Home » Forum » Hel deel 5 het houdt ook niet op

Hel, deel 5 - het houdt ook niet op

722 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Fransien
Doorpakken doe je zelf

Nee moederziel, MM gaat niet doorpakken, de advocaat ook niet, jij moet doorpakken.
Sterkte bij het eerste gesprek vanavond en als je ook maar een beetje een goed gevoel hebt, vraag hem dan om uiterlijk morgenochtend het verzoek voorlopige voorzieningen bij de rechter neer te leggen.
MM zakt weg in een moeras en vlucht in een droomwereld.
Jij en de kinderen kunnen meezakken of je kunt proberen de kant te bereiken en als jullie veilig zijn te kijken of je iets voor MM kunt doen.
Bij iedere veiligheidstraining word je geleerd om eerst jezelf in veiligheid te brengen en dan pas de ander. Je kunt iemand pas op het droge trekken als je daar zelf staat. Dus probeer op het droge te komen, je moet voor je kinderen.

Kaori
idd de advocaat doet wat jij wilt

Een advocaat is een medewerker die jouw opdrachten uitvoert.
Als jij zegt er moet nu actie komen doet hij/zij dat. Als jij zegt doe maar rustig aan, doet hij/zij dat.

Jij bent de leider in dit 'feestje', het is jouw 'feestje'.
Dus wat Fransien ook zegt: als het maar een beetje klikt vanavond, gelijk vragen of er morgen het verzoek voorlopige voorzieningen uit kan, want pas dan komen zijn schulden niet meer voor jouw rekening.

Phryne Fisher
Voorlopige voorzieningen

Gaan die voorlopige voorzieningen samen met het echtscheidingsverzoek? Of zijn voorlopige voorzieningen alleen al voldoende om vanaf die datum niet meer aansprakelijk te zijn voor nieuwe schulden van de ander?

Ms. Simone
Voorbereid

Moederziel,

Met mij gaat het gelukkig een stuk beter sinds de kinderen en ik verhuisd zijn, maar ik heb gemerkt dat mijn herstel met golfbewegingen gaat. Helaas liep ik er tot op het laatst tegenaan dat ex zo'n heel andere kijk had op de gang van zaken en zijn ideeën dacht te kunnen afdwingen, geheel vanuit zichzelf geredeneerd en los van enige realiteitszin. Daarop moet ik (je), zo heb ik inmiddels geleerd, niet meer ingaan, want is verspilde moeite. Maar eer ik dat geleerd had!

Een van die idée fixes van hem was, dat ik wel particulier of vrije sector kon gaan wonen zodat hij over "zijn" huis kon beschikken, want het duurde hem allemaal te lang (ik was aangewezen op de woningbouwvereniging). Er kwam immers een "vermogen" vrij (hij wilde in het huis blijven wonen en zou mij uitkopen), maar over dat vermogen kon (en kan) ik (nog steeds) niet beschikken. De verhuizing naar en inrichting van mijn nieuwe woning, die ik een paar maanden geleden (van de woningbouw) toegewezen kreeg, heb ik kunnen bekostigen van geld dat ik kon lenen bij mijn familie.

Ook presteeerde hij het om, toen we het convenant en ouderschapsplan eenmaal hadden, er passages uit te willen laten halen (Bijv. Art.7.4 Studiekosten na 21 jaar) hoewel daarin duidelijk staat dat "dit beding onherroepelijk, zodat de kinderen het recht hebben om zonodig nakoming van dit beding te vorderen". Ook scheen hij te denken dat het in ouderschapsplan standaard opgenomen recht van beide ouders om door school geïnformeerd te worden, een (door mij geformuleerd) verwijt was vanwege zijn gebrek aan interesse op dat gebied.

Kortom: bereid je voor op een bizar staaltje "reality distortion", maar ga er niet in mee.

Teuntje
Geld

Moederziel, je zegt vaak dat je goed overzicht hebt over de financien en precies weet hoe het er voor staat. Maar er zijn wel veel vragen van jouw kant over de (hoogte van) partneralimentatie e.d. Terwijl ik hier van anderen lees (ik heb er zelf gelukkig geen verstand van) dat als hij alleen maar schulden heeft en jij wel een inkomen jij misschien aan hem pa moet betalen...
Je schreef ergens eerder, ik vertik het om de komende 10 jaar in diepe schulden te leven omdat mzm zijn dinges niet in bedwang kon houden, maar misschien heb je niet veel te vertikken. Daarom zo snel als kan nu jullie financien uit elkaar laten trekken door je advocaat, ander wordt het niet beter alleen maar eeger.

blom
Zijn uitgangspositie

is er iig alleen maar op vooruit gegaan. Niet alleen door zijn ontslag maar ook jouw verbetering in salaris.

moederziel
Zicht op de centen

Wat ik bedoelde is dat ik het huishoudboekje tot op de laatste cent weet. Ik weet weinig van de manier van alimentatie berekenen, hoewel ik me goed probeer in te lezen. Maar vanwege de schulden en dus de veranderende inkomens zijn de berekeningen niet zo makkelijk.

verhuiswagen
You can't know it all

In de discussie die hier de laatste tientallen berichtjes ontspruit herken ik het oerwoud wat echscheiding heet heel duidelijk in. Hoe weet je wat het allemaal inhoudt, je denkt dat je heel goed bezig bent, maar uiteindelijk blijkt dat je heel lang bezig bent geweest met de verkeerde dingen. Je hebt geen ervaring! Hoe weet je wat de uitwerking is? Hoe interpreteer je zaken en adviezen? Moederziel die haar huishoudboekje tot op de cent kent, maar er nu pas achterkomt dat de daden en het ontbreken daarvan juist zorgt voor zaken die direct financiele gevolgen hebben voor haar. Of ze een of twee pakken melk koopt per week, daar gaat het op deze soms geld echt niet meer over. Niet dat ik je voor dom verslijt Moederziel, maar door schade en schande kom je er nu achter dat er zoveel zaken spelen waar je geen invloed op hebt. En je hebt het allemaal zo goed willen doen. Te goed, want een vechtscheiding werd het niet, echt niet....
En straks is alles afgerond en kijk je verbijsterd naar het resultaat, financieel, emotioneel, en je begrijpt niet hoe dit ooit heeft kunnen gebeuren. En je schaamt je dat dit je leven is....Zo is je leven geworden....
Alle deskundigen, professioneel of door ervaring kunnen zoveel roepen, ze kunnen je niet voorbereiden voor wat je te wachten staat en wat je moet doen. Je kunt een minder goede mediator treffen maar ook een minder goede advocaat. Kom daar maar eens achter, ja als het te laat is. De complexiteit van de relatie die je had met je man is leidend voor hoe je nu samen dit denkt te gaan oplossen.
De gebrekkige realiteitszin heb ik ook ervaren bij mijn ex. Ervoer het meer als een soort druk; als ik mn ex nou zo hard mogelijk riep hoe ongeloofelijk veel geld ik verdiende, dan ging ik dat zelf misschien ook nog wel geloven. Uiteindelijk had ik op dat moment zelfs een verliesgevend bedrijf ipv dat ik een cent verdiende.Maar waar het mijn ex om ging was dat het hem vooral goed uit zou komen als ik een zeer hoog inkomen had. Dat herken ik ook wel een beetje in de ex-MM terug; hij hoopt dat moederziel wel haar portemonee zal trekken om zijn puinhopen te fixen. Of anders op z'n minst samen met hem in de schuldsanering gaat zitten. Want dat is toch eerlijk?
Ik vind het onterecht dat Moederziel nu zo wordt aangevallen dat alles haar schuld is. Pas na een scheiding of twee, drie begin je het klappen van de zweep te kennen. Net als met zelf een huis bouwen, het derde huis wordt pas hoe je het echt hebben wil.
De shock waarin ze terrecht is gekomen, verlamt je tot op het bot. Ik kan het weten, heb ook heel lang in een soort shock gezeten. En te slechte adviezen gekregen van allerlei types die er vooral zelf beter van wilde worden. Ik hoop echt dat je een goed gesprek hebt met de advocaat en dat er snel duidelijkheid komt. En als je bang bent, gewoon je ogen dicht doen en springen...ik vang je wel op....

blom
nouja

Op dit forum hebben natuurlijk wel altijd mensen mee willen denken, ook wb de financiële situatie, en sommige kunnen daar zelfs goed advies in geven.
Maar over het financiële/zakelijke gedeelte wilde je het nooit hebben: dat was allemaal goed geregeld.
Dat geeft nu toch bevestiging van de veronderstelling dat je flink je kop in zand stak/steekt.
Niks eigen schuld dikke bult maar ik proef geen verandering in je eigen insteek waardoor zaken ook niet zullen veranderen...
Niet substantieel iig.
Zo blijf je steeds maar aangeven een prima overzicht te hebben over je financieeen. Hoe kun je dat nu vinden? Je deelt nog steeds een financiële huishouding met iemand waarvan je geen zicht hebt op zijn deel.

Je boosheid en verdriet snap ik heel goed, maar je kunt je daar niet achter blijven verschuilen. Het is JULLIE scheiding, ook al heb je 'm niet gewild. Een doortastende mediator was leuk geweest, maar zo werkt het toch niet in het leven? Leven moet je zelf, altijd. (Helaas soms)

Victoria
Verhuiswagen

De shock verlamt je tot op het bot? Bij mij niet hoor.
Ik werd juist extra strijdvaardig om die scheiding er zo snel mogelijk doorheen te jagen. Juist omdat ik geen zin had in ook nog een financiële puinhoop.
Heb z.s.m. een afspraak gemaakt bij een scheidingsmakelaar (die tevens mediator is) en binnen 4 maanden was de scheiding een feit. Kosten waren ongeveer 2200 euro, inclusief convenant laten nakijken door advocaat, indienen scheiding, etc.
Ook mijn ex kan niet met geld omgaan. Gelukkig heb ik zelf altijd de financiën beheerd tijdens ons huwelijk en gezorgd dat er gespaard werd. Dus geen schulden en huis had ook overwaarde.
Ex heeft inmiddels zijn deel van het geld binnen een jaar opgemaakt aan veel te dure spullen, een dure en onnodige verbouwing aan zijn appartement, etc.
Ik heb een spaarrekening, die ik heb opgedeeld in allerlei potjes. Onderhoud huis, vakantie, belastingen, onderhoud auto, etc. Ik heb netto minder geld dan tijdens ons huwelijk, maar ik kan heel goed sparen en prioriteren, dus ik houd nu veel meer geld over dan toen we getrouwd waren (ex heeft goed inkomen). Ex klaagt daarentegen continu over zijn gebrek aan geld. Hij heeft ook weinig realiteitszin, maar dat is gelukkig niet meer mijn probleem.
Mijn advies is dus: Altijd zo snel mogelijk alles regelen, hoe moeilijk dat ook is. Ja, ik vond de scheiding vreselijk, het was niet mijn keuze, 1 van mijn kinderen is ook ingestort, maar dat betekent niet dat ik me kan permitteren om verlamd te zijn en niets meer te kunnen. Ik MOEST door, voor mezelf en de kinderen. Ik moest het oude huis verkoopklaar maken, mijn nieuwe huis opknappen, verhuizen, etc. Ik ben geen supervrouw, maar ik houd niet van puinhopen en zaken op z'n beloop laten, dus heb ik op adrenaline alles geregeld. De moeheid kwam later, maar dat geeft niet. Ik weet nu dat alles goed geregeld is. Nu mag ik moe zijn.
Je moet zorgen dat je zelf de touwtjes in handen houdt en je niet laten meeslepen door je emoties. Die emoties heb ik vooral geuit bij vriendinnen. Maar het zakelijke moet hoe dan ook geregeld worden. Dat hoort bij volwassen zijn. Of ben ik nou te hard en te nuchter?

moederziel
Blom

Ik weet niet precies waarom je zo fel bent, maar je zit niet helemaal goed. Ik heb zicht op dat waarop ik zicht kan hebben. Op leugens heb ik geen zicht, dat klopt. Dat geef ik ook aan, dat het zo ontzettend lastig is om niet te weten wanneer die knuppel weer in je nek valt. Maar don't blame the victim (figuurlijk dan): ik vraag niet om die knuppel in mijn nek.
Dat ik het hier niet te gedetailleerd over de financien wil hebben, is omdat er heel erg veel aspecten aan zitten die ik hier niet allemaal kan en wil vertellen. Vanwege herkenbaarheid, vanwege te veel details. Ik heb nooit gezegd dat het allemaal 'goed geregeld' was, alleen dat het in zicht is. En dat is het ook. Misschien helpt het als ik zeg dat ik vanaf dag 1 al verschillende mensen om me heen heb die verstand van zaken hebben en meekijken/meedenken. Maar zij kunnen geen werkloosheid wegnemen, geen onderwaarde wegtoveren en ook bestaande schulden niet deleten. Helaas konden ze ook niet verhinderen dat er een 2e huishouden naast het 1e werd opgestart. Ik wel, en heb dat ook met regelmaat gedaan - maar ook daar heb ik me aan regels te houden. Het enige dat ik kon doen is ex-MM de deur uit zetten en dat is ook gebeurd.

En nee, het is niet ONZE scheiding, hoewel ex-MM dat ook heel vaak en graag wil doen geloven (samen verantwoordelijk is immers altijd fijner dan alleen). Het is mijn scheiding en de zijne. En de belangen zijn zeker niet dezelfde.

moederziel
Victoria

Knap hoe je dat hebt gedaan. Ik ben van nature niet hard, maar wel nuchter. En ik hou ook niet van zaken op z'n beloop laten.
Maar bij mij werkte het dus niet zoals bij jou. Ik had die shock van Verhuiswagen in het kwadraat en ben daarvan maanden van de wereld geweest. Pas daarna kon ik weer denken. En pas daarna weer doen.
Niet dat je denkt dat ik 1,5 jaar lang huilend onder een dekentje op de bank heb zitten wegkwijnen. Ik heb heel heel hard geknokt om te zijn waar ik nu ben.

moederziel
Wat Verhuiswagen zegt is zo waar

Pas achteraf kun je beoordelen of je het goede hebt gedaan. Als ik nu terugkijk op de afgelopen periode, had ik dingen anders kunnen doen. Maar ik had ook eerst een weg te gaan.
Iedereen heeft een eigen tempo en een eigen weg. Ieders verhaal is een ander verhaal, met andere pijnpunten en een ander referentiekader.

Ik las deze week de column van Elke Geurts (lezen!) die zo mooi schrijft: 'Scheiden is een zeer gewelddadig proces. Het is ook gewoon kapotmaken wat er nog wèl is. Om het echt te kunnen doen, móét de afstand die je tot de ander voelt heel groot zijn. Anders gaat het gewoon niet.'

Dat was het voor mij precies. Eerst moest die afstand er zijn.

Teuntje
Geen schuldvinger of aanval

Zo lees ik de post van Blom niet en zo bedoel ik het zeker ook niet. Het is bezorgdheid. Wat de meelezers hier meekrijgen van jouw verhaal is een situatie van steeds dichter bij de (financiele) afgrond komen. En dat gunnen we je niet! Vandaar denk ik, dat de reacties al een tijdje zijn zoals ze zijn: lossssss, zo snel mogelijk, om de schade zoveel mogelijk te beperken. Want nee, je weet niet wanneer die knuppel weer in je nek valt. Je hebt geen zicht op leugens. Maar dat ze er zijn weet je al een tijdje, dus eigenlijk zit je nu te wachten op de volgende knuppel. Als je financieel ontkoppelt valt die volgende klap tenminste niet meer in jouw nek. Kon de advocaat gister snel iets gaan doen mbt de voorlopige voorzieningen?

Miertje
xxx

Allereerst moet je je gevoel kunnen loskoppelen, dan die {#$@!$€☆}zaken regelen, kan ik mij zo voorstellen.
Die emotionele verbintenis lossnijden, voordat je tot de ijzige acties overgaat.
Maar oh, oh, oh wat moeilijk!

Ik heb geen ervaring met scheiden maar ik kan me voorstellen dat het zo werkt, correct me if i am wrong.
Maar de financiën hebben haast zo te begrijpen.
Super dat je hier van iedereen tips daar over krijgt, heb ik geen verstand van.

Wat een verwarring allemaal zeg!!! Alles tegelijk!
Daarbij komt natuurlijk ook die ontdekking van exMM z'n nieuwe (wellicht al langere) hobby.
Deze staat natuurlijk way-los van jou. Niet jouw cup of tea, verre van...ook gezien je verleden.
Dit kon hij niet met jou beleven.
Ik kreeg zo'n gedachtengang erover alsof hij al langere tijd op mannen valt ofzo, daar heb jij ook totaal geen vat op, of dat je daar iets aan zou kunnen veranderen.
Iets wat bij hem steeds verder naar de voorgrond is verplaatst.
Wellicht is Truus dan een gewillige partner daarin.

Tja, wat ik hiermee wil zeggen, kweenie.
Dat hij een totáál andere weg is gegaan (is wel duidelijk).
Dat je hier in niet had kunnen sturen, controleren, kunnen therapiën. Voor hem een uitgemaakte zaak.
Maar wel vet kl*te!

Ik wil je heeeel veel sterkte wensen xxx

moederziel
dank dank en dank

lieve allemaal, ik voel me enorm gesteund door alle berichten hier. Pittige dagen achter de rug. Eerst de ontdekking van nieuwe verborgen zaken, de schok (toch weer), maar ook snel herstel en besef van moeten handelen.
Ik kan nu het weekeinde in met de wetenschap dat er een nieuw concept convenant in de maak is, dat het verzoekschrift hoogstwaarschijnlijk voor de 1e van de volgende maand eruit gaat en dat de vaart erin zit.
Voorlopige voorzieningen zijn nu niet nodig, aangezien exMM akkoord gaat met mijn wensen voor de korte termijn. Scheelt weer.

Het contact is minimaal, ik heb het daar moeilijk mee, maar het moet. Cold turkey afkicken.

Fransien
doorpakken

Echt moederziel, kijk uit met het financiele drijfzand!
Je hebt geen convenant nodig, het is jouw feestje en de advocaat doet (tot op zekere hoogte) wat jij wil.
Die scheiding cq voorlopige voorzieningen kunnen beter vandaag dan morgen bij de rechter liggen om te voorkomen dat je kinderen alles kwijtraken

Sinbads vrouw
Valkuil

Je schreef: Voorlopige voorzieningen zijn nu niet nodig, aangezien exMM akkoord gaat met mijn wensen voor de korte termijn. Scheelt weer.

Als exMM toch mee gaat in al je wensen, regel dan toch zo snel mogelijk de voorlopige voorzieningen.
ExMM heeft al bewezen niet betrouwbaar te zijn, waarom vertrouw je nu dan toch weer op hem?

Je bent al in zoveel valkuilen gestapt, moet deze er nu ook nog bij?

moederziel
Nee, nee

Ik hou het even kort. Gesproken met advocaat en mediator en dit is de snelste route in mijn geval. Geen valkuil.

Sinbads vrouw
Geen valkuil.

Nee, nee
Ik hou het even kort. Gesproken met advocaat en mediator en dit is de snelste route in mijn geval. Geen valkuil.

Fijn. Dan wens ik je veel sterkte in deze beroerde nachtmerrie die maar niet op lijkt te houden.

Ms. Simone
Misverstanden voorlopige voorziening

Ik ben geen deskundige op het gebied van rechtspraak, maar volgens mij kunnen voorlopige voorzieningen niet voorkomen dat je aanstaande ex je meesleurt de financiële afgrond in. Als er toch voorlopige voorzieningen moeten worden aangevraagd, (waar het in mijn geval na een aantal maanden naleven van de onderlinge afspraken toch naar uit begon te zien, omdat ex erop terug begon te komen) duurt het nog een aantal weken (mij werd door mijn advocaat toen gezegd 3 tot 4) eer de voorzieningenrechter een uitspraak daarin doet.

moederziel
Inderdaad Ms. Simone

Dat is precies de reden.

tsjor
Voorlopige voorzieningen

zijn de tijdelijke regelingen over wie lijft er in het huis wonen, waar blijven de kinderen, financiële afspraken, allemaal voorlopig. Binnen 4 weken daarna moet het verzoek tot echtscheiding worden ingediend. Het geeft dus aan de ene kant helderheid over de tussenfase en aan de andere kant maakt het ook duidelijk dat er een eindtermijn is: vier weken later moet alles klaar zijn.
Ik hoop dat dit jouw laatste maand in onzekerheid is. Daarna kun je de stukken ij elkaar gaan rapen en weer opnieuw gaan opbouwen.

Tsjor

Teuntje
Ah zo

Weer wat geleerd. Ik dacht dat de voorlopige voorzieningen de financiele loskoppeling betekenden, omdat iedereen zo aandrong op het aanvragen van die VV. Maar de loskoppeling en het niet meer gezamenlijk maken van schulden begint als het verzoekschrift is ingediend begrijp ik nu. Dat wordt nog even hard werken want daarbij moet dan het convenant en het ouderschapsplan toch? Fijn dat er een advocaat is die hier met jou vaart achter wil zetten, en hopelijk is volgende maand de streep getrokken en kun je gaan puinruimen en je eigen plannen maken.

Flanagan
Hardnekkig liegen

Zelf loop ik tegen een nieuwe situatie aan waarin iemand hardnekkig liegt. Heel vervelend want je moet daardoor iedere letter of woord wegen op juistheid. En steeds loop je tegen leugens aan.
Je zou zo graag willen dat iemand eens eerlijk was, je zou zo graag willen dat je iets kon doen waar door iemand niet automatisch in de lieg-stand schiet. Het klinkt misschien wat onvolwassen, te hopen iemand te kunnen en zien veranderen. Maar het is wel de diepste wens.

Met name geld is een materie waar zonder schaamte of geweten, hard om gelogen wordt. Net alsof de leugenaar zich. niet eens realiseert dat er gelogen wordt. De leugen wordt de waarheid.
In die gevallen, kan je de leugenaar niet eens tot 'inkeer' krijgen, hoe groot je wens ook is. Die inkeer moet bij die persoon zelf komen.

Tot die tijd heb je te maken met een leugenaar, ondanks de mooie praatjes.
----
Zodoende vraag ik mij ook af wat de kracht is van welke regeling dan ook. Als iemand alimentatie moet betalen maar het niet doet, kan je flink wortel schieten. Dat geldt ook voor andere financiële afspraken. Ze staan mooi op papier, als een leidraad. Maar de praktijk verloopt soms heel anders. Dan blijft er van welke afspraak ook geen spaander heel. En doe je niets anders dan tijd en energie steken in zinloze telefoontjes en mails.
Sommige mensen maken daarom afspraken als de alimentatie in één keer afkopen: denk aan bv ' jij het huis als ik geen alimentatie hoef te betalen'.
Misschien is dit werkbaar in de situatie van Moederziel om zo zowel fysiek als financieel, geen rekening te hoeven houden met een leugenaar.

Moederziel, hou je scherp.

moederziel
Flanagan

De afspraken in het convenant zijn niet vrijblijvend. Bij onenigheid of twijfel aan waarheidsvernogen is er de mogelijkheid tot toetsen, zoals bij elke formele overeenkomst.

Terug naar de realiteit. Ik merk dat ik weer heel erg in veslagvgebinen wordt door de waarom-vraag. Dat gebeurt steeds als de zaken geregeld moeten en was een van de redenen voor de eerdere time-out. Het kan me obsederen. Ik word dan letterlijk bevangen door beelden van ons als gezin en het contrast met nu. Ik kan aanvaarden dat de situatie zo is, maar de pijn is groot hoor. Heimwee, onbegrip, frustratie, gewoon verdriet, alles. En altijd weer dat diep knagende gevoel van zinloosheid. Het slaat nergens op, dit alles, en het brengt niemand iets.
Ik ben moe

Tops
daarom

"moet" (zou je beter) nu je gevoel op nul moeten zetten en gaan gaan zwemmen ipv watertrappelen en het hoeft geen schoonzwemmen te zijn. Als je maar vooruit komt.
Geen time out, niet je kop neerleggen, want straks ligt je kop er áf.
Je bent daarmee begonnen, maar nu voor het echie en doorpakken. Je hebt echt geen keus, tenzij je een martelaar bent en doet aan zelfkastijding, maar dat geloof ik niet.

De pijn herkent een ieder met ervaring en je doet er niks aan. Je bent de eerste niet, de laatste niet en je verhaal is niet uniek.
Klinkt flauw, maar mij hielp dat zien dat zoveel mensen dit hadden doorgemaakt en nog steeds rondliepen en konden lachen.

Je moet er dwars doorheen en het leven gaat ondertussen ook door en je kinderen hebben je nodig omdat hij verstek laat gaan.
Ik ben er na rond de 5 jaar ook nog niet klaar mee, het blijft een zwakke plek, maar dat mag, het leven butst en laat littekens achter.
We zijn net een homp klei, gebobbeld, gedeukt, gescheurd.
Waar je op mag vertrouwen is dat je aan het eind nog steeds gewoon een homp klein bent: je overleeft het en het vormt je.

moederziel
Ja Tops

Mooi omschreven, ik zie het voor me.
Ik ga door, ik moet en wil dat. Daarna is er tijd en rust. Er zijn nu ook gelukkige momenten, ik kan het mooie zien in kleine dingen. Het maakt me wijzer, maar ook verdrietiger, deze ervaringen. Ik toon dat weinig, mensen om me heen zullen dat niet snel merken. Alleen de enkele echte vertrouwelingen.
Dat ik niet de enige ben is ook een troost. Jullie hier laten me zien dat de veerkracht van een vrouw enorm is. Mooi en leerzaam.
Dankjulliewel daarvoor!

tsjor
Regelingen

'Als iemand alimentatie moet betalen maar het niet doet, kan je flink wortel schieten.' Nee, dan kun je naar het LBIO stappen. Zoiets hoef je niet in het convenant vast te leggen, want dat bestaat al. Het LBIO is een particulier bedrijf, dat enkele wettelijke regelingen uitvoert. Zij proberen de betalingen op gang te krijgen en als dat niet lukt nemen ze het over, maar dan moet degene die betaalt opslag betalen aan het LBIO. Het LBIO is een vervelende schuldeiser in de zin van aanhoudend. Daar kom je niet zo gemakkelijk van af.
Afspraken rond omgangsregelingen zijn moeilijker afdwingbaar: iemand zou de kinderen om 17.00 uur ophalen, maar komt pas om 19.00 uur. Of komt niet. Dat is lastiger afdwingbaar.

Tsjor

tsjor
Moederziel

'Ik merk dat ik weer heel erg in veslagvgebinen wordt door de waarom-vraag.' Ook op de vraag 'waarom' hij oit een relatie met je aangegaan is en kinderen heeft gekregen zul je nooit een afdoende antwoord vinden. 'Ik hou van je' is net zo vaag als 'Ik hou niet meer van je'. Je hebt het er toen mee gedaan, je zult het er nu ook mee moeten doen dat er een definitief antwoord niet mogelijk is, terwijl je er wel naar moet handelen.

Tsjor

Pagina's

Onderwerp gesloten