Home » Forum » Huwelijksaanzoek

Huwelijksaanzoek

94 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Kaaskopje
Weggeven

Zoals voorgangsters ook vonden, vind ik weggeven een beetje ouderwets. "Begeleiden", zou voor mij een prima alternatief zijn. Vader of moeder begeleidt dan het kind vanuit 'huis' naar de volgende stap.

Kyana
Kaaskopje

Ik kan me wel voorstellen dat als beide partijen het doen het inderdaad wel een mooi symbool is. Maar alleen bij een jonge bruid en bruidegom die echt vanuit huis trouwen. Niet bij mensen die al tig jaar samenwonen, weduwe/weduwnaar zijn, gescheiden zijn... Dan slaat het ook niet ergens op want de ouders hebben dan allang niet meer die rol.

Alkes
afbrekende reacties

Het zal aan het onderwerp (huwelijk) liggen maar waarom andere meningen op een discussieforum als OO als "zulke afbrekende reacties " worden opgevat, verbaast mij zeer

Miekemieke
hand vragen was heel logisch

omdat vrouwen tot jaar ? handelingsonbekwaam werden als ze gingen trouwen.
Voor het trouwen waren ze bezit van de vader.

Dus als een aanstaande schoonzoon heel schattig om de hand van de (soms dik volwassen) dochter komt vragen is dat nog steeds een symbolische overhandiging van bezit.

Kaaskopje
Ja, in de oude tradities

was de hand vragen en weggeven 'logisch' en ik vind het ook niet volledig verkeerd als dat nog steeds gebeurt. Het betrekt de ouders in hoge mate bij het huwelijk en dat is met alle symboliek die vooraf en tijdens de huwelijksdag toch al passeert, wel lief en romantisch. Dus als je er niet meer waarde aan hecht dan dat, is er niets mis mee, maar... dus wel een béétje ouderwets naar mijn gevoel. Ik zou denk ik verbaasd zijn als schoonzoon hier plechtig mee aan zou komen bij ons en daar inwendig ook een gniffeltje over weg moeten werken, maar ik zou het zeker wel waarderen en schoonzoon mijn zegen geven, net als man dat zal doen. Wat ouderwets betreft, heb ik hetzelfde met verloven. Prima als mensen dat willen, maar van mij mag die fase overgeslagen worden. Het is wel een mooi moment om je uitzet (ook een ietwat nostalgisch woord) op te starten of aan te vullen, dus praktisch gezien... toch maar blijven doen? ;-)

Kyana
Kaaskopje

Dat is natuurlijk wel een verschil. Vaak is die hele uitzet niet meer nodig want mensen wonen of allang samen of ze wonen op zichzelf. Dus alle basiszaken heeft (bijna) iedereen al. Het is wel wat anders bij een jong stel dat nog niet op zichzelf heeft gewoond. Dan is het inderdaad fijn als je van alles krijgt. Maar als je al zoveel hebt vind ik het ook wat onzin om cadeaus te verwachten bij je verloving en dan weer bij het huwelijk.

Net zoals om de hand vragen. Afgezien van dat het natuurlijk enorm vrouwonvriendelijk is (de man vraagt de vader om haar hand, niet eens de ouders maar de vader!) is het ook vrij potsierlijk bij een stel wat al samenwoont bijvoorbeeld en soms al een huis heeft gekocht, misschien al kinderen heeft. Het moment om de zegen van je schoonouders te vragen is dan al ver voorbij.

De positie van veel pasgehuwden is tegenwoordig gewoon heel anders. Dus daarom vind ik veel van de gewoontes ook wat bevreemdend in de huidige tijd. Nog afgezien van dat ik helemaal niet van vrouwonvriendelijke gewoontes hou en die heb je meer dan genoeg rondom de bruiloft.

Kaaskopje
Kyana

Het is voor iedereen weer anders. Ik hoorde net van mijn dochter dat ze naar schoonmoeder gaat, omdat die haar naar serviezen wil laten kijken. Dochter vermoedt dat schoonmoeder dat voor kerst wil geven. Ze hebben zelf nog niet veel soeps, ondanks dat ze al een poosje samenwonen. Schoonzoon is zzp'er geworden en verdient daardoor beter. Maar tot voor kort was het bij hun geen 'we hebben alles al' situatie. Ze zijn 27 en 30. Maar een verloving zou ik in hun situatie wel potsierlijk vinden :-). Ik weet inmiddels dat trouwen er in hun geval sowieso niet snel in zal zitten.

Ginny Twijfelvuur
Ligt het aan het onderwerp?

Ik denk het niet. Ik heb er moeite mee als mensen iets vinden over een ander. Kijk als je voor jezelf bepaalt dat het niet jouw ding is, prima. Maar om nou te gaan roepen dat je het stom en genant vindt als een ander daar wel voor kiest vind ik niet okee.

Zou je dat irl ook zo aanpakken? Als collega Pennestreek heel blij op het werk komt vertellen over haar überromantisch huwelijkaanzoek? Ik zou dat erg bot en lomp vinden.

Miekemieke
Ligt wel aan het onderwerp

Denk niet dat men zo bot zal reageren op een collega die helemaal hoteldebotel is van haar romantische huwelijksaanzoek.
Hier op het forum en in gewone gesprekken daar buiten kun je rustig je mening over dit onderwerp ventileren vind ik. Het is ook goed om vrouwen er bewust van te maken dat een huwelijk gewoon een economisch contract is tussen twee partijen.
De romantische aanzoek is vrouwenporno uit de bouquetreeks, ik heb er honderden verslonden maar het staat toch in schril contrast met de werkelijkheid van het huwelijk en de manier waar het ook nog vaak mee eindigd.

Als je voornemens bent een langdurige relatie met iemand aan te gaan dan is het veel beter om gewoon zakelijke afspraken te maken over alles wat met de relatie en de eventuele kinderen die er gaan komen te maken heeft. Helemaal niet romantisch maar waarschijnlijk veel meer kans van slagen dan die roze flutwolken.

Alkes
Ginny

Ik bespreek hier wel veel meer zaken die ik echt niet met mijn collega's bespreek. En ja ik ben hier ook soms wat uitgesprokener. Maar als "hoe zou je dit met je collega's bespreken" de norm is (wordt?) op OO dan is het voor mij hier wel gedaan.

Kyana
Inderdaad

Op mijn werk geef ik mijn mening niet als iemand blij komt vertellen dat ze gaan verloven of trouwen. Natuurlijk niet. Dat is een hele andere situatie. Het is juist fijn om wat anoniemer te kunnen discussiëren en echt mijn mening te kunnen geven. Ik hou van discussies maar irl voer ik ze heel weinig, juist omdat persoonlijke relaties dan een grote rol spelen.

Aagje Helderder
Nee joh, Ginny!

Natuurlijk ga ik niet bot mijn mening vertellen als een collega/vriendin of wie dan ook blij vertelt over dingen waar ik een mening als deze over heb. Over dat huwelijk, dat weggeven enz.
Dan laat ik die ander doorgaans vooral blij zijn en hou ik mijn mening keurig voor me. Dan zeg ik dingen als “wat fijn voor je” of “wat leuk dat je er zo zo blij mee bent”.

Maar een discussieforum is anders. Hier werd onze en dus ook mijn visie/mening gevraagd. En dan geef ik die. Dan kan ik in z’n algemeenheid iets vinden en mijn mening geven.
In een persoonlijk gesprek met iemand die ken en die in dit opzicht een andere mening heeft dan ik, kan ik me ook prima gedragen en op een geciviliseerde manier mijn mening geven. Meestal voelen mensen zich dan niet aangevallen hoot.

Aagje

Paasei
Zakelijk

Iemand hier boven zei 'een huwelijk is gewoon een economisch contract tussen twee mensen'. En natuurlijk is dat zo. Maar als je het zo zakelijk ziet kun je ook kiezen voor geregistreerd partnerschap. Dat regelt zakelijk gezien hetzelfde. Een huwelijk heeft als meerwaarde de romantiek. En symboliek.

Alkes
Paasei

En de romantiek bestaat er uit dat je als vrouw wacht tot je gevraagd en weggegeven wordt? Want daar ging de discussie over. Niet over een groot feest om de mooiste dag van je leven te vieren, een huwelijksreis over de Romantische Strasse of een kerkplechtigheid waarbij het hele samengestelde gezin samensmelt tot een.
En gelet de op gemiddelde leeftijd van de OO-ers hier was het geregistreerd partnerschap geen alternatief voor het huwelijk. Dus vandaar dat je ook het huwelijk prima als zakelijke verbintenis kan zien.

Phryne Fisher
Dat is toch geen discussie?

Zijn er nu mensen die twijfelen aan de functie van het huwelijk, de zakelijke verbintenis? Geregistreerd partnerschap kun je ook met een feestje doen, en dat is destijds alleen maar in het leven geroepen zodat homoseksuelen dezelfde rechten en plichten konden krijgen als door het huwelijk.
Volgens mij heb ik destijds helemaal geen huwelijksaanzoek gehad. We wilden een huis kopen en trouwen was dan het makkelijkst. Idem voor het geregistreerd partnerschap later. Misschien wil ik volgende keer wel een witte jurk, Patty Brard ging tenslotte ook nog op haar 55+ in een echte trouwjurk.

Kaaskopje
Dochter

Het is dat ik het toevallig uitgebreid over dit onderwerp heb gehad met dochter, daarom weet ik hoe ze erover denkt. Zij ziet de eerste stap, registratie, ook vooral als zakelijke aangelegenheid. Dat doe je even 'tussendoor', bij wijze van spreken. Eventuéél zouden ze later dan alsnog met alle toeters en bellen kunnen trouwen, bijvoorbeeld als er inmiddels kinderen zijn. Of ze dat 'gegund' is, dat weet je natuurlijk niet, maar ik snap wel waarom ze dat leuk zou vinden op die manier. Mijn nicht is ook zo getrouwd en het is schattig om te zien hoe het hele gezin in feestkleren op de foto staat.

Een reden dat ze registratie wel handig vindt, is in mijn ogen wel een beetje 'jammer'. Bij een huwelijk is scheiden meer gedoe, bij registratie hoeft het niet langs de rechter. Dat zal ongetwijfeld waar zijn, maar ik vind het toch jammer dat dat al zo ingecalculeerd wordt. Misschien wel realistisch, als je weet dat 1 op de 3 huwelijken strandt, maar toch...

Raffie
Tsja

ik vind het juist fijn om te lezen dat er toch zoveel mensen zijn zonder romantisch aanzoek, en toch gelukkig getrouwd.

Bij ons ging dat toen ook zo: We kregen een leuk huis aangeboden waar we mooi samen konden wonen, en besloten toen maar dat we dan ook net zo goed konden gaan trouwen. Voor mij prima, ik ben niet romantisch en hou al helemaal niet van verrassingen! Maar tegenwoordig wordt het allemaal zo groot gemaakt, dat ik me er soms best wel voor schaam om dit te vertellen!

We hebben de trouwdag wel uitgebreid gevierd, maar niets overdreven, zoals je dat nu veel ziet. (met uitgesproken huwelijksgeloften en ander romantisch gedoe!)

(Jaja, dit klinkt weer veroordelend, maar ik hou gewoon echt niet van dat overdrevene, alsof het allemaal superbijzonder is, net als babyshowers. En het irritante is dat, omdat anderen dit soort dingen dan wel weer allemaal doen, het me ook ergens een tikkie jaloers maakt...) (want een beetje aandacht, daar hou ik dan stiekem toch wel van)

salie
Hier een hele erge..

Mijn moeder belde en bracht te berde dat zij en mijn vader zich hadden afgevraagd of mijn vriend en ik niet eens wilden trouwen. Dus riep ik tijdens het gesprek naar mijn vriend waar ik al tig jaar mee samenwoonde 'mama vraagt of wij niet een keer willen trouwen'. Vriend haalde licht z'n schouders op en zei 'mij best' en dat was het dan. De voorbereidingen werden in gang gezet ;). Is inmiddels twintig jaar geleden en nog altijd bij elkaar..

Paasei
Stiekem

Haha Salie.. dat klinkt wel erg onromantisch..;-) Ik hoop dat de dag zelf wel geheel aan je verwachtingen heeft voldaan.

Dit draadje ging over een aanzoekplanner, toch..? Ach, in de VS doen ze eenmaal alles 'over the top'.. Weet niet of jullie Say Yes to the Dress kennen (TLC tv programma waarin a.s. bruiden hun jurk uitzoeken), stiekem mijn guilty pleasure. Bruiden met een budget van heb-ik-jou-daar en hele formele bruiloften met alle toeters en bellen, incl een schare bruidsmeisjes in bijpassende robes. Zo'n planner past wel in dat plaatje. Zijn wij Hollanders veel te nuchter voor.

Over trouwen in zn algemeen; ik ben opgevoed door de generatie waar verliefd-verloofd-getrouwd-kinderen de enige ware volgorde was. Dat heb ik toch mee gekregen. 'Mijn man' heeft voor mij ook een andere lading dan 'mijn vriend'. Ik geef eerlijk toe dat ik stiekem hoop dat mijn -samenwonende- kind eerst gaat trouwen voordat er kinderen komen. Zijn beslissing, uiteraard.

Bellefleur
Huwelijksaanzoek.
mijk
wat laif ja!

niks voor mij dus maar ook wel weer schattig ;)

Aagje Helderder
Moest aan dit draadje denken deze week

en wel door 2 gebeurtenissen.

1. Op mijn werk kwam een collega van een andere afdeling terug van vakantie en al gauw was er het verhaal: ze is ten huwelijk gevraagd.
Ik ben oprecht blij voor collega die heel gelukkig is met het feit dat ze met haar geliefde gaat trouwen. Maar verder..... zwijmelgesprekken van de andere collega’s over hoe romantisch het geweest moet zijn, hoe mooi de ring en hoe leuk het is dat de bruidegom in spe ‘weet hoe het hoort’.
En mijn mening heb ik netjes voor me gehouden. Vanzelfsprekend. Was ook niet moeilijk want iedereen was alleen maar enthousiast dus dan is het prima om iemand met het voorgenomen huwelijk te feliciteren.

2. De slimste mens. Een van de deelnemers vertelde over zijn huwelijksaanzoek. Compleet met allerlei andere mensen er om heen en een vooraf bezoek aan de vader van de geliefde. En ook hier de idee van ‘netjes’.
Hier thuis mag ik er dan gelukkig wel wat van zeggen. Man en ik kijken elkaar maar eens verbaasd aan in zo’n situatie.

Aagje

Miekemieke
romantische huwelijken en scheiden

Het lijkt wel of het aantal scheidingen gelijk op gaat met het aantal zwijmelhuwelijken. Ik kan het niet meer aanzien zo'n suikerzoete opgedirkte ceremonie waarvan het glazuur spontaan van je tanden springt.

Een huwelijk is een zakelijke overeenkomst tussen twee volwassen mensen en ik vind het stuitend als daar toestemming voor wordt gevraagd bij de vader anno 2018/19.
Als het een prettige overeenkomst blijkt te zijn dan is het helemaal niet verkeerd om dat na bepaald aantal jaren te vieren. Zwijmelhuwelijken halen meestal de 12,5 jaar niet in mijn kringen.

Maar dat is mijn mening.

Alison
Aanzoek

Ik lees de nieuwe berichten in deze draad en ik moet ineens denken aan het medium wat ik een tijdje geleden bezocht. Zij voorspelde een nieuwe liefde en zelfs een huwelijk. LOL
Nou wil ik niet nog een keer trouwen maar als, dan hoop ik op een romantischer aanzoek dan de eerste keer. Misschien moet ik dat vanaf het begin al af en toe eens laten vallen ;) ; )
Maar de aanstaande hoeft echt niet op audiëntie bij mijn vader. Zowel ik als mijn vader zitten daar niet op te wachten. Als het in een familie de gewoonte is of als iemand dat graag wil dan denk ik dat ie vooral eerst even bij de ouders langs moet gaan maar toestemming vragen of weggegeven worden lijkt mij al een eeuw ofzo te ouderwets. Het is een stuk nuttiger om bij een notaris langs te gaan :)

Fransien
Weinig romantiek bij huwelijksaanzoek

Hier was het huwelijksaanzoek weinig romantisch, meer een zakelijk gebeuren nadat ik echt zat was van de papierwinkel rond erkenning en gezamenlijk gezag bij de oudste en we zaten te denken over een tweede.
De bruiloft was erg leuk en gezellig maar echt niet superromantisch of duur.
Ons huwelijk heeft al z´n 12,5 jarig jubileum beleefd (was erg leuk om te vieren) en we zijn in totaal al 24 jaar samen en zijn niet van plan om daar een eind aan te breien.
Einde van het jaar zijn we 25 jaar samen en dan wil ik toch wel iets organiseren :-)

Doenja
Zeer onromantisch en vervelend einde

Na eenzeer onromantisch huwelijks aanzoek en weinig leuke bruiloft vol discussies wat ik allemaal wel niet mocht is mijn huwelijk heel vervelend tot een einde gekomen.
Wat had ik graag n man gehad toen die echt vol overtuiging was van zijn liefde en dat van de daken wilde schreeuwen. Nee ipv daarvan ruzie over de trouwlocatie (was te mooi en niet voor zijn soort mensen) dus mocht niet. Ik mocht ook geen trouwjurk van hem want dat was onzin. Die is er toch gekomen omdat vrienden hem erop wezen dat hij dat me niet mocht ontnemen. Geen diner, want was te duur (we waren niet armlastig hoor) geen bruidstaart want dat was suf, geen trouwauto want te duur en n oude auto staat toch stil en dat was helemaal erg. (Een vriendin wilde mij haar oude fiatje 500 uitlenen, nee mocht ook niet) Zijn ouders gingen wel ff bepalen wie er uitgenodigd werden; hun familie! Mijn familie mocht niet komen, want die kenden ze niet....
Dat ik ooit gedacht heb met deze man te moeten trouwen en dat hij mijn belangen in t oog zou houden, snap ik nu ook niet.
Op t feest waren er twee vriendinnen van mij en mijn ouders met mn broer en schoonzus. De rest van de 70 gasten waren van zijn kant. Dat was toch logisch?
Recept voor een drama.
Nee geef mij maar intense liefde, rozen en meer van dat soort romantiek.

tria
hoe kan het

dat je getrouwd bent met deze man Doenja? Je snapt het nu niet- maar hoe dacht je dan? I begrijp het werkelijk niet als ik dit lees.

Doenja
Boek

Tria daar kan ik n boek over schrijven. T begon met t dreigement dat hij zeker wist dat ik t uit zou maken ooit en hij niet. En als ik wegging dan pleegde hij zelfmoord en dan zorgde hij dat iedereen wist dat dat door mij kwam. En dat ik n poos geen pil kon slikken ivm andere klachten, maar meneer moest en zou maar wilde geen kinderen, en toe raakte ik tochin verwachting en hij was er niet blij mee. En t kind wat geboren zou worden mocht nooit naar mijn ouders gaan als ik er niet meer zou zijn, dus moesr hij t erkennen. Dat erkenningsproces vond hij ‘gezeik in pakjes’ dus trouwen was makkelijker. En ik was blij dat ik geen alleenstaande moeder werd, want bij hem weg gaan toen kon niet ‘ want hij zou zorgen dat t kind bij hem kwam, en nooit bij mij’
En ik geloofde dat. Wat ik was DD. Dikke Doenja en niemand zou mij ooit willen. En ik geloofde dat...
Wil je nog meer horen?

Jackie
tria o.t.

Soms ben je in zo een onzekere en kwetsbare periode in je leven dat je zulke bizarre keuzes maakt, ik heb ooit ook hele vreemde beslissingen genomen, je bent dan wanhopig en zoekt iets om je aan vast te klampen. Ik kan het me daarom zo goed voorstellen dat Doenja nu denkt: wat dácht ik echt? Maar het kan en gebeurt helaas.

skik
Miekemieke

Dat idee heb ik ook wel eens, dat het succes van het huwelijk omgekeerd evenredig is aan de poeha omtrent het aanzoek en de bruiloft.

Kan ook cognitieve dissonantie zijn, ben zelf op een achternamiddag getrouwd met slechts 6 gasten en een confectiejurkje. Gaat vooralsnog al een aantal decennia goed.

skik

Pagina's