Home » Forum » Relaties » Soulmate buiten je huwelijkvaste relatie kan dat

'soulmate' buiten je huwelijk/vaste relatie - kan dat?

42 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
maatje
'soulmate' buiten je huwelijk/vaste relatie - kan dat?

De vraag is al helder denk ik. En dan gaat het om een soulmate van de sekse waarmee je ook je vaste relatie/huwelijk hebt.

Katniss
Soulmate

Ik vind soulmate echt zo'n vreemdgangersterm ;-)
Het hangt er een beetje vanaf wat je precies deelt met elkaar. Volgens mij zou het wel moeten kunnen, maar dan moet je wel duidelijk hebben en houden dat je partner op nummer 1 staat.

Jippox
wat

Versta je onder soulmate? Wat deel je daar dan mee dat je niet met je partner deelt?

Vivianne
Vanwaar je vraag?

Waarom is het interessant om te weten wat "men" hier vindt? Weet je al wat jij er zelf van vindt? Of verschillen jij en je vaste partner van mening?
Naar mijn idee kan alles (ook een fuck buddy) zolang het binnen de afspraken met je vaste partner valt. De mening van de goegemeente op OOL is niet interessant, behalve als je een onderzoek wilt doen;-)

Polletje
Met 7 miljard inwoners?

Ik ben bang dat wat je nu ervaart als zijnde een "soulmate" iets is wat je nu op dit moment even zo ervaart, maar dat het, net als verliefdheid, iets tijdelijks is.
Met ruim 7 miljard mensen op de aarde, geloof ik niet zo in soulmates.
Maar dat kan een ieder natuurlijk weer anders invullen :)
Mijn graadmeter: mag mijn man het niet zien of horen wat ik doe, dan interpreteer ik het als schadelijk wanneer ik het geheim houd voor hem. (zoals zoenen met iemand anders, maar ook geheimen delen en eerlijkheid)
Heb jij die grens voor jezelf helder?

albana
vriendschap dus

Volgens mij bedoeld maatje dus gewoon 'vriendschap' met iemand van het anders geslacht (als je daarop valt dan).
Nou ik heb zo'n vriend. Al járen...En ja mijn man weet er natuurlijk van. Maar onze vriendschap is puur platonisch. Hij is ook getrouwd.
En wij willen beiden niet anders.
Hoewel als we (nou ja hij meestal) wat op hebben begint het wel eens ergens ver weg te borrelen...maar dat komt meer voort uit de klik die we hebben dan uit wat anders. En nee wij doen daar nooit wat mee.
Dat is de grens. Voor ons beiden.
Ik vind het soms erg verhelderend om alles te kunnen bespreken met iemand van het andere geslacht. Pijnlijke dingen die ik van mijn eigen man niet helemaal kan snappen, gewoon omdat mijn man er (dan op dat moment vaak) nog niet over kan of wil praten, kan hij mij soms opeens wél uitleggen. Gewoon hoe mannen en vrouwen verschillen van elkaar...Inzicht verkrijgen noemen wij dat.
Onze gesprekken gaan váák over onze partners...In de geest van : "Snap jij dat nu...zus en zo..." Vaak heel onbeduidende dingen. Maar tóch...
We zijn maatjes, voelen elkaar qua gespreksstof erg goed aan. En hebben dezelfde humor, dus kunnen in onze broek piesen van t lachen.
Onze partners hebben er geen probleem mee. Wij spreken ook wel eens met z'n 4-en af. Maar de klik zit toch tussen hem en mij.
Onze partners vertrouwen er op dat we het zouden vertellen als er meer zou zijn. En ik denk dat we dat ook zouden doen.
Dus ja het kan.
groeten albana

Niki73
Geen geheimen

Dat kan volgens mij alleen als alle partners ervan op de hoogte zijn en er niks besproken of gedaan wordt wat de ander niet mag weten.

vastberaden
zielsliefde

Er is een website die hierover gaat: zielsliefde.nl

Ik geloof er wel in. Maar ik denk ook dat het vaak gebruitk wordt om en soort hogere of diepere uitleg te geven aan een soort opmaat tot vreemdgaan.
Ooit ontmoette ik iemand (van het andere geslacht) waarvan ik denk dat het mijn soulmate was. Iemand waarbij je het gevoel hebt dat er meer is dan wat je tot nu toe kende, een soort verbondenheid, woorden die je fysiek raken, heel bijzonder.
Als je leest over soulmates dan is het "doel" dat diegene je tot bepaalde inzichten brengt, een soort gids op het pad van het leven.

Misschien was ik destijds ook wel verliefd maar ik heb er nooit wat mee gedaan. Eigenlijk omdat ik bang was voor wat het bij me zou losmaken. En daar heb ik nooit spijt van gehad (dat ik er nooit wat mee heb gedaan). Ik heb hem al jaren niet gezien of gesproken maar de ontmoeting heeft een onuitwisbare indruk gemaakt. En ook wel bepaalde inzichten gebracht waar ik nu nog steeds dankbaar voor ben.

Ik ben het eens met de eerder reacties: als je het deelt met je partner is het oke. Anders zet je meer op het spel dan je lief is. Voor jullie voelt het als iets verhevens maar voor de wereld om je heen is het gewoon simpele ontrouw.

maatje
ha!

'Voor jullie voelt het als iets verhevens maar voor de wereld om je heen is het gewoon simpele ontrouw.'

Spijker op z'n kop, Vastberaden.
Allemaal bedankt voor het meedenken. Het ging niet om mezelf trouwens. Maar om iemand die me lief is.

Vivianne
"gewoon simpele ontrouw"

Hoezo simpele ontrouw? Bedoel je dat als je een diepe verwantschap voelt (= mijn interpretatie van "soulmate") met een ander buiten je relatie je dit ziet als ontrouw? Betekent dit dat je dit maar met 1 persoon tegelijk mag ervaren in je hele leven? Of gaan jullie ervan uit dat dergelijke gevoelens altijd zullen uitmonden in seks?

Ik merk dat de manier waarop Maatje haar vraag stelt, niet toelicht en uiteindelijk pas reageert op de juiste oneliner, mij irriteert. Verander je de zaak door de oprechte emoties van iemand die je lief is naar beneden te halen? Is dat hoe jij met je geliefden omgaat?

Charis
Ontrouw

Vivianne, er is ook zoiets als emotionele ontrouw. Deze wordt zeker door vrouwen vaak als bedreigender ervaren dan fysieke ontrouw. In dat licht bezien is Maartjes reactie wel begrijpelijk. Ik zou er ook niet op zitten te wachten dat mijn partner zijn diepste zieleroerselen liever deelt met een ander dan met mij.

Dat neemt niet weg dat het soms kan gebeuren dat je iemand treft waarmee je een meer dan gewone klik hebt. Hoe je daar dan verder mee omgaat hangt helemaal af van je relatie en wat beide partners belangrijk vinden daarin.

maatje
emotionele ontrouw

... kan heel makkelijk leiden tot meer. In elk geval draagt het delen van diepe zielenroerselen met iemand buiten je vaste relatie niet bij aan het verdiepen en verstevigen van die vaste relatie. Je investeert elders. Ook al bedoel je dat niet zo, het kan makkelijk uit de hand lopen.
Overspel begint veelal met gewoon leuk met elkaar kunnen praten, bijzondere dingen delen. Het is wijs daarvoor op je hoede te zijn.

Vivianne, ik snap wel dat je geïrriteerd bent. Ik wilde zonder meer info toe te voegen gewoon peilen hoe er gedacht wordt over 'soulmates'. Zelf heb ik een situatie in gedachten waarbij de ene 'soulmate' een en ander als onschuldig zag, maar waarbij de andere 'soulmate' wel aanvoelde dat er meer groeide. Dat zag ook de echtgenoot en die greep in. 'Voor jullie voelt het als iets verhevens maar voor de wereld om je heen (en ook voor die echtgenoot) is het gewoon simpele ontrouw.'

Heb zelf een periode van 'emotionele ontrouw' gekend en daar een punt achter gezet. Het is gewoon niet goed voor je relatie.

Vivianne
Wat is trouw

Mijn irritatie wordt natuurlijk mede veroorzaakt doordat dit een onderwerp is dat mij zeer nauw aan het hart ligt.
Ik heb al een jaar of 13 een hechte vriendengroep (m/v) waarmee ik heel veel deel, ook intieme zaken en dingen die ik niet met mijn partner deel. Mijn partner weet hiervan en is van harte uitgenodigd om mij te vergezellen, maar heeft daar geen behoefte aan. Voor jullie is dit emotionele ontrouw. Aan de ene kant irriteert mij en krijg ik het gevoel dat "als dat al niet meer mag" ik zal stikken in mijn relatie. Ik voel mij nauw verwant met het polyamorie gedachtegoed, omdat ik meerdere intieme (vriendschaps)relaties onderhoud. In die zin klopt jullie idee van emotionele ontrouw ook weer wel; je gaat een grens over.
Tot nu toe heb ik altijd de grens getrokken op het fysieke vlak. Mijn lief en ik zijn 30 jaar samen, ik ben nog regelmatig heel verliefd en ik wil hem voor geen goud missen. In de afgelopen 30 jaar heb ik nog nooit met een ander gezoend. Ik houd veel te veel van hem om ontrouw te zijn; ik wil geen dingen "stiekem" doen. Dit is voor mij trouw zijn; trouw aan je geliefde, maar ook trouw aan jezelf.
Maar na al die jaren begint de strakke grens op het fysieke vlak steeds trivialer te voelen en ook daar hebben jullie dus gelijk in. Ik begin steeds meer te ontdekken dat ik niet voor monogamie in de wieg gelegd ben en nu ik ouder word ben ik eigenlijk ook steeds minder bereid om een monogaam leven te blijven leiden en zaken af te kappen voordat ze goed en wel begonnen zijn. Het voelt steeds meer geforceerd en klein. Dit is overigens twee kanten op, mijn lief is wat mij betreft ook vrij om naast onze relatie andere aan te gaan. Ik ben het op een punt heel grondig met Maatje oneens en dat is dat emotionele ontrouw slecht is voor je relatie. Het heeft mijn leven en mijn relatie enorm verrijkt.

Charis
It takes two to tango

Ik geloof best dat het hebben van 'soulmates'/relaties buiten de deur verrijkend is, maar dan moeten beide partners daar wel 100% achter staan. Als dat het niet het geval is, wordt emotionele ontrouw vaak toch problematisch. Mensen zitten nu eenmaal raar in elkaar.

Vivianne
Wedervraag

Wat is het verschil tussen een soulmate van dezelfde sekse als je partner en een van de andere sekse. Ben je met een soulmate van de sekse waar je normaal gesproken niet seksueel toe voelt aan getrokken ook emotioneel ontrouw?

Haplo
ja

'Ben je met een soulmate van de sekse waar je normaal gesproken niet seksueel toe voelt aan getrokken ook emotioneel ontrouw?'

Ja, als je met die vriendin dingen bespreekt of doet die je partner niet mag weten. Je prioriteit ligt dan duidelijk niet bij je partner.

rode krullenbol
Het probleem benaderd vanuit een mannelijk perspectief
Vrouw met vrien...
Haplo

Tjee, dan is er denk ik HEEEL vaak sprake van emotionele ontrouw!

Hoeveel vrouwen bespreken niet dingen met hun vriendinnen juist OVER hun man? En niet alleen om stoom af te blazen/ergernissen te uiten (of onzekerheden te bespreken), maar juist OOK om te horen of die vriendinnen ideeën hebben hoe de vrouw beter met haar man om kan gaan om het leven met man draaglijker en beter te maken.

En ik neem aan dat die vrouwen niet alles wat ze met hun vriendinnen bespreken met hun man delen. Al is het maar omdat die mannen dat helemaal niet trekken, niet begrijpen en verkeerd interpreteren...

Dankzij de vriendinnen houden denk ik sommige vrouwen (ik in elk geval) het beter en langer uit met hun man dan als ze hun vriendin(nen) niet hadden gehad.

En dat noem jij dan emotionele ontrouw?

Haplo
nou

'Hoeveel vrouwen bespreken niet dingen met hun vriendinnen juist OVER hun man?'

Als de vrouw daar een geheim van maakt, is ze verkeerd bezig. Lekker roddelen over je man, hem belachelijk maken tegenover je vriendinnen, zonder de problemen aan te pakken. Helemaal fout.

Angela67
haplo

loop niet zo te stoken. Controversiële meningen ventileren prima, maar het zou leuk zijn als je er met iets minder emotionele argumenten op kon reageren. Ik krijg namelijk de indruk dat jij denkt dat als je iets niet vertelt dat het dan per definitie verkeerd is. Of vergis ik me? "Als de vrouw daar een geheim van maakt, is ze verkeerd bezig. Lekker roddelen over je man, hem belachelijk maken tegenover je vriendinnen, zonder de problemen aan te pakken. Helemaal fout."
leg mij nou eens uit waarom je per definitie zou roddelen als je over iemand praat?
Angela

albana
pffff

Nou dan ben ik al jaren emotioneel ontrouw aan mijn man. Wel binnekort tot onze wederzijds genoegen 25 jaar getrouwd! En nee mijn man heeft er geen last van dat ik wel eens 'roddel' over hem en andersom 'roddelt' mijn man ook wel eens over mij.
Soms is het heel erg handig om eerst je gedachten op een rij te hebben voordat je begint met 'problemen aan te pakken'. En voor die gedachten op een rij heb je vriendinnnen of 'maatjes' waarmee je geen echte lichamelijke relatie hebt maar alleen een emotionele band. Meestal vertellen we in een later stadium wél aan elkaar dat we er over gepraat hebben met die of die.
Zoals jij het omschrijft zou je dus alleen een écht emotionele én lichamelijke band mogen hebben met maar 1 persoon???
En wie in hemelsnaam heeft dat dan? Toch helemaal niemand? In ieder geval niet iemand die ik ken...
groeten albana

Jippox
albana

Nee, want jij bent er open over tegen je man. Zolang je het beide eens bent is alles prima natuurlijk. Het is pas een probleem als je heel intieme gesprekken hebt met iemand buiten je relatie (man of vrouw maakt dan niet uit) en daar niet open over bent in je relatie. Niet letterlijk 'open' over alles wat je bespreekt, maar open over dat je dingen met iemand deelt die je niet altijd met je partner deelt bedoel ik dan. Zodra er iets 'geheims' aan is, is het (emotionele) ontrouw. In mijn ogen in ieder geval.
In jou geval gaat dat dus niet op.

Haplo
angela67

'leg mij nou eens uit waarom je per definitie zou roddelen als je over iemand praat?'

In de reactie van vrouw met vrienden staat: 'maar juist OOK om te horen of die vriendinnen ideeën hebben hoe de vrouw beter met haar man om kan gaan om het leven met man draaglijker en beter te maken.' Als je je leven met je man draaglijker moet maken, zit er iets goed scheef! En dan doe je dat ook nog met je soulmate en niet met je man? Zou mijn partner echt niet moeten flikken.

Vivianne
"Echt niet moeten flikken"

Ik ben het Haplo eens dat er partners (M/V) bestaan die op een nare respectloze manier praten (en klagen en zeuren) over hun partner (M/V). Wat mij betreft gaat het daar niet over in deze discussie.
Het gaat over personen (M/V) waarmee je een diepgaand contact hebt en waarmee je praat over de mooie en fijne zaken in het leven, maar ook de hobbels en uitdagingen die je tegenkomt. En soms kan je met je partner tegen zaken aanlopen die maken dat je relatie een uitdaging is. Wat is daar fout aan? Ik denk dat relaties waarin de ruimte is om dergelijke zaken te delen buiten je partnerrelatie meer kans van overleven hebben.
Een zinsnede als "Zou mijn partner echt niet moeten flikken" past voor mij niet in de laatste manier van met elkaar omgaan, maar meer bij de eerste. Het getuigt niet van onderling respect en nieuwsgierigheid naar elkaars beweegredenen en emoties (zeg maar de "soulmate" houding)

Maatje
Er zijn allerlei contacten mogelijk die je relatie ondermijnen

Kan je allerbeste vriendin zijn met wie je zoveel mogelijk vrije tijd doorbrengt. Kan een vriend zijn. Je moeder. Of een van de kinderen die emotioneel gezien altijd voorrang krijgt.

Het gaat erom dat je je bewust bent van wat je doet en dat je er oog voor hebt wat dit met je huwelijk/ relatie doet en hoe je partner zich erbij voelt.

Het leven kan ingewikkeld zijn. Wat fijn aanvoelt voor jou, is niet per definitie het best voor samen.

Serwe
Delen

Ik deel toch wel zaken met vriendinnen die ik niet met mijn man deel. Er zijn nu eenmaal bepaalde problemen waarover ik liever met vriendinnen praat. En onder vrouwen praten we ook altijd veel over onze relaties en dergelijke. Ik zie dat niet als emotionele ontrouw. Met mijn man heb ik een hele unieke relatie die ik met niemand anders heb. Mijn man is echter niet ik en ik ben ook niet hem. We zijn twee aparte mensen en geen een relatie kan zo vervullend zijn dat ik geen enkel ander contact meer nodig zou hebben. Met mijn moeder en mijn vriendinnen heb ik weer een heel ander soort band en zo'n soort band zou ik weer nooit met mijn man kunnen hebben. Je kan toch meerdere mensen in je leven hebben met wie je emotioneel intiem bent?

Haplo
logisch

'Een zinsnede als "Zou mijn partner echt niet moeten flikken" past voor mij niet in de laatste manier van met elkaar omgaan, maar meer bij de eerste. Het getuigt niet van onderling respect en nieuwsgierigheid naar elkaars beweegredenen en emoties (zeg maar de "soulmate" houding)'

Logisch. Als mijn partner zegt het leven met mij niet draaglijk te vinden, ben je toch al geen soulmates (meer).

mirreke
Natuurlijk kan dat!

Het antwoord lijkt me ook helder.

Angela67
Haplo

"In de reactie van vrouw met vrienden staat: 'maar juist OOK om te horen of die vriendinnen ideeën hebben hoe de vrouw beter met haar man om kan gaan om het leven met man draaglijker en beter te maken.' Als je je leven met je man draaglijker moet maken, zit er iets goed scheef! En dan doe je dat ook nog met je soulmate en niet met je man? Zou mijn partner echt niet moeten flikken."

Stel je eens voor dat een vrouw een partner heeft zoals jij die in onliners en vrij botte termen praat en niet echt geneigd is tot tot enige nuancering of meer dan vijf woorden. Dan kan ik me voorstellen dat ze het fijn vindt om eens te overleggen hoe met jou te praten.
Gr Angela

Antje
Hier kan het

Als er niks stiekem gaat kan het. En ik denk dat niets stiekem doen niet perse hetzelfde is als alles thuis (na)vertellen. Maar als de ander op de hoogte is kun je best een eigen leven en een soulmate hebben. Ik zelf ervaar het als een fijne ruimte binnen de vaste relatie. En mijn man voelt dat niet als een bedreiging, dat is het ook niet. Sterker nog, ik denk dat de relatie met mijn man beter is omdat ik me vrij voel een vriend te hebben. Wij zijn voor ons geluk niet afhankelijk van beloften en verboden.
En door er open over te zijn voelt het voor ons beiden niet als ontrouw.

vastberaden
ontrouw is een lastig begrip

Wat voor de een als ontrouw voelt, is voor de ander "vertrouwelijkheid" of "je hart luchten". En dan is er ook nog het verschil tussen emotionele en fysieke ontrouw. Ik vind het lastig omdat het zo subjectief is. Zelfs fysieke ontrouw. Voor de een is orale seks geen seks en daarmee geen ontrouw. Tja, zo kun je alles natuurlijk goedpraten.

Ik herinner me van mijn "soulmate" dat ik dingen besprak over mijn relatie, die ik ook met mijn beste vriendin besprak, maar die ik niet met mijn man besprak. Dat voelde al als ontrouw. Juist omdat het over mijn man ging. De ontrouw-component bestond uit het feit dat mijn soulmate een man was. Die vertrouwelijkheid, het delen van mijn (en zijn) zieleroerselen, vooral over de wederzijdse partners, voelde gewoon fout. Het is een vorm van intimiteit die je behoort te delen met je partner. En als er ook nog een aantrekkingskracht is, dan is het wachten op de volgende stap: een kus, een aanraking... vul de rest zelf maar in. Het is gewoon een hellend vlak en voor je het weet zit je er tot je nek in en is het kwaad al geschied. Zowel praktisch als emotioneel. Dan zit je niet meer te wachten op het telefoontje van je man maar van "hem". En dan kun je het wel vergoelijken door het toe te schrijven aan een hogere macht, dat het zo bedoeld of voorbestemd is maar weet je: je hebt een keuze. Het is een proces dat je heel bewust doormaakt en bij elk telefoongesprek, bij elke ontmoeting, bij elk gespreksonderwerp heb je een keuze.
Zelfs bij hele stomme dingen zoals wie je belt als je na je werk naar huis rijdt.

En hoe je het ook wendt of keert en welke definitie je er ook aan geeft: zodra het de intimiteit met je eigen partner ondermijnt is het wat mij betreft ontrouw. En als het stiekem gebeurt..... dan is het gewoon ontrouw.
Uiteindelijk bepaal je natuurlijk zelf welke invulling je er aan geeft maar ik ken weinig voorbeelden waarbij dit goed gaat.

Sorry voor dit behoudende antwoord :-)

Pagina's