Home » Forum » Ik vind zo weinig aansluiting bij anderen

Ik vind zo weinig aansluiting bij anderen

84 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
mijk
Om echt contact te maken

Moet je je kwetsbaar op durven stellen maar het is echt de enige manier..... En danontdek je oook dat je niet de enige bent met hoe je ook voelt.... bekijk deze tedtalk anders eens http://www.ted.com/talks/lang/nl/brene_brown_on_vulnerability.html
Erzijn mensen die weten hier iets kwetsbaars van je en willen je niet ondanks dat maar dankzij dat ontmoeten.... Denk daar eens over na.....

Kees
Verwijt?

Welnee. Maar goed, als dat alles is wat je er uit haalt, dan zal ik mijn mond verder wel houden.

Vreemde eend
Sorry kees. En nog een reactie van mij.

Maar ik las dat er mede uit. Het stond er zo zwart op wit. En ik meende het niet lullig, hopelijk jij ook niet.
Voor sommigen is het een reden om iemand af te wijzen als deze niet aan normen voldoet die gangbaar zijn. hetzij mode, maar ook muzieksmaak, levensstijl enz.
Dus ik praat niet neerbuigend over mensen hun mode-hobby. Ieder zijn ding. Maar dan vind ik het wat kort door de bocht om mij in het "slecht gekleed" hokje te stoppen. Ik geloof ook niet dat mensen dat van me vinden.

Overigens over contact met mensen die hier nieuwsgierig naar mij zijn geworden. Ik ben hier erg anoniem (hoop ik). Ik hecht daar veel waarde aan.
Om die reden heb ik ook wat feiten verdraaid om echt niet herkend te worden. Heb nu ook een wisselnick, maar post sowieso zelden hier.
En dat vind ik niet erg fraai dat ik wat feiten verdraaid heb, maar de lijn klopt wel.
Ik vind verder dat ik wel veel aan jullie tips heb gehad.
En wie weet stap ik nog een keer over die drempel heen.

GS
Oei

Je focust nu in op het feit dat een poster zegt dat je slecht gekleed zou gaan. Het is alleen Kees die denkt dat 'raar gekleed' (jouw eigen woorden!) hetzelfde is als slecht gekleed zijn. Dat is ook wel voor te stellen, toch? Maar is dat nou de essentie?
Besef je dat niet alleen jij, maar ook degenen die reageren op je vraag zich hebben bloot gegeven (bijv door te erkennen dat ze herkenning zien in je verhaal) en zich nu waarschijnlijk een beetje in hun hemd voelen staan omdat ze herkenning vonden met (ten dele) verzinsels?

Vreemde eend
Mijk, dankje voor de link

Eindelijk ook kunnen kijken.
Waardevol.

Vreemde eend
Verzinsels, nee joh!

Het is echt niet verzonnen! Ik heb alleen wat feiten veranderd.
Stel de dansclub is de badminton. En misschien heb ik een broer ipv van een zus. Op die schaal.
En ik bied ook mijn excuses aan bij Kees.
Ik ben dan wel raar gekleed, maar niet smakeloos. Ik vond het frappant dat die conclusie werd getrokken, zonder dat iemand me ziet. En ik vond het pijnlijk reageerde daarom fel.

Misschien doet dat ook mee, dat ik niet veel zin heb om forummers te ontmoeten. Wat je zegt wordt soms verkeerd opgevat en gaat een eigen leven leiden. Ik heb in het verleden wel draadjes uit de hand zien lopen, en dat wil ik niet hoor.
Ik waardeer echt wat jullie allemaal schrijven en snap ook dat mensen zich blootgeven. Ik wil niemand kwetsen, en zeker niet jullie het gevoel geven dat ik er hier op los verzin.

Ik wil het eigenlijk afronden nu.

Rafelkap
schijt :-)

Zie je nu ook dat je je heel veel aantrekt van wat anderen over jou denken? Ook al zou Kees eea bedoelen (wat ik niet denk), dat is zijn waarheid, jij weet hoe het zit. Je moet gewoon leren er schijt aan te hebben van wat andere mensen van jou vinden.
Als je in het midden des lands woont (want ik ben niet zo mobiel) sta ik gerust open voor een kopje koffie en een geheel vrijblijvende kennismaking. Ik vind het altijd leuk om mensen te leren kennen.

Suze
Meen je dat GS?

Heb jij er moeite mee dat Vreemde eend de feiten een beetje verdraaid heeft om herkenbaarheid te voorkomen? Denk je dat mensen daardoor geschrokken zijn?

Ik heb daar helemaal geen last van, wellicht ook omdat ik dat soms ook (een beetje) doe (bijv. leeftijd kinderen klein beetje aanpassen als het niet relevant is o.i.d.). Doe je toch niemand kwaad mee? En als je je daarmee veiliger voelt?

Dat is toch niet erg?

Ik denk dat het verhaal van Vreemde eend toch op voldoende punten zal kloppen dat het beeld van Vreemde eend klopt voor de onderhavige problematiek?

Ik zou Vreemde eend geen verwijt maken. Heeft ze moed verzameld haar probleem hier op tafel te leggen, kijk jij er (volgens mij) wel erg kritisch naar dat ze niet 100% eerlijk is.

Canard
Kwetsbaar

Lieve vreemde medeëend, wat ben je kwetsbaar... Lees nog eens goed wat Kees zegt: " Mensen die zeggen "ik volg de mode niet, ik heb mijn eigen stijl" zijn opvallend vaak mensen die de indruk wekken zich niet te kunnen kleden, en intussen neerbuigend praten over mensen die dat wel doen. Niks mis mee, maar het is dan niet extreem raar dat mensen daar niet zoveel trek in hebben. " Het is een voorbeeldje, het gaat niet eens specifiek over jou. Het gaat niet eens misschien over jou, het gaat over "mensen die...". Waarom trek je je dat aan als zou jij niet goed gekleed zijn? Die conclusie was door niemand getrokken.
Ken je het lied " Ik hou van mij " van Harrie Jekkers? Zoek het eens op op Youtube. Er zit veel wijsheid in voor eenden als wij.

Rafelkap, ik vind het jammer dat ik niet wat dichter bij jou woon. Je kent me wel en ik zou best graag eens een kopje thee bij jou komen drinken. Helaas, ook ik ben niet zo mobiel. Maar ik mail nog wel even.

GS
Nou

Op de vraag of ik het nou echt zo erg vindt dat er feiten verdraaid zijn: als het gaat om dansen ipv badminton niet natuurlijk. Wel als er dingen bij zouden zijn verzonnen, bijv het pesten op school of haar werk. Dat zou ik dan wel pijnlijk vinden ja. Maar daarvan is kennelijk geen sprake.

Adinda
Wat jammer

Wat jammer vreemde eend dat je de handreiking niet durft aan te nemen om iemand hier te ontmoeten. Maar ik snap je wel heel goed, ik heb ook nooit naar de OO-ontmoetingen gedurfd waarvan er een paar geweest zijn. Iedereen was van tevoren zenuwachtig, maar de verhalen daarna waren altijd zo enthousiast dat ik me voornam om de volgende keer....

Het leukste zou natuurlijk zijn als een paar 'vreemde mensen' die hier hebben aangegeven je te willen ontmoeten samen tegenkijkertijd een afspraak kunnen maken met je voor een activiteit, een wandeling of zoiets, en dan is de kans er toch wel dat het klikt met een of twee. En dan gaan jullie natuurlijk niet meteen een analyse op elkaar loslaten over waarom jullie denken dat anderen jullie vreemd vinden, maar je gaat gewoon een urrtje iets gezelligs doen.
En mocht er wel een vriendschap uitkomen, dan kun je altijd nog eens proberen erachter te komen of er misschien toch iets is in je houding die mensen 'afschrikt'. En dit bedoel ik echt helemaal niet lullig en ik wil er helemaal niet mee zeggen dat het jouw schuld is, maar iemand schreef het al eerder dat jij misschien een paar tips kunt krijgen over hoe je small talk houdt.
Ik heb dat ook pas laat geleerd, vind feesten en recepties nog steeds een crime en ga van de zenuwen vaak raaskallen, mar sinds ik dat weet, probeer ik het niet te doen. Ook houd ik me vaak voor dat er op een receptie nog minstens tien mensen rondlopen die het net zo vreselijk vinden als ik. Ook maak ik makkelijker contact op bijvoorbeeld ouderavonden, even een kort babbeltje over niks, terwijl ik als wetenschapper heeel interessante dingen kan bediscussieren (!), maar met een babeeltje neem ik dan op zo'n moment genoegen.

De eerste stap is al gezet: bedenken dat je een probleempje hebt en het hier posten. Kom op, probeer die andere stap ook te zetten. We gunnen het je zo.

Rafelkap
canard (o.t.)

Nou ben ik heel benieuwd naar wie jij bent!

albana
ik vind nog steeds

Dat onzekerheid de boventoon voert, gemengd met een 'niet-accepteren'van jezelf. Wat is er in hemelsnaam mis met 'anders' zijn dan gemiddeld???? Net als het mij geen fluit zou interesseren dat iemand zich slecht zou kleden (niet gezegd dat jij dat zou doen!) of een bijzondere kledingsmaak zou hebben. Ik ken een heleboel 'vreemde mensen' die gewoon aardig zijn en ook hun gewone huis-tuin-en keuken probleempjes hebben en daarin dan weer verassend 'gewoon' kunnen zijn. En een heleboel 'gewone' middelmaat mensen die dan weer verassend 'bijzonder' kunnen zijn. Mij interesseert het doorgaans amper wat een 'ander' van me vind....Ik val niemand lastig, ben eerlijk en leef mijn leven voor mezelf en mijn gezin. Wie daar ook wat van vind, het maakt niks uit. Als ik het maar oke vind. Dat klinkt egoïstisch misschien...maar zolang ik niemand daarmee kwets, of lastig val of kwaad doe, hebben ze niks van me te vinden. Of wel...maar dan laat ik het als ik het al weet gewoon van me af glijden. Jammer dan, helaas...pindakaas, ik ben er wél tevreden mee. Het enige waarmee je mij enorm op de kast kunt krijgen is doorgaans 'oneerlijkheid' of 'de schijn ophouden'. Wees eerst eens tevreden over 'jezelf'. Je hebt misschien tekortkomingen zoals iedereen...zoals ik ook. Nou en???? Die hebben we allemaal....en je bent misschien geen middelmaat...maar 'anders' nou en???? Noem het 'bijzonder' en het klinkt al heél anders....Wees blij met jezelf, accepteer jezelf met al je fouten en ook je goede kanten. En geniet van je gezin, je leven en jezelf.
En pas dan kan je denk ik écht open staan voor anderen in je leven. Zoals je nu klinkt lijkt het meer alsof je een toneelstukje speelt omdat je altijd je wil gedragen zoals van je 'verwacht' wordt. Houd daarmee op. Je hoeft helemaal niet je te gedragen of te zeggen wat mensen van je 'verwachten', je moet gewoon uit jezelf spreken, je gedragen...zoals je 'bent', niet zoals 'verwacht'. Dat voelt stukken beter, voor jezelf en voor een ander. En dan weet je ook zeker dat áls iemand je afwijst dat dat is omdat je niet past bij elkaar. Niet omdat je je verkeerd hebt 'gedragen' want wat is dat precies? Dat is altijd vaag en onduidelijk. Omdat ieder mensen gewoon anders is...en andere verwachtingen en verlangens heeft...dus eigenlijk kan je hoe je ook je best doet het nooit goed doen. Zo simpel is het. Wees jezelf, daarmee bereik je het beste de mensen die wél bij je passen.
groeten albana

Suze
Albana

Mooi gesproken!

Dalarna
Vraagje

Ik lees dat je soms wekenlang alleen man en kinderen ziet maar dat zou betekenen dat je kinderen niet op een sport zitten waar je ze naar toe brengt of waar je naar gaat kijken?

De meeste contacten die ik buiten werk opdoe komen door de sporten van mijn kinderen, door het in het bestuur zitten bij de sport van mijn kinderen etc. Door de rijdiensten naar de wedstrijden etc.

Vreemde eend
Dalarna antwoord

Mijn kinderen sporten wel, maar hebben niet erg vaak wedstrijden.
Nu ben ik daar wel bij natuurlijk, maar een dochter zit alleen in een categorie, en dan ben ik de enige ouder van de club op dat moment. Als het regionale wedstrijden zijn.
Andere dochter heeft vier wedstrijden per jaar, vlak achter elkaar (is een competitie) en de laatste is alweer voorbij. Ze mag er meer doen, maar daar heeft ze niet zo'n zin in.
Ze zitten beide op een individuele sport.
Ik praat dan wel met anderen, maar ik voel toch weer die ongemakkelijke afstand.
Binnenkort gaan we ze ook weer ophalen, want dan is het donker als de training klaar is.
Maar dan zie ik dat ze demonstratief in hun telefoon duiken als ik het terrein op loop.
Het kan verbeelding zijn, maar hoe spreek je iemand aan die overduidelijk druk is met zijn telefoon?
En dan durf ik de volgende keer niks meer te zeggen als ze dan niet bin de weer zijn ermee.

En ik ben idd erg onzeker.
Schijnt een symptoom te zijn van iemand die erg veel is gepest in zijn jeugd (en dat is dus helaas niet verzonnen).
Ik ben ervoor behandeld, maar met weinig succes eigenlijk.
Ik schrik ook van minder positieve reacties hier, stom eigenlijk. Zoals die van GS, die dan denkt dat ik alles bij elkaar lieg (dit is dan mijn gevoel daarover). Ik zit er dan erg mee, en heb dan puur spijt dat ik mijn verhaal hier heb gepost.

Als ik een ruimte met mensen binnenkom voel ik me altijd zo aanwezig, dan voel ik me raar, en dom.
Terwijl ik rationeel weet dat dit niet zo is.

Maar aanpassen heb ik dus nooit gedaan. Ik ga echt geen kleding dragen die ik niks vind omdat het mode is.
Of van muziek houden omdat iedereen die leuk vind.
Daar snap ik niks van ook.

Maar er is inmiddels ook verbetering. Ik ben spontaan langs gegaan bij iemand, die ik ken via school, waarvan ik wist dat die een beetje in de put zit (baan verloren). Dat was nog best gezellig.
Ik besef ook dat ik er gewoon meer werk van moet maken.
Ik blijf bang voor een botte afwijzing, zoals vroeger vaker is gebeurd (ook niet verzonnen), maar dat moet dan maar.

guera
vreemde eend

ik heb niet de hele draad gelezen. Beetje weinig tijd. Maar iedereen is tegenwoordig standaard met zijn telefoon bezig. Het stond zelfs vandaag nog in NRC. Ik ook heel vaak. Maar als er iemand hoi zegt of naast me staat doe ik hem weg. Geen probleem. Het ligt niet aan jou. Dus gewoon naar diegene die je kent toelopen en vriendelijk gedag zeggen en ernaast gaan staan. Daarna wacht je af. Diegene zal zn dingetje afmaken en de telefoon wegdoen. Als hij/zij dat niet doet: tja dan niet. Maar ik zou me er niet al teveel van aantrekken.

Adinda
Onzeker

Wat jammer dat je zo onzeker bent, wel goed dat je bij iemand bent langs gegaan. Toch denk ik dat een deel van het probleem er toch in zit dat je toch bezig bent met wat anderen van je denken. Dat denk ik doordat je zo onzeker bent als je ergens binnen komt. Maar weet je wat het is? Iedereen in die kamer is alleen maar met één ding bezig. Zichzelf! Dat heb ik eens van een psycholoog gehoord. Ze denken niet: 'he daar komt Vreemde Eend binnen, wat ziet ze er weer stom uit, of wat voor raars heeft ze gezegd' maar ze denken : ziet die leuke man me wel staan of was dat wel een leuke opmerking die ik toen en toen tegen die en die zei. En pas als jij contact maakt merken ze je op. En als jij op een positieve manier binnenkomt bij hen, dus open en vriendelijk, dan staan ze ook voor jou open en dan zien ze echt je stomme rok niet. Dat kledingvoorbeeld is maar een voorbeeld hoor, want ik heb helemaal geen oordeel over jouw kleding want ik weet niet hoe je eruit ziet.
Ik vind het zo moedig van je dat je hier gepost hebt en ik hoop echt dat je wat aan onze bemoedigende woorden hebt. Mensen vinden je echt pas stom of onaardig als jij stom of onaardig tegen hen doet. En die paar mensen die al bevooroordeeld over iemand denken die ze niet eens kennen, die wil je niet eens als vriend!
Ik hoop zo dat het langzaam beter met je gaat en dat je stapje voor stapje je wat meer openstelt voor mensen en positieve respons terugkrijgt. Je verhaal grijpt me aan.

Rafelkap
hangen

En ik denk dat je toch teveel blijft hangen in het verleden, dat het komt door je jeugd. Daar kan een therapeut ook niks aan veranderen, want dat is verleden tijd. Je therapeut kan beter zeggen wat je er in het hier en nu aan kan doen om meer contacten te maken, of hoe je je zelfbeeld wat kan opkrikken.
Die stap heb je nu dus gemaakt, door op iemand af te stappen en te zien wat er gebeurt. Hartstikke goed!

guera
Leerzaam

Mijn trainer zei ooit tegen me toen ik in tranen zei:ik ben zo bang dat je dan denkt dat ....
Hij zei terecht:daar ga jij niet over. Jij hebt er geen invloed op hoe IK over je denk. Dus stop met je best doen en onzekerheid daarover.
Ik vond het zon eye opener. Die opmerking kwam enorm binnen bij me en heeft iets geheeld bij mij. Ik heb echt nauwelijks last nog van deze gedachten en anders denk ik aan deze opmerking terug. Jij weet niet waarom iemand wat vindt van jou. Dat heeft te maken met die persoon zelf. Dus let it go. Wees jezelf en laat het los. Je bent leuk zoals je bent ! En dat is meer dan genoeg!

Vrouw
Zo herkenbaar!

De reactie die ik hier lees zijn al aardig gedateerd en ik hoop dan ook dat het nog steeds een onderwerp is wat speelt en waarop mensen zullen reageren.

Ik ben erg onzeker, heb van vroeger uit niet echt een stabiele en liefdevolle basis gehad. Werd vaak gepest, buitengesloten en uitgelachen. Een stille Willy zeg maar.

Ik vermoed dat door onzeker overkomen en niet altijd een handig overkomen / houding, mensen van me afstoot. Ik ben een rustig, op me zelf, serieus type. Ik kan me voorstellen dat mensen me vanaf een afstand gezien stuurs, chacherijnig (arrogant) vinden overkomen.

Door alles wat ik in het verleden heb meegemaakt durf ik me bij gelegenheden niet altijd open op te stellen.

Ik heb nu een goed leventje opgebouwd met man en kinderen. Dit voelt veilig en vertrouwd.

Ik heb een baan, maar wordt vooral getolereerd, dit voelt pijnlijk. Vanaf de buitenkant lijkt het alsof ik me daar prima overheen weet te zetten.

Wat ik mis in het leven is een vriendin, een gelijkgestemde. Serieus, aardig. Maar waar ontmoet je die?

Hoop wat terug te lezen en mogelijk gelijkgestemden te kunnen ontmoeten.

Vriendin
ik heb zo'n vriendin

die erg onzeker is en afstandelijk. Zij heeft behalve mij nog een soort van vriendin, meer niet, volgens mij. Ik zie dit draadje nu pas; ik denk dat Vreemde Eend zomaar die vriendin zou kunnen zijn. Soms is het contact minder en dan bel ik maar weer eens. Ook zij durft zelf niet te bellen omdat ze bang is zichzelf op te dringen... en het is ook wel eens voorgekomen dat we een tijdje geen contact hadden omdat zij een terloopse uitspraak verkeerd had opgevat, een beetje zoals Vreemde Eend de opmerking over kleding op een negatieve manier op zichzelf betrok. Zo doet die vriendin van mij ook vaak. Dat is zo jammer, want vaak weet ik al niet eens meer waar het over ging en dan heeft zij er een hele tijd mee gezeten!

En alhoewel ik zelf wel aardig wat vriendinnen heb, word ik daar dan soms ook onzeker van (ben ik wel aardig genoeg? Ben ik te direct/te aanwezig geweest?). Wel herkenbaar dus, maar vanuit een ander standpunt! Alhoewel ik zeker niet standaard ben en toch ook wel 'een beetje vreemd' :-)

'onzekere vrouw'
'vrouw'

wat goed verwoord over jezelf. Een heleboel herken ik.
En mensen die tegen mij zeggen dat ik zus-en-zo overkom, terwijl ik zelf binnenin behoorlijk onzeker ben.
Nu ik in overgang kom, merk ik wel dat ik bepaalde opmerkingen van me af kan laten glijden, maar naar mijn zin nog niet genoeg...
Je zoekt gelijkgestemden, in mij heb je er een gevonden

Marietje
Ook gelijkgestemde

Ik had 'vroeger' als kind ook altijd maar weinig echte vrienden, deed vooral mee om het meedoen zeg maar, en werd naar mijn gevoel dan ook 'getolereerd'. Ik heb ook helemaal geen contacten meer uit die tijd (alleen een paar op facebook). Nog steeds heb ik geen vrienden, wel veel goede kennissen. En ik heb twee fantastische puberzoons, een leuke hobby, ik doe bestuurswerk, en ik heb een goede baan (4 dagen/week). En ik heb helaas een man die aan de drank is, en vorig jaar zijn contract is kwijtgeraakt... zie mijn andere draadjes hierover. Op mijn werk heb ik goed contact met de directe collega's, maar het blijven alleen collega's en zijn nog nooit vrienden geworden, terwijl ik sommige toch al heel lang ken. Ik ben inmiddels 50, maar nog niet in de overgang. Ik heb langzaamaan een dikke huid ontwikkeld vooral waar het het (drankgerelateerd) gedrag van mijn man aangaat, maar de maat is vol. Ik ga hem binnenkort vertellen dat ik wil scheiden. Nu nog even niet, eerst mijn operatie komende vrijdag.

Waar ik het vooral merk dat ik onzeker ben is bij het oppakken van nieuwe dingen, het 'erop af stappen' is voor mij nooit vanzelfsprekend geweest, en nog steeds niet. Terwijl veel mensen mij zien als heel vasthoudend en capabel, is juist het beginnen voor mij altijd moeilijk. Ook op feestjes en bijeenkomsten zal ik niet snel zelf contact zoeken met (groepen) onbekenden, maar altijd aansluiten bij groepjes bekenden. Tenzij bijna iedereen elkaar niet kent, dan heb ik er weer geen probleem mee.

Vrouw
Fijn om deze reacties te lezen

@mijk, zojuist Tedtalk gezien. Een aanrader. Wat me raakte was het gegeven wanneer je jezelf afsluit voor de negatieve emoties, je ook de positieve emoties/ gemoedstoestand blokkeerd. zoals je terecht in je reactie schrijft is het van belang om je open te stellen en je hierdoor kwetsbaar opstellen. Ik probeer me erg open te stellen, maar heb vaak de deksel op mijn neus gekregen. Ik stel mezelf vaak de vraag of mensen wel betrouwbaar en te vertrouwen zijn. Dan neem ik van een afstandje een kijkje in mijn directe omgeving, mijn man en kinderen, en denk ik bij hen voel ik me veilig en goed. Mijn conclusie tot dusver ja er zijn betrouwbare mensen die te vertrouwen zijn en ja er zijn ook mensen die dat niet zijn. Hierop zet ik overigens al direct mijn voelsprieten op uit. Wat mogelijk een tegenwerking kan zijn in het ontmoeten van mensen doordat er direct een onzichtbare blokkade aanwezig is. Voor sommige zal deze blokkade mogelijk zichtbaar zijn en een rede tot afstand nemen zijn.

Ik wordt vaak beoordeeld op mijn uiterlijk. Ik zie er een heel stuk jonger uit dan ik ben. Dit resulteerd zich in het gegeven dat ik soms een schrikreactie bij mensen zie, wat bij mij direct onzekerheid oproept. Dit zal zichtbaar zijn in het contact. Ik maak wel eens mee dat men denkt dat ik een tienermoeder ben, terwijl ik de 40 inmiddels gepasseerd ben. Ik probeer me erover heen te zetten en steeds te bedenken " schijt" te hebben aan wat anderen vinden. Echter vreemde blikken / reacties doen toch echt pijn. En geeft me een knauw in mijn gedachtegang ; " ben ik een freak "......Vervolgens kijk ik in de spiegel en denk, ik ben goed zoals ik ben ondanks mijn " babyface".
Ik zou me minder negatief willen laten raken, maar weet niet altijd hoe dit aan te pakken.

Katniss
Bijzonder (o.t.)

Ik kan me niet anders voorstellen dan dat het een pré is als je er als 40+'er uitziet als twintiger. Hoe kun je daar nu onzeker van worden?
Aansluiting vinden zit niet in je uiterlijk. Het gaat om wat je uitstraalt naar anderen en interesse die je in anderen toont. Plus dat het nogal wat energie vergt om die contacten te onderhouden. En anderen zitten vaak niet te wachten op mensen die veel energie vergen, dus uithuilen (bijv.) kan wel bij vrienden die je al langer hebt en die je ook in je toptijd kenden.
Disclaimer: ik heb geen vrienden, dus ik heb er eigenlijk ook niet echt verstand van ;-)

ffzondernick
ook

Nee hoor zo'n pré is dat niet. Mensen van 40- schrikken zich rot als je moet zeggen dat je 50+ bent! (in mijn geval dan)

Maar ik herken die situatie wel van deze TS en anderen. Ben zelf niet verlegen en had vroeger genoeg vrienden en vriendinnen, maar tegenwoordig is het akelig stil.
Onze gezamenlijke vrienden wonen allemaal meer dan 100km van ons vandaan (we zijn een paar x verhuisd). School/clubjes/vrijwilligerswerk/werk hebben de afgelopen jaren niet de kennissenkring gebracht die ik hoopte. Vroeger ging dat anders naar mijn idee. Dan had ik zó aanspraak. Tegenwoordig lijkt het me niet meer te lukken. Mensen zijn wel vriendelijk of zo. Maar meer dan dat wordt het niet. Ik vind het best belangrijk om een of twee vriendinnen in de buurt te hebben om af en toe es te gaan kletsen, koffie te drinken, iets te gaan doen. Maar ik heb geen idee hoe je zoiets aanpakt eigenlijk.

Vrouw
Plek in real life om gelijkgestemden te leren kennen

@ Katnis, om als tienermoeder benaderd te worden ervaar ik als volwassen vrouw als heel vervelend. Veel bemoeienis en niet altijd serieus genomen worden omdat anderen niet direct in de gaten hebben dat zij met een volwassene te maken hebben. Wanneer ik met anderen in gesprek zit, denkt men of erg intelligent voor d'r leeftijd of krijgen in de gaten dat ik geen kind meer kan zijn. Wanneer men denkt een intelligent kind voor zich te hebben buit ik dit natuurlijk wel uit ( en kan ik er inwendig ook wel om lachen op zo'n moment).

Ik lees op het forum veel berichten en vraag me af hoe e.i hier terecht komt. Ik heb bijvoorbeeld gegoogeld op weinig aansluiting vinden op een moment dat ik slecht in mijn vel zat. Mijn gezondheid laat me op dit moment in de steek en merk dan hoe fijn het zou zijn wanneer je een telefoontje, appje, sms of kaartje zou krijgen. Niet om uit te huilen of zielige verhalen te vertellen, maar even een moment dat je weet dat er iemand is die aan je denkt. Of om iets voor iemand te doen zodat je voelt dat je er toe doet ( in een wederkerige vriendschapsrelatie).

Als er meerdere mensen in een zelfde situatie zitten dan zou je zeggen dat je elkaar ergens tegen moet kunnen komen. Helaas en toch ook wel gelukkig dragen we geen kaartje met "ik vind het moeilijk aansluiting te vinden".
Is er een reallife plek waar gelijkgestemden in deze categorie elkaar kunnen ontmoeten om vriendschap te kunnen sluiten? Ik heb wel eens gekeken naar sites waar je vriendinnen kunt vinden en elkaar in reallife kunt ontmoeten. Dit zijn naast betaalsites ook sites waar iedereen op kan zitten. Wanneer ik weet dat het een gelijkgestemde is, durf ik makkelijker het contact te leggen. Omdat je het daar dan open over kunt hebben zonder de schijn op te moeten houden. Tenminste zo voelt dat voor mij.

moeder
…kan het….

Lieve vreemde eend,

Een aantal opmerkingen van jou triggerden mij omdat ik momenteel met mijn zoontje in een traject zit:

Je zegt o.a.:

- Ik heb nooit veel vriendinnen gehad, en ben altijd wel graag op mezelf

- Om te beginnen werd ik in mijn jeugd al buitengesloten (gepest) omdat ik raar was.

- Ik vind het ook lastig concentreren met mensen om me heen. Ben erg snel,afgeleid.

- Bovendien durf ik ook niet te vaak contact te zoeken met deze mensen, want ik ben ook een keer afgewezen als zijnde te opdringerig.

Excuus dat ik zo direct ben, maar zou het kunnen dat je ADHD hebt? Ik zeg dt met de nadruk op 'Zou' he, niet dat je het hebt. Kijk maar eens op internet naar de kenmerken. Heel veel van wat je zegt zie ik daar ook terug. Ik ben er momenteel ook erg mee bezig omdat ik er ook veel van mezelf in terug zie. Best wel een eye-opener.

En bovenal: je bent niet raar, alleen anders zoals velen. Iedereen is uniek met zijn zwakke, maar ook sterke punten. Haal jezelf niet naar beneden (doet mijn zoon ook) en let minder op 'hoe anderen mogelijk over je denken'.

creabea
vrouw

"Is er een reallife plek waar gelijkgestemden in deze categorie elkaar kunnen ontmoeten om vriendschap te kunnen sluiten? Ik heb wel eens gekeken naar sites waar je vriendinnen kunt vinden en elkaar in reallife kunt ontmoeten. Dit zijn naast betaalsites ook sites waar iedereen op kan zitten. Wanneer ik weet dat het een gelijkgestemde is, durf ik makkelijker het contact te leggen. Omdat je het daar dan open over kunt hebben zonder de schijn op te moeten houden. Tenminste zo voelt dat voor mij."

Gelijkgestemden, in de zin van mensen die het óók moeilijk vinden om contact te maken met anderen? Hmmm.... organiseren gemeenten vaak niet onder de noemer welzijnswerk theekransjes om mensen met elkaar in contact te brengen? Ik neem aan dat daar mensen op af komen die echt op zoek zijn naar vriendschap en daar een beetje mee geholpen moeten worden. Of gaat je dat te ver, misschien? Ben je in de gelegenheid om iets in de avond te doen aan hobby's/sport/vrijwilligerswerk buiten de deur? Ik zou toch zeggen dat het op die manier echt moet lukken om leuke contacten op te bouwen. Gewoon volhouden en blijven proberen. En als de groep niet wat voor je is, door naar de volgende activiteit. Wat je zegt, er zijn genoeg anderen met hetzelfde probleem, maar als je thuis blijft zitten gebeurt er sowieso niks, wie niet waagt die niet wint. Zo is het echt. Nu maak ik wel altijd makkelijk contact, maar tref ik niet overal leuke mensen, of mensen die ik leuk vind in elk geval. Is niet erg, ergens anders zijn ze wel. Grappig is wel dat ik steeds beter ben geworden in het ontdekken wat ik zelf echt leuk vind en dan komen de contacten ook vanzelf.

Misschien zit daar ook een deel van het probleem: weet je zelf wel wat je leuk vindt, wie je bent en waar je van houdt?

Pagina's