Home » Forum » Verder na ontrouw deel 3

Verder na ontrouw deel 3

997 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Alice
geen 5 maar 2%

geen 5 maar 2% las ik laatst. Lekker dan, zit die vent van mij bij die 2%. Maar hey, heb ook gelezen dat op de lange termijn de minnares er het slechtst vanaf komt. Ofwel zij blijft zitten met een partner die weet wat het is om ontrouw te zijn. En een 2e keer is dat altijd nog weer makkelijker dan een 1e keer en de drempel veel minder hoog. Fijn vooruitzicht... kan niet wachten! ;-)

https://www.singlessite.nl/minnares-echte-verliezer-na-ontrouw/

Marin
aha versus open deur

Voor de een inmiddels open deuren, voor de ander een aha erlebnis en voor de derde misschien een reminder: deze woorden van dr Phill bij Oprah. Vond het toch treffend genoeg om het hier neer te zetten

https://www.youtube.com/watch?v=EXINYu2twBE

Puinhoop
Alice, zeker weten

Dr. Phil vind ik een schreeuwlelijk, ik kan daar niet tegen, dat volume, vind ik zo respectloos. Alsof hij tegen kleine kinderen uit zijn dak gaat.
Maar Alice, dat is zeker waar wat je zegt. De vrouw zelf al die een heel gezin heeft opgebroken en alle zekerheid onder de voeten van dat gezin heeft weggeslagen is al geen ideaal relatiemateriaal. En zij gaat dan een relatie aan met iemand die voor zo'n armzalig alternatief zijn gezin opgeeft. Ze hebben beiden geen respect voor het huwelijk, trouw staat niet in hun waardenlijstje. Dus de kans dat dat barst is groot, zeker omdat tweede huwelijken vaak sneller kapot gaan nog dan eerste. (Samenwonen gaat nog rapper kapot). Ze hebben allebei zichzelf bovenaan de prioriteitenlijst.
Het is een schrale troost, maar het is íets...

Oprah benoemde overigens hetzelfde als Mira Kirschenbaum: de bedrieger moet heel goed begrijpen wat hij heeft gedaan, wat hij zijn partner heeft aangedaan. Pas dan kun je verder.

Alkes
Alice

Ik wil je niet teleurstellen maar ik ken in mijn nabije omgeving zeker drie stellen die na jaren nog steeds gelukkig zijn met elkaar en waar ooit in begin een van de partners haar/zijn ex ontrouw was. Ontrouw ontstaat heel vaak niet omdat de vreemdganger een slecht mens is, maar omdat de relatie niet goed was. Een tweede relatie kan wel goed zijn.

JJ
definitie slecht mens?

Ik vind het wel degelijk rot egocentrisch gedrag als je van 2 walletjes denkt te moeten eten. Wees dan oprecht en verbreek eerst met je relatie als het allemaal zo slecht gaat en ga niet wachten op een vervanger om die eerst nog even een tijdje te testrijden voordat je je oude leven laat barsten.

In mijn geval.. trouwen.. 3 kinderen en dat allemaal inruilen voor wat lustgevoelens. Ben je besodemieterd.

Maar inderdaad. Ze is geen slecht mens, anders zou ik er niet voor knokken.

Alice
precies dat

Je hoort mij niet zeggen dat de vreemdganger een heel slecht mens is, maar precies dat wat JJ aangeeft, wees dan tenminste oprecht en eerlijk. Daarmee toon je ook respect naar je partner waar je in dit geval 26 jaar mee samen bent geweest en alle lief en leed hebt gedeeld en die 100% in jou geloofde. En achteraf geen krokodillentranen dat het allemaal zo ook niet de bedoeling is geweest.

Klopt Alkes, ik ken ze ook. Dus geen teleurstelling. Maar ik ken er veel nog meer waar die 2e relatie ook helemaal geen rozengeur en maneschijn bleek te zijn. En dat geven ze dan ook wel toe. Tijd zal het leren..

Alice
veel nog meer

ik bedoel natuurlijk nog veel meer.

probeerde tekst na plaatsing te bewerken, maar kan geloof ik niet.

Puinhoop
Er is iets mis met je relatie?

Pardon, maar dat is echt niet waar. Vreemdgaan is geen teken dat er iets mis is in je relatie, maar dat je niet in staat bent dat met elkaar op te lossen. Overspel komt voor in de beste huwelijken.

Vaak praten mensen hun overspel een beetje goed door te beweren dat het niet kan voorkomen in een goeie relatie. Veel mensen zijn ook gewoon bang dat het hun zal overkomen en proberen die angst te bezweren met een stellige overtuiging dat dat in een goed huwelijk niet voorkomt. Reken maar van yes.
Kom, we kennen allemaal de verhalen wel van mannen die beweren dat ze met hun vrouw leven als broer en zus en dat ze eigenlijk al uit elkaar wilden gaan, nietwaar? De argeloze echtgenote is daar vaak niet van op de hoogte ;-)

Miss
Vast zitten

Ik herken veel uit jullie teksten.
Eigenlijk merk ik echt dat ik vast zit.
Voor ons is de ontrouw bijna 3mnd geleden en merk echt dat onze "oude" gewoontes weer opgepakt worden.
Herkennen jullie dit?
Alsof het een patroon is. Ik werk, run het huis, verzorg ons kindje en hondje, hij is moe... sporten en werken...

Ga geregeld weg met vriendinnen en doe leuke dingen. Merk dat ik veel in mezelf ben. Alleen.. zoek rust in mijn hoofd.. dingen doen die ik leuk vind.. En merk dat hij juist heel aanhankelijk probeert te zijn.. zin intimiteit heeft. Echt continue. Wat ook fijn is maar is dat nou genoeg. Pff...
Volgende week een dag samen weg... Maar herkennen jullie de "gewoonte" bij hun dat hun het wel prima vinden allemaal en ik ( wij jullie en ik) toekijken. Er bij staan en kijk ernaar.... idee....
Hoop dat jullie snappen wat ik bedoel. Xxx

Alice
iets mis

Precies Puinhoop, zo denk ik er ook over. Hier was niets mis in de relatie, er is never nooit iets aangegeven of gezegd. En als ik er niet achter was gekomen waarschijnlijk nog niet. Is ook altijd zo'n dooddoener, dan was er vast al iets mis in de relatie.. #not. Iets mis bij hem blijkbaar zonder daar ook maar iets over los te laten, maar goed.

Broer en zus, nog zo'n dooddoener. Net als uit elkaar gegroeid zijn, ja dat gebeurde heel snel toen ik er eenmaal achter kwam. Vast wel eens gehoord van de beroemde smoezenlijst:

https://forum.viva.nl/relaties/smoezenlijst/list_messages/237834#p16653869

Miss
Alice

Precies Alice. Is echt wat bij hem.
Ik heb ook nooit maar dan ook nooit iets geweten. Gemerkt.
Wij zijn een half jaar getrouwd. Echt een lachertje.

Miss
Gesprek

Net dan ook dat ik dit plaatsten op het forum hem aangesproken.
Lijkt wel of we op de oude tour verder gaan.
En ik snap er nog geen klote van. Hij vind mij de leukste mooiste en fijnste vrouw die er bestaat. (Uitvlucht gedrag geeft hij de schuld)

Wat ik al zei richt me veel op mezelf en kind. Maar dat knagende gevoel zit er steeds. Bah.
En kijk met afstand toe. Wat gebeurd hier steeds en niet de vinger erop kunnen leggen..

Die smoezenlijst is :-) top haha. Daar hoor je er veel van

Alice
smoezen

geloof dat het eigenlijk juist een smoezenlijst is met smoesjes die vreemdganger dan weer tegenover minnares ofwel Truus gebruikt, maar goed dan nog. Staan hele rake bij ja.

Puinhoop
Baby's en je seksleven

Elke ouder kan je vertellen dat je seksleven een poosje de vriezer ingaat na de geboorte van kindertjes. Baby's zitten de hele dag op en aan je en vaak heb je als moeder dan geen zin meer om 's avonds, als de kleine eindelijk in bed ligt, nog meer gefriemel te rijgen van je man. Zeker als je de borst geeft.
Bovendien ben je vaak gesloopt door de onderbroken nachten.

Als je als man en vrouw dat erkent en gewoon je er bij neerlegt dat het even wat minder is, kan dat prima. Wat wel eens vervelend is, is als je net in elkaars armen ligt en de baby huilt weer. Af en toe de kleine aan een oppas geven of er even samen uit, gewoon even wat leuks doen, helpt om het goed te houden.

Allemaal dingen die je vast al wel weet, maar soms moet je er even aan herinnerd worden.
Mannen die zichzelf als vader uitschakelen lopen het risico dat ze t.z.t. door hun vrouw worden afgeschaft.

Miss
Smoezen

Smoezen zijn idd moooi tegenover de Truus. Da's toch mooi houden ze de minnaressen mooi warm en stabiliteit thuis hebben zitten. Het mooie van 2 walletjes eten.

Puinhoop was dat op mij gericht? :-)
Of algemeen. Haha.

JJ
smoezen

Die smoezen,.. of redenen, oorzaken, argumenten. Noem ze zoals je wilt.
We leven als broer & zus, uit elkaar gegroeid, onafhankelijk van je geworden en dooddoeners als er te lang alleen voor gestaan hebben, al veel langer ongelukkig, jaren lang alleen moeder geweest zijn en geen vrouw meer, nu wil ik voor mezelf kiezen en niet meer voor anderen en inderdaad ook later dat het feit dat z eopen stond voor een ander wel aangaf dat het niet goed zou zitten in onze relatie.

Ik heb echt wel in de spiegel gekeken. Ik heb dingen drastisch anders aangepakt, richting mijzelf, richting haar, richting gezin, m.b.t. werk etc. En toen ze 'hem' tegenkwam en zich openstelde voor zijn avances en toen ineens wilde scheiden was ik een veel betere vent die ik daarvoor misschien geweest ben. Maar dat proces was al heel veel langer bezig.

Ik ben ervan overtuigd dat al die rotsmoezen niet uitgesproken waren, evenmin de absolute wil te scheiden, als Jantje niet in haar ogen was komen kijken. 's middags nog huilend aan mij vertellen dat ze wilde scheiden om 's avonds zijn adres in haar GPS te zetten en een dag later met hem op een festival te lopen. Als ik daaraan denk, dan blijft de boosheid zich toch opdringen met hoe weinig empathie dat gegaan is. Hij vulde iets in dat ze bij mij mistte zei ze, maar als je dan vraagt wat dat dan was blijft het vaag.

@Miss: voelt hypocriet he, nu ineens weer de mooiste en de liefste te zijn? Die ander was volgens mijn vrouw ook een tijdelijke crush en een uitvlucht van haar ellende thuis. Ik heb haar een goede actrice genoemd destijds die ontzettend goed geluk kan uitstralen en mooi weer kan spelen, want de tijd ervoor was gewoon prima. Niet alleen ik, geen hond die het begreep.

Ik vond, en vind, het kulargumenten om haar sidestep goed te praten. De sidestep waar ze nog steeds te weinig 'het spijt me zon ontzettend' voor uitdraagt. Ik heb ook niks op met Dr. Phil, maar de inhoud is wel juist.

Zoals jij zegt: op de oude manier verder gaan, daar is hier geen sprake. Zal vast ook te maken hebben met de man vrouw situatie die andersom is dan bij jou. Ik help veel mee in het huishouden, de kinderen etc. Ik denk dat het niet goed is als jouw man denkt ermee weg te komen door 'gewoon' weer op de oude voet verder te gaan, want dan kun je erop wachten dat de boel nog een keer ontploft. Ik sport en werk ook veel, da's geen reden om lui op de bank te gaan liggen he ;)
En dat 'het gaat toch weer goed' van jouw man herken ik wel. Precies wat ik bedoel. Zij ziet veel minder problemen, spijt, verdriet en is met haar hele affaire al lang niet meer bezig. Ik wel. Helaas.

Miss
JJ

Goedemorgen

Dat is idd een hele goede. Een acteur/actrice is het juiste woord.
Alsof je opeens met iemand leeft die twee gezichten heeft.
Maar eigenlijk kom ik er zoetjes aan wel achter dat hij toch altijd wel zo is geweest.
We hebben elkaar 15 jaar geleden via internet leren kennen..
Na 2 maanden "verkering" zat ik toen op weg naar huis in de trein en kreeg toentertijd een sms'je van hem wat voor een ander bedoeld was. Oeps. Maar ja in de wolken verliefd en hij lag op zijn knieën van spijt. Hij wiste iedereen en wilde alleen mij.
Nu 15 jaar later, een gezin rijker.. alles wat je hartje je maar kan begeren een tinder account aanmaken buiten mijn weten om natuurlijk en met 7 meiden contact hebben op de app. Waarvan dus met 1 intiem geweest te zijn. Lijkt het wel of hij altijd zo geweest is.
Op het forum durf ik het nu hardop te zeggen. Maar ergens ben ik heel erg bang. Zou ik jaren mijn ogen gesloten hebben?

Ik weet dat ik vooruit moet kijken. Daar doe ik ook alles aan. Leuke dingen, lezen, zelfvertrouwen opbouwen, sociale contacten opzoeken en warmte in huis creëren. Zelfs met chineese acupunctuur begonnen om mijn emoties onder controle te krijgen...
Maar idd hypocriet dat is ook zn juist woord. Er zal veel moeten veranderen. En dat kan alleen door te praten en hem de tijd te gunnen of hij daadwerkelijk echt voor ons wil gaan. Hij zegt dat hij dat wil. Maar hoelang zal dit "lieve" gedrag aan houden?
Want als ik alles terug lees lijkt het wel of ik de enige ben die alles draaiende houdt...
Kom nu even moeilijk op de juiste woorden door alle emoties...

JJ
.

Ik wil niet gemeen klinken hoor Miss, maar dat lieve gedrag komt wellicht doordat hij weer met je naar bed wil of heb je jezelf al weer overgegeven? Laat hij zich nou eerst eens goed bewijzen voordat je hem alle gunsten weer verleend. Wanneer je wilt als man wordt je nou eenmaal veel aanrakiger. Maar ik wil je niks aanpraten hoor, moet het ook maar doen met de informatie die jij geeft natuurlijk.

Hier vanmorgen een pittige discussie over haar en mijn gevoel n.a.v. een misplaatste opmerking van haar die me stak. Haar duidelijk gemaakt dat er voor mij nog heel veel onbewuste lijntjes zijn naar haar affaire en dat ze er van veel zich waarschijnlijk niet eens bewust is, zoals haar te blije Facebook foto (gemaakt de dag nadat ze daar had geslapen) en haar lievelingstrui die ze dag en nacht droeg in die periode.

Het had haar ook veel pijn gedaan de affaire. Dat ze mij verdriet had gedaan maar ook dat ze er moeite mee had om 'hem' uit haar leven te bannen. Dat laatste heb ik geen medelijden mee. ze moet blij zijn dat ik er nog ben en het niet alleen zo zien dat ik op mn knietjes moet zitten omdat zij alsnog voor mij koos en dan maar moet doen alsof niks me meer raakt.

Ze stond net in de achtertuin haar trui te verbranden. Op haar manier laat ze blijken dat het haar wel ernst is.

Puinhoop
Wat een misere en wat heb ik met jullie te doen

het klinkt allemaal zo belabberd bij JJ en Miss en ik vind het vreselijk voor jullie. Mijn man en ik zijn er weer bovenop gekomen. Heel zijdelings en met wat grapjes hebben we het er nog wel eens over, maar niet ernstig meer.
Gisteren bv. ging ik met de kinderen ergens heen, 's avonds en hij gaat vaak even wandelen aan het einde van de dag. 'Is er een band in de x?' vroeg ik. 'Nee hoor, maar misschien ga ik wel even ergens theedrinken.'(Ik had een grapje gemaakt eerder dat theedrinken bij hem blijkbaar tot allerlei ongepastheden leidde- met die Truus had hij dat ook steeds gedaan.) Daar lachen we dan allebei om en ik dreig hem voor de grap even dat áls hij het waagt, de viespeuk....
Ik zou van harte willen dat jullie ook in dat stadium waren. Er zit nog zoveel oud zeer bij jullie.

Ja Miss, dat was voor jou, over baby's etc. Als ik zo lees over jouw man, heb ik er weinig fiducie meer in. Ik las in een ander boek over het proces als een man over je grenzen gaat en je laat hem, dan rekt hij het steeds verder op. Hij probeert gewoon even uit hoever hij kan gaan, net een puber. Ik begrijp helemaal dat je veel moeite hebt om de feiten onder ogen te zien. Maar in dat boek van Mira K., wat ik steeds noem, staat ook de vraag of je relatie ooit echt goed is geweest. Denk er eerlijk over na. Heb je respect voor jezelf als je je als vloerkleed laat gebruiken? Wij hebben ook zo'n tijd gehad met elkaar, langer geleden, en ik dacht er dan vaak aan dat ik niet mijn kinderen dit idee van een huwelijk wilde voorleven. Dan groeien ze niet op met vertrouwen in het huwelijk, waar op zich niets aan mankeert, maar wat wel heel verwrongen kan worden 'geconsumeerd' om me even ongelukkig uit te drukken. Ik wou niet dat mijn zoon zo'n houding jegens vrouwen zou ontwikkelen en mijn dochter een voetveeg werd, want vaak herhaalt zo'n patroon zich.

JJ, mijn man was een klassieker. Hij zat in de kroeg met die troel te beppen en ik stel me zo voor dat hij zei:"Mijn vrouw begrijpt me niet." En ook ik heb heel wat actie ondernomen. Ik ben als een idioot gaan afvallen, 14 kg eraf gelijnd & gesport, wat nieuwe kleren, weer eens vaker opmaken, ging voortaan mee als hij ging stappen (hij vond dat gezelliger), ben het huis gaan opknappen, van alles. Het hielp goed. Maar soms dacht ik: "Ho even, JIJ hebt buiten de pot gepiest en nu ben IK degene die zich in allerlei bochten wringt? Wat doe JIJ om onze relatie te verbeteren?"

Uiteindelijk is het beter geworden, we doen nu veel meer samen, gaan uit, wandelen, fietsen in de zomer, kleppen 's avonds met een flesje erbij en ja, ons leven is er tussen de lakens weer op vooruit gegaan. Ik wou dat dat bij jullie ook terugkwam.
je kunt jezelf ook niet helemaal geven, zowel emotioneel als seksueel, als je de ander niet vertrouwt.

Lees alsjeblieft dat boek van Mira K., dat geeft zoveel inzichten. Laat je man/vrouw ook stukken lezen. Het geeft veel inzicht in wat er precies moet gebeuren om de nader te vergeven. Lijkt me voor jullie beiden hard nodig.
Sterkte hiermee, ik leef met je mee.

Miss
JJ en Puinhoop

Hoi JJ

Het gekke van alles is dat ik de eerste 2 maanden alleen maar opzoek was naar het "geluks" gevoel te krijgen en ik wil dat "alles" weer goed komt. En ja daar kwam ook de intimiteit bij. Al jankte ik tranen met tuiten...
Nu sta ik daar dus heel anders tegen over en zeg ik op zijn tijd nee tegen hem. Ik weet dat het idd zijn soort manier van "Goed maken " is. Hij heeft ook niets anders geleerd van thuis uit. Zn vader heeft altijd affaires. Zijn hele leven lang al. En daar denk ik ook heel erg vaak aan. Krijg het gewoon benauwd nu ik het zo uitspreek en typ. Realiteit komt de hoek om.

Puinhoop

Onze zoon is inmiddels al 9 jaar.. doet veel zijn eigen..
Maar begrijp precies wat je bedoeld. Het eerste wat ik ook riep in het tornado gesprek ( toen ik er achter kwam) is dit wat je mee wil geven? Hem wil leren? Je hebt niet alleen mij " beschadigt " je bent goed op weg hem ook een toekomst te geven waar ik niet achter sta.
Is dit het voorbeeld dat je wil geven?

Ik werd erg ziek voor we onze zoon kregen. Het was dan ook een nu of nooit moment. Dus zeker bewust maar met in ons achterhoofd straks kan het niet meer...
Heel anders dan dat je huisje boompje hebt en denkt na tig jaren. We willen een kind. Dit geldt niet voor mij. Maar meer mijn gedachte gang nu naar hem toe. Wilde hij het echt wel? Was het om mij " te houden"?
Maar dit terzijde. Is gewoon wat er in mijn hoofd omgaat... En het te delen met jullie.
Ik heb het boek alles heeft een reden van haar net besteld.
Jij doelt meer op het boek van ik hou van je, maar vertrouw je niet?
Als dat hem is ga ik die ook bestellen, want ik lees veel. Ook het boek houd me vast heb ik op aanraden van mijn psycholoog gekocht maar valt me op dit moment wat zwaar. Omdat ik druk in de weer ben mezelf op de "rit" te krijgen. Zoals wat jij zegt, sporten, schuren in huis, een kamertje opknappen wat straks een studeer kamer/ creatieve kamer word. Me op gegeven voor cursussen die ik leuk vind..
Omdat ik probeer mezelf terug te vinden. " Geluks gevoel"
Herken wat je zegt puinhoop. Precies.

Miss
Mooi symbool

JJ

Moooi symbool van de trui! Voelde het goed voir jou? Toen ze dat deed? Moest je niet "lachen"? Wat een giller. Net of daar het verleden mee weg gebrand is. Mar ja tis iets. Beter dan niets en hoef jij niet meer tegen die stomme trui aan te kijken!!
Volgens mij lijken onze partners "veel" op elkaar. Zo kreeg ik de dag nadat hij bij haar was geweest een foto van liefde is..... ( je kent ze vast dat koppeltje wat elkaar vast houd)

Liefde is... volg je hart

Hoe hypocriet nu. Als ik hem nu tegen kom, op mijn telefoon kan ik wel gillen.

Vanavond nog een gesprek gehad..hoe diep de pijn mij nog steeds veel bezig houdt en net als bij jou/ jullie. Zijn reactie was, hou je vast:

Het lijkt wel alsof het jaaaaarrren geleden gebeurd is!

Zo goed voelt hij zich nu, bij mij. Omdat we praten en hij het helemaal achter zich heeft gelaten.
Uhmm zei ik. Voor jou ja. Lekker makkelijk.
En daarop nog verder in gegaan, dat dat dus echt niet zo is voor mij.
Maar het gaf me ook een fijn gevoel dat hij zei ik heb een goude mandje en toen dacht ik het zelfde als jij. Je mag blij zijn met mij en dat ik er nog ben.
En nu ga ik kijken naar waar ik blij van ga worden.

JJ
trui

Die trui verbranden had van mij niet gehoeven maar in ieder geval liet ze daarmee merken me wellicht wat beter te begrijpen. 's avonds kwam het gesprek op de pil die ze heeft aangevraagd bij de huisarts de week dat ze met hem begon aan te pappen. Uit veiligheid zei ze.. wat bij mij weer verkeerd schoot. Ze beweerde dat ze pas begonnen was met innemen toen wij 'weer goed' waren. Gelijk bij mij natuurlijk de gedachtes die zich opdringen van hem en haar intiem.. met condoom dan waarschijnlijk..

Ze is heel defensief in haar reacties. Ze zegt me te begrijpen maar ze vindt het vervelend dat ze zich 'steeds' moet blijven verantwoorden.
Voor haar is het al 5 maanden geleden. voor mij pas.

Miss
Snap ik!

Snap ik ! Dat dat verkeerd schoot. Kan ik me goed indenken.

Dat blijven verantwoorden is haar probleem JJ. Ze heeft van haar probleem door niet naar jou toe te komen ( toen ze "gevoelens voelde van uitvlucht") jou probleem gemaakt. Op een zeer pijnlijke manier.

Ik zei het vanmorgen nog tegen mijn man ondanks dat ik me een klein beetje beter voel baal enorm dat hij niet naar mij toe is gekomen.
Debiel. Met zn uitvlucht gevoelens toen.
Maar hij reageerde ook van je had het niet kunnen weten of zien. Zo goed kon hij het verbloemen.
Ik kom er nu ook wel achter, dat hij van thuis uit veel écht veel aandacht te kort is gekomen. (In zijn jeugd en nog kwa ouders) Omdat ik nu wakker ben en met andere ogen kijk. Hoe is dat bij haar dan?
Net of je nu rontger ogen hebt.
Ik ben voor de lol maar eens in het boek begonnen van;
Waarom mannen niet luisteren? En vrouwen niet kunnen kaartlezen.
Echt duidelijk hoe anders de hersenen werken. Misschien geeft me dit ook wat inzicht :-)
Voor jou geldt dit natuurlijk niet :-)

JJ
Miss

Je moet natuurlijk niet alles rechtpraten dat krom is, maar goed dat je er met andere ogen naar probeert te kijken. Uiteindelijk is een ieder toch verantwoordelijk voor zijn eigen keuzes, ook al is het iets dat wellicht te herleiden is tot bijv. opvoeding. Ook al ben ik van mening dat ook mijn vrouw een ingewikkelde jeugd heeft gehad die best van invloed geweest kan zijn op haar karaktervorming. In therapie weigert ze dit echter te bespreken of bagatelliseert ze het.

Ze is wél regelmatig naar mij toe gekomen en ook weer niet, want zeker de afgelopen 2 jaar is heel veel via vriendinnen besproken en niet met mij, hoorde ik dan weer achteraf. Ze is bang geweest me ermee te confronteren. Ze heeft ook gevonden dat ze niet moest zeuren, want ze had toch alles? Huis, baan, auto, kinderen, een man die alles voor haar doet.

In 2013, een jaar na de geboorte van onze 2e, schreef ze me al eens een brief met termen als 'is dit alles', dat ze zielsveel van me houdt, maar niet gelukkig was met alles en bovenal dat ze niet tevreden was over ons seksleven en de spontaniteit die daaruit compleet verdwenen was. Het woordje 'verplichting' komt dan bovendrijven. De ene dag me een gunst verlenen om de volgende dag 'vrij' te zijn, heel erg het idee aan een quota te moeten voldoen. Toen gaf ze ook al aan dat ze in therapie wilde, omdat ze me niet kwijt wilde, maar zelf ook geen oplossing meer zag, ze zat toen al met zichzelf in de knoop.

We zijn toen ook in therapie geweest en het ging jaren goed, met zelfs een 3e kind als gevolg, een erg bewuste keuze van ons beiden. Nee noem het geen troostkind, dat was het niet. Ik ken de clichés en snap dat mensen dat nu zullen denken.

Dat ze toen al ongelukkig was in haar beleving van intimiteit, in de context plaatsend hoe het het afgelopen jaar is gegaan en hoe het sinds haar 'terugkomst' van het vreemdgaan is gegaan en dus ook het ontbreken van echte intimiteit,.. dan word ik wel somber dat dit zichzelf gaat oplossen. Het positieve houvast is dat de situatie jaren terug ontzettend anders was m.b.t. de communicatie, het huishouden, het financiële, de kinderen, gelijkwaardigheid, mijn affectie naar haar en noem maar op. Ik heb het al eerder gezegd, ik kijk wel in de spiegel en ben enorm veranderd ten goede.

Ik ben alleen bang dat dit zo diep geworteld zit in haar systeem, zo'n enorme blokkade is geworden t.o.v. van mij en het nu zo'n dingetje aan het worden is dat die spontaniteit ook niet meer zo 123 gaat terugkomen, hoeveel therapie we er ook tegenaan gaan gooien.

Ik dwaal af van het topic merk ik. Haar vreemdgaan is meer de bevestiging gebleken dat het met haar libido wel goed zit (...), alleen dat het richting mij compleet in de knoop is geraakt. Het probleem lijkt me niet ontstaan door het vreemdgaan en bijv. schuldgevoel, het was er al langer. Het vreemdgaan heeft de weg terug alleen nog langer gemaakt.

Miss
JJ

Het is alsof ik het gepost heb... wauw.

En idd wat je zegt niet rechtpraten wat krom is. Die ga ik vanaf nu in mijn oren knopen. Want dat kan ik blijkbaar nog steeds goed. Het positieve zien. Maar dat doe ik omdat ik dat altijd ben en in oplossingen denken ben.
Inderdaad.
Jezus herken echt heel erg veel. Jaren geleden ook hulp gezocht voor hem. Daarna heb ik dan ook bewust gekozen voor 1 kindje met hem. En nu komt die tijd helemaal terug. Hoe was dat toen toch? Ja zo dus. En malen daar zijn wij vrouwen heel erg goed in :)

En als ik dan die diep gewortelde gevoelens van jou lees denk ik. Ja hij is nooit anders geweest. Het lijkt alleen erger geworden te zijn. Soort uiting van. Niet meer tegen hebben kunnen houden. Onvrede naar mij toe... Onvrede met zichzelf vooral...

Wat ben ik toch blij met dit forum. Ik voel me nu niet alleen vandaag dit te lezen. Dankjewel voor je oprechtheid.

Ik werk zelfstandig en vorige wk belde mijn cliënt me af voor haar afspraak. Ze was voor de derde keer bedrogen En daar net een uur van te voren voor onze afspraak achter gekomen.
Vandaag had ik een cliënt voor me en was 10 jaar bedrogen door haar man. Daar verschillende. Zonder dat ik ook maar enkel ergens over sprak. Dusss mensen we zijn niet alleen.
Omwerkelijk. Er gaat iets in mij open waarvan ik het nooit heb gehad. Andere ogen.

Maete 2
always in my mind

Kwam ik tegen in wat literatuur over "ons onderwerp"

Het is ook waar wat Slabbinck zegt, dat ook bij goede koppels en goede relaties overspel voorkomt. De kans op herstel bij deze koppels ligt wel hoger en het vreemdgaan leidt eerder zelden tot een scheiding. Een affaire is trouwens zelden de oorzaak van een scheiding. Wanneer een relatie op sterven na dood is, kan een affaire wel de aanleiding zijn om weg te gaan.

Ik zie in mijn praktijk ook heel wat verschillende motieven voor overspel. Sommige motieven hebben meer te maken met de persoonlijkheid van de ontrouwe zelf. Andere liggen in de relatie die als te beklemmend, te onevenwichtig of de verdrukkend wordt ervaren. Zelfs het feit dat een relatie 'te volmaakt' zou zijn, kan gek genoeg een motief tot vreemdgaan zijn.

Als ik merk bij een koppel dat er van beide kanten een sterke en authentieke motivatie is om bij elkaar te willen blijven, kan ik hoopvol stellen dat het herstel ook meestal lukt, met enig geduld weliswaar.

Alfons Vansteenwegen, relatietherapeut en auteur van bestsellers als 'Liefde is een werkwoord' en 'Hoe overleef je een liefdesaffaire'

Miss
Maete 2

Ik heb over je bericht nagedacht. En krijg er steeds meer een idee bij dat dit zeker klopt.
Bij ons was alles "perfect" gezond, mooi paleis soesdijk huisje, tuin verbouwd, nieuw dak gebouwd boven ons huis, fijn werk, mooie auto, beide een motor. Maar vooral een lief, gezond kindje. In augustus vorig jaar getrouwd. Liefde voor elkaar, een puppy hondje van 7 maanden waar we iedere dag veel Liefde van krijgen en geven. Tot in de puntjes verzorgt.
Ja als ik alles zo op een rijtje zet was alles "perfect"
En toch was het niet genoeg en moest hij buiten mijn weten om naar een ander?
Verklaar dat maar eens?
Ik weet het niet meer. Mijn hart is en blijft dag in dag uit bevroren. En dat is nu al ruim 3 mnd...
Eigenlijk begin ik er steeds meer een soort van hekel aan hem te krijgen en veel boosheid. Ik heb dit niet verdiend.

Maete 2
Miss

Maar er staat ook

"Sommige motieven hebben meer te maken met de persoonlijkheid van de ontrouwe zelf. Andere liggen in de relatie die als te beklemmend, te onevenwichtig of de verdrukkend wordt ervaren."

Aan jullie samen om te ontdekken wat er precies de oorzaak van was.
En ik blijf een hevige bepleiter van therapie want alleen kom je daar volgens mij niet uit. Ook voor de vreemdgegane zelf kan therapie een echte eye-opener zijn.

Je schrijft: "Ik weet het niet meer. Mijn hart is en blijft dag in dag uit bevroren. En dat is nu al ruim 3 mnd..."
Dit is eigenlijk een heel normale evolutie Miss. Ik heb dat ook allemaal gekend. Het is ook niet niks he wat er is gebeurd. Het herstel gaat met ups en downs, met periodes van kilte en toch verder willen, een echte achtbaan. Het hoort er allemaal bij. Wil niet zeggen dat het makkelijk is. Daarom is het ook zo belangrijk dat je partner hiervoor open staat en je omringt met alle begrip en warmte. Anders lukt het niet...
Ik ben meer dan twee jaar verder na het uitkomen van en ik ben nog steeds niet waar ik zou willen... het blijft verWERKEN... zelfs met alle mogelijke steun en liefde van man...

"Eigenlijk begin ik er steeds meer een soort van hekel aan hem te krijgen en veel boosheid. Ik heb dit niet verdiend."
Ik lees hier bij jou ook zoals de meesten hier schrijven... slachtoffer...
Mijn therapeute hamert er telkens op dat ik uit die slachtofferrol moet stappen, dat ik het grotere geheel moet zien, dat ik de nieuwe kansen moet onder ogen houden. En toch blijf ik dit de moeilijkste oefening vinden. Want ik voel me eigenlijk ook nog steeds slachtoffer terwijl ik tegelijk ook besef dat het geen zin heeft om daar te blijven in hangen. Het brengt ons geen stap verder.En de momenten dat het mij wel lukt voel ik mij zoveel lichter binnenin... en gelukkig!!!

De kans op herstel is groot als er voldoende liefde is van BEIDE partijen. En bereidheid om te verwerken wat er is gebeurd.Maar dat ga je niet op enkele weken zelfs maanden klaren, dat zal veel tijd vergen. En in die tijd is het heel normaal dat je bij momenten een hekel aan hem hebt. En misschien de dag nadien tot over je oren verliefd. Aan jou om uit te maken of er voldoende overblijft om voor te vechten en of hij de moeite waard is.
Ik wens je alle moed toe, en wijsheid
Liefs x

JJ
herkenbaar

Het gaat hier ook met ups en downs hoor Miss.
Ene moment wil ik graag door, volgende moment irriteer ik me aan de impasse en het gevoel dat de bereidheid en energie om het te doen slagen bij mij hoger liggen dan bij haar, ondanks dat ze zegt dat dat niet zo is. Dat ik maar moet accepteren dat de dingen nu zijn zoals ze zijn vind ik erg vervelend. Ze houdt van me, maar die heb ik eerder gehoord, ook toen. Ze houdt van me, maar ook als man, als minnaar? Vragen die voorlopig nog wel blijven spoken.

Wat Maete al schrijft, het zal veel tijd nodig hebben om de ontrouw te doen slijten, de beelden in je hoofd naar de achtergrond te duwen en ze daar te laten en haar weer te geloven wanneer ze zegt weer volledig voor ons en ons gezin te gaan. Momenteel schipper ik nog steeds met de gedachte dat ze binnenkort toch wel weer wil vertrekken en op slechtere momenten vliegen die gedachtes door mijn eigen hoofd.

Ik let heel erg op nonverbale communicatie en trek waarschijnlijk weer te snel verkeerde conclusies. Maar tussen hetgeen wat je zegt en het geen wat je echt voelt, denkt en zou willen zeggen zit soms wel een verschil.

Miss
Open relatie. Lol.

Sohhhhh he de bal knetter hard terug gekaatst vanavond:

Hij belde en we hadden over onze zoon en relaties. Ik zei : hij moet maar lekker alleen blijven haha zo van heerlijk een goed leven voor hem lol en geluk.
Toen zei hij of een open relatie, geen gezeik aan zijn kop!!
Daarop zei ik best fel, oké dus jij hebt gezeik? Ik dacht dat wij dat hadden een "open relatie " in de zin van praten, naar elkaar toe komen mits je meer wil kan dat besproken worden.

Zo bedoelde hij het niet zei hij op ons gericht. Maar op onze zoon.

Later thuis lag onze zoon in bed en zei ik leg maar eens uit hoe jij onze relatie ziet?
Want volgens mij zitten we niet op 1 lijn.
Voor het trouwen nog gezegd kom naar mij toe mocht r ooit iets zijn in die vorm.

Ik gooide de kets harde bal terug, dus als ik zeg ik zoek spanning om te gaan stappen, bowlen, uitgaan met een ander. Ik had verdorie poolen moeten zeggen. En ik zou nog meer willen met die gene dan mag dat?

Ja hoor. Heel droog. Zn koele kikker, gapen, duf, onderuit gezakt. Echt als een lamzak op de bank. Dat mag.
Geen houding weten te geven!! Zooo nonchalant!! ( maar daar door heen prikkend wil hij dus met verbale communicatie zeggen ik keur goed wat ik gedaan heb, oké het liegen misschien niet maar verder is er toch geen probleem)
Ik heb hem kei hard toe gelachen. Hij begon steeds over sex En Ik zei nee nee sex is het niet. Nee nee sex is het niet. Het is net als bij jou zei ik. De spanning en toen ging ik harde praten het was dus toch de sex? Nee zei hij. Ik zei ja want dat zeg je steeds. Dat het dat niet was. Bah bah dacht ik. Ik word er kotsmisselijk van.
Hij vertelde daarna omdat ik constant uitleg vroeg hoe hij onze relatie zag dat hij die spanning door kon gebruiken op thuis met mij de spanning?! Hmmm okeej dacht ik. Dus je had niet genoeg aan onze spanning en daarna vond je spanning en kon je het thuis doorgeven op mij gericht. Omdat alles "gewoner " is geworden?
Echt ik moest de hele avond lachen en lig nu met een lach in bed. Ik slaap goed.
Ik zit nu te type en hij slaapt al haha. Gewoon geen houding weten te geven. Mooi is dat joh. Geweldig. Recht proberen te praten wat zo krom is als een hoepel.
Ik voel me zo ligt en vrij.
Ik zie een opening naar mezelf toe, ik zei ook daarna tegen hem op het einde van het gesprek. Ik heb dat niet nodig. Ik heb mijn handen vol aan jou en ons kind van 9 jaar. En mezelf!!! En ik heb nodig met vrouwen iets leuks doen!!! Creatief bezig zijn.

Ik wilde dit delen. Om jullie mening hier in te vragen.
In de zin van een "open relatie " met een vreemdganger "goedkeuren. En zelf ook mijn gang kunnen gaan. Zoals hij dat zo mooi droogjes zegt prima. Met een andere ondertoon dan dat hij volgens mij bedoeld. En ik ook lachend zei ik geloof je gewoon niet. Ha ha. Hoor en zie je eigen eens nu zoals je zit en doet.

Ik hoor het graag van jullie. En ik hoop dat jullie net als ik moeten gieren want dat doe ik op dit moment.

Pagina's

Onderwerp gesloten