Relaties Relaties

Relaties

Ongelukkig :-(

Sinds 2002 in een relatie die normaal begon. Tot op een avondje uit ik voor de keuze werd gesteld: s anderdaags naar een bbq bij zijn thuis komen of gedaan met de relatie. Al jong volwassene geen probleem overgemaakt. Tot over mijn oren verliefd. Naarmate de relatie vorderde geen contact meer met vrienden. Partner vond dat vrienden in een relatie voor problemen zorgen. 2004 zwanger, onverwachts en op aandrang van hem laten weghalen. Waren niet klaar voor kinderen vond ie. Maar 2 maanden later wel het ouderlijk huis van hem kopen omwille van een openbare verkoop door deurwaarder. Na zovele jaren zijn we nog steeds "samen". Het huishouden en alle kosten voor onze 2 kinderen zijn voor mij. Hij doet praktisch niets in het huishouden. Betaald ook niks van school of kledij van de kinderen. Werk sinds enkele jaren wegens medische problemen parttime (2 rugwervels al versleten) maar alle kosten zijn voor mij wat huishouden en kids betreft. Onze jongste dochter wordt 11 en hij heeft haar nog nooit in bad geholpen, haar gekamt of kledij gekocht. Tenzij voor een verjaardag. Zoals een familielid dat zou doen. Hij betrekt mij bij niets. Ik heb geen sociaal leven meer buiten mijn klanten van het werk. Ik mag niet van zijn leven weten. Ik vind dit niet meer normaal. Maar toch kan ik niet zonder hem en doe ik alles voor hem zonder enige affectie van zijn kant. Ik zie soms geen uitweg meer en mijn kinderen zijn de dupe hiervan. Ik hang financieel aan hem vast. Ook al doe ik financieel bijna alles alleen. 

en waarom zeg je dan dat je financieel aan hem hangt? Even praktisch?

Ja, vaak eindigen dit soort opsommingen met "maar ik kan niet weg want ik heb geen inkomen en ik kan geen huis betalen', maar hier ben jij kennelijk kostwinner. 

Overigens zeg je dat je kinderen de dupe zijn, maar uit wat je schrijft wordt niet duidelijk waar je kinderen nu onder lijden (en of dat zal verbeteren bij een scheiding). Dat jij de dupe bent is vrij duidelijk.

Los van wat je verder doet zou ik proberen iets van een netwerk op te bouwen. En te stoppen met almaar proberen het hem naar de zin te maken, want meer dan frustratie levert dat zo te zien niet op.

Groeten,

Temet

Reageer op dit bericht

Als je wilt reageren moet je eerst inloggen of je aanmelden.

Aanmelden