Uit elkaar gaan om stiefdochter? Baby in het spel..
Hoi,
we zijn al even onderweg als samengesteld gezin, nu hebben wij een aantal maanden geleden samen een kindje gekregen en dit lijkt het alleen maar erger te hebben gemaakt. mijn stiefdochter die om de week komt wilt mij er het liefste niet bij hebben, kijkt niet om naar de nieuwe baby. Daarvoor was dat ook al zo ze praat amper tegen mij of kijkt mij niet aan. Ik heb vanalles geprobeerd maar het veranderd helaas niet, nu als zij om het weekend bij haar vader is ga ik weg met mijn dochter en de baby ik slaap dan wel thuis maar probeer overdag van huis te zijn. Dit is beste lastig en ook niet de uitkomst om dit zo te doen. Mijn partner geeft aan dat hij twee keuzes heeft of zijn dochter niet meer zien of dat wij uit elkaar gaan, hij geeft aan dat de keuze dan makkelijk gemaakt is en dat ik elders ga wonen. Dit doet mij erg veel pijn want voor onze baby samen wou ik al helemaal geen gebroken gezin.. ik weet het echt eventjes niet meer allemaal 
met elkaar aan tafel zitten en zelfs met zijn ex erbij hebben wij al zo vaak geprobeerd maar het veranderd niet. Zodra ik weg ben is het een heel vrolijk kind en gaat ze dingen ondernemen met haar vader. Als ik er ben is het stil en loopt iedereen op eieren.. ik wil het zo graag laten lukken alleen geeft mijn partner aan dat hij er ook niks aan kan doen.
Temet schreef op 11-03-2026 om 09:00:
Nee, het is niet makkelijk, maar jij bent de volwassene en dat kind niet. Die heeft hier ook niet voor gekozen hè? Je hoeft haar ook niet lief te vinden, je hoeft alleen maar vriendelijk tegen haar te doen.
Zeker doe ik gewoon normaal en ben ik de volwassenen alleen ben ik gestopt met dingen doen waar ik wel goed voor ben verjaardagen organiseren cadeautjes kopen ect. En later horen dat het toch allemaal niet goed is.
Mugs schreef op 11-03-2026 om 08:56:
[..]
Ja dat zou ik loslaten. Dit kind heeft er ook niet om gevraagd om opgezadeld te worden met de nieuwe vriendin van papa, met kind en nu ook nog een baby.
Is het vanaf het begin al moeizaam? En waarom hebben jullie ervoor gekozen om samen te gaan wonen als een weekendje of vakantie al niet lukt?
Nee in het begin ging het altijd heel goed.
Cadeautjes kopen etc lijkt me dan ook de taak van vader. Haar vader, tenslotte.
En vanaf welk punt ging het minder goed?
Een boze ex en moeder van dat meisje lijkt mij ook niet helpend. Hoe komt het dat zij boos is? Was het haar keuze om te scheiden of die van jouw partner?
Die vriend van ons heeft, na een proces, los kunnen laten dat ze hem als lucht ziet en niet eens antwoord geeft als hij haar iets vraagt. En zij is er altijd want ze wil ook niet naar haar vader omdat die ook een nieuwe relatie en baby's heeft.
Hij heeft nu diep medelijden met haar dat ze zich zo ongelukkig voelt ipv boos te zijn op haar gedrag en ziet het als haar onvermogen. Niet elk kind heeft de tools en veerkracht om te gaan met een situatie waar ze in zijn gezet door egoïstische keuzes van volwassenen. Het is diep triest hoeveel kinderen de dupe zijn van nare scheidingen en relaties.
Wilma28 schreef op 11-03-2026 om 08:46:
[..]
ja volgens mijn partner zijn er maar twee oplossingen. Hij weet dat ik het niet fijn vind om thuis weg te gaan in de weekenden vooral met een klein baby’tje. Maar de spanning thuis is dan erg hoog als zijn dochter er is dus samen in een huis wordt niemand vrolijk van. Ik woon bij mijn partner in huis, als hij mijn huis was waar wij voorheen woonde was het voor mij beter geweest. Laat staan dat we op vakantie kunnen samen als een weekend al niet lukt. Zijn ex heeft ook aangegeven dat ze zich niet prettig voelt met mij erbij maar als wij dan iets ondernemen zonder haar erbij is ex woedend.
Wat betreft dat laatste. Ex is een ex. En heeft dus niets te zeggen over jullie vakanties! Zijn dochter is gewoon welkom maar wil dit zelf niet. Dan kunnen jullie dus ook zonder haar op vakantie of uitjes. Dit meisje kan zich niet gedragen en samen dingen ondernemen is dus onmogelijk. Hierdoor zouden jullie dus niets meer kunnen doen.
En ook al is het huis van jouw partner. Jij woont daar nu. Jullie latten niet. En jouw andere 2 kinderen (waarvan 1 van je partner is) wonen daar ook. Dit is echt geen oplossing om te gaan zwerven met een kleine baby. En hoe is dit voor jouw andere kind?
Ga met je partner in gesprek. Dit werkt zo niet. Wil hij nog wel een relatie? Want dit meisje zal waarschijnlijk geen enkele nieuwe vrouw accepteren in haar vaders leven. Grote kans dat ze haar ouders weer samen wil. En jou er met veel succes uit zal vechten. En jouw opvolger in de toekomst ook. Jouw partner is hier de sleutel. Hij zou hulp moeten zoeken om dit gedrag te begrenzen. Maar is hiervoor te slap en laat zijn oren hangen naar een kind en zijn ex.
Maak jezelf niet langer afhankelijk van deze man. Hij kiest op dit moment niet voor jullie gezin en niet voor jullie relatie. Dit meisje is nog maar 10 en is nu al baas in het huis. Die moet nog gaan puberen en jullie zitten nog jaren met haar opgescheept. Wil je dat je 2 andere kinderen aandoen? 1 princes en 2 ondergeschikten. Wil je zo'n kind in de buurt van jouw 2 andere kinderen hebben? Jouw oudste raakt hierdoor ook beschadigd en voelt de ongelijkheid.
Als man dit blijft volhouden dan zou ik de relatie verbreken. Geef hem aan dat hij beter single kan blijven want geen enkele vrouw zal geaccepteerd worden. En bedenk dat hij weinig in het leven zal zijn van de baby. Want zijn oudste kind gaat voor en accepteert de baby niet. Waardoor de baby mogelijk niet veilig is in haar buurt.
Wilma28 schreef op 11-03-2026 om 08:46:
[..]
ja volgens mijn partner zijn er maar twee oplossingen. Hij weet dat ik het niet fijn vind om thuis weg te gaan in de weekenden vooral met een klein baby’tje. Maar de spanning thuis is dan erg hoog als zijn dochter er is dus samen in een huis wordt niemand vrolijk van. Ik woon bij mijn partner in huis, als hij mijn huis was waar wij voorheen woonde was het voor mij beter geweest. Laat staan dat we op vakantie kunnen samen als een weekend al niet lukt. Zijn ex heeft ook aangegeven dat ze zich niet prettig voelt met mij erbij maar als wij dan iets ondernemen zonder haar erbij is ex woedend.
Jij blijft zo te lezen de focus op zijn dochter leggen maar dit meisje heeft nergens schuld aan!
Het is een probleem wat tussen jou en je partner speelt. Die ex van hem doet er ook niet toe.
De basis tussen jou en je partner is niet goed, jullie hebben beide andere verwachtingen.
Wie heeft die oplossing dat jij de deur uitgaat met ook zijn jongste als zijn dochter er is bedacht?
En is dit babytje door hem wel gewenst? Hebben jullie samen bewust gekozen voor deze baby?
Het lijkt wel of hij de baby niet accepteert
Izza schreef op 11-03-2026 om 09:56:
[..]
Wat betreft dat laatste. Ex is een ex. En heeft dus niets te zeggen over jullie vakanties! Zijn dochter is gewoon welkom maar wil dit zelf niet. Dan kunnen jullie dus ook zonder haar op vakantie of uitjes. Dit meisje kan zich niet gedragen en samen dingen ondernemen is dus onmogelijk. Hierdoor zouden jullie dus niets meer kunnen doen.
En ook al is het huis van jouw partner. Jij woont daar nu. Jullie latten niet. En jouw andere 2 kinderen (waarvan 1 van je partner is) wonen daar ook. Dit is echt geen oplossing om te gaan zwerven met een kleine baby. En hoe is dit voor jouw andere kind?
Ga met je partner in gesprek. Dit werkt zo niet. Wil hij nog wel een relatie? Want dit meisje zal waarschijnlijk geen enkele nieuwe vrouw accepteren in haar vaders leven. Grote kans dat ze haar ouders weer samen wil. En jou er met veel succes uit zal vechten. En jouw opvolger in de toekomst ook. Jouw partner is hier de sleutel. Hij zou hulp moeten zoeken om dit gedrag te begrenzen. Maar is hiervoor te slap en laat zijn oren hangen naar een kind en zijn ex.
Maak jezelf niet langer afhankelijk van deze man. Hij kiest op dit moment niet voor jullie gezin en niet voor jullie relatie. Dit meisje is nog maar 10 en is nu al baas in het huis. Die moet nog gaan puberen en jullie zitten nog jaren met haar opgescheept. Wil je dat je 2 andere kinderen aandoen? 1 princes en 2 ondergeschikten. Wil je zo'n kind in de buurt van jouw 2 andere kinderen hebben? Jouw oudste raakt hierdoor ook beschadigd en voelt de ongelijkheid.
Als man dit blijft volhouden dan zou ik de relatie verbreken. Geef hem aan dat hij beter single kan blijven want geen enkele vrouw zal geaccepteerd worden. En bedenk dat hij weinig in het leven zal zijn van de baby. Want zijn oudste kind gaat voor en accepteert de baby niet. Waardoor de baby mogelijk niet veilig is in haar buurt.
Ik denk niet dat dit gaat om de baas in huis en ik denk niet dat dit meisje ineens in een "serial killer" zal veranderen en de baby kwaad zal doen.
Het is heel simpel om je te verplaatsen in een kind; hoe ze ervaren en voelen, hoe ze denken en hoe ze zich uiten.
Mijn kleinzoon is het na 2 jaar nog steeds niet gewend/het zat dat hij altijd weer weg moet uit huis. Het tast zijn relatie met de vertrokken ouder aan, het beïnvloedt zijn ontwikkeling en zijn gedrag thuis en nu ook op school; zelfs zonder nieuwe partner aan beide zijden.
Vergis je niet wat een scheiding kán doen bij jonge kinderen, laat staan met een nieuwe partner misschien wel 2, een stiefzus ( misschien wel meer aan de andere zijde) die altijd bij háár vader is, een nieuwe baby( misschien meer in de toekomst) die nooit weg hoeft.
Laat haar niet verantwoordelijk zijn voor relatiegeluk, dat zijn de biologische ouders en de nieuwe partners. Die zijn ook verantwoordelijk voor haar geluk.
Mijn dochter van 10 was ook niet perse blij met mijn nieuwe partner. Kinderen van 10 kunnen daar best heel bepalend in zijn heb ik gemerkt.
Toch was dit wat het is voor dochter. Inmiddels zijn we 3 jaar verder en hoort vriend er toch wel bij.
Dit is wel de leeftijd dat de volwassenen bepalen wat er gebeurt, doen de volwassenen dit niet dan gaat dochter dus bepalen. Om maar duidelijkheid voor zichzelf te hebben. En dus emotionele veiligheid.
Dat dit niet zo handig uitpakt kan ze met haar 10 jaar nog niet overzien.
Duidelijkheid dus voor dochter en het de tijd geven. Misschien is iemand waar ze eens lekker tegen aan kan zeuren en die haar een beetje bijstuurt, in de vorm van een therapeut wel prettig.
Die heeft ook vast tips voor jullie.
To is niet verantwoordelijk voor dit meisje. Wel voor haar eigen dochter en de baby. En voor haar eigen welzijn. Op dit moment staat vader het toe dat zijn dochter daar de baas in huis is. Alle gezinsleden moeten het huis uit. En als ze er wel even zijn loopt iedereen op eieren, worden ze genegeerd. En bepaald een kind van 10 dat vader niet meer op vakantie kan. Vader moet hier de regie weer terugnemen maar doet dat niet. Als het op deze leeftijd al zo uit ee hand loopt. Hoe gaat het straks met 14? Pubermeisjes kunnen heftig zijn. En dit meisje is nu al niet meer te houden qua gedrag. En vader gaat er in mee. To moet denken aan haar eigen 2 kinderen.
En ik lees inderdaad weinig genegenheid voor de baby. Dat is ook zijn kind. Maar die stuurt hij gewoon weg ten gunste van een ander kind.
Adem in Adem uit Izza.
Ik lees nergens dat kind de scepter zwaait. Alleen dat ze teruggetrokken en ongelukkig is in to's en baby's aanwezigheid.
Hoe To en vader daar op reageren dat is hun eigen keuze.
Op zich is het niet gek bedacht dat vader de tijd neemt voor zn dochter, en rekening met haar houdt.
Als haar moeder om vanalles en nogwat boos wordt zal het kind ook wel in een loyaliteitsconflict zitten.
Dat vader de regie moet pakken en voor zijn huidige gezin op moet komen ben ik het wel mee eens. En ex moet zich niet bemoeien met wat hij doet met zn eigen gezin, met of zonder oudste dochter.
IMI-x2 schreef op 10-03-2026 om 20:58:
Als ik in jouw schoenen zou staan, zou ik thuisblijven en de 10-jarige dochter gewoon vriendelijk behandelen, even vriendelijk als je eigen oudste. Als je geen vriendelijkheid terugkrijgt, dan niet. Dan is dat de keuze van dat meisje, niet jouw keuze. En dan zou ik toch gewoon vriendelijk blijven. Gewoon, omdat jij de volwassene bent, en opvoeden is voordoen/voorleven. Ook naar je eigen oudste toe overigens.
Dit. Dat meisje is ongelukkig over een situatie waar ze niet om heeft gevraagd en projecteert dat op TO. TO vat het persoonlijk op , en die man zit er tussen in. Nu nog meer onrust en onzekerheid kweken door de relatie op te breken of te gaan latten, lijkt me het stomste dat je kunt doen. ALs je een kind zoveel macht geeft over het leven van volwassenen, creeer je een hele onveilige situatie. Als ik het goed begrijp gaat het ook maar om 1 weekend in de veertien dagen. Voorlopig zou ik als ik TO was, maar afzien van het concept "samengesteld gezin' en het meisje gewoon zien als een bewerkelijk logeetje. Doe je eigen ding in huis, houd je een beetje op de achtergrond en laat haar vader dingen met haar ondernemen.
Sommige reacties hier gaan wel erg ver zeg.
