Home » Forum » Hel deel 5 het houdt ook niet op

Hel, deel 5 - het houdt ook niet op

722 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
moederziel
Hel, deel 5 - het houdt ook niet op

Ik heb lang getwijfeld of ik weer zou posten hier, maar doe het toch. Omdat ik behoefte heb om mijn hart te luchten, advies te krijgen, bijgestuurd, getroost. Alles eigenlijk.

Korte samenvatting van het voorgaande: lees 'Help, zit muurvast! ik wil deze hel uit!' en Hel, deel 2, 3 en 4. Pfffff... 1,5 jaar terug spat warm gezin uit elkaar, kinderen en ik in shock, moederzielman stort zich in nieuwe relatie met affairepartner. Financiën zijn een groot probleem, en worden problematischer door het voeren van 2 huishoudens. Moederzielman spreekt zichzelf vaak tegen, lijkt danweer rustig en overwogen, danweer in paniek. Veel woede, ook naar de kinderen die in de 1,5 jaar steeds meer afstand nemen van onvoorspelbare vader. 2 kinderen volgen therapie, 1 intensief vanwege depressie afgelopen winter. Ik ben al 1,5 jaar puin aan het ruimen en proberen niet om te vallen.

Hoe is het nu? Nou, niet goed. Na een rustiger periode waarin de echtscheiding werd ingezet en ik (ondanks dat ik nog steeds geen klap begrijp van wat er gebeurt) mezelf weer een béétje terugvond, zijn we nu een nare stroomversnelling in gegaan. En wat voor een.
Ik ben erachter dat moederzielman (MM) op z'n zachtst gezegd niet helemaal de waarheid vertelt. Hij is zijn baan kwijt, maar 'vergat' tegen mij te zeggen dat hij daar zelf akkoord mee is gegaan. De schulden lopen intussen snel op, inkomsten uit klusjes meldt hij niet bij mij (heb ik door toeval ontdekt). Intussen vertraagt hij nu de aanvraag van de scheiding, wil zich niet uitschrijven op het gezamenlijke adres, schuift alle verplichtingen tav betalingen voor zich uit. Ik wil juist vaart maken. Binnenkort valt zijn inkomen weg en komen er heel snel achter dat er nog veel meer schulden bij komen. En zolang we niet zijn gescheiden, zijn die schulden ook van mij.

En er is meer. Ik weet (hoe kan ik niet hier zeggen) dat MM al vanaf het begin van zijn nieuwe relatie met truus de wereld van bdsm aan het ontdekken is. Een thema dat in ons huwelijk niet speelde, en ook nooit door hem is aangekaart. Ik ben zeer openminded, maar heb hier heel erg veel moeite mee. Enerzijds omdat we nog steeds getrouwd zijn en hij echt geen enkele aanstalten maakt om dat te veranderen (woont wel al 1 jaar elders). Anderzijds omdat we in de 1,5 jaar van deze hel steeds verder in de zeer problematische schulden zijn gekomen en MM dus doodleuk sm-workshops afstruint in plaats van zijn verantwoordelijkheid te nemen en de zaken voor 4 kinderen en mij mee te helpen regelen. Het maakt me misselijk, letterlijk.

Ik ben er inmiddels zo klaar mee. Het is te veel, te lang. Ik heb geen enkel vertrouwen meer in deze man. Niets lijkt meer echt, ook het verleden was misschien wel een grote leugen. 3 gezinsleden zijn in therapie, maar hij gaat als een olifant door de porseleinkast. Het is zo moeilijk om je daarvoor af te schermen. Ik weet het gewoon niet meer.

M Lavell
Op zoek naar praktische hulp?

Eh... maar waar wacht je dan nog op?
Heb je al een verzoekschrift tot scheiden ingediend?
Een voorlopige voorziening aangevraagd?
Je hoeft dat niet samen te doen. Doe het alleen.

Bij de gemeente kun je melden dat je man niet meer op jullie adres woont. Dan doet de gemeente onderzoek om vast te stellen waar hij wel woont.
Hij zal vanzelf uitgeschreven raken.

Over de seksuele voorkeuren van je ex heb ik niks te melden.

verhuiswagen
maak er iets anders van

Om een of andere reden verbaasd het me niet. Niet dat MM geen werk meer heeft en jouw dat 'vergeet' te vertellen, maar ook dat hij ander inkomen ook verzwijgt. Je kunt er alleen niks aan doen; jij kunt hem zijn baan niet meer teruggeven. Wat je wel kunt doen is de echtscheiding aanvragen. Mij is altijd verteld dat vanaf de scheidings aanvraag, het indienen van het verzoek bij de rechtbank, de financien niet meer doorwerken. Kortom het financiele handelen van MM treft jou niet meer. Vroeger moest de echtscheiding ook echt uitsproken zijn, maar dat is nu niet meer. Vraag het alsjeblieft na bij je advocaat. Dat er uiteindelijk wel financiele gevolgen zijn voor je, wist je allang. En ik snap heel goed dat je telkens nog het idee had dat dit wel goed zou komen. Dat had ik ook. Zoek per direct andere woonruimte. Verkoop je huis, ja je fijne grote huis wat qua maandlasten veel lager is, ik weet het, maar het gaat niet. Zoek nu je nog keuze hebt. Spring, en laat je niet duwen.

En dan je ontdekking. Wat maakt het uit wat hij doet. Als hij z'n haar opeens elke week ging verven, of opeens van tennis hield. Wat maakt het uit waar hij u van houdt? Het zegt niks over jou, maar over hem alles. Laat het bij hem. Hij heeft een nieuwe hobby, prima toch, zijn probleem, idee, plezier, whatever. Als hij deze hobby bekostigd van de gezamelijke rekening, dan had dat al lang geleden verandert moeten zijn. Ik zie in je berichtjes telkens nog de hoop doorsijpelen dat hij tot inkeer komt. En tot die tijd blijft hij je keer op keer pijn doen. Zie in dat het wat hem betreft al lang afgelopen is, en dat je het alleen moet doen. Verwacht geen 'verantwoordelijkheid nemen' van zijn kant. Hij doet het niet. Verwacht niks meer, en regel je eigen zaakjes goed.

Verder wil ik je heel veel sterkte wensen. Je ziet de wereld in een storten om je heen, en je denkt dat het allemaal nog wel goed komt. Tot je straks achterom kijkt en denkt; hoe heb ik dat ooit kunnen denken.

Pennestreek
Eens met Miriam

Je kunt eenzijdig een scheiding regelen. Doe dat. Nu nog, vandaag. Bel je mediator, die weet vast hoe en wat, en die heeft al een dossier opgebouwd, dat is vast bruikbaar voor een eventueel benodigde echtscheidingsadvocaat. Ik heb daar verder geen verstand van, maar ik denk dat je een advocaat nodig hebt, al was het maar om de echte aanvraag voor echtscheiding in te dienen bij de rechtbank.

Hoe moeilijk ook, probeer je even niks aan te trekken van alle persoonlijke zaken die je noemt. Focus op die scheiding, kanaliseer je boosheid om dit allemaal zsm te regelen. Daarna is er tijd om uit te huilen.

Meis, ik wou dat we je van hieruit nog wat meer konden steunen en helpen. Als we iets praktisch voor je kunnen doen, meld je het dan?

{{{{Dikke knuffel}}}

moederziel
Inkeer?

Verhuiswagen, ik denk dat ik de hoop dat hij tot inkeer komt al tijden geleden van me heb afgegooid. Serieus. Ik hoop niet meer op zijn aanwezigheid in mijn leven. Er speelt nu iets dat ik zo mogelijk net zo verlammend vind, en dat is dat MM de hakken in het zand zet/houdt en ik uit alle macht moet sleuren om beweging te krijgen in de dingen.
Ja, wil de scheiding inzetten en dóórzetten. Hij werpt tegen dat hij de kinderen en mij wil 'veiligstellen'. Een week later ontdek ik dat hij inkomsten achterhoudt. Hij wil een goede relatie met mij. Maar ik ontdek steeds meer leugens.

Ik denk dat dát me nu het meeste last oplevert: dat hij het één zegt en het ander doet en ik dus steeds met een kluitje het riet in ga. Daar is zo moeilijk op te schakelen. En de leugens. Ver-schrik-ke-lijk. De verbijstering is bij mij zo groot. Het staat zo ontzettend ver af van wie ik ben, wie wij waren, hoe ons gezin was. Dat is een voortdurende mindf*ck.

Of ik denk dat het goed komt? Ja, met mij en de kinderen zeker. Met hem? Nee. Zeker weten van niet. He's lost.

Tops
Grens

Zo snel mogelijk alles afronden zodat jij en de kinderen financieel niet dieper in de afgrond vallen.

Zelf ook niet meer vertragen nu, maar doorpakken.

Dat hij andere voorkeuren lijkt te hebben zal onprettig zijn maar is niet jouw probleem meer.

Al eens gedart op een foto? Kan zo opluchten :-)

moederziel
Praktisch regelen

Ja, ik ben daar volop mee bezig. Deze week nog weer een afspraak. Ik geloof niet meer in mediation, heb geen vertrouwen meer in een gezamenlijke weg. Het is ieder voor zich nu.
Ik wacht ook nergens op, maar krijg ook geen medewerking. Trekken aan een dood paard, zo voelt het. En dus duurt het langer dan goed is.

En dat die 'nieuwe hobby' prima zou zijn? Hmmmmm.... als iemand goed in het lood zou hangen, ja. Maar in dit geval wekt het bij mij vooral de indruk dat iemand krampachtig op zoek is naar iets dat nog ergens een goed gevoel geeft.
Zou mij niet moeten boeien, weet ik, maar ik vind het allemaal ver gaan, hoor. Mijlenver van het leven waarvan hij in elk geval in het verleden zei gelukkig te worden. Dat is voor mij een bizarre ervaring.

Kaaskopje
Moederziel

Ik heb totaal geen ervaring of diepgaande kennis, maar ik kwam dit tegen:

Breng alle schulden in kaart

Om te voorkomen dat je ook opdraait voor toekomstige schulden, is het van belang om zo snel mogelijk alle schulden in kaart te brengen; niet alleen leningen bij de bank, maar ook openstaande rekeningen, aankopen op afbetaling en creditcardschulden. Eventueel kun je de rechter om een voorlopige voorziening aanvragen: een voorlopige beslissing over de boedelverdeling.

Ik vind het echt heel erg voor je hoe dit alles zich heeft ontwikkeld en nog steeds blijft ontwikkelen.

Fransien
Vandaag nog

Ga nu heel snel vaart maken, de schulden gaan nu in hoog tempo toenemen en zorg dat jij en je kinderen daar niet in meegesleurd worden.
Ga vandaag naar een eigen advocaat en probeer morgen de aanvraag bij de rechtbank te krijgen.
Als je elkaar niet meer kunt vertrouwen helpt mediation niet, dat is namelijk gebaseerd op datzelfde vertrouwen wat nu te erg beschadigd is.

moederziel
alles in kaart en haast

lief, dankjullie voor de steun. Ja, alles is in kaart (ook voor de schuldhulp) en ja, ik maak haast.

Marina
Moederziel

Praktische raad krijg je al heel veel. Ik wil even zeggen dat ik het onwijs %^&!@# shit voor je vind hoe alles loopt. Je hebt nog banden met die man via je kinderen en het feit dat je zo lang samen was. Na zo'n lange tijd is na anderhalf jaar uit elkaar zijn (waar jij niet voor gekozen hebt) nog echt niet alles aan trauma genezen. En dan kan het feit dat hij sm doet niet meer jou zaak zijn, het kan nog wel pijn doen dat er ineens zo'n ander iemand uit je partner te voorschijn komt...
Ik kan me voorstellen dat je van de ene verbijstering in de andere valt door zijn gedrag. Ik hoop dat je in het fysieke leven, schouders hebt om uit te huilen, of een warme arm om je heen ter ondersteuning. Hier moet een mens niet alleen doorheen.

moederziel
hobby

de nieuwe hobby komt bij mij des te harder aan, omdat ik als gevolg van het vele geweld in mijn jeugd een haat-liefde verhouding heb met zaken als lichamelijke onderwerping, dominantie etc. Zelfs in 'gewone' fysieke intimiteit kon een per ongeluk seksueel-agressief gebaar van man me van mijn stuk brengen.
Als ik het positief uitleg bedenk ik dat hij dit niet van mij heeft willen vragen. Daar staat tegenover dat hij me de laatste jaren nog weleens kon verwijten dat ik fysiek te afstandelijk was.
Als ik het negatief uitleg, vind ik het een egocentrische *sshole die mij stilzwijgend verweten heeft hem iets te onthouden waarvan ik het bestaan niet kon vermoeden.

En sorry als ik iemand hiermee beledig, maar hoe serieus is je liefde als je vanaf het allerprilste begin allerlei hulpmiddelen in je seksleven nodig hebt? Of de relatie was al veel langer aan de gang - ook dat is een reële mogelijkheid. Dat zou ieg verklaren waarom er nul twijfel bij man zat

moederziel
Steun is moeilijk

Lieve Marina, dankjewel. Het helpt om hier steun te krijgen. Bepaalde aspecten van dit verhaal kan ik domweg niet met anderen delen zonder de verdenking op me te laden dat ik roddels en laster verspreid. Het is nl nogal wat.

Er zijn 2 mensen in mijn omgeving die ik in vertrouwen heb genomen. En mijn psycholoog. En jullie.

Soms neig ik ernaar een brief naar truus te schrijven. of ze wel helemaal lekker bij dr domme hoofdje is

'het kan nog wel pijn doen dat er ineens zo'n ander iemand uit je partner te voorschijn komt...'
Ja, dat is een verbijsterende ervaring. Het kan steeds gekker.

AnneJ
Puinruimen

Je man leeft voor de kick. Daar moet alles voor wijken. Daarvoor houdt hij ook jou en zijn gezin aan het lijntje. Ontwijkt en liegt.
Dat begrijpen wat je man bezielt of je gezin aandoet komt misschien nooit of misschien later. Lijkt mij inderdaad ook tijd dat je alles aan de kant zet om de scheiding in gang te zetten en verdere schade te voorkomen.
De meter loopt.

verhuiswagen
nu snap ik het

Moederziel nu snap ik je pijn. Je eigen trauma uit je jeugd, je afkeer van dominantie, pijn, geweld....
Je voelt je schuldig; denk je nu dat je man je verlaten heeft omdat hij dat wat hij nodig had niet bij je kon krijgen? Kan ik me zomaar voorstellen. Kan me voorstellen dat dat heel veel pijn doet. Maar probeer dat naast je neer te leggen. Je bent wie je bent. Je bent het hele pakketje. Realiseer je ook dat voor mannen seks gewoon maar seks is. Vrouwen hangen daar heel veel gevoel, emotie en persoonlijke verbinding aan. Mannen kunnen zoiets veel meer los van elkaar zien. Nieuwe dingen ervaren, nu het nog kan. Iets wat ik wel vaker zie bij mannen op een bepaalde leeftijd of in een echtscheidingssituatie. Hij heeft het niet met je durven bespreken. En als hij het wel had durven bespreken, wat had je dan gedaan? Hoef je geen antwoord op te geven.

En nog even terugkomende op je vorige reactie: je bent gewond. En dat snap ik. Misschien is het niet dat je gelooft dat hij tot inkeer komt. Maar je gelooft nog dat hij bepaalde dingen gaat doen. Of op z'n minst dat gaat doen wat hij belooft. Voor je eigen veilighied; laat dat los. Als je het mij vraagt is je man juist bezig jullie niet veilig te stellen. Hij zorgt dat hij geen inkomen heeft (met instemming werk kwijt dus ook geen recht op WW? Kun je dat aantonen, daar houden rechters niet van), zodat hij straks jullie ook (bijna) niks hoeft te geven aan alimentatie. Hij zal niet de eerste zijn die dat truukje uithaalt. Dien NU t echtscheidingsverzoek in.
In een echtscheidingssituatie komen er nog veel meer leugens. Heel veel meer. Tot je er bijna om moet lachen. Denk niet ' dat zal hij wel niet doen'......want je zult nog wel vaker van je stoel vallen. En dat mag, maar je voorkomt het niet.

M Lavell
Confronterend

Moederziel "En sorry als ik iemand hiermee beledig, maar hoe serieus is je liefde als je vanaf het allerprilste begin allerlei hulpmiddelen in je seksleven nodig hebt? "
Dat roept bij mij een wedervraag op: Hoe serieus is jouw wil om te scheiden als je je na 1,5 nog steeds dit soort vragen stelt?

Moederziel "Ja, alles is in kaart"

Nee. Dat is het niet. Je ex liegt dat hij barst, verzwijgt inkomsten en grote veranderingen in zijn inkomenspositie. Je weet niks van hem, hij weet alles van jou en zijn gezin.
Tot op het laatste dubbeltje.

tsjor
Zo duidelijk

Ik kan best lang doorgaan met mogelijkheden zoeken om een relatie positief te laten keren, maar het lijkt me dat je alle mogelijke veilige havens al lang voorbij bent en dat er nu alleen nog maar een woelige zee is, waar je inderdaad snel, koel zakelijk en toekomstgericht moet handelen.
Het eerste wat moet gebeuren is dat er nu een formele ontbinding komt van jullie relatie. Dus inderdaad, voorlopige voorzieningen aanvragen, en dat kun je zelf in gang zetten.
Dan voor jezelf een overzicht maken van de schulden, bij een scheiding is de helft voor jouw rekening. Voor een hypotheek ben je volledig verantwoordelijk. Je ex ook, maar als de ene partner niet betaalt zal de andere partner moeten betalen.
Bekijk ook je huidige en toekomstige verdiencapaciteiten. Wees daar creatief in: zoek alles uit hoe je schulden kunt voorkomen of verminderen en inkomsten kunt vergroten. Ga bellen met bedrijven waarvan de rekeningen blijven liggen. Maak afspraken. Wat je nu niet doet zul je over enige tijd toch nog moeten doen, zeker als je in een schuldhulpverleningstraject terecht komt.
Verspil geen tijd meer aan het veerleden van jezelf of aan wat je ex nu aan het doen is, je hebt eigenlijk helemaal geen tijd om daarover na te denken.

Tsjor

Kaaskopje
Miriam

Met dat laatste ben ik het eens, het eerste vind ik wat 'hard'. Ik kan me heel goed voorstellen dat iemand niet binnen één maand een scheiding gaat regelen. Je hoopt, je probeert, je denkt het een en ander misschien toch te kunnen accepteren, je houdt vast aan wat geweest is, de kinderen (een héle belangrijke), geld... voor je het weet ben je maanden verder. Ik snap dat wel. Of het 'goed' is, is een ander verhaal, maar wel menselijk.

M Lavell
En zo is het

Kaaskopje, de situatie is hard.

Ik citeer de laatste zin van tsjor "Verspil geen tijd meer aan het veerleden van jezelf of aan wat je ex nu aan het doen is, je hebt eigenlijk helemaal geen tijd om daarover na te denken"

blom
Wat houdt je tegen?

Dit hele verhaal is natuurlijk al een hele poos aan de gang. Ik kan me herinneren van je eerdere draadjes dat hij een vrij dure woning betrokken had, terwijl al duidelijk was dat jullie financiële positie belabberd was. En dat je niet wilde ingaan hierop omdat je aangaf dat op financieel gebied alles geregeld was. Of iets dergelijks.
Maar goed, het is nu meer vh zelfde, wat houdt je tegen om knopen door te hakken? Wacht je op hem? Ben je bang je huis te verliezen? (Is ook van hem?)

moederziel
Tsjor en Miriam

Alles is in kaart. Ik heb alles in kaart wat de financiën betreft. Tot het laatste dubbeltje. Schulden op een rij, gesprekken met schuldeisers, bank, hulpverlening lopen al geruime tijd. Er ligt een concept convenant, maar er is nog geen overeenstemming. De werkloosheid komt er nu bij, daarop moeten nieuwe berekeningen worden losgelaten. Het maakt alles nog ingewikkelder.
Ik beheer de financiën, altijd gedaan en nu nog. Maar ik heb geen toegang tot zijn (2e) rekeninggegevens. Moederzielman beweegt niet, behalve dan de verkeerde kant op. En dat ontspoort nu steeds verder.
Dat ik daar emotioneel iedere keer een paar passen op achterloop, is omdat ik het gewoon niet voor mogelijk hou. Deze dingen verzin je niet. En precies dat is steeds de overval. Ik regel me suf maar er komt steeds een nieuw konijn uit de hoed. En na een kwart eeuw samen sta ik met open mond te kijken wat er allemaal gebeurt.
Ik zal de mediator laten weten dat mijn vertrouwen weg is. Dan maar oneway.

Phryne Fisher
Nu heel snel actie

Je hebt het te lang op zijn beloop gelaten terwijl wij allemaal zeiden dat je je eigen belangen veilig moest stellen. Eerst hield je heel hard vast aan dat huis, vervolgens waren er allerlei andere omstandigheden, en nu heeft hij je dus meegezogen in zijn bodemloze put. Echt hoor, hoe hij met wie seks heeft is voor jou van compleet ondergeschikt belang, al heeft hij een heel dameselftal. Zorg dat je van hem af komt, dan kun je een plan maken om de financiële puinhopen te ruimen.
Ik zou deze week nog deskundig advies inroepen en/of de boel in gang zetten.

moederziel
Blom, wat me tegenhoudt

Is onder andere een restschuld van ca een ton bij verkoop van het huis. Bovenop de rest is dat echt een ramp en regelrechte route naar Wsnp. Vervolgens ontstaat een nieuw probleem: geen woning. Ik krijg geen urgentie, kan nietkopen en huurwoningen zijn schaars hier. Ik sta overal al ingeschreven maar er is gewoon niets. Verhuizen levert nieuwe problemen op: vervoer naar school voor 4 kinderen, verlies van laatste restje vertrouwde omgeving.
Ik doe mijn uiterste best voor een zachte landing zinder dat echt alles naar de knoppen gaat.
Het is niet alleen de knop die omgaat, zover ben ik wel. Ik wil de schade zoveel mogelijk beperken. Maar sta daar dus echt alleen in.
Das inderdaad behoorlijk hard

Phryne Fisher
Eenzijdig verzoek

Laat dat convenant nog maar even zitten en dien deze week een verzoek tot echtscheiding in. Als dat er maar ligt ben je niet aansprakelijk voor nieuwe schulden.

moederziel
Bang voor verlies....

Ben ik niet meer. Ik heb mezelf en mijn kinderen. Meer is niet nodig. Nou ja, een woonplekje...

Verhuiswagen
Been there

Lieve Moederziel, ik was er ook. Meer dan een ton schuld en geen woning. Geen urgentie zelfs geen inkomen genoeg om iets te huren. Je mag altijd bij mij komen. Dat meen ik. En verder deel ik de mening van iedereen hier. Wacht niet op hem. Vraag nu de scheiding aan bij de rechtbank. Je hoeft niet op MM te wachten. T convenant hoeft nu niet.

M Lavell
Zachte heelmeesters

Moederziel je bent de schade niet aan het beperken maar aan het vergroten. Hoe langer je wacht, hoe meer schade er zal zijn voor jou.

Bovenop de restschuld komt te duur wonen, baan opzeggen, etc.
Je bent nog steeds financieel verantwoordelijk voor zijn daden.
Dat gaat ten koste van je kinderen.

Kap er mee.
Zorg dat jullie financieel niet meer bij elkaar horen.
Dat is een administratieve stap. Een voorlopige voorziening.
Dat huis en die restschuld komt daarna pas.

moederziel
Verhuiswagen

Wat lief van je

moederziel
Miriam

Ik snap wat je bedoelt, maar het gaat me iets te ver om te zeggen dat ik de schade vergroot. Ik heb steeds geprobeerd de zakelijke en emotionele kanten voor mezelf, de kinderen de goede kant op te sturen. Geloofde in het begin ook dat we daar alletwee zuiver instonden. Die naïviteit is weg, maar wat ik nu weet, weet ik ook pas sinds een paar dagen.
Het verzoekschrift gaat er zsm (hoe snel gaat dat in de praktijk?) uit, zoveel is duidelijk

AnneJ
Praktijk

Je hebt een advocaat voor jezelf en verzoekt die advocaat om zsm bij de rechtbank voorlopige voorzieningen aan te vragen in het kader van een echtscheiding. Dat hoef je niet zelf te doen.

https://www.rechtspraak.nl/Uw-Situatie/Onderwerpen/Echtscheiding/Paginas...

"Uw advocaat start de procedure door de rechtbank een brief te sturen. Deze brief heet een verzoekschrift. U bent de verzoeker.

Inhoud verzoekschrift
Uw advocaat formuleert in het verzoekschrift welke voorziening u wilt treffen. Bijvoorbeeld dat de kinderen gedurende de echtscheidingsprocedure bij u wonen. "

Wees verstandig en neem een eigen advocaat ook al lijkt het goedkoper om er samen een te hebben. Dit wil je echt niet meer.

tsjor
En

voorlopige voorzieningen zijn nog niet de echtscheiding zelf. Het zijn precies wat het is: voorlopige voorzieningen. Het is de regeling waar je gebruik van kunt maken tot de scheiding echt geregeld is. je hebt alleen daarna niet meer zoveel tijd. Volgens mij hoef je niet eens het vertrouwen in je mediator op te zeggen, maar kun je ook aangeven waarom je die eenzijdige stap hebt gezet en ondertussen verder gaat met de scheiding, convenant etc.
Er is overigens een uitspraak van een rechter, waaruit blijkt dat iemand die in scheiding is en expres zijn baan opzegt (om minder te kunnen bijdragen aan alimentatie?) dat de rechter daar niet in meegaat. Ik hoop dat iemand hem nog een keer kan plaatsen, het stond al een keer op dit forum.
Een huis onder water is pas relevant als je je huis verkoopt. Wellicht zijn er ook mogelijkheden om zelf de hypotheek te blijven betalen, bijvoorbeeld door een kamer te verhuren. Als je de hypotheek over wil/moet nemen gaat de bank wel kijken naar je inkomsten, dus dat wordt een probleem. Maar je weet nooit hoe het dubbeltje een kant oprolt en wat je zelf nog kunt.
'Ik heb mezelf en mijn kinderen. Meer is niet nodig. Nou ja, een woonplekje...' Nou ja, jij hebt misschien niet meer nodig, maar je kinderen wel: woonplek, eten en drinken, kleding, maar vooral ook rust en duidelijkheid; en geen ouders die elkaar over hun hoofden bevechten.

Tsjor

Pagina's

Onderwerp gesloten