Home » Forum » Man lijkt eenzaam

Man lijkt eenzaam

46 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Marije
Mijntje

ja dan zijn we het eens. Het leek alleen of je de zwarte piet bij haar legde terwijl haar verwijten dat ze hem moet redden in dat soort situaties nou ook geen schoonheidsprijs verdient

Alkes
kritiek leveren

Ik zou daar heel ongemakkelijk van worden als ik TS was. Dat je bij een sociale gelegenheid bent en dat je al weet dat je partner achteraf vooral kritiek heeft. Niet alleen op jou maar ook op de andere gasten.
En dat je daar dan ook nog begrip voor moet hebben omdat sommige mensen "nu eenmaal niet van prietpraat houden". Ik zou zeggen blijf dan thuis. Maar ik begrijp dat man van TS het ook niet prettig vindt als zij dan alleen op pad gaat. Komt mij wat claimerig over.

Angela67
oordelen

probleem vind ik dat de man van TS oordeelt over anderen (en over TS).
Is dat een teken van onmacht, dat hij zich gefrustreerd voelt en toch heel graag 'mee' zou willen doen (of in ieder geval makkelijker contact wil leggen) maar niet weet hoe?
Of is dat een teken dat hij gewoon een botte boer is en helemaal geen zin heeft om zich op een fatsoenlijke manier een beetje sociaal te gedragen omdat hij totaal het nut er niet van inziet.
Bij dat eerste denk ik: misschien kunnen TS en haar man over dit onderwerp voorzichtig toch aan de praat komen.
Bij dat tweede denk ik: opzouten man, als je nog niet volwassen bent op dit vlak en zo opppervlakkig over anderen denkt dan blijf je maar thuis. En vind je kennelijk je vrouw ook idioot . . .
gr Angela

Angela67
ps variant 3

hij wil het echt niet, maar hij heeft nog niet genoeg zelfkennis en zelfreflectie ontwikkeld om zichzelf goed te vinden zoals hij is dus legt hij de schuld bij anderen / vindt hij de anderen idioot.
Je kant bent iemand een leuk feestje gunnen en zelf graag thuisblijven en achteraf beleefde belangstelling opbrengen.
Dan stuurt hij gewoon een kaartje ipv dat hij gaat.
gr Angela

Enna M.
maar het gaat niet alleen om feestjes toch?

Alle sociale contacten moeten van TS komen en op feestjes leunt haar man ook nog eens op haar en heeft commentaar. Dat lijkt me best heel vervelend, zou TS door deze toestand zelf niet een soort van (plaatsvervangend) eenzaam zijn? Ik heb een eenzame vriendin van vroeger.... nou, dat is heel ongemakkelijk hoor. Ik spreek niet graag meer bij haar af, want ze heeft niks te melden, ziet geen andere mensen en de eenzaamheid druipt eraf. Stel dat dat sluipenderwijs met je eigen man gebeurt....

Matze
Enna wat ongevoelig

Begrijp je niet dat mensen soms andere behoeftes hebben en dat niet iedereen iets aan eenzaamheid kan doen? Of dat jouw houding je vriendin verder de onzichtbaarheid induwt? Dat het misschien kan lijken dat ze niets te melden heeft omdat jij met tegenzin luistert? Dat ze door verdriet of ellende vergeten is om nog iets goeds te zien?
Eenzaamheid is verschrikkelijk, ik heb het na mijn scheiding zelf meegemaakt. Ik had nog 4 levende wezens in mijn leven, 2 daarvan waren mijn kinderen.
Ik vind het erg dat je je zo uitdrukt.

Marije
nee Enna

" Ik heb een eenzame vriendin van vroeger.... nou, dat is heel ongemakkelijk hoor. Ik spreek niet graag meer bij haar af, want ze heeft niks te melden, ziet geen andere mensen en de eenzaamheid druipt eraf."
Wat een bijzonder niet empathische houding. Ik denk dat je zelf nog nooit eenzaamheid hebt meegemaakt of denkt 'ja nou daar kan je toch zelf iets aan doen". Dat is niet altijd zo, blijkt wel uit je eigen woorden. Want ja als je eenmaal eenzaam bent (bijvoorbeeld omdat je weduwe bent geworden zoals ik ooit) hangt dat gevoel om je heen en zijn er altijd keiharde mensen, bijvoorbeeld vriendinnen van vroeger die je als besmet zien omdat 'de eenzaamheid er van af druipt". Erg ongevoelig.

Kaaskopje
Enna

Een eenzame vriendin die niets te melden heeft, krijgt nieuwe verhalen als jij iets met haar onderneemt. Ik heb vanmiddag met mijn vriendin geluncht en vervolgens in de zon op een bankje zitten kletsen. Lekker aan een gracht, passerende honden en hardlopers en ondertussen naar elkaar luisteren. Niet groots en meeslepend, maar wel waardevol.

Enna M.
dat doe ik natuurlijk ook wel

Ik ga ook wel eens bij haar langs, maar een feest is het niet. Uit zichzelf neemt ze geen contact op, want ze heeft een sociale handicap/angst. Ze waardeert het wel enorm als we elkaar zien, maar het voelt onderhand meer als dat ik haar hulpverlener ben. Het is niet gelijkwaardig, zeg maar.

Bijzonder dat het ongevoelig of 'bijzonder niet empathisch' genoemd wordt, ik ben gewoon eerlijk. En ja, toevallig weet ik het een en ander over eenzaamheid (veel over gelezen), ben in mijn jeugd best wel eenzaam geweest. Eenzaamheid is inderdaad in zekere zin besmettelijk, mensen die eenzame contacten hebben voelen zichzelf ook sneller eenzaam, is gebleken uit onderzoek.

Mijntje
enna

Dus je wil alleen vriendinnen die tegelijk met jou gelukkig zijn. Waarmee je lekker ditjes en datjes kan bespreken over je succesvolle leuke kinderen en vakantiefoto's kan bekijken. Tsja, het leven is nu eenmaal met ups and downs. Nu is je vriendin voor jou niet interessant meer. Ben je bang dat het besmettelijk is, haar gemoedtoestand?
Ik vind dat toch triest. Stel dat jij er over een tijd doorheen zit (dat kan zo maar gebeuren, wat overlijdens of ziektes in de familie, wat ontslagen of andere pech) en niemand vindt jou meer leuk.. Ik heb vroeger een vriendin gehad die zei dat ze me een periode toen ik in de knoop zat met mezelf niet zo leuk vond. Heel eerlijk maar wel heel kwetsend. Ik ben dit nooit vergeten.
Je hoeft toch geen hulpverlener te spelen, je hoeft geen tips te geven, maar gewoon een luisterend oor omdat zij dat nu nodig heeft en je doet gewoon de dingen die je zelf leuk vindt om samen te doen (filmpje, uitje, koffie etc.)

Kyana
Probleem

is het probleem van de man van zeepaardje niet dat hij eigenlijk wel anders zou willen?
Iemand die heel tevreden is met weinig contacten, niet van oppervlakkige praatjes houdt en niet van feestjes houdt lijkt me niet zo problematisch. Niet iedereen hoeft dat te willen.
Het is natuurlijk wel vervelend als je eigenlijk anders zou willen en ook meer contacten zou willen. En ook heel vervelend als je vervolgens je partner verwijt dat zij wel die contacten heeft en het leuk vindt om uit te gaan en onder de mensen te zijn + vriendinnen te hebben.
Een kluizenaarslevensstijl met een select gezelschap hoeft helemaal niet eenzaam te zijn, mits het zelf gekozen is.
En dat is hier het probleem.

Miekemieke
Als hij eigenlijk anders zou willen

Is dat dan niet vreemd voor een volwassen man om daar dan niet zelf actie op te ondernemen? Of niet maar er dan ook niet over te zeuren. Het hele probleem van to is toch meer een probleem dat bij een puber of jongvolwassene past?

In een relatie moet je zoiets toch niet hebben? Dingen kunnen minder goed gaan en het is goed om dat dan met je partner te bespreken maar hier wordt een probleem gesignaleerd en er wordt gespeculeerd wat de oorzaak is en er worden oplossingen aangedragen. Dan heb je geen gelijkwaardige relatie.

Enna M.
Mijntje

Je vult maar wat in. Als je goed hebt opgelet heb je gelezen dat ik zelf ook wel periodes van eenzaamheid in mijn leven heb (gehad). Nee, ik hoef niet alleen blije succesvolle vriendinnen, dat ben ik zelf ook niet. Het spijt me voor jou dat jouw vriendin tegen jou heeft gezegd dat ze je niet meer leuk vond. Dat zou ik nooit zeggen tegen iemand. Het is ook geen kwestie van dat die vriendin niet leuk is als persoon, het is alleen bepaald geen feest met haar. Ik kan het wel mooier maken dan het is, maar dat is het nou eenmaal niet. Bij die vriendin gaat het vrees ik niet om 'een periode met tegenslagen' die maakt dat ze eenzaam is, het is eerder haar psychische toestand die al zeker 15 jaar zorgt dat ze stil staat, het huis niet uit komt. Gezellig bijkletsen is er nooit bij, het is altijd beladen. Ergens heen gaan gaat niet van harte, ze durft niet onder de mensen te komen. Een rustig terrasje zonder publiek maakt haar al zenuwachtig. Bij haar thuis blijven is ook niet fijn, want ze verzamelt nogal en het huis puilt uit. Van een gebeurtenis of verandering moet ze weken of maanden bijkomen, dat is heel vermoeiend voor haar qua indrukken. Zo erg was het lang nog niet toen ik haar leerde kennen.

Mijntje
Enna

Ok, ik snap het. Heb zelf ook zo'n vriendin, was iets minder erg, nu gaat het beter. Maar dat maakt idd bij jou wel dat de verhoudingen scheef zijn en je je idd meer hulpverlener voelt. Maar je kan haar problemen niet oplossen, net als die van TS haar man. Dat kan hij ook niet van haar vragen, maar ze kunnen elkaar wel steunen door te praten.
Een vriendin die je eens in de zoveel tijd ziet is natuurlijk ook wel wat anders dan een ega. Het zal iig niet makkelijk zijn.

Daddy87
hobby?

ik ben ruim 10jaar geleden mijn vriendengroep verloren, iedereen ging fulltime werken, sommigen in defensie en we kregen allemaal een gezin.

naast een druk gezinsleven en fulltime baan heb ik zelf ook weinig tijd maar ook behoefte aan sociale contacten. ik mag graag naar de sportschool gaan en ga 1 a 2x per week vissen. alleen maar ook met regelmaat met mijn neef, vader of schoonvader.

heeft jouw man ook hobby's ? vind zelf dat dit, in mijn geval, eventuele sociale contacten compenseert.

Pagina's