Home » Forum » Relaties » In een relatie en per ongeluk een vrouw tegen gekomen op het werk

In een relatie en per ongeluk een vrouw tegen gekomen op het werk.

103 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Henkie85
In een relatie en per ongeluk een vrouw tegen gekomen op het werk.

Hallo allemaal,

Sinds 2 weken heb ik een vrouw leren kennen via mijn werk (ik werk bij mensen thuis) daar heb ik zo een goede klik mee en er is ontzettend veel aantrekkingskracht, we hebben een paar uur gezellig gepraat. Ik moest daar afgelopen week nog terug om wat op te lossen en heb toe weer een tijd zitten praten. Op een gegeven moment liep de spanning zo hoog op dat we gezoend hebben en elkaar vastgehouden hebben en elkaar een beetje aangeraakt.
Het voelde heel fijn en de kriebels gingen door mn lichaam. Verder is het niet gegaan.

Het vervelende is dat ik een goede relatie heb, een zoontje van 8 maanden en er totaal geen aanleiding is/was om dit te doen. Ik ben ook helemaal niet iemand die dit snel zou doen, maar het voelt alsof het mij gewoon overkwam!

Het is helemaal niet de bedoeling dat ik mn relatie wil beëindigen, maar die aantrekkingskracht naar elkaar is echt zo groot dat mn hoofd helemaal in de war is.

De vrouw die ik heb leren kennen weet ook niet dat ik een relatie en een kind heb, ik heb daar niet over gelogen maar wel een beetje het onderwerp ontweken.

Ik ben een beetje ten einde raad, wat moet ik doen!?

Sinilind
Heel erg fout

1) je zit al in een relatie met een baby
2) je hebt met deze nieuwe vrouw een professionele relatie (ik mag hopen dat het niet in een therapeutisch kader is)
3) deze nieuwe vrouw eet niet dat je een relatie hebt en je vrouw weet niet dat je rommelt.
Hoe fout klinkt het allemaal? Ons aangetrokken voelen tot iemand gebeurt de hele tijd, wat je er vervolgens mee doet is aan jou. Er is geen “kracht sterker dan jezelf” die je dwingt to vreemdgaan. lulkoek! Herpak je snel voordat je iets werkelijk kapot maakt in je huidige relatie
Sini

mirreke
Inderdaad heel erg fout.

Helemaal eens met Sini hierboven.
Het is heel erg fout.

Wat denk je aan advies te horen, je bent ten einde raad, zeg je?
Wat moet je doen?

Nou, wat denk je zelf (vraag ik ook altijd aan onze kinderen bij een open deurvraag)?

KAPPEN hiermee natuurlijk.Je hebt een baby van 8 maanden. Je bent aan je kind verplicht om hier onmiddellijk mee op te houden, en ook aan je partner.

wil40
Vreemdgaan.

Zo noemen ze dat. Dat overkomt je niet, het is een keuze.

Neuroot
Sterker dan jezelf?

Ik weet niet of de handboeken mij gelijk of ongelijk zouden geven hierin, maar zelf denk ik altijd dat je er op één of andere manier wel voor iemand nieuw/anders moet openstaan vooraleer zoiets gebeurt. Ik geloof er niet echt in dat zoiets je ineens overkomt zonder dat je er weerstand aan kan bieden. Misschien mis je toch iets in je relatie?

Maar misschien ben ik daarin gewoon een seut :-). Wat wel duidelijk is, is dat je op het punt staat om nogal wat mensen te kwetsen. En ik ben het ook eens met hierboven: in een professionele relatie mag zoiets niet gebeuren, zeker niet wanneer de betrokkene zich in een kwetsbare positie bevindt.

Persephone
Kappen, nooit meer doen en mond houden

Tja, wat moet je doen? Het lijkt me doodsimpel: kappen, nooit meer doen en je mond houden tegen je vrouw. Dit soort zaken opbiechten heeft vaak meer te maken met de behoefte het eigen geweten te sussen dan de wens om ineens eerlijk te zijn.

Henkie85
Vreemdgaan

Ik weet dat dit vreemdgaan is, dat hoeven jullie niet uit te leggen en nee, het is niet in een therapeutisch kader.

Ben wel blij dat jullie zeggen dat ik voor mijn relatie moet kiezen.

Wat neuroot zegt kan ik mij ook goed in vinden. Misschien voelde het even alsof ik uit mn dagelijkse sleur wilde ontvluchten, niet dat de dagelijkse sleur erg is, maar zo kan ik het nu het beste omschrijven.

Henkie85
Opbiechten?

Persephone, vind jij dat ik het tegen de vrouw waar dit mee gebeurd is moet opbiechten en zeggen dat ik een grote fout heb gemaakt?

Pennestreek
Als man is dat makkelijk

Een koude douche is een probaat middel tegen lust. Ik raad aan voorlopig 3 maal daags.
En verder: heel snel volwassen worden! En je verantwoordelijkheid nemen! Je hebt een baby van 8 maanden! Laat me raden: je vrouw is de bevalling nog niet helemaal te boven óf ze geeft borstvoeding en dat vind jij heel erg niet sexy óf ze heeft alleen nog maar aandacht voor de baby en jij voelt je niet meer gezien óf je komt gewoon sowieso heel veel te kort nu... Allemaal lulkoek, zwakke smoezen en slappe excuses.

Weet je, wij allemaal hier weten heel goed hoe enorm en compleet je leven op zijn kop staat als je een kind krijgt. Het is topsport die eerste jaren. En het is dan ook heel erg gemakkelijk om elkaar als partner kwijt te raken. Maar er is echt niks belangrijker dan je eigen gezinnetje. Echt niet. Dus praat met je vrouw. Over hoe jullie relatie nu is, nu jullie ouders van een kind zijn. Hoe jullie veranderd zijn en hoe jullie relatie veranderd is. En vindt die vlinders terug, dat verliefde gevoel dat je had en waarom je graag met haar een relatie en een kind wilde.
En ga dan vooral goed voor je relatie zorgen. Ga minstens eens per 2 weken samen wat leuks doen, zonder kind. Bouw dat ritme nu al in. Heb je zelf activiteiten buitenshuis? Sport? Hobby? Die zijn heel belangrijk. Maar misschien nog wel belangrijker voor je vrouw. Tenminste, ik voelde me al snel alleen nog maar moeder-van. En niet meer Pennestreek, of vrouw-van. En dat is ons uiteindelijk, na 27 jaar samen, toch nog opgebroken. Uiteindelijk is het op het nippertje goed gekomen, maar je moet nu al investeren in je relatie om hem op termijn goed te houden.

Hoe is de zorg/het werk verdeeld? Er staat nu net een artikel op Ouders Online over de taakverdeling, en dat die heel erg doorwerkt in je relatie. Heel interessant leesvoer voor jou denk ik.

Succes! Ik hoop hier binnenkort te kunnen lezen dat deze bevlieging over is gewaaid, en dat je weer helemaal happy bent met je eigen vrouw en kind.

Persephone
Opbiechten

Henkie, de prioriteit hoort te liggen bij je vrouw en je gezin. Je hoeft helemaal niets met die andere vrouw; opbiechten aan haar dat je vrouw en kind hebt, dient geen enkel doel. Althans: als je gewoon nooit meer contact met haar hebt en je focust op datgene waar je focus hoort te liggen: bij je gezin.

Hoezo ligt je eerste zorg bij de vraag of je aan die andere vrouw je fout moet opbiechten?

Bo
welke rol

Als jij er gewoon was als klusser of monteur, hoef je die vrouw toch nooit meer te zien? Simpel opgelost. En als ze je appt, zeg je dat je verkeerd zat en geen contact meer wil. Daarna delete je haar gegevens.

Had je dit echt niet zelf kunnen bedenken?

Neuroot
Sleur doorbreken

Waarschijnlijk zijn er ook een heleboel constructieve manieren om de sleur te doorbreken. Verras je vrouw eens met een romantisch etentje of iets avontuurlijk. Het lijkt mij een betere manier om het terug te doen kriebelen :-).

Flanagan
Rancune

Henkie, besef je op welk dun ijs je je begeeft? Wanneer de dame er achter komt dat je het uit maakt omdat je een relatie hebt en een kind van 8 maanden, kan ze uit rancune, je baas op de hoogte brengen van jouw professionele houding. Dan zijn de rapen gaar.

Dagelijkse sleur of niet, je hebt tijdens het werk verzaakt. Laat dat goed tot je doordringen.

Henkie85
Geen slechte relatie

Het is niet zo dat mijn relatie slecht is, alles gaat prima op wat kleine dingetjes na die in een relatie voorkomen. Ik ben eigenlijk heel gelukkig. Dat is ook hetgeen wat ik echt niet snap, waarom is dit gebeurd? Maar ik ga mijzelf vermannen en 100% focus op mijn gezin.

En Pennestreek, mijn vrouw is de bevalling al helemaal te boven en ziet er al helemaal goed weer uit. Zoals ik al zei, ik heb niets te klagen in mn relatie en daarom snap ik het niet.

moederziel
Ah gossie Henkie

Snap je het echt niet? Dat je gewoon opgewonden raakte van een lekkere vrouw? Verboden en daarom extra spannend?

'Het is helemaal niet de bedoeling dat ik mn relatie wil beëindigen, maar die aantrekkingskracht naar elkaar is echt zo groot dat mn hoofd helemaal in de war is.'

Hou oud ben je eigenlijk? Je klinkt als een jongetje van 16. Maar dat lijkt me stug met een kind van 8 maanden.

Gozer, man up.

Nijntje
Afkeuring

Je krijgt hier natuurlijk van alle kanten afkeuring en waarschijnlijk keur je het van jezelf ook niet goed.
Je schrijft dat je niet begrijpt waarom dit op je pad is gekomen. Misschien goed om te onderzoeken waarom..

Je zou je er meer in kunnen verdiepen. Zelf vind ik de manier van denken over ontrouw van esther perel erg goed. Je zou een boek van haar kunnen lezen of YouTube filmpjes bekijken. Je kunt ook overwegen om individueel een aantal gesprekken met een relatie therapeut te voeren. Zodat die kan helpen om te reflecteren. Verder vind ik de manier van denken over relaties van Jan geurtz erg inspirerend, je kunt hem ook vinden op YouTube en heeft meerdere boeken. Een langdurige relatie kan soms wat passie verliezen, ik weet niet of dat bij jullie aan de orde is maar het is handiger om dat met je vrouw op te lossen ipv affaire.
Ik hoor in je verhaal dat je gelukkig bent met je vrouw, dus reden genoeg om er mee aan de slag. Succes!

Bosbes
jemig.. + tips aan Henkie

Jemig, daar zijn ze weer: Moederziel en Pennestreek, allebei door hun mannen belazerd (nou ja hun mannen niet gelukkig + belazeren) en nu eens even ongelooflijk denigrerend doen.
En wel meer.
Hallo zeg, die man (Henkie85) komt hier om ADVIES te vragen.
Is dat echt een goede methode, om dan heel hard te roepen: je was heel fout en je bent dat nog! Wat een baby ben je! Word groot! Neem eens verantwoordelijkheid!

Nou nou nou.
Echt, ik krijg steeds meer een hekel aan mensen die het allemaal zo goed weten, hoe je moet zijn. En een ander veroordeelt.
Hij komt toch niet voor niets advies vragen?

Anyway.
Henkie, verliefd zijn en spanning voelen is gewoon heel erg leuk. In tegenstelling tot wat veel vrouwen (of mensen) denken, hoef je helemaal geen slechte relatie te hebben om die aantrekking te voelen bij een ander.
Dat gaat misschien ook nog wel eens vaker gebeuren. Maar het verdriet bij je vrouw en kind zou immens zijn als er meer gebeurt en als dit nu of in de toekomst uiteindelijk tot een scheiding zou leiden. En dat is het ook niet waard, want je relatie is nog goed en je hebt een kind om voor te zorgen en die het liefst zijn twee ouders thuis ziet en gelukkig met elkaar. Een scheiding levert echt heel veel ellende op. Zeker ook voor jezelf trouwens (je kind minder zien, jarenlang in een conflict zitten, verdriet van de grootouders, financien minder, later gedoe met een samengesteld gezin).
Kortom: zoek afleiding. Probeer die vrouw zo min mogelijk te zien zodat het niet verder aanwakkert. Als je fantaseert, probeer haar te veranderen in je eigen vrouw. Doe wat leuks met je eigen vrouw. Geef haar complimenten. Haal samen herinneringen op. Praat zowel over jullie lieve baby, als ook wel eens over andere dingen.

En als het weer gebeurt - bij een andere vrouw dus-, start dit kleine noodplan weer op ;-)

Succes!

Bosbes
p.s. advies van Nijntje

advies van Nijntje is tenminste aardig geformuleerd, maar zou mijn advies niet zijn: boeken lezen, filmpjes kijken over vreemdgaan, het waarom onderzoeken, naar een relatietherapeut individueel...
jeetje zeg. Het is toch heel gewoon dat je af en toe even wat kriebels krijgt? Alleen wel je goed bewust van zijn dat dat kan gebeuren en dat je je gedachten op tijd moet afremmen en er ook vooral niets mee moet doen. Daar is in dit geval al wel een begin mee gemaakt, maar dat kan dan best de laatste keer zijn.

O trouwens Henkie, ik zou tegen die vrouw wel even zeggen dat het je echt spijt omdat je haar leuk vindt, maar dat je nooit had moeten kussen, omdat je al een gezin hebt. Sorry voor de valse verwachtingen. (En dan niet gaan hopen op lieve reacties). Beter dan helemaal niets meer laten weten. Maar wel sterk zijn dus! Daarna niet meer ergens op in gaan, desnoods een laatste keer: ja, nogmaals sorry, maar ik laat het hierbij.
En het dan ook echt helemaal laten.

Pennestreek
Nou Bosbes (ot)

als je goed gelezen had, had je ook gezien dat ik na 3 regels 'denigrerend' doen (waar je trouwens zelf echt niet slecht in bent, zeg!) een half A4-tje heb gewijd aan advies. Vanuit begrip voor Henkie. Maar die moeite heb je vast niet genomen, om dat advies ook te lezen.

Pennestreek
@Henkie

"En Pennestreek, mijn vrouw is de bevalling al helemaal te boven en ziet er al helemaal goed weer uit. Zoals ik al zei, ik heb niets te klagen in mn relatie en daarom snap ik het niet."
Dat is niet helemaal wat ik bedoelde. Er weer goed uitzien is niet hetzelfde als je weer hetzelfde voelen. Als je een kind krijgt, wordt het leven nooit meer hetzelfde als daarvoor. Je moet allebei weer een nieuw evenwicht vinden. En dat kost tijd, en energie.

Ik ben blij te lezen dat jullie relatie naar jouw idee goed is. Het kan zijn dat dit dan 'gewoon' een gevalletje aantrekkingskracht is, en dat je het achter je kan laten. Maar... je geeft in je eerste post aan dat er een klik is en dat jullie zo gezellig hebben zitten praten. Het kan zomaar zijn dat je niet eens bewust door hebt dat er iets scheef zit in de relatie met je vrouw. Het zou denk ik goed zijn daar eens echt goed over na te denken. Of die kleine dingetjes je niet onbewust toch meer dwars zitten dan je denkt. Of je de verantwoordelijkheid niet (te) zwaar vindt. Ik weet dat het mij erg tegenviel, en dat ik er flink aan heb moeten wennen dat zo'n kind 24/7 is, en je er verantwoordelijk voor bent. Dat heeft me erg lang vreselijk benauwd.

Anyway, goed dat je besloten hebt voor je gezin te gaan. Zie het dan maar als een wijze les. En ga in de toekomst eerder op de rem staan. Loop weg, in zo'n geval.

Henkie85
Bedankt voor de tips en alleen afzeiken heb ik niets aan.

Bosbes ik heb inderdaad niets aan dat soort reacties. Ik weet zelf dondersgoed dat dit niet goed is, sterker nog, ik ben zelf door mijn eerste vriendin ”bedrogen” die al contact had met een ander terwijl wij net een huis samen hadden gekocht (in de crisistijd) Maar achteraf heb ik mij bedacht dat dit door verleiding en andere dingen kan gebeuren, helemaal als het je eerste echte relatie is.

Dit is mij in 3 relaties nog nooit overkomen! Dat is het gekke, vandaar mijn uitleg en vraag.

Ik ga haar vertellen wat jij zei (bosbes) dat het een grote fout is geweest om haar te kussen en dat ik dat nooit had mogen doen.

Bedankt voor tips die mij echt helpen! Ik ben geen kleuter of puber, dus die reacties zijn echt niet nodig👍🏼

Miss
EN

Nou maar hopen dat je vrouw er niet achterkomt. ( zoals ik )

Henkie85
@Pennestreek

Er zijn wel dingetjes die je in een relatie mist, maar bestaat de perfecte vrouw? Laat ik zeggen dat het gewoon goed is op de meeste vlakken.

De verantwoordelijkheid valt mij idd soms wel zwaar en benauwd mij wel eens. Dat zal misschien wel meespelen.

Ik zal hier in de toekomst zeker beter over nadenken, ook al betwijfel ik of dit ooit nog eens zal gebeuren!

Thanks!

mirreke
Henkie85

Als jij dingetjes binnen je relatie mist, hoef je dat niet lijdzaam te ondergaan, maar kun je eraan werken. Je kunt praten met je vrouw, er zullen ongetwijfeld ook dingetjes zijn die zij mist.
Het is ook niet zo dat iedereen perfect moet zijn voor de ander, zoals je al zei, maar de meeste problemen worden veroorzaakt door een gebrekkige communicatie, doordat mensen verwachtingen hebben en die niet uitspreken.

En ja, de verandering die het krijgen van een kind met zich meebrengt, is immens, en voor altijd.

Henkie85
@mirreke

Bedankt voor je tip!

Ook zo
Sleur enzo

Om eerlijk te zijn kan ik Henkie's zoenpartij en zijn verwarring daarover wel volgen. (Lichte) sleur in je relatie/dagelijks leven én de wetenschap dat een ander je leuk vindt, doen iets met je.
Mijn situatie is wezenlijk anders dan die van Henkie, maar een tijdje terug liet een (voor mij toen nog onbekende collega) mij uit het niets weten dat hij mij heel, heel leuk vindt. Zo, dat was even een oppepper!
Drie dagen later stonden we, na veel heen en weer appen, te zoenen. Allebei een relatie en kinderen, al loopt mijn relatie op zijn eind, na jaren van sleuren en proberen. Tja.
Er is nu geen contact tussen die collega en mij, en gelet op zijn situatie is dat verstandig. Jammer, maar verstandig. Dus Henkie: ik snap je, maar ben het ook met de andere forumleden eens: afkappen.

@Emma
Nou, Henkie

Een kind krijgen is een echt life-event. Niet alleen voor vrouwen, maar ook voor mannen. Het is niet zo vreemd dat je dan wel eens uit de bocht vliegt of iets doet/voelt wat je nooit eerder hebt gedaan/gevoeld. Goed dat je je dat realiseert en dat je ermee stopt. Blijf maar gewoon gezellig bij vrouw en kind en wen aan je nieuwe leven met een kind en een vrouw die ook verandert met de jaren (net als jij).
Wees duidelijk naar "die andere" vrouw en maak er geen drama van, dan stopt het bij haar ook snel. Zorg in ieder geval dat je niet meer bij haar thuis komt. En zeg niks tegen je vrouw. Iedereen heeft geheimen.

Henkie85
@Emm en ookzo

Thanks voor het begrip en de tip!

Laura
deels herkenning

Ik heb het nu al 2 keer gehad. Zomaar verliefd worden op een ander. Nooit wat mee gedaan, wel gezwijmeld hoe het zou zijn als we samen een nieuw leven zouden beginnen (net zoals je in een film ziet, alleen maar rozengeur en manenschijn, naar een mooi oord vertrekken in een mooi huis) geen werk, vuilniszakken buiten zetten en verkouden zijn ;-) En ach...na een tijdje verdwijnt dat gevoel weer, en soms zie ik die persoon dan weer (de ene was een collega, de ander was een ouder van een schoolvriendje van zoon) dan denk ik 'waarom had ik dat gevoel nou'? Zo spectaculair leuk is die persoon niet.

Maar ik heb er nooit, nooit meer mee gedaan dan verliefd zijn en zwijmelen. Het ging weer over en mijn gevoelens projecteerde ik dan maar op mijn partner (die ik ook gewoon leuk vond, alleen niet meer zo bijzonder na al die jaren ;-) )

Het is alweer jaren geleden, ben benieuwd wanneer het weer eens toeslaat, of misschien wel nooit meer. Hoeft voor mij niet hoor, want het is ook behoorlijk verwarrend.

Mijntje
niet vertellen

Ik zou ook niks vertellen om je vriendin niet onnodig ongerust te maken. Verder eens met Bosbes. Je moet weten dat hier op het forum gemiddeld gezien veel bedrogen vrouwen zitten, vandaar de lading kritiek. Aan de andere kant is het leerzaam alles eens vanaf de andere kant kan bekijken. En hoe zou jij het vinden als jouw vriendin iets dergelijks opbiechtte?
Het zal wel vaker voorkomen dat je een andere vrouw woest aantrekkelijk vindt, maar weet dat die gevoelens normaal zijn en dat je ook mag koesteren met wat je hebt. Kleine kinderen maken vaak dat mensen uit elkaar drijven dus hoed je daarvoor door veel mooie herinneringen te maken samen.

moederziel
Kritiek

Ach ja, kom maar door, dames van het vrije leven ;-)

Sorry Henkie, maar ik vind je naïef en slachtofferig. Je hebt niets te klagen, schrijf je, je mist niets, je vrouw is weer helemaal in shape na haar baby en toch word je zomaar getroffen door een verliefdheid (if ever). En slaat zomaar aan het zoenen en friemelen (bij een klant thuis nota bene) en dan ga je je hier verbaasd afvragen wat je moet doen?

Ik vind niks van jouw vreemdgaan (ieder van ons verdient z'n eigen warme plekje in hell), die afweging maakt eenieder zelf, maar ik vind wel iets van je ongelooflijke onvolwassenheid en gespeelde onschuld hier. En dan krijg je hier ook nog het moederlijke advies om je te verdiepen in Esther Perels vreemdgaantheorie en het je partner vooral niet te vertellen 'om haar niet ongerust te maken'. Daar krijg ik dus echt kotsneigingen van. Tsssss. Is je partner soms een onmondige kleuter?

Wees een vent, ga met je partner in gesprek en geef haar dan minimaal de keuze of ze haar leven wil delen met een vent die dan wél blijk geeft van enig eigen verantwoordelijkheidsgevoel. Je moet hier niet om advies vragen, maar binnen je relatie in gesprek gaan. Als jij een goede, gelijkwaardige liefdesrelatie met je vrouw wilt hebben en houden, hoort het erbij om je zwarte kanten te durven tonen. Ook een teken van maturiteit overigens.

Pagina's