Home » Forum » Relaties » Ik heb er genoeg van

Ik heb er genoeg van

121 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Hopeless
Flanagan

Mijn reactie op uw bericht over snurken was zeker niet denigrerend bedoeld hoor. Je hoeft mij niet te overtuigen van het impact er van op de partner en het daardoor gemis aan nachtrust. Zeker niet te onderschatten probleem.

Ik vind het wel nu niet bepaald een reden om je huwelijk op te blazen, als je het mij vraagt.

Dat wou ik nog even kwijt.

Hopeless
Marie

Lijkt me klaar als een druppel water dat er een huizenhoge communicatiestoring tussen twee mensen bestaat als de ene partij geen antwoord krijgt op zijn vragen en de andere meent dat er niks aan de hand is, ondanks verschillende pogingen tot conversatie over de problemen ...

Volgens haar is de enige reden dat er problemen zijn, dat ze vernederd werd en wordt. Ik ben niet van plan daar een welles-nietes spelletje van te maken, maar van vernederen is ze al jaren niet vies. Zo erg zelfs dat er familieleden, vrienden, zelfs vreemden, verbouwereerd waren van haar uitspraken in hun bijzijn. Ik kan je verzekeren dat die uitspraken alles behalve vleiend voor mij waren ...

Inderdaad neemt ze antidepressiva. Doet ze al jaren overigens en eerlijk, de reden is mij onbekend. Als ze het niet wil zeggen wie of wat de oorzaak is, nou ja.
Hoor ik daar nu iemand opmerken dat het mijn taak is om die wrevel te helpen wegwerken ? Dat klopt inderdaad.

Laat ons aannemen dat het wel iets zal te maken hebben waar ze zich mateloos aan ergert, zeg maar een slechte karaktertrek van mezelf wellicht, opgekropte woede, dito frustratie, spijt ? Maar er over praten, hoho, dat lukt niet (meer).

Laat dat nu de essentie van de zaak zijn.

Gebakje
Oké Hopeless

Je hebt nu wel voldoende duidelijk gemaakt dat je vrouw een oester is, en dat ze jou van alles verwijt maar niet concreet wordt, totaal geen contact meer met je wil en daar geen reden voor wil geven en ga zo maar door. Je vindt dat wij wat bitsig worden, ja, dat klopt.
Want wat verwacht je nu verder nog van ons? Alle suggesties en tips die we aandragen worden weggewuifd. Heb je al geprobeerd, wil ze niet. Het lijkt mij dat we na 33 posts toch wel enig inzicht hadden moeten verkrijgen...
Wat ik ook niet goed snap is dat zij nog bij jou wil blijven. Als ik doorlopend vernederd zou worden door mijn man zou ik er toch wel snel klaar mee zijn. Trouwens, van beschuldigd worden van vernederen zou ik ook niet blij worden.
Ik denk dat je de knoop moet doorhakken en jullie beiden uit jullie lijden moet verlossen.

Er is hier al eerder een vraag gesteld over kinderen. Hebben jullie die, en hoe kijken die er tegenaan?

Esther
klaar ermee

Hopeless, als ik heel eerlijk ben, denk ik dat reden nr 1 "haat ten opzichte van jouw gedrag" wel eens DE reden kan zijn. Misschien is het trouwens geen haat, maar is ze gewoon helemaal klaar met jouw gedrag. Ze noemt kennelijk dat je haar vernedert. Je schrijft dat je niet zou weten hoe.

Heb je haar ooit gevraagd wat ze -precies!- bedoelt? Heb je haar gevraagd voorbeelden te geven? Heb je haar gevraagd waarom zij die voorbeelden als vernederend ervaart, als je die voorbeelden niet begrijpt?

Ik zou die opmerkingen van haar heel serieus nemen en duidelijk maken dat je het heel naar vindt als zij opmerkingen van jou als vernederend ervaart en dat het niet jouw bedoeling is. En dat je haar vraagt aan te geven wat zij zou willen dat je niet meer doet/zegt of juist wel doet/zegt, zodat je heel concreet aan haar wensen op dit vlak tegemoet kan komen.

Het kan zijn, dat jij in de afgelopen tientallen jaren zo vaak vernederende opmerkingen hebt gemaakt dat er iets bij haar "kapot" is gegaan. En dat het je daarom ook niet meer zal lukken om nu met "goed gedrag" (dus zonder verdere vernederingen) dat wat kapot is te repareren.

Misschien zou zij het liefst van je scheiden maar houden praktische of financiële consequenties haar tegen. En heeft ze besloten et te willen scheiden en wil ze nu zo min mogelijk last van jou hebben, dus geen intimiteit meer maar ook niet (aldoor) praten over het relatieprobleem. Omdat het voor haar klaar is. Ze er geen vertrouwen meer in heeft. Misschien wil ze zelfs scheiden maar wacht ze een geschikt moment af (als ze aan de AD is, bijv als ze zelf beter in haar vel zit en van de AD af is).

En mocht bovenstaande kloppen, dus dat ze klaar is met jouw negatieve/vernederende gedragingen, dan helpen alle "positieve" gedragingen (zoals jouw taken in het huis doen of complimenten geven) waarschijnlijk ook niet meer, omdat ze zich blijft ergeren aan je negatieve gedragingen (mochten die er nog steeds zijn) of omdat er teveel kapotgemaakt is om nog gerepareerd te worden met positief gedrag.

Het seksprobleem is dan waarschijnlijk uitvloeisel van het relatieprobleem op ander vlak. Als voor haar de relatie door mogelijk jarenlang vernederend gedrag van jou "kapot" is, dan is het niet raar als ze geen seks of intimiteit van je wil. Voor veel vrouwen moet er liefde en genegenheid zijn voor ze intimiteit en seks willen. Nou die liefde en genegenheid lijken helemaal weg bij haar, dus de behoefte aan seks daarmee ook.

Mijn advies: vraag haar hoe het precies zit met die vernederingen (als ze er nog met jou over wil praten). Vraag, nadat je op dat aspect doorgevraagd hebt, of er nog andere ergernissen zijn wat haar betreft, en vraag daar dan ook op door.
En tot slot: vraag haar of je met nieuw/goed gedrag op die punten (als je dat nog zou kunnen veranderen, want als je het al 45 jaar doet, is dat misschien moeilijk te veranderen voor jou) nog iets kunt repareren van alles wat er de afgelopen tientallen jaren fout is gegaan. Misschien is haar eerlijke antwoord NEE.

Dan is dat maar duidelijk en kunnen jullie kijken of je zonder een echte (liefdevolle) relatie toch nog met elkaar verder willen leven. Dan dus officieel getrouwd, maar zonder verwachtingen op het relationele vlak van elkaar. Meer praktisch dan, als huisgenoten.

Lang verhaal, maar maar misschien kan je er wat mee. Mocht het kloppen, dan kan ik me de houding van je vrouw over er niet meer over willen praten wel voorstellen.

Sterkte ermee.

Thera
Het kan ook zijn

Kan, he kan..

Dat zij een persoonlijkheidsstoornis heeft.

Daar denk ik dan aan als zij het over vernederd zijn heeft, terwijl ze daar zelf goed in is.
Is ze gekrenkt, maar dan niet voortkomend uit slecht gedrag perce van jou, maar voortkomend uit een eigen innerlijk probleem niet met de minste krenking om te kunnen gaan?

Als je enig vermoeden hebt, zou je er eens over kunnen lezen.

Hopeless
Thera

Persoonlijkheidsstoornis ? Daar had ik nog niet eens aan gedacht. Ze is wel uitermate ijdel en zeer erg zelfvoldaan.

Thera
Hopeless

Voelt het huidige afwijzen wat je vrouw doet als manipulatie?

En is het misschien zo dat het niet de menopauze op zich is, maar moeite met ouder worden wat je vrouw veranderd heeft?

Ik vraag het omdat ik herkenning voel bij je verhaal. Je komt zelf redelijk over. En het is bijzonder dat je liefdevol over je vrouw praat, terwijl je een echt probleem hebt met haar. Je zit met veel vragen, ik merk een soort verbijstering.

En dat herkende ik dus. Blijft zo dat ik en jij leken zijn, maar ik vind het zelf ook weer niet zo raar om te gaan zoeken naar antwoorden als je met zoveel vragen zit.

Zelf ging ik twee jaar geleden door wanhoop maar googlen op 'wat als een man zijn vrouw negeert?' en kwam toen op narcisme, waar ik eigenlijk bijna niks van wist.

Het kan wel schokkend zijn als het zo blijkt te zijn, dat je daarbij veel herkent. Het is dan tegelijk ook een zoektocht naar wie je zelf bent. Je lijkt me een sterk iemand en dat komt dan wel van pas. Ik loop misschien op de zaken vooruit, maar als je een boek zou willen lezen, zou ik 'een spiegel voor narcisten' van Martin Apperlo willen aanraden. Hij kan het goed uitleggen en heeft ook oog voor de mogelijkheid dat je als partners wel bij elkaar blijft. DIt omdat je dat ook nog overweegt. Het rare is dat hij zelf narcistisch is, volgens hemzelf en gedeeltelijk genezen, maar er zijn meer voorbeelden van narcisten die er dan toch zinnige dingen over kunnen zeggen en zelfs anderen kunnen helpen.

Mari
Hopeless

Hoe vond ze, toen jullie nog seks hadden, jou als minnaar? Heeft ze daar wel eens iets over gezegd? Nam ze zelf initiatief tot seks? Genoot ze ervan? Kwam ze tot een hoogtepunt en zo nee hebben jullie daarover gepraat? Weten jullie van elkaars voorkeuren?

En jij? Vind je dat je recht hebt op seks? Waarom wil je seks met iemand waarvan je zegt dat zij jou haat? Komt seks bij jou voort uit liefde of is het iets wat ook zonder kan? Behandel je haar met liefde en respect? Doe je wel eens een poging haar te verleiden of te versieren met leuke lieve dingen? Zeg je wel eens wat liefs?

Nemen jullie elkaar in vertrouwen? Doen jullie fijne dingen met elkaar?

Mari
Thera

Een beetje ot: als het uit narcisme zou zijn dat er manipulatie via seks gaat (waarvan ik heel goed weet dat het bestaat in sommige relaties) dan zou ts dat toch al veel eerder gemerkt hebben? Het is tijdens en na de overgang ontstaan

Thera
Mari

Bij mijn man kwam dat ook pas later, samen met een algeheel afwijzen.

Mari
Thera (ot)

goh ja, die variant ken ik nog niet. Evengoed heel naar. Ik denk dat iedereen die te maken heeft met het onthouden van seks door partner als een vorm van manipulatie echt gekwetst raakt. Ik weet niet of het Hopeless' vrouw ook het geval is. Ik ben benieuwd naar zijn antwoorden op mijn vragen.

Hopeless
Thera narcisme

Het begrip narcsime is me wel bekend en ik meen dat ze wel heel erg zelfvoldaan is, zeker van haar stuk zeg maar, maar narciste ? Neen hoor, dat denk ik niet.

Je opmerking van manipulatie, dat snijdt hout dacht ik. Misschien doe ik verkeerd dit te denken , maar ik heb de indruk dat ik in de weg loop en ze me op een of andere manier de laan wil uitsturen of erger nog, me zodanig frustreren dat ik domme dingen zou doen.

Dat heb ik overigens haar al opmerkzaam gemaakt met als reactie dat ze dacht of ik gek geworden was. En toch, geloof het of niet, is ze nog tevreden dat we nog altijd samen zijn. Wat bezielt haar toch ?

And what about sex ? Die was goed, geloof me, soms zo goed dat die seks heel wat brokken gelijmd heeft ooit. Ik schreef opzettelijk soms. Waarom ik dat nu deed ? Dat vermeld ik in mijn antwoord aan Mari.

Hopeless
Mari

Laat ik met de deur in huis vallen, de seks die wij hadden was passioneel, gek van elkaar, soms tè hevig, maar dat tempo verzwakte met de jaren.

En toch. Met de jaren wordt je als echtelingen wijzer op alle gebied. Zij kon of wou eigen lijk nooit open praten over die seks. Ze zei nooit waar ze nu echt de voorkeur voor had, eigenlijk was zij altijd tevreden toen ze een orgasme beleefde en stelde zich daar geen vragen bij.

Verwondert het je als ik je nu vertel dat die schroom van toen nog herkenbaar is vandaag bij haar ?

Je merkt op waarom ik van iemand zou houden die ik haat ? Neem me niet kwalijk, dat is een zweepslag voor mij om haar nog meer lief te hebben na al die jaren. Ik wordt zo strijdlustig als ik voel dat mijn liefde voor haar (ik schaam me niet op mijn leeftijd) zou verdrongen worden door haat. Verdorie, waarom zou ik dan naar een (haast onmogelijke) oplossing zoeken ?

En ik zei het al eerder, dat seks tussen ons heel wat brokken lijmde in het verleden. Maar toen kon er nog gepraat worden, toen waren er zeker opmerkingen, die uitgepraat werden en wel eens bekroond werden met een flinke vrijpartij.

Waar is die tijd in godsnaam heengegaan ?

Hopeless
Algemeen forumleden

Even terzijde beste mensen, indien mijn taal wat bitsiger moest overkomen, is dit volkomen buiten mijn wil om en is het zeker mijn bedoeling niet om iemand hier te kwetsen.
Noem het even de controle kwijtgeraken in al mijn frustraties.

Mari
ja

Dat moet heel verdrietig voelen voor je. Dat snap ik heel goed. Maar wat zegt zij er zelf over? Is haar seksdrive dan helemaal weg? Of speelt er iets anders? Bijvoorbeeld dat ze zich ergert aan de hele dag om elkaar heen zijn? Of het feit dat je ziek bent (dat zou niet mooi van haar zijn, maar het is ook wel weer menselijk). Ik ben gewoon zo benieuwd naar haar verhaal.

Ik zei trouwens niet "waarom je van iemand zou houden die ik haat ?" Maar ik zei "waarom wil je met iemand vrijen waarvan je vermoedt dat ze je haat?"

En verder? Praten jullie wel? Doe je wel eens een poging haar te verleiden of te versieren met leuke lieve dingen? Zeg je wel eens wat liefs?

Nemen jullie elkaar in vertrouwen? Doen jullie fijne dingen met elkaar?

Thera
Haar verhaal

Mari, je vraagt hem om haar verhaal, maar hij vindt het zelf zo erg dat hij haar verhaal niet mag weten.

En dat hij op het moment niet iets liefs mag zeggen.

Thera
Geen narcisme

Ok, dat neem ik aan.
Wel klink je als het slachtoffer van narcisme, de oorzaak voortdurend bij jezelf zoeken, twijfelen aan jezelf, heel veel liefde willen geven om het op te lossen...

X
Onverwerkt verleden?

De broer van een kennis stierf en de dag erop verteld ze haar grote geheim: ze was in haar jeugd door deze broer seksueel misbruikt. Op latere leeftijd kreeg ze er steeds meer last van totdat ze niemand meer kon toe laten. Pas toen de broer stierf was het veilig om er aan te werken en vielen puzzelstukjes op zijn plek.

Niet dat ik uw vrouw iets wil aanpraten! Maar heeft zij misschien misbruik meegemaakt?
Een mens is denk ik vanuit de natuur een seksueel wezen. Maar op dit gebied kan veel schade ontstaan.
Begrijp me niet verkeerd, ik ben geen psychologe.

Mari
Thera

Ja okay, je hebt gelijk. Ik vraag het niet om hem het vuur aan de schenen te leggen. Ik denk dan: goh ze moet er toch wel iets over zeggen of gezegd hebben?

Hopeless
Thera, Mari en X

Op risico af dat er iemand mijn verhaal heel erg goed gaat herkennen, doe ik nog enkele bijkomende voorvallen, die mogelijks, bepalend kunnen zijn voor haar gedrag :

- ik huwde haar toen ze 19 was (niet 17 zoals iemand hier opmerkte, dat was een tikfout van mijzelf); niet dat die leeftijd zo bijzonder is, maar ter informatie dan.

- al tijdens de huwelijksreis ontstond er - op afstand weliswaar - wrevel met haar moeder; volgens haar zeggen heeft ze nagenoeg vanaf haar tienerjaren overhoop gelegen met haar moeder; de verstandhouding met haar vader was optimaal.; ikzelf werd door die mensen nagenoeg op handen gedragen.

- pakweg een half jaar nadat we gehuwd waren, werd ze depressief en kwam ze via de huisarts bij een psychiater terecht; om kort te zijn : toen al viste ik achter het net om het waarom ervan te weten ...

- de familieruzie - die tot op de dag van vandaag nog duurt - breidde ze uit tot haar familie van a tot z; op mijn vraag wat de reden was : "ze hebben mij altijd gepest,werd benadeeld t.o.v. haar zussen (had 2 jongere zussen); op mijn vraag wat de rest van de familie daar mee te maken had, no response.

- eigenaardig genoeg was alles koek en ei met mijn familie, behalve met de vrouwen van mijn broers; je kan dan spreken van een gelijkaardig scenario : ze werd vernederd, alweer ...

Stilaan begin ik me te realiseren dat mijn vrouw een pest complex opgebouwd heeft in haar puberjaren.

Aan X

Ik neem je mening ernstig en eerlijk gezegd dacht ik daar ook al aan. Maar dat zou helemaal de donderslag bij heldere hemel zijn.

Hopeless
Thera Geen narcisme

Let wel, dat is mijn mening hoor. Ik ben evenmin psycholoog of psychiater. Mijn oordeel is dat van een leek.

En om eerlijk te zijn, ik kan echt geen fundamenteel kwaad zien in haar. Vandaar mijn steeds groter wordende bezorgdheid over haar gedrag.

Als je het mij vraagt, was mijn eerste opinie dat ze een minnaar had. Maar na even een en ander te controleren (ik weet het het, dat is niet netjes) kon ik deze piste al vlug opbergen.

Hopeless
Mari Ja

Je opmerkingen kwamen al meerdere malen aan bod in vorige posts. Ik wil het nogmaals herhalen :

- een verhaal krijg ik er niet uit, integendeel, hoe meer ik aandring hoe meer ze dichtklapt.

- lieve dingen zijn nutteloos zegt ze, het leidt toch maar tot seks, het enigste wat mannen willen en ik wil het nooit meer en daarmee basta, is haar reactie.

- samen doen we nog veel dingen, wel te verstaan als twee vrienden die af en toe kibbelen, broer en zus dus - bah - wat eng.

- inderdaad, ik vergiste me in je uiteenzetting "haten en liefhebben".

- toch nog even aan toevoegen dat 's avonds voor het slapengaan, een slappe kus op de wang er nog even afkan (hemeltje lief).

Thera
Vragen

Ik heb wat vragen:

- hoe normaal vindt je het dat ze in jouw bijzijn negatief over je praat tegen anderen, terwijl je de oorzaak van haar negativiteit als ik het goed begrijp niet eens te horen krijgt.

- heeft ze vroeger wel rekening gehouden met je gevoelens? Niet perce op sexueel vlak, maar kan van alles zijn. Heeft ze dingen gedaan of gelaten vanwege jouw gevoelens ergens over?

Je snapt waarschijnlijk wel dat ik mijn idee nog niet kan loslaten. Maar get is niet mijn bedoeling dat ik teveel van mijn eigen verhaal uitga, vandaar dat het ook vragen zijn.

X
Vraag

Vergis je niet hoevaak donderslagen bij heldere hemel voorkomen! Bij die kennis was iedeeen in shock. Ze had het 50 jaar voor zich gehouden. Nu pas begrepen haar kinderen waarom ze weinig affectie toonde en haar man kon haar kilheid en afstandelijkheid begrijpen.

Je schrijft dat ze vlak na jullie huwelijk depressief werd. Wat is daar de reden van of weet je die niet? Hebben jullie kinderen gekregen?

Maar er kan ook iets lichamelijks achter schuil gaan, een psychiatrische stoornis of een dementieel beeld.

Kun je niet je zorgen uiten bij je huisarts?

Maar nogmaals, ik ben een leek. Het lijkt me gekmakend voor je. En ik kan me niet voorstellen dat je vrouw nu ook zo gelukkig is. Heel verdrietig.

Snappie
Moeten

Iemand zei al, dat je ook binnen een relatie geen recht op seks hebt. Maar ik denk dat veel mensen dat wel zo voelen. Wat kan er dan gebeuren? De een eist, de ander voelt zich onder druk gezet. De een voelt zich tekort gedaan, de ander trekt zich steeds meer terug omdat elke aanraking tot de vraag om seks kan leiden. Beiden schieten in een kramp. Seks loslaten kan enorm opluchten. Seks moet niet. De vraag is of je dat wilt en dus kunt opbrengen. Of dat het toch zo zwaar weegt dat een toekomst als maatjes voor jou uitgesloten is. Dan houdt het op

Hopeless
Thera Vragen

u schreef :
"hoe normaal vindt je het dat ze in jouw bijzijn negatief over je praat tegen anderen, terwijl je de oorzaak van haar negativiteit als ik het goed begrijp niet eens te horen krijgt."

Laat dat nu juist de kern, de essentie van de zaak zijn. Natuurlijk heb ik daar torenhoge vragen bij en vind ik het meer dan abnormaal dat we daar geen klaarheid in krijgen.

u schreef :
"heeft ze vroeger wel rekening gehouden met je gevoelens? Niet perce op sexueel vlak, maar kan van alles zijn. Heeft ze dingen gedaan of gelaten vanwege jouw gevoelens ergens over?

Laten we duidelijk zijn : sex was optimaal, harmonieus met natuurlijk met de jaren - dat is niet ongewoon - afzwakking. Over het tweede deel van uw vraag moet ik het antwoord schuldig blijven. Ik hoef het niet meer uit te leggen als ik wou spitten in haar gevoelens over een of andere zaak, over mezelf, of noem maar op, ik meestal achter het net viste en steeds op een stilzwijgen stuitte.

Hopeless
X Vraag

Er is 1 zoon en de verstandhouding is daar mee perfect, wederzijds vertrouwen. Is gehuwd en woont elders.
Is nagenoeg haar god. Gelukkig maar.

Wist ik maar de reden van haar depressies, dan kon ik deze avond leuker maken.

De huisarts ? Die sprak ik al uitvoerig. Jammer dat mijn vrouw formeel weigert met hem te praten."Is niet nodig" oordeelt ze "vermits er geen probleem is" (sic)

Thera
Nog even over die tweedde vraag

Ik bedoel het anders. Je hebt het in je antwoord over haar gevoelens. Maar ik bedoel, heeft zij wel eens als zij bijvoorbeeld. In jou gevoelens opmerkte van. Erdriet of van boosheid, daarnna haar gedrag of woorden zo aangepast dat zij daardoor probeerde jouw verdtiet of boosheid te verzachten of weg te nemen?

AnneJ
To the point

Je hoeft het natuurlijk ook niet groter te maken dan het is. Je vrouw meldt het al ´ lieve dingen zijn nutteloos zegt ze, het leidt toch maar tot seks, het enigste wat mannen willen en ik wil het nooit meer en daarmee basta, is haar reactie.`

Het lijkt me al veel ontspanning geven als je de wens tot sex met haar los kunt laten.

Hopeless
Thera Nog even over die 2de vraag

Dat deed ze spontaan, zonder problemen. Dat moest zo vond ze en dat vond ik ook. Dat is toch een basisregel om je huwelijk te laten slagen, beter gezegd, één van de basisregels toch ?

Pagina's