Home » Forum » Relaties » Relatietherapie teleurstelling

Relatietherapie. Teleurstelling

79 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Cayenne
Relatietherapie. Teleurstelling

Zijn er hier mensen met ervaring met relatietherapie?
Man en ik zijn vorig jaar in therapie geweest en wat een teleurstelling was dat. Ik had natuurlijk niet verwacht dat de therapeut al onze problemen kon oplossen, maar hij heeft ons (vooral mij dan) eigenlijk verder van huis geholpen.
Even wat achtergrond. We zijn in therapie gegaan omdat ik moeite had met het dominante gedrag van mijn man. Ik ben subassertief (geweest), heb een tijd individuele coaching gehad en geleerd meer voor mezelf op te komen. En dat is precies waar de schoen wringt, want man heeft hier moeite mee en we hebben dan ook flinke ruzies.
Dit was voor mij een belangrijk onderwerp tijdens de sessies, maar de therapeut reageerde steevast op zo’n manier, dat man zich gesterkt voelt in zijn gedrag. Man zegt dan ook letterlijk als we thuis zijn: zie je wel, zelfs de therapeut vind jou moeilijk.
Paar voorbeelden om het duidelijk te maken.
- ik vind het vervelend dat mijn man mij tijdens een skivakantie pusht om toch die moeilijke piste te nemen (ik ben een beginnende, angstige skiër). Eén keer nee zeggen, is niet voldoende voor mijn man. Het moet zo’n 5 keer herhaald worden, beargumenteerd worden, de irritatie stijgt en aan het einde van het verhaal is híj gepikeerd omdat ik “koppig” ben en hem niet volg.
Als ik zo’n voorval bij de therapeut voorleg, is zijn antwoord naar mij: “maar wat is daar nou zo erg aan. Angst is een slechte raadgever”
- mijn man gaat vaak later dan ik naar bed en wil dan nog even in bed gaan lezen. Ook als ik al slaap, kruipt hij in bed, doet een klein lampje aan waarna ik wakker word, gaat dan lezen. Ik vind dit heel vervelend en het zou werkelijk niet in mij opkomen om iemand wakker te laten worden, zodat ik even kan lezen.
Reactie van de therapeut: ik snap wel dat hij nog even moet ontspannen voor hij gaat slapen.
We komen thuis en natuurlijk doet man pontificaal het licht aan terwijl ik lig te slapen. Hij heeft immers instemming van de therapeut.
- dochter van 8 gaat op scoutingkamp en het is slecht weer (6 graden en regen). Ik pak haar jas in, maar man vindt het niet nodig om jas mee te nemen want trui en regenponcho is volgens hem voldoende. Haalt jas uit haar tas. Ik zeg dat de jas mee moet voor het geval ze het koud heeft, heeft ze hem niet nodig blijft het mooi in de tas. Man: nee, jas gaat niet mee, haalt het weer uit de tas. Dit herhaalt zich een paar keer, in bijzijn van dochter.
Reactie van de therapeut: “wat is nou het probleem, is ze dan doodgevroren?”
Dit zijn slechts enkele voorbeelden. De “therapie” is inmiddels afgesloten maar ik zit met zo’n naar gevoel. Deze therapie was slecht voor mijn zelfvertrouwen, ik voel me verder in een hoek gedrukt door 2 (verbaal) sterke mannen en twijfel opnieuw heel erg aan mezelf (een terugkerend thema).
Ik overweeg om de therapeut een brief te schrijven om hem dit te vertellen maar dat is misschien ook raar.
Iemand ervaring hiermee, of raad?

Phryne Fisher
Lastig

Jij zeurt natuurlijk wel een beetje, maar je man komt op me over als een vervelende drammer die per se zijn zin wil hebben en jou niet serieus neemt.
Ik denk dat daar lastig iets aan te therapieën valt. Hij moet beseffen wat het met jou doet als hij je voor schut zet, en niet alle situaties benaderen vanuit zijn eigen gelijk.

Cayenne
Kun je wat preciezer aangeven

waarom je vindt dat ik zeur? Dit is een serieuze vraag bedoeld om meer inzicht te krijgen.

Phryne Fisher
Zeuren

Eigenlijk was alleen die trui zeuren ;-) Van het lampje en de berg snap ik wel. Daar is je man ook echt niet goed bezig. Je kunt dus best die therapeut mailen, denk ik, maar wellicht denkt die ook vanuit zijn eigen gelijk. Hij mist het punt, zeg maar, namelijk dat er bij herhaling over jouw grenzen wordt gegaan.

Ook therapie
Gemiste kans

Ik vind de antwoorden van de therapeut ook best apart en jouw wensen niet.

Ik snap dat een therapeut geen partij trekt, dat is zijn functie niet, maar deze had denk ik toch wel meer kunnen doen om jouw kant van het verhaal te belicht te krijgen.

Ik heb andere ervaringen, maar ik denk dat jou dat niet gaat helpen. Gaat jouw man van een andere therapeut nog iets anders aannemen? In zijn algemeenheid niet verwacht ik en na deze therapeut zeker niet.

Ik denk dat je meer zou hebben aan individuele therapie. Je bent nog niet klaar zo te lezen.

Overigens één tip: met meer argumenten geven wordt je argumentatie niet sterker. Gewoon nee omdat ik dat niet fijn vind zou voldoende moeten zijn. Met meer argumenten voed je zijn discussiedrang alleen maar.

Ad Hombre
Cayenne

Als je een eerlijke voorstelling van zaken geeft vind ik het ook maar een vreemd verhaal. Het is zeker lastig om een andere therapeut te zoeken...

Het lijkt me niet de bedoeling van therapie dat een van de partijen zich geheel niet gehoord voelt.

Cayenne
Toelichting

@ook therapie, dank voor je reactie. Kun je je advies (individuele therapie) verder toelichten?

juf Ank
Jeetje Cayenne

Wat een vreselijke therapeut. Die heeft echt jouw man zitten ondersteunen terwijl jij het in feite nodig had.
Kan het zijn dat die therapeut soms bepaalde ouderwetse denkbeelden heeft of zo dat vrouwen zich moeten onderwerpen of zo?
Ik vind jouw voorbeelden zoals het lezen voor het slapen echt asociaal!
Het voorbeeld van de skipiste ben ik ook helemaal met je eens dat het vreselijk irritant is dat iemand je dan toch die piste probeert af te dwingen.
In de situatie van de trui en de jas snap ik dat je daar verschil van mening over kan hebben maar het weer uit de tas te halen vind ik echt een regelrechte diskwalificatie! Sjonge en jij moet je maar aanpassen volgens de therapeut. Je zou echt denken dat hij onder een hoedje speelt met je man.

Het heeft je inderdaad verder gebracht dan dichterbij elkaar. Het wordt in een volgende situatie nog moeilijker om respect te krijgen voor jouw mening. Een volgende therapeut die het beter doet zal waarschijnlijk worden afgekraakt door je man.
De oplossing weet ik niet: ik denk in elk geval dat je toch meer op moet staan tegen je man, maar de sfeer zal er voorlopig niet beter op worden.
Maakt je dochter veel van deze ruzies mee?

Pennestreek
Rare opstelling van die therapeut

Ik weet niet wat voor therapie het was die jullie hadden, en hoe je aan de therapeut gekomen bent? En was je man het ermee eens dat jullie therapie nodig hebben/hadden? Wij hebben Emotionally Focussed Therapie gedaan. Om te kijken of het wat voor jullie is, kun je er eens op googlen, of het bijbehorende boek ‘Houd me vast’ lezen. Wij hadden een heel fijne therapeut. We hebben samen eerst bepaald welke soort therapie ons het meeste aansprak, en daarna hebben we 2 therapeuten gesproken. Op basis van die kennismaking hebben we bepaald met wie we in zee zouden gaan, en ook (van tevoren al) een evaluatiemoment afgesproken samen.

Maar zoals gezegd, we waren allebei overtuigd van de noodzaak, dus we hebben allebei hard gewerkt en ons open gesteld. Relatietherapie werkt nu eenmaal niet, of in ieder geval minder goed, als een van twee er eigenlijk de zin niet van ziet. En ik heb het gevoel dat jouw man het eigenlijk maar onzin vindt. Dan wordt het sowieso niks. Maar met deze therapeut is het echt kansloos ja!

Mijn advies is, lees dat boek. Ik vermoed dat je daarna zelf beter kunt begrijpen en verwoorden wat er mis gaat tussen jullie en wat je nodig hebt. Je kunt ook zelf al aan de slag met de opdrachten uit het boek, al is het nog zinvoller als je die opdrachten samen met je man doet. Maar klein beginnen, gewoon voor jezelf, kan ook al helpen.

Neuroot
Boek "Blijf bij mij"

Ik heb ook het boek "Blijf bij mij" van Rika Ponnet graag gelezen en vond dat een eye opener. Het vervangt goede therapeut niet, maar het kan je misschien wel wat meer wapenen.

Ik hoop dat het jullie lukt om hierin een goede oplossing te vinden!

Guera
Tsk

Bijzonder die therapeut. Was het een interventie denk je om jou uit de tent te lokken en je assertief op te stellen? Of gewoon een lul van een therapeut?
Mooiste was geweest als je had durven zeggen: joh begin jij nou ook? Heeft deze opmerking een helpende reden?

Ja je kan een mail sturen maar niet te slachtofferig dan. Maar dan wel even pittig assertief dat hij een waardeloze therapeut is zoiets.

Weet dat als 1 persoon in een huwelijk zich ontwikkelt en de ander niet. Dat de kans zeer aanwezig is dat je uit elkaar groeit.
Jij bent je aan het ontwikkelen. Je kan verzet zich. Hij zou wellicht gebaat zijn bij therapie 1 op 1 zodat je samen kunt groeien
Succes

Cayenne
Dank voor de reaties

Het boek Houd me vast hebben we op advies van de therapeut in huis gehaald.
Ik probeer te begrijpen welke denkfout ik in dit hele proces maak. Iemand vroeg of zijn reacties misschien bedoeld waren om mij uit de tent te lokken. Maar het blijkt geen manier om me uit de tent te lokken of om mij preciezer te laten verwoorden wat mij dwars zit. Hij lijkt oprecht te vinden dat ik te moeilijk doe. Ik heb dan ook aangegeven dat ik me niet begrepen voel en dat het lijkt alsof man steeds vrijgepleit wordt.
Zijn verklaring: ik ben degene die het meeste last heeft van de situatie, dus ik ben degene die “bewerkt” moet worden om anders naar de situatie te gaan kijken, vandaar dat hij zijn pijlers op mij richt. (Ja logisch dat ik het meeste last heb van de situatie, man krijgt meestal zijn zin en heeft nergens last van). Toen noemde hij een voorbeeld van een moeder die haar chagrijnige dwarse tienerzoon voor de lieve vrede moet ontzien.
Bovendien vindt de therapeut mij niet flexibel in de manier waarop ik over mijn man denk.
Het gevolg van dit alles is dat man nu met een triomfantelijk gevoel rondloopt, want de therapeut heeft hem op alle fronten gelijk gegeven. Hij laat ook geen moment voorbij gaan om mij erop te wijzen hoe moeilijk ik ben, want tja de therapeut heeft hem gelijk gegeven.
Het feit dat ik kritisch ben over de therapeut, ziet hij als gekrenktheid van mijn kant omdat ik de waarheid niet onder ogen wil zien. En no way dat hij een andere therapeut wil zoeken (het heeft me veel moeite gekost voordat hij instemde met relatietherapie en deze is hem goed bevallen).

Flanagan
Coach

Je kunt je de moeite om de relatietherapeut schriftelijk te benaderen m.i. besparen. Je hebt andere zaken aan je hoofd.

Je had goede begeleiding bij de coach. Deze heeft je begeleid in wat voor jou belangrijk is. De coach is blijkbaar nog niet klaar; de veranderingen in praktijk brengen is net als Rome dat ook niet in één dag gebouwd is. Ga terug naar de coach en laat je groeien in de taktische verfijning van diplomatiek handelen waardoor er wel iets verandert.

Negeer de opmerkingen en adviezen van die relatietherapeut. Je hebt met zijn visie niets te maken! Dit is tussen jou en je man; dit betreft het balans in jullie relatie. Werk aan een balans die bij jou en je man past. Succes.

Verder;
Skigedoe; inschrijven in groepsleden om de adviezen van je man te omzeilen.
Jas kind: Veel gehoorde kreet op OOL: Pick your battles.
Slapen; dit is m.i. wel de moeite waard om het egoïstische gedrag aan te kaarten. Als hij weigert zijn boek beneden te gaan lezen, kan je een donker gezichtsmasker en oordopjes op je nachtkastje leggen en deze indoen als je man moet gaan lezen.
Mogelijk dat hij het onaantrekkelijk vind om naast een vrouw met dergelijke attributen te liggen en besluit beneden te gaan lezen.

Jo Hanna
Degene die beweegt

Het zegt iets over de inschatting van de therapeut. Zijn primaire doel is de relatie ‘werkend’ te krijgen. Daarvoor maakt hij een inschatting van waar hij iets kan bereiken. Je man beweegt geen millimeter. En dus gaat hij aan jou peuteren.

Ik zou me nog eens achter de oren krabben of het anders kan, of jij inschat dat je man wel kan bewegen. Want anders heeft het helemaal geen zin om in de relatie met hem te investeren. Dan blijf jij inleveren, voor de lieve vrede.

Groet,
Jo Hanna

Alkes
opmerking

Ik vind zeker in voorbeeld van skipiste de reactie van therapeut een vreemde. Wat jou volgens mij dwarszit is dat je man je pusht iets te doen wat jij niet wilt. Gewoon niet. Dat zeg je dan ook duidelijk. En of je iets niet wilt omdat je het eng vindt of omdat je hoofdpijn hebt of omdat je liever iets anders doet, het vervelende zit in het pushgedrag. Reactie dat "angst een slechte raadgever is" onderkent het probleem niet
(los van de vraag of zo'n cliche uberhaupt waar is. Ik fiets nooit meer met losse handen door het verkeer omdat ik bang ben dat ik val. Volgens mij is dat best verstandig van mijzelf)

tsjor
Therapeut gelijk

Alleen al het feit dat je man het gevoel heeft overgehouden dat de therapeut hem gelijk heeft gegeven laat zien, dat het een slechte therapeut is. echt iemand die zijn vak niet verstaat. Ik zou zeker even kijken waar je dat aan kunt kaarten. Is hij aangesloten bij een beroepsvereniging? Staat hij op de zorgkaart van Nederland?
Ik denk dat het voor jezelf goed is om te realiseren dat het een slechte therapeut is en daar dan ook naar te handelen.

Wat je man betreft: ik zou hem duidelijk maken dat hij dan wel naar zijn idee gelijk heeft gekregen van de therapeut, maar dat hij jou verloren heeft. Een eenvoudig zinnetje, steeds hetzelfde: Fijn dat de therapeut je gelijk gaf, maar mij ben je kwijt. En dat je simpelweg herhalen, eventueel ook een paar dagen echt weg gaan. Tot hij beseft dat het inzicht van de therapeut dat zijn vrouw een moeilijk mens is misschien wel goed voor zijn ego is, maar slecht voor zijn relatie.

Neem verder uitdrukkelijk je plaats in: als jij niet kunt slapen door het licht, ga rechtop zitten en wacht duidelijk tot hij het licht uitdoet. tot hij beseft dat het een gemeenschappelijk probleem is dat je samen op kunt lossen door andere verlichting.

Als hij een probleem heeft met de kleding die je meegeeft aan de je dochter, maak hem dan duidelijk dat het jouw zorg is, die ook telt en vraag of hij er moeite mee heeft dat het kind twee ouders heeft.

Ik probeer je wat denkstapjes te geven. een cognitieve therapeut zou je daar beter bij kunnen helpen.

Om over na te denken: misschien heb je wel een 'denkfout' gemaakt toen je in therapie ging om het dominante gedrag van je man. In feite zei je toen: ik kan dat gedrag niet accepteren en ik accepteer niet hoe ik ermee om ga. Ik ga veranderen. Maar het was niet het probleem van je man. Ja had ook de confrontatie met hem kunnen zoeken, zodat ook hij begreep dat er een probleem was.

Tsjor

JJ
socratisch coachen

Wij -toen we nog wij waren- hadden een zelfbewustzijn coach die o.a. socratisch- en provocatief coachen.

https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Socratisch_coachen

https://www.iepdoc.nl/provocatief-coachen/achtergrond/wat-is-provocatief...

Dat roept weerstand op in je. Geeft het gevoel dat het allemaal aan jou ligt. Je reactie kan boos zijn, onbegrip, ook richting therapeut hoor. Maar goed toegepast kan het zeker werken.

Het gaat fout als jouw man niet doorheeft dat het een techniek is en dingen als 'zie je wel' feit gaat aannemen. Onze coach 'viel ons beide aan', en het zet je aan het denken over jouw rol in het geheel.

In het geval van de skipiste en bovenstaande technieken vind ik het een logische vraag. 'Waarom is het zo eng?'

Neemt niet weg dat ik obv jouw verhaal de therapeut wat vreemd is maar misschien heb je het anders ervaren. Ik was er niet bij.

Het zou niet over details moeten gaan zoals een skipiste, een jas of een leeslampje, maar over het feit dat jouw grenzen steeds opgerekt worden.

Je man houdt weinig rekening met je.

Eens met wat Jo Hanna zegt hierboven.

"Ik zou me nog eens achter de oren krabben of het anders kan, of jij inschat dat je man wel kan bewegen. Want anders heeft het helemaal geen zin om in de relatie met hem te investeren. Dan blijf jij inleveren, voor de lieve vrede."

Ad Hombre
Johanna

Daar zat ik ook aan te denken. De man is blijkbaar onverbeterlijk...

Cayenne
Socratisch coachen

Daar heb ik ook aan gedacht JJ, maar dat bleek het niet te zijn. Volgens mij moet hij dat ook duidelijk vantevoren aangeven dat dat zijn techniek is. Bij een dergelijke aanpak zou je verwachten dat mijn pijnpunt duidelijker belicht of verwoord zou worden, zodat we samen met dat uitgangspunt aan de slag kunnen. In het voorbeeld van de skipiste zei hij letterlijk nog er achteraan, dat hij niet snapt wat nou zo slecht is aan het pushen van mijn man, want angst is een slechte raadgever. Ik ben op zo’n moment zo flabbergasted dat ik geen zinnig woord meer kan uitbrengen. Einde discussie. Triomf bij man.

Cayenne
Degene die beweegt

Jo Hanna.
Dat zou mss een mogelijkheid zijn dat de therapeut mij als “veranderbaar” inschat maar ik denk het niet want hij heeft trouwens gezegd dat hij mij niet “flexibel” vindt in de manier waarop ik over mijn man denk.
En door de manier waarop hij het brengt, geeft hij de boodschap dat ik alles fout doe of verkeerd inzie. En geeft hij man het idee dat hij juist handelt. Voelt heel oneerlijk en brengt ons verder van huis.

Mijntje
wat dingen

Over die jas: zou de therapeut ook aan je man kunnen vragen: wat is nou het probleem om zo'n jas voor het geval dat het nodig is mee te nemen? Natuurlijk overleeft je dochter wel, in dat geval hoeft ze helemaal niks mee te nemen. Waarom wil hij altijd gelijk hebben? Probeer elkaar tegemoet te komen, dat zou ze beter kunnen zeggen. Hij mag jouw angsten best serieuzer nemen (ben zelf ook wat angstiger en voorzichtiger aangelegd dan mijn man en daar kom ik ook voor uit :-) Het is dan wel zaak dat jij goed je grenzen aangeeft, maar waarom zijn jouw 'angsten' het probleem? Een mens hoeft niet volmaakt te zijn en alles maar durven.
Over dat leeslampje: hij 'moet' jou niet storen in je slaap en kan beter zo'n klein lampje kopen dat hij aan z'n boek kan klikken. Dat stoort minder dan de bedlamp aan. Of hij kan langer beneden lezen. Natuurlijk gun je hem z'n ontspanning.
Ik zou geen brief meer schrijven om te klagen. Immers: relatietherapie wil niet zeggen dat het goed komt. Je moet het uiteindelijk gewoon zelf doen. Praat eens met je man hierover, waarom jij altijd met 5 argumenten moet komen. Laat hem dan ook maar met 5 argumenten komen en eens kijken of hij daarbij wel rekening met jou wil houden.

Cayenne
Tsjor

Ik ben in de loop van de tijd minder meegaand geworden naar mijn man toe en dat is waar het probleem ligt. Ik ga nu inderdaad de confrontatie aan maar dat pikt man niet. De ruzies die dan ontstaan zijn te debiel voor woorden en ontzettend vermoeiend. Ik weiger nu over mijn grenzen heen te blijven gaan voor de lieve vrede. Teveel gedaan in het verleden.
Ik heb CGT gehad en zij heeft me aangeraden om relatietherapie te gaan doen, iets wat ik zelf ook al wilde maar wat man lang heeft tegengehouden.

Ad Hombre
Mijntje

"Natuurlijk overleeft je dochter wel, in dat geval hoeft ze helemaal niks mee te nemen. Waarom wil hij altijd gelijk hebben? "

Er zal wel een onderliggend meningsverschil zijn. Mogelijk vindt de vader dat de moeder zich overbeschermend opstelt. Dat komt wel vaker voor in relaties ;-)

Cayenne
Dit inderdaad Mijntje

Ik zou ermee kunnen leven als de therapeut tegelijkertijd ook dergelijke vragen aan man had gesteld. Zoals met die jas had hij aan man kunnen vragen of ze zich aan een hernia tilt als ze een jas meeneemt. Dus ons beiden verantwoordelijk stellen voor de situatie. Maar dat deed hij niet, sterker nog; hij keek mij (alleen mij) strak aan en zei dat we op deze manier onze dochter een onveilig gevoel hebben bezorgd. Wat misschien wel klopt, maar hij legde de verantwoordelijkheid volledig bij mij neer. Ik denk zelfs dat hij mij niet mag en dat er onbewust iets van tegenoverdracht meespeelt.

Cayenne
Ad hombre

Inderdaad, hij vindt mij overbeschermend. Ik ben meer van “baat het niet, dan schaadt het ook niet”.

Ad Hombre
Cayenne

Ik zit ook wel eens in dat soort discussies. Mijn punt zou zijn dat het in de opvoeding het belangrijkst is dat je je kind zijn of haar eigen verantwoordelijkheid leert nemen. In die zin is zo'n jas misschien wel (een klein beetje) schadelijk en als ze het koud krijgt is dat een goede les die ze zichzelf leert. (dat soort logica zal een therapeut ook aanspreken, want die zijn erg van dat je jezelf moet helpen).

Misschien is het zinvol om te kijken of er dit soort fundamentele meningsverschillen aan ten grondslag liggen.

Angela67
veel dieper liggende grondslag

ik lees nergens dat man ook maar 1 keer naar zichzelf kijkt.
hij vraagt altijd om argumenten en weerlegt ze keer op keer.
dat kan zakelijk een succesverhaal zijn maar relationeel is het een killer.
het gaat dan namelijk altijd om 'gelijk' hebben en dat is geen basis voor liefde.
dus als man niet die fundamentele neiging herkent kan hij er nooit aan leren schaven.
gr Angela

Donna
Ik snap niks van de reacties

Ben ik nu de enige die dit allemaal gezeur vindt?
Cayenne, ik ben er niet bij natuurlijk.
Maar uit jouw verhaal lees ik niks over 'dominante man met subassertieve vrouw'.
Ik lees over doodnormale gedoetjes tussen 2 mensen die samenleven en logischerwijze niet altijd hetzelfde willen.
Ik zou me als relatietherapeut ook niet graag voor het karretje willen laten spannen om op dit kneuterniveau zaken op te blazen.
Maar jullie zouden me vast geen goede therapeut vinden LOL

Jasmijn
poeh zeg

Ik kan niet veel bijdragen maar je wel even gelijk geven, wat een rare therapeut, klopt helemaal niets van. Hij trekt duidelijk partij voor je man, dat hoort helemaal niet.

Ik vind de oplossingen van Flanagan en Tjor wel goede oplossingen. Wees heel duidelijk en laat je niet verleiden tot een discussie met hem. "Nee, ik neem die zwarte piste niet' ..." ja maar dit, ja maar dat....' niet op ingaan, gewoon nog een keer "Nee, ik neem die zwarte piste niet" en daarna geen antwoord meer geven, je kan geen discussie aangaan met iemand die niets zegt.
Met de jas, jullie kind(eren) worden steeds ouder, dus inderdaad, laat maar gaan dan, ik snap ook niet van hem wat het nou uitmaakt met die jas, ik zou hem ook hebben willen meegeven, zeker gezien de temperatuur die je beschreef. Het lijkt voor hem wel een machtspelletje? (mijn ex-man interesseerde het niet wat mijn dochter in haar tas had) Of je vraagt volgende keer wat je dochter wilt, mag zij beslissen, het is ook verder geen ramp, dan doet ze desnoods twee truien aan over elkaar als het koud is.
En met je voorbeeld van het nachtlampje, wat egoistisch zeg! Ik zou hem toch wel zeggen dat het jou totaal niet interesseert wat de therapeut hiervan vindt, je bent met mij getrouwd en niet met de therapeut en ik wil graag dat je me niet wakker maakt als je naar bed gaat. Dus sowieso al het grote licht niet aan en als jij wakker wordt van een nachtlampje (zou ik inderdaad ook van wakker worden) dan ga je dat toch niet aandoen? Je bent partners van elkaar, toch geen tegenstanders? Laat hem meedenken met een oplossing hiervoor want jij wordt wakker. Ik zou volgens mij als grap gewoon een keer het nachtlampje laten verdwijnen en uit het plafondlicht ook de lamp verwijderen. (mits hij hier niet woedend om wordt hoor, mijn ex had hier dan wel weer om kunnen lachen)

Donna
Kwartje valt

Cayenne, heb jij relatie therapie ingezet met het doel je partner te veranderen?

Cayenne
Donna

De situaties die ik omschrijf zijn bij andere stellen misschien doodnormale gedoetjes waar normale mensen samen uitkomen, op een redelijke manier. Je vindt een oplossing waar je allebei vrede mee hebt. Bij ons ligt het anders. Ik ben heel lang voor de lieve vrede meegaand en makkelijk geweest, maar dat ging ten koste van mezelf met soms vergaande gevolgen. Ik wil niet meer ten koste van mezelf blijven inleveren.
Ik wilde therapie omdat ik vind dat onze interactie moest veranderen. Kan betekenen dat we beiden dingen moeten veranderen.

Pagina's