Relaties Relaties

Relaties

Twijfels twijfels en nog eens twijfels

Beste forumgenoten,

Mijn partner en ik zijn nu bijna 10 jaar bij elkaar. We hebben een korte pauze gehad zoals ze dat noemen, dit was ongeveer 5 jaar terug. We verschilden toen van mening omtrent het krijgen van een kindje. Ik was er toen niet klaar voor en mijn partner voelde zich gekwetst op dat moment, mede omdat we al lichtelijk aan het oefenen waren toen. 

Zij was 18 en ik was 19 toen wij bij elkaar zijn gekomen, een ouderwetse supermarktliefde. Inmiddels hebben wij een zoontje van 2,5 jaar en hebben wij een zeer pittige eerste levensjaar achter de rug gehad. Wij hebben in het eerste levensjaar weinig geslapen omdat ons zoontje niet kon slapen in de nacht. We hebben weleens een discussie gehad en ruzie gehad. Ik kan aardig relativeren waardoor ik snel kan zeggen; laten we dit niet nu doen, we hebben slaap te kort. Inmiddels zijn we natuurlijk een stuk verder dan dat eerste levensjaar. 

We doen vrijwel ieder weekend leuke dingen als gezin, we zijn eigenlijk nooit thuis in het weekend. We hebben onlangs nog met zijn tweeën wat gegeten, maar dit was sinds corona wel pas de eerste keer. We hebben elkaar daardoor een beetje uit het oog verloren en minder aandacht aan elkaar gegeven. Het klinkt ook allemaal logisch na het krijgen van een kind. De seks begon ook steeds minder te worden en we hebben geprobeerd om er wat meer spanning te brengen door wat leuke speeltjes aan te schaffen. In het begin zorgde dat voor iets meer seks met wat meer spanning maar het zwakte al wat meer af. 

Mijn partner heeft sinds 2 jaar een nieuwe baan. Ze heeft het heel erg naar haar zin, het is echter wel een mannenwereld waardoor er veel aandacht is van andere mannen. Vanuit het bedrijf hebben ze veel uitjes en heeft ze sinds ze daar werkt ook een nieuwe vriendin erbij die niet vies is van een beetje flirten en aan andere mannen zitten (ze heeft een vriend).
Onlangs ging ik een app voor mijn zoontje opstarten op de telefoon van mijn partner (dit doen we wel waker), er stond echter een gesprek open met haar nieuwe vriendin. In deze app vertelde mijn partner dat ''hij'' ook op dat feest zou komen en ze benieuwd was wat haar gevoel nu was met een aantal lach poppetjes. Verder heb ik niet gelezen en ik heb de app opgestart voor mijn zoontje. Uiteraard gingen mijn gevoelens alle kanten op en ik wist even niet wat ik ermee aan moest. 

Ik heb besloten om diezelfde dag haar nog te confronteren met dit appje. Zij geeft aan dat dit een grappige vorm was bedoeld, als grapje. Ze meende dit niet serieus en ze vond hem niet eens leuk gaf ze aan. (Ik heb ooit nog in een eerder stadium gelezen dat ze hadden afgesproken dat als ze elkaar weer zouden zien, mijn partner en die jongen dat ze nog wel even samen zouden gaan karaoken). Ik vond het een dermate vervelend dat we een discussie hebben gekregen over onze relatie waarin ik heb aangegeven dat ik vind dat er geen genegenheid meer is vanuit haar kant en dat ze er ook geen moeite meer voor doet. Ze was het met mij eens. Lang verhaal kort; We hebben besproken dat we ons allebei gaan inzetten om onze relatie weer beter te maken dan dat die nu is. 

In de dagen en weken erna heb ik van alles bedacht om onze avonden thuis wat leuker te maken, spelletjes doen, elkaar vragen stellen via papiertjes grabbelen etc.. Ik bleef het gevoel houden dat er wel leuk op gereageerd werd op dat moment maar dat zij met niks kwam, het kwam nog steeds allemaal vanuit mijn kant.

Onlangs had ze weer een uitje met haar werk, ze had wat gedronken dus toen ze thuis kwam dacht ik dat we na weken wel weer een keer seks zouden hebben. Echter deed ze erg afwijzend waarop ik vroeg ik iets fout doe of dat het aan mij ligt. Na een aantal keer aandringen gaf ze aan dat ze vond dat het bij haar inderdaad allemaal niet vanzelf gaat en dat ze de genegenheid niet meer voelt. Ze gaf aan dat ze misschien uit elkaar wilde gaan. 

De dagen hierna hebben we een aantal keren geprobeerd te praten maar dit werkte niet zo goed. Er zijn geen verwijten gemaakt maar ze herhaalde wel wat de vorige avond zei. Ze heeft op dinsdag aangegeven ruimte te willen zodat ze kon nadenken. Ik heb toen aangegeven dat ik wel van huis ga de aankomende dagen. Helaas bleek het niet helemaal goed te kunnen omdat de optie die we hadden toch niet kon. Ik heb er toen voor gekozen dat zij bij ons kindje bleef en ik wel de avonden weg zou gaan (overdag werken we allebei dus zien we elkaar ook niet). Ik ben de woensdag en donderdagavond weggeweest, na een half uur krijg ik een appje van mijn partner waar ik nu ben. Ik gaf aan dat dat nu even niet belangrijk is en dat we elkaar het beste even met rust kunnen laten als zij ruimte nodig heeft. Van het een kwam het ander en wat zaten weer te appen. Ze heeft 5 keer die avond gevraagd waar ik was. Toen zij weg was heb ik ook gevraagd waar zij was, echter weet ik dat zij in haar eentje was als vrouw dus ik maakte me wel wat zorgen dat ze niet ergens zou komen waar het niet zo prettig zou zijn. Hierna heb ik haar met rust gelaten.

Nadat zij thuis was gekomen op vrijdagavond hebben we nog samen oude foto's zitten te bekijken en hierna zijn we naar bed gegaan (We slapen nog wel in hetzelfde bed). Afgelopen weekend hebben weer leuke dingen gedaan als gezin en op moederdag heb ik haar uiteraard gewoon cadeautjes gegeven uit naam van mijn zoontje. We hebben ook nog ontbijt op bed gebracht. In de avond zijn uiteten geweest met haar kant van de familie.

Nu zitten we op maandagavond en we hebben het niet meer gehad over wat er allemaal gebeurd is van de week. Ik doe wel mijn best om weer de oude te worden omdat ik niet mijzelf ben geweest de afgelopen maanden. Ik raak haar sinds gisteren weer wat meer aan, hier ben ik mee gestopt sinds vorige week. Nu merk ik dat als ik haar aanraak dat ze dat ook prima vind en niet afwijzend reageert, ook niet als ik een stapje verder ga op haar billen. 

Heeeel lang verhaal kort; Ik wil vechten voor ons en ons gezin. Mijn partner zij vorige week niet te weten of zij dit wel op zou kunnen brengen. Nu we een week verder zijn weet ik gewoon niet meer zo goed wat ik er van moet denken. 

Vandaag zijn we weer samen vrij geweest en zijn we smidddags met de kleine naar het strand gegaan om even uit te waaien. Het resulteerde in even lekker eten met elkaar (haar idee) en genieten van ons zoontje.

Denken jullie dat er nog liefde vanuit haar kant zit na het aanhoren van mijn verhaal? Ik ben benieuwd naar jullie meningen.

Ondertussen is mijn ervaring dat goed praten belangrijk is. En dan niet oppervlakkig. En ook afspreken bijvoorbeeld dat zij de ene week uitstapje bedenkt en jij andere week (want ik lees onvrede). Veel dingen samen doen is ook goed voor verbinden. Maar vooral dus een open gesprek. 

Even sidekick: Eerlijk gezegd krijg ik de indruk dat je vriendin het flirtpad is opgegaan (of meer?). Iemand ontkent altijd maar als je eigenlijk nu vecht tegen verliefdheid van haar voor ander, is het nog lastiger. Die app wisseling is voor mij rode lap. Check dit goed. 

Idee: Ga open gesprek aan met wat jij voelt. Je afstand, twijfel, verwachtingen etc  Niet met alleen maar commentaar maar vanuit jezelf: ik wil, ik voel, ik zie. En laat haar dat ook doen. Wat voel je voor haar, waar liggen je twijfels, hoe zie je de toekomst? Is er verliefdheid op ander geweest of actueel? Wat doen jullie daar mee? Wat is goed tussen jullie voor jou, wat zou je graag anders zien.... Etc. 

Idee?

Ik denk dat er nog wel liefde is vanuit haar kant anders gaat ze niet bellen waar je bent en zou ze je aanraking wrs afgewezen hebben.

Die vrouwelijke collega is echter wel een rode vlag met zo te lezen andere principes. Dat mag je je vrouw best vertellen want dergelijk gestook doet een huwelijk geen goed. Dat is ook een verantwoordelijkheid die bij je vrouw ligt omdat jij dat geapp niet kan stoppen.

Nu vind ik ook dat als je vrouw vraagt waar je bent, je die vraag niet kan beantwoorden met ‘ dat is niet belangrijk’. Wat moet zij wel niet denken wat je aan het doen kan zijn dat je niet met haar wilt delen, terwijl je haar verdenkt van misstappen of geflirt? Wees open om aannames te voorkomen.

Gelukkig ondernemen jullie nu meer leuke middagen met elkaar; goed begin. Er kunnen op haar werk fysiek aantrekkelijke collega’s rondlopen, niets is zo aantrekkelijk aan een eerlijke man thuis die aandacht aan haar besteedt.

Serieus? Ga je als volwassen iemand aan anderen vragen of ze nog van je houdt?
Communiceer!

'Denken jullie dat er nog liefde vanuit haar kant zit na het aanhoren van mijn verhaal? ' Misschien wel liefde, maar geen of veel minder behoefte aan seks. Kun je daarmee leven?

Tsjor

Reageer op dit bericht

Je moet je bericht bevestigen voor publicatie, je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.