nogmaals bedankt allemaal. Gisteren een goed gesprek met mijn man gehad en duidelijk gemaakt hoe vervelend ik feestjes eigenlijk vind. Ik ben namelijk geneigd heel veel dingen wel te denken, maar niet te zeggen. Hij biechtte op dat hij feestjes eigenlijk ook niet zo leuk vindt, en deed meteen het aanbod om terug te rijden. We gaan ook maar kort (we hebben voor het feest ook nog een sociale verplichting, dus dat vind ik best pittig).
Lanza, point taken over dat rijden hoor! Ik moet zeggen dat ik het logisch vind om terug te rijden en anderen hun plezier niet wil ontzeggen, dus ik bied het meestal zelf aan. Ga ik wat minder doen want 2 uur in het donker rijden is best vermoeiend.
Kaaskopje, jij gaar ervan uit dat iedereen het leuk vindt je te zien. Goed uitgangspunt, alleen is mijn basishouding eigenlijk altijd dat mensen het leuker zouden vinden als ik er niet zou zijn. Dat moet ik dan onbewust denk ik compenseren door heel leuk gezelschap te zijn.
En Libera, ik doe nu zelf inderdaad hetzelfde als mijn ouders, dat had je goed gezien.

Alle anderen die gereageerd hebben ook heel erg bedankt. Fijn om herkenning te lezen, tips te krijgen. Het heeft mij in staat gesteld een goed gesprek te voeren met mijn man en een beetje vriendelijker tegen mezelf te worden. Ik heb er nog steeds geen zin in maar sommige dingen moeten nu eenmaal en dan kun je ze het beste zo kort en aangenaam mogelijk maken.
Dank!

Wilgenkatje
au

'Kaaskopje, jij gaat ervan uit dat iedereen het leuk vindt je te zien. Goed uitgangspunt, alleen is mijn basishouding eigenlijk altijd dat mensen het leuker zouden vinden als ik er niet zou zijn. Dat moet ik dan onbewust denk ik compenseren door heel leuk gezelschap te zijn.'

Oei, dat is lastig Paloma. En ik herken het ook wel wat. Ik ben niet bepaald 'de magneet' op feestjes. Proberen dan juist heel gezellig en leuk te zijn, nee, dat doe ik niet. Lukt me ook niet. Ik gedraag me eerder als vriendelijke toeschouwer. Denk ik. Pfoe, naar jezelf kijken is helemaal niet zo eenvoudig.

Ginny Twijfelvuur
Wilgenkatje

Ik denk dat iedereen zo naar zichzelf kijkt. Behalve dan die incidentele gangmaker. Maar ook daar heb ik soms wel eens mijn twijfels over.

Kenfan
Combineren

Feestjes en lange autoritten zijn ook niet bepaald mijn hobby. Niet dat ik nou zo verlegen ben, maar vaak komt het er toch op neer dat de jarige druk is, en je het halve land door rijdt om met vage bekenden te gaan zitten babbelen over koetjes en kalfjes.

Nu zijn de meeste verjaardagen bij ons ver weg, ik kan en wil er ook niet altijd onderuit, maar ik kan daar echt onevenredig tegen aan zitten hikken. Als het even kan probeer ik het te combineren met iets waar ik wel naar uitkijk, een strandwandeling, een naburige stad in, een oude vriendin opzoeken. Ook hebben we er wel eens een weekendje weg van gemaakt.

Als ik dit lees, dan klinkt het of er bij jou meer speelt dan alleen weerzin tegen feestjes
"alleen is mijn basishouding eigenlijk altijd dat mensen het leuker zouden vinden als ik er niet zou zijn. Dat moet ik dan onbewust denk ik compenseren door heel leuk gezelschap te zijn."

Ginny Twijfelvuur
Ja dat viel mij ook op

Nu zijn bij ons de meeste verre feestjes in de familiekring en komen daar vaak jaar in jaar uit dezelfde mensen waar ik een soort van we-zien-elkaar-op-de-verjaardag-van-X-en-praten-dan-weer-bij relatie mee heb. Dus daar heb ik niet zo’n moeite mee.
En wij combineren dat vaak ook met een uitje of logeerpartij.

Maar Ik vind je basishouding wel wat zorgelijk. Waarom zouden mensen het leuker vinden als jij er niet bij bent? Daar geloof ik eigenlijk niks van.

Angela67
daarom de vraag: waarom geven mensen een feestje

quote uit #43 "maar vaak komt het er toch op neer dat de jarige druk is, en je het halve land door rijdt om met vage bekenden te gaan zitten babbelen over koetjes en kalfjes."

Daarom ben ik blij dat we niet vaak/nooit van dit soort 'feestjes' hebben. Als ik zou gaan om de jarige een plezier te doen, maar het gezelschap zegt me niets omdat ik hen alleen op die verjaardag zie dan zou ik me echt afvragen waarom ik uitgenodigd word. Dat klinkt wat bot, maar eerlijk gezegd vier ik mijn verjaardag ook alleen met mensen waarvan ik weet dat de genodigden het leuk vinden om elkaar/een deel van het gezelschap te treffen. Oftwel: ik vind een feestje eigenlijk gewoon een excuus om met leuke mensen die elkaar al kennen, de avond door te brengen. Scheelt dat we een erg kleine familie hebben en een grote vriendenkring. Want ik realiseer me dat er situaties zijn (vanuit familieverplichtingen bijv.) dat er niet zoveel keuze is. Voordeel is dan weer denk ik dat het dan familie is die je treft waar je dan nog altijd meer mee hebt dan de buren uit de buurt van de jarige.

gr Angela

IngridT
Toevallig gisteren hier zo’n feestje.

En ik moest aan dit draadje denken....

Best wel goede kennissen waren allebei jarig geweest, dus een borrel. In de buurt, dus zover hoefden we er niet voor te reizen.

Wij kennen elkaar van jaar of 15 terug, maar hebben geen enorm overlappende vriendenkring. Op het feestje trof ik dus...

De jarigen...even leuk mee gepraat, maar die hebben natuurlijk meer gasten die ze willen spreken
De ouders van 1 van de jarigen....al jaren niet gezien. Even een beleefdheids- babbel over haar reuma en de recente verhuizing .
De zus van 1 van de jarigen die heel graag heel veel wilde weten over mijn ervaringen als middelbare schooldocent...want haar oudste zit in groep 8 en is best een bijzonder meisje....
Toen nog wat algemeen gebabbel over wintersportbestemmingen met een paar vaders die ik van heel vroeger van het basisschoolplein kende.
En jemig, wat toevallig...de gastheer verklapt dat 1 van de voetbalvaders de broer van de man van mijn hulp is...,kon ik gelijk even vragen hoe het nu met zijn moeder ging, waarvan ik weet dat ze aan het dubben zijn of ze wel zelfstandig kan blijven wonen...

Allemaal best aardig hoor. Maar eigenlijk allemaal koetjesenkalfjes gepraat. En op een gegeven moment keek ik om me heen, en realiseerde me dat de familie verdwenen was, de voetbalmoeders & vaders in leuke groepjes aan de klets waren, en dat ik het eigenlijk wel mooi vond. Gelukkig vond man dat ook. Afgesproken om snel eens een hapje te gaan eten met het jarige stel ( gezellig! ) en hoplakee naar huis. Ik hoop dat zij het een fijne avond vonden, maar ik had eerlijk gezegd net zo lief thuis op de bank een leuke film gekeken, of een spelletje gedaan met de puber en studerende kinderen die allemaal thuis waren..,....

Ingrid ( ook echt geen verlegen type. En toch voelen dit soort events soms echt als ‘moeite’)

Flanagan
Juist spannend...

Feestjes met weinig bekenden ervaar ik veelal als verfrissend en gezellig; je spreekt over uiteenlopende onderwerpen en mag van nieuwe drankjes en hapjes genieten.
Hoe meer onbekenden, hoe liever.. Ik ga veelal weer geamuseerd naar huis.

Flanagan
Aanbod voor hulp; eye-opener

Op mijn feestjes is er wel eens iemand die hulp aanbiedt. Meestal bedank ik, want dan moet ik uitleggen waar wat ligt etc. of even toezien of het gaat zoals ik zelf voor ogen had. Maar dit draadje is als een eye-opener; volgende keer niet bedanken want diegene wilt misschien even uit de meute terug trekken terwijl ik dat indirect tegen houd.
Oef, wat een slechte gastvrouw ben ik.

Aagje Helderder
Uitgangspunt van denken

In de meeste van de reacties is het uitgangspunt jezelf en je eigen gevoel bij feestjes. Nu is dat zeker niet onbelangrijk maar ik mis toch een beetje de gedachte aan de ander.

Als ik iemand uitnodig voor een feestje dan is dat ook omdat ik die ander er graag bij heb. Nooit alleen maar omdat het moet ofzo. Ik ga er dus meestal ook maar van uit dat mensen die mij uitnodigen mij er graag bij hebben. Dat helpt me wel om verder te kijken dan mijn eigen ideeën alleen.

Lanza
Je kunt niet altijd

doen wat de ander wil, Aagje. Als wij dat zouden doen, met onze grote familie en vriendenkring, (waarvan ook nog een deel gescheiden dus twee keer zoveel adresjes en daar de aanhang en kinderen nog van), dan zouden we iedere week een paar feestjes hebben, waarvan zeker de helft op anderhalf tot twee uur rijden. Dat zou simpelweg niet vol te houden zijn met kinderen van 2 en 5. Wij zijn zeer gesteld op de tijd die we als gezin kunnen doorbrengen.

Het is dus een kwestie van keuzes maken. Je kunt niet iedereen tevreden stellen, dan heb je zelf geen leven meer (en de kinderen ook niet).

Lanza
Reactie op Ingrid:

Dat ligt vooral aan jezelf. Het is boeiender om wat meer de diepte in te gaan. Als je de goede vragen stelt dan kom je al heel snel op interessante onderwerpen terecht. Dat maakt het voor jezelf en de ander een stuk leuker. Probeer het eens.

rode krullenbol
Laten we er hier een feestje van maken ...

Lanza, wat voor werk doe jij eigenlijk?

Rode krullenbol, 'allround' schrijver

Aagje Helderder
Lanza

Ik zeg niet dat je ALTIJD moet doen wat een ander zegt. Dat maak jij ervan.

Kenfan
Proest Ingridt,

Nu hoor je het ook eens van een ander

Kenfan
Rode Krullebol

Dat antwoord heb ik in een ander draadje al gegeven: full time bull shit contentgenerator. Hamvraag is of het betaald werk is, een vriendendienst of hobbymatig. Saai en voorspelbaar wordt 't langzamerhand wel. Al die suffe retorische draadjes en flauwe provocaties waar steeds dezelfden dan weer op ingaan.

Ik ben bereid iedere newbie het voordeel van de twijfel te geven. Want tuurlijk kan iemand zo enthousiast zijn dat ze iedere seconde aangrijpt om te posten. Dan brandt de stamppot maar een keertje aan, en werp je de kinderen eens een handje chips toe. Op het werk kun je ook elke minuut aangrijpen, want je runt natuurlijk je eigen bedrijf of bent zelf leidinggevende. En anders is de wc-bril geduldig. Maar ergens houdt die bereidwiligheid op.

Ginny Twijfelvuur
Hahaha

Lanza is thuis klaar met opvoeden.
Dus nu probeert ze het met ons.

Kenfan
Ginny

Nou ik bespeur anders ook wel een restantje opvoeddrift ten aanzien van Lanza bij sommige bijna empty nesters. Ik geloof er geen barst van, want haar narratief (om ook maar eens een eigentijds woord te gebruiken) is niet consistent. Zoals je weet ben ik nogal van de complottheorieen, dus ik hoop heel erg dat het niet is, wat ik denk dat het wel eens zou kunnen zijn.

Onderhand hoop ik wel eens dat het afgelopen is, want bijna alle draadjes worden met het Lanzavirus besmet - ook de lotgenotendraadjes - en het genereert een hoop stemmingmakerij en een soort pesterig schoolpleinsfeertje met gangmakers en meelopers. Nou ja wie weet, dadelijk is het een slinks opzetje van Ad om al die linkse Gutmenschen te ontmaskeren. ;)

Ginny Twijfelvuur
Dat denk ik dus niet

Dan zou men het wel wat slimmer aangepakt hebben. Draadjes poepen kan iedereen, maar wie aast er nu op continue reldraadjes? Zou ik in ieder geval zeer onverstandig vinden. Want zo gaat de lol op termijn er inderdaad wel vanaf ja.

Dus ik verdenk ook Ad ;-)

Flanagan
Tegengas (ot)

Ik ben geen oudgediende, dus ik ken Ad niet zo goed. Maar al heeft hij hier nog niet meegeschreven heeft, hem verdenken heeft geen pas. Zou Ad het in zijn hoofd halen schrijven dat 15-jarige gesteriliseerd moeten worden terwijl hij zelf kinderen heeft. Dat zou een vette ruzie met zijn vriendin opleveren. Dus nee, geen flauwe grappen over Ad.

Ginny Twijfelvuur
Ja sorry

Ik was niet serieus.
Was meer omdat Ad ook niet vies is van een complottheorietje op z’n tijd.

Ik ben eigenlijk juist niet van de complotten.

Kenfan
Euh Flanagan

Heb je soms de smileys over het hoofd gezien die zowel Ginny als ik onder onze infame verdachtmakingen hebben gezet? Jee, ik dacht echt dat het voor iedereen wel duidelijk was dat het ironisch bedoeld was.
Nou maar hopen dat Ad niet al in tranen of schuimbekkend bij forumbeheer aan de bel getrokken heeft.

Pagina's