Home » Forum » Verder na ontrouw deel 4

Verder na ontrouw deel 4

997 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Alkes
maete

Het eten dat in de winkel ligt is eigendom van de winkel. En eigendom mag je niet zo maar meenemen. Dat heeft diefstal.
Tussen echtgenoten bestaat voorzover ik weet geen wederzijds eigendom. Dus je vergelijking met diefstal gaat niet op.
Wat er wel bestaat tussen echtgenoten is de belofte van huwelijkse trouw, aan elkaar. Die beloften doen zij elkaar. Jouw man heeft die belofte geschonden. Maar omdat je je man waarschijnlijk aardiger vindt dan Truus, geef je nu Truus de schuld. Want een man moet sterk in zijn schoenen staan om de opdringerige Truzen van deze wereld te weerstaan.
En als Truus niet vrij uit gaat, wat heb je voor haar in petto?

Puinhoop
Lezen

Ik weet wel wat hij verteld heeft. Ik heb hun mails gelezen. De eerste avond al heeft hij het over mij gehad. In de mail later las ik dat hij haar voorspiegelde dat onze relatie nooit lekker had gelopen -fout-, dat we als broer en zus leefden- fout- en apart sliepen -omdat hij snurkte, maar dat vertelde hij er niet bij natuurlijk.
En ik stel hem zeker verantwoordelijk. Geheel. Ik beschouw haar echter niet als onschuldig slachtoffer.
Die rotopmerkingen pik ik niet. Vrijdag in de therapie gaan we het daar eens gezellig over hebben ;-)

Maete 2
Alkes

Ik weet zo nog niet of ik mijn man toen aardiger vond dan Truus hoor. Ik was toen zo boos dat ik hem zelfs niet kon aankijken en wil er zelfs niet meer aan denken hoe en op welke manier ik hem toen behandeld heb. Terwijl ik met Truus op een beleefde manier gecommuniceerd heb ☺️ Dus ik heb niets voor haar in petto.
Maar ik denk dat je de pointe van mijn post wel snapt.
En ja Alkes, die belofte van huwelijkse trouw is er tussen twee echtgenoten. Maar kijk even naar de realiteit en zie in welk percentage van de huwelijken dat overeind blijft. Tel daar het percentage bij van bedrogen partners die het zelfs nooit weten en kijk waar je eindigt.
Buiten huwelijkse trouw bestaat er ook nog iets fair play tov je medemens. Een Truus die weet dat man gehuwd is en zich wat wil vermaken of plezier hebben blijft in mijn ogen even schuldig.

Mari
Maete

Je schrijft "Je moet als man soms sterk in je schoenen staan om aan alle listen te weerstaan." Ja dat zal best, dat geloof ik zeker. Maar dat maakt Truus niet verantwoordelijk voor jouw huwelijk.
Je man is er voor verantwoordelijk. Klaar, niemand is verantwoordelijk voor het huwelijk van een ander. Of het slim is met zo'n man te gaan als Truus is een tweede. Het is namelijk geen leuke man dan imho.

Maar er lijkt een hele oude overtuiging mee te spelen dat een man geen 'nee' kan zeggen als een vrouw maar genoeg verleidingskunsten aan de dag legt.
En misschien is dat wel zo. Maar dat zou ons vrouwen dus altijd afhankelijk maken van of een andere vrouw je man wil of niet. En dat wil en kan ik niet geloven.

Maete 2
...

Ja maar er lijkt al een evenoude overtuiging mee te spelen dat Truzen door die mannen verleid worden door leugens. Dat zal soms zo wel zijn. En in evenveel gevallen zal dat anders zijn. Ik wil die mannen niet vrij pleiten van hun verantwoordelijkheid. Ik wil jullie er enkel op wijzen dat vele Truzen op een of andere manier ook een verantwoordelijkheid hebben. Daarom niet tov dat huwelijk op zich maar gewoon als mens en ook tov zichzelf.
En je hebt gelijk, in de situatie van ontrouw is het vast niet zo’n fijne man. Maar dat is natuurlijk slechts 1 facet van een totale persoonlijkheid en vaak een eenmalige fout (hoop ik 🤔)
Ik ben zelf een vurige bepleiter om als vrouw niet over je heen te laten lopen. Maar ik ben ook matuur genoeg om te beseffen dat mensen fouten kunnen maken en dat in een huwelijk van meer dan 25 jaar al eens troubels in paradise kunnen voorkomen. Misschien is dat net het ultieme bewijs van echte liefde als je die crisis overwint.

Mari
Maete

je schrijft " Ik wil jullie er enkel op wijzen dat vele Truzen op een of andere manier ook een verantwoordelijkheid hebben. Daarom niet tov dat huwelijk op zich maar gewoon als mens en ook tov zichzelf."

Ja dat kan je vinden, maar voor jezelf, dat doe ik ook. Ik heb principe dat ik niet met een vreemdgaande man. Maar dat ik dat principe heb, maakt iemand anders nog niet verantwoordelijk voor mijn huwelijk. Alleen ik en mijn man zijn daar verantwoordelijk voor. En ik kan het al helemaal niet gebruiken als argument om de kwaadheid die eigenlijk er tegenover mijn man zou moeten zijn als een by pass maar naar Truus te laten lopen zodat ik verder kan met mijn huwelijk. Dan blijf je de 'locust of control' buiten je relatie leggen.

Je schrijft: "Ja maar er lijkt al een evenoude overtuiging mee te spelen dat Truzen door die mannen verleid worden door leugens" Nou er zullen natuurlijk veel Truzen verleidelijke dingen doen maar eigenlijk doet dat er niet toe, dat is alleen maar belangrijk als je vindt dat Truus verantwoordelijk is voor je huwelijk en ze dat dus niet zou mogen doen.

Als je zegt "er lijkt een oude overtuiging dat vreemdganger tegen hun partner het ene zeggen en tegen degene met wie ze vreemd gaan het andere' hm ja ik geloof wel dat ik die overtuiging heb.

je schrijft "En je hebt gelijk, in de situatie van ontrouw is het vast niet zo’n fijne man. Maar dat is natuurlijk slechts 1 facet van een totale persoonlijkheid" ja tuurlijk maar het ging mij erom dat je als Truus het gewoon maar niet moet willen voor jezelf want jij hebt met dat ene aspect te maken en dan is hij eigenlijk gewoon niet leuk.

Maete 2
Weet je

Wat ik zo grappig vind.... dat dit eindeloze discussies zijn waarin sommige zinnen uitgelicht worden en dan anders verklaard worden
Dus nog even voor alle duidelijkheid: ja ik acht mijn man ECHT WEL verantwoordelijk en JA ik was heeeeeeeeeereel boos en JA hij HEEFT zich al twee jaar 200% moeten bewijzen
En ik snap vele van jullie reacties best wel. Je had me vroeger moeten horen. Ik verklaarde iedereen voor gek die na ontrouw bij de partner bleef. Bij mij zou het valiesje snel klaar staan.
Intussen ben ik veel wijze geworden en weet ik wel beter

Mari
Maete

Ik zie datje zelf er ook zinnen uit licht hoor.

we gaan het gewoon niet eens worden. Ik ben zoveel wijzer geworden dat ik man lief gewoon alle verantwoordelijkheid heb gegeven en hem eruit heb gezet.

sterkte

Maete 2
Mari

Zover was ik al mee in jouw verhaal. Tussen de regels door kon ik lezen dat je hem eruit hebt geschopt. En geloof me, ik had bijna hetzelfde gedaan.
Had ik ook maar de minste twijfel gehad aan zijn oprechte spijt of de minste twijfel aan zijn oprechtheid om deze grote fout te herstellen, ik zou er hem ook uitgegooid hebben.
En bij vele verhalen die ik hier lees, begrijp ik ook soms niet waarom hij er al niet lang uitgegooid is.
Maar dat is net het verschil tussen ons allen, je kan het ene verhaal niet vergelijken met het andere.

In mijn ogen was dit draadje ooit opgestart als steun voor elkaar. Om inzichten en overwegingen te delen en als uitlaatklep voor moeilijke momenten. In die filosofie probeer ik hier te reageren, niet om andermans beslissing in de vernieling te schrijven.

Dus ook aan jullie sterkte, wat ieders beslissing ook is of was

Miss
Tuurlijk

Natuurlijk is Truus mede verantwoordelijk voor zijn huwelijk kapot maken.

Wat een andere wending je huwelijk kan krijgen nadat je er achter komt dat je man van de 15 jaar zn 10 jaar gelogen heeft.
De af gelopen 5 jaar is hij mij trouw geweest. Zegt hij. In december gebeurde het weer. Het overkwam hem. Met zn collega.

In mijn ogen is zij NET zo schuldig. Ze wist van mijn bestaan en onze zoon.
Welke Truus zich niet verantwoordelijk voelt moet zich op laten nemen!
Behalve als je niet van het bestaan weet als Truus van een gezin.

Welke lotgenoten hebben te doen met een verslaafde man?

Hij gaat binnenkort naar een kliniek. Ik ben benieuwd. En bang. Heel bang. En boos. Ontzettend boos

Puinhoop
Lastig oordeel

Een ander schreef hier ook al: je schrijft natuurlijk vooral als je je rot voelt. Dan komt de bedriegende partner er niet zo rooskleurig af. Alle goeie kanten van mijn man lees je hier veel minder. Waren die er niet, dan was dit de druppel wel geweest. Maar dat is het niet. Bijna 20 jaar samen gooi je niet even weg. Wil ik niet. Ook hij heeft zijn onvermogen zich te uiten, zijn angsten en onzekerheden. We zijn allemaal maar mensen, tenslotte...

Puinhoop
Therapie

Is iedereen op vakantie ofzo? Wat een stilte hier ;-)
Wij hebben ons eerste gesprek gehad en tot mijn opluchting ging het heel goed. Man was openhartiger dan ik dacht en ik werd in mijn diepste emoties geraakt. Over het overspel zelf hebben we het weinig gehad; dat wil ik wel graag volgende keer, want voor mij is dat niet een 'klein symptoom' van een haperende relatie.
Zelfs mijn man werd emotioneel. Dat is me zó waardevol! Ik heb er ineens alle vertrouwen in dat het goed komt met deze hulp erbij. We hebben essentiële punten aangeraakt waar het knelt, bij hem en bij mij.
Nu moet de pijn en vernedering van het overspel nog slijten. Ik ga een paar aantekeningen maken waar ik het volgende keer zeker over hebben wil.
Hoe gaat het met jullie, Miss, Regenboog, Pennestreek en JJ?

regenboog
Kreng

Vanochtend ging ik even naar het winkelcentrum waar ik eerder vaak kwam voordat zij daar tegenover ging wonen.
Dit is ook in de buurt van de school, opvang en sportclub van ons zoontje.
Ik kom daar sowieso dagelijks langs in de auto.
Nu wilde ik graag even bij een kledingboetiekje gaan kijken maar ik ga daar niet graag meer heen omdat het vaak gebeurde dat zij er dan even later ook rondliep.
Vanochtend de moed verzameld en er heen gereden.
Even rondgekeken en stapte toen weer in de auto en wie kwam daar aan en wierp me een vuile blik toe.....zij.
De haat die zij naar mij uitstraalde.....bah wat een zielig en verbitterd mens is dat toch geworden.
We zijn elkaar al een tijd niet meer tegengekomen ook omdat ik de winkels probeer te vermijden die zij ook bezoekt.
Het kan gewoon niet anders dat zij vanuit haar woning in de gaten zit te houden of ze mijn auto ook ziet staan om dan ook naar de winkels te gaan in de hoop mij tegen te komen.
En ik verzin dit niet, in het verleden kon ik daar haast de klok op zetten.
Zij doet dit bewust als een soort van machtsvertoon.
Man zegt trek het je toch niet zo aan en dat ze het gewoon niet kan hebben dat zij nu alleen is en wij doorgegaan zijn.
En dat ze zo nooit was?
Tuurlijk niet, toen liet ze haar ware kant ook nog niet zien.
Man zei ook nog misschien moet je daar dan niet meer heengaan, er zijn zat andere kledingwinkels.
Ik ben dit gewoon zo ongelofelijk zat, ik weet het ligt aan mij want ik zoek het zelf op en moet me er minder van aantrekken.
Dat klinkt zo makkelijk maar bij mij werkt het niet zo.
Ik wou dat ze zelf ook eens verder ging met haar leven en weer een man kreeg in plaats voor de geraniums te gaan zitten loeren.
Sorry dit slaat misschien allemaal nergens op maar ik moest het kwijt.

Puinhoop
Lieve Regenboog

Slaat nergens op? Tuurlijk wel. Het klinkt alsof jij nu een soort straatverbod hebt: je kunt daar niet meer komen zonder gestalkt te worden.
Wat een raar mens. Alsof ze niets beters te doen heeft? Blijkbaar niet. ik snap dat je hoopt dat ze een volgend 'slachtoffer' vindt. Wat een narigheid, zeg. Ze heeft geen enkel recht om jou te haten, eerder andersom.
Hè, vrouw, neem een fiks stuk chocolade, ga fietsen, doe iets wat je fijn vindt en probeer het af te schudden. Is heel moeilijk, weet ik, maar er zit niets anders op.
Je man zal ook wel schrikken dat ze zich ontpopt heeft tot Glenn Close uit Fatal attraction!

Bobbie
Regenboog

"Man zegt trek het je toch niet zo aan en dat ze het gewoon niet kan hebben dat zij nu alleen is en wij doorgegaan zijn.
En dat ze zo nooit was?"

Dat vind ik flauw of zwak van je man. Hij is debet aan haar gedrag. Want HIJ heeft haar eerst goed bevonden en zegt nu dat zij het gewoon niet kan hebben.
Dat is toch niet zo gek? Denkt hij dat iedereen die hij achterlaat daar zomaar overheen is?
Ze dacht hem te hebben, door zijn aandacht en vreemdgaan. Ineens koos hij eieren voor zijn geld.
Natuurlijk is ze boos, net zoals jij dat was en bent.
2 Verlaten vrouwen die elkaar de schuld geven van wat een 3e hen aandeed.

Begrijp me goed, ik heb geen greintje respect voor vreemdgangers en ook zeker niet voor medeplichtigen, maar ik begrijp best dat ook zij door hem gekwetst is. Wat een puinhoop heeft hij ervan gemaakt, wat denkt hij daar simpel over door tegen jou te zeggen dat ze het niet kan uitstaan dat jullie doorgingen en dat zij nu alleen is.
Goed gedaan meneer, wat een eenvoud...

Miss
Puinhoop en de rest...

Hoi puinhoop,

Ik ben weer sherlock holmes geweest... en blijf ontdekkingen doen. Tis alsof mijn leven 1 grote illusie was...
Hij geeft nu zelf toe echt echt verslaafd te zijn aan sex.
Maandag gaan we dan samen naar de huisarts voor een doorverwijzing voor hulp.
Ik weet ook gewoon niet wat ik moet doen als partner van hem. De stemmen in mijn hoofd zeggen dit komt nooit meer goed. En mijn hart zegt blijf. Ik word er letterlijk GEK van.
Vandaag naar een kindercoach geweest met onze 8jarige zoon. Ik praat zo veel mogelijk met hem over mijn boosheid om papa's gedrag. Maar merk dat ik handvaten nodig heb.
Hoe ga je later aan je kind vertellen dat zijn papa me minimaal 4x bedrogen heeft?
Ja ik ben echt stuk. De angst mijn gezin te verliezen is het grootst.
En het geloof. Dat is compleet weg. Nee van een "huwelijk" kan ik amper spreken. En ondanks dat hou ik nog van hem. ( al vanaf mijn 18de bij hem, zou het de veiligheid zijn?)

Woensdag ook weer relatie therapie... Maandag naar de patholoog.
Waar ben ik toch in beland?

Ik heb zoveel respect ook voor jullie alle wat ik steeds lees in de post.
Puinhoop ben je alsjeblieft wel op je hoede met die tranen.. die van mij huilde vorige week ook dagen tranen met tuiten.. toen zijn tas vorige week klaar stond... En 3 dagen later hoorde ik tijdens sessie 1 dat hij 7mnd met zijn collega heeft liggen klote met alle toeters en bellen...
Nee veeg die krokodillen tranen maar weg. Met je moeilijk jeugd die je gehad hebt. Die heb ik ook gehad. En heb 10 jaar in een bouwbedrijf gewerkt. Zn 10.000 mannen voor mijn neus gehad. Nog nooit, nooit de intensie gehad ook maar vreemd te gaan.

Ik ben zo blij met dit forum. Ik voel me niet alleen. Hoe erg ik het ook vind voor jullie alle.... 1 keer is al niet te overzien. Laat staan 4x vreemdgaan.

Ik snap niets van mannen.

Miss
Regenboog

Patholoog is natuurlijk psycholoog in mijn bovenste post.

Ik begrijp jou geheel. Die bewuste collega werkt nog steeds bij mijn man.
Serieus ik heb al 2x op het punt gestaan haar op te wachten. Het haalt het slechtste in je naar boven. Begrijp het volkomen.

Zij wist van mijn en onze zoons bestaan. En maakte haar niets uit.
Ik zou het liefst het licht uit haar ogen slaan. Zo donker word ik er van.
Maar houdt de eer aan jezelf. En ga haar vooral niet uit de weg. Een keer voor 5centen meegeven mag best. Ook al heeft Zij een ander verhaald gehoord van je man. Wist zij van jou bestaan tijdens het vreemdgaan?

Mari
Bobbie

"2 Verlaten vrouwen die elkaar de schuld geven van wat een 3e hen aandeed." Ja precies, dat.

JJ
we leven nog

Nee, niet op vakantie, ik volg het hier nog steeds. Ik merk alleen wel dat ik minder met het onderwerp ontrouw bezig blijf, maar vooral bezig ben met het herstel en het gevoel en vertrouwen dat het blijvend is.

Ik heb van de week weer uitgebreid gepraat met vrouwlief.
O.a. het vraagstuk waarom ze juist na een jaar waarin veel ten goede was veranderd de stap maakte die ze gemaakt heeft kwam aan bod en dat heeft ze uitgebreid en rustig proberen uit te leggen.

Veel begrip over en weer voor de ontstane situatie, het was echt een erg zinnig gesprek. We zijn de jaren doorgelopen, erkenden fouten van elkaar en confronteerden elkaar er nog 1x mee, om het achter ons neer te leggen. 'Hij' is ook even ter sprake gekomen, maar het doet me al bijna niks meer. Laatste dingetjes waarmee ik nog liep over de affaire zijn ter sprake gekomen en kon ik daarmee afsluiten. 'Hij' was een flapdrol die ze in haar zwakste periode tegen het lijf liep zei ze erover. Ze stond op dat moment zo ontzettend ver van me vandaan en daardoor er voor open. Ze had gehandeld als een verliefde puber en zag de realiteit op dat moment niet meer.

En ja, dat heeft ze de maanden daarvoor ook wel eens gevisualiseerd.
Zij Y, en ik X, mijlenver uit elkaar, ze was niet meer met mij bezig.

Y_____________________________________________X

en nu beschrijft ze het als naast me staan.
______________________________________________XY

De beloning voor de weg waar we samen op wandelen, hopelijk blijft dat zo. De manier waarop het gesprek ging, rustig en respectvol, zo sterk heb ik ons eigenlijk niet gezien in onze relatie.

Het 'ding' blijft de intimiteit volledig hervinden. Ze vindt zelf ook dat wachten tot het vanzelf terugkeert ook niet gaat werken en ziet het op lange termijn ook niet gaan werken als we daarmee niet aan de slag gaan. Niet voor haarzelf, niet voor mij. Sinds ons gesprek is er wel weer e.e.a. op dat vlak gebeurd. Hopelijk niet te veel om haar grenzen op te zoeken, en niet alleen om mij m'n zin te geven, zoals het soms wel voelt vanwege hetgeen erover gezegd is door haar.

De gevoelens m.b.t. de affaire verliezen heel snel de scherpe randjes, bijna as if it didn't happen. Ze zijn er nog wel, maar de focus ligt op ons en onze kinderen, niet op het verleden.

JJ
Miss / Puinhoop

@Puinhoop
Goed dat jullie in therapie zijn en dat man toch emoties toont. Toch, wisselende verhalen uit jouw kamp, al weet ik hoe het gaat, je knalt hier inderdaad doorgaans de minder positieve gevoelens neer. Ik hoop dat je pijn snel slijt en de werkelijke knelpunten de mainfocus gaan krijgen en daarmee de ontrouw een plekje in de schaduw gaat krijgen.

@Miss
4x,.. je bent bijna gek dat je hem kansen blijft geven. Scared to be lonely? Het lijkt er wel op Miss, je laat zo hard over je heenlopen vind ik. Een sex verslaving klinkt toch een beetje als een vrijbrief nu. Hopelijk werkt de therapie, maar ik denk toch echt dat jouw man eerst eens in de spiegel moet gaan kijken en met zichzelf aan de slag moet gaan voordat er sprake is van de wederopbouw van je relatie.

Wat is de reden dat je je kind van 8 erbij betrekt, of begrijp ik dat verkeerd? Mijn oudste is ook bijna van die leeftijd en die heb ik echt niet verteld dat mama buiten de deur is wezen eten. Het beeld van hun moeder wil ik niet negatief wegzetten, ze is dan ook een goede moeder en haar ontrouw heeft weinig met haar moeder zijn van doen.

juf Ank
hoe vertel ik ene kind van 8

dat zijn vader 4 x vreemd ging?

Niet.

Miss
JJ en juf ank absoluut niet

Hoi,

Ik ben absoluut niet van plan hem dit te vertellen. Maar zoals vermeld. Later. In de toekomst wat zeg je dan?

Alles achter me laten en niets vertellen?

Dat maakt mij bang voor de toekomst van mijn kind. Hij heeft enorm veel voelsprieten en weet nu dat ik boos ben op papa om zijn gedrag. Maar vooral veel verdriet.
Dit is meer wat ik daarmee bedoel, hoe leg je dit later uit aan je kind...
Ik ga hem nooit in een zwart daglicht zetten. Hij is en blijft zijn papa voor altijd.

Scart to be loney... aan deze zin denk ik vaak. Ben ik ook mee bezig met mijn hulp. Is het het vertrouwde waaraan ik niet durf te breken?
Mijn halve leven heb ik met hem opgebouwd. Misschien is het het vertrouwde met hem? Geen afstand durven doen?
Ik begrijp er zelf ook niets van...

JJ daarom zei ik ook. Hij kan de therapie gaan doen en daarna ben ik benieuwd wat hulpverleners gaan zien. Tot die tijd kan ik niets. Ik voel me afgevlakt... echt alles is onecht geweest de afgelopen 15 jaar ..
Zoveel leugens.. de afgelopen 5 jaar langs me gelegen, getrouwd en er nu achter komen dat hij toen een affaire had met een collega.
Het is zoveel dat ik alleen maar kan werken, zorgen voor onze zoon en mezelf.
Ik weet gewoon niet wat ik moet doen.

Alkes
Miss

Ook later hoef je je kind niet the ins and outs van jullie relatieperikelen te vertellen. Dat wil een kind helemaal niet weten. Kinderen hebben van nature een loyaliteit naar beide ouders. Houd dat in tact. Betrek kinderen niet in jullie relatieproblemen. Tenminste zo hebben wij het gedaan.
Ik weet dat er hier anders over wordt gedacht, maar ik roep het toch maar weer een keer.

Victoria
Vertellen

Veel kinderen, met name als ze ouder zijn, komen er zelf achter wat er speelt. Of stellen directe vragen en willen een eerlijk antwoord.
Mijn jongste kind betrapte ex toen hij bezig was met zijn geheime Facebookprofiel en mijn middelste hoorde een gesprek van ex aan de telefoon waaruit ze kon destilleren dat hij vreemd ging. Toen we gingen scheiden wilden zij exact weten wat er aan de hand was, en aangezien jongste toen al 18 was en de andere 2 ouder, heb ik het hen verteld.

Alkes, jij bent hier zo op tegen; ben jij degene die vreemd is gegaan? Vaak wil degene die vreemd gaat namelijk niet dat het überhaupt bekend wordt. Ex heeft aan zijn contacten een aangepast verhaal verteld, met hemzelf in de tragische heldenrol. Zelfs zijn ouders wisten het niet, en hebben een jaar na de scheiding aan mij gevraagd wat er nou gebeurd was, omdat ze zijn uitleg 'we zijn uit elkaar gegroeid' niet geloofden.

Miss en anderen, lees dit, en begrijp waarom je vaak niet los kunt komen van je vreemdganger:

https://www.chumplady.com/2012/07/five-things-that-keep-you-stuck-with-a...

Alkes
Victoria

Nee ik ben niet degene die vreemd is gegaan. Mijn ex overigens ook niet. Maar er hebben wel andere dingen in onze relatie gespeeld die hebben geleid tot de scheiding. En daar lichten wij de kinderen niet over in. Omdat het in onze relatie speelde en niet in de relatie met de kinderen.
Ik vind dat gescheiden ouders zich tot het uiterste moet inspannen dat hun relatieproblemen niet leiden tot een loyaliteitsconflict bij de kinderen. Ik vind dus ook dat gescheiden ouders zich tegenover hun kinderen niet in een slachtofferrol moeten profileren. Maar het lijkt lastig en kinderen zijn nog te vaak een soort wisselgeld bij scheidingen (jij hebt mij bedrogen, ok dan hoepel jij maar op en de kinderen blijven bij mij). Dat vind ik echt niet kunnen
Ik vind in dat licht uitspraken als " hij niet alleen mij bedrogen maar ook de kinderen" kwalijk.

Miss
Alkes

En hoe vind je het dan als je je bloed eigen zoon hebt verleugend tot neefje van hem?
Tegen zijn Tinder Chick. Die mij contacteerde en niets, maar dan ook niets van ons bestaan wist.

Dat vraag ik me af.

En nee in een kwaad daglicht zetten doe ik hem nog steeds niet. Alleen dat ik boos ben op papa vanwege zijn gedrag. Dat verbetert kan worden en hij er vaker voor ons mag zijn.

Mijn man is verslaafd. Dus ernstig ziek. Ik weet zeker dat 99% van de mensen hard weg gerend was. Maar zelfs nu blijf ik trouw. Ik doe geen beloftes meer. Ik voel niets, leegte en dan komt het voor het verleugenen van je eigen kind weer in mijn hoofd. En dat doet zn pijn. Ik durf dat niet eens tegen mensen in mijn omgeving te vertellen. Alleen mijn therapeut. Zn pijn doet dat en vandaar die angst wat zeggen jullie later?

Maar tis duidelijk dat vele daar mee worstelen.

juul
Miss

Ik snap dat jij je slachtoffer voelt, dat zou ik ook doen.
Ik hoop echter dat je snel wat afstand kunt nemen van die rol en kunt zien wie werkelijk slachtoffer (en zonder keuze) is: je kind.
En dat je je gedrag meer afstelt in belang van je kind.
En uiteraard is het niet in het belang van je kind dat er akelige details naar buiten komen.
Ook niet dat je kind nu last heeft van jouw boosheid.

Misschien wat meer afstand nemen? Je kind wat meer overlaten aan je partner en jij wat meer ruimte om tot jezelf te komen?

regenboog
Zo bedoelde hij dat niet.

Bobbie, zoals ik het beschreef kan ik je reactie wel voorstellen maar zo zwart wit bedoelde hij dat niet hoor. 😉
Denk je dat hij er blij mee is dat wij strijd met elkaar hebben?
Hij is daar allesbehalve trots op!
Hij ziet dat mij het vreselijk veel verdriet doet als ik haar tegen kom en dat doet hem ook heel wat.
Ik praat niets van hem goed maar geloof me het is voor hem ook niet makkelijk om iedere dag geconfronteerd te worden met iets wat hij veroorzaakt heeft.
Eigen schuld dikke bult zullen vele zeggen totdat jezelf eens iets overkomt wat je niet had moeten doen en je oprecht spijt hebt.
Ben je dan afgeschreven en wordt je nooit meer voor vol aangezien?
Zij is voor mij een hele grote trigger en die moet ik zien te vermijden dus dan daar maar niet meer heen.
Dat ze zo is geworden zoals ze zich nu gedraagt daar kunnen wij niets aan veranderen, het is een dominante vrouw die niet met afwijzing kan omgaan.
Wat man haar ook verteld heeft over ons, ze had zelf ook kunnen gaan nadenken.
Waarschijnlijk had ze haar perfecte plaatje al klaar.
Zij is misschien niet verantwoordelijk voor de schade die ze heeft aangericht in ons gezin maar ze wist van mijn bestaan af dus dan ben je in mijn ogen net zo schuldig.
Je mengt je ertussen, ze noemen het niet voor niets de duivelsdriehoek.
De meningen zukken daarover verschillend blijven en dat mag ook!
Ik ga op zoek naar een andere kledingwinkel.

Pennestreek
Of toch een keer de confrontatie aangaan?

De volgende keer op haar af stappen en zeggen dat je er niet van gediend bent dat ze jou zo achtervolgt. Laten zien dat je niet 'bang' bent van haar, en dat je je niet weg laat jagen. Misschien helpt het. Misschien ook niet, maar als ze iets doet wat echt niet door de beugel kan, kun je misschien juist weer zwaardere munitie inzetten om van haar af te komen.
Anyway, je leven voor een deel inrichten 'om haar heen' lijkt me echt naar. Daar wil je vanaf. En dat lukt natuurlijk nooit helemaal als jullie bij elkaar in de buurt wonen, maar zo voel je je denk ik toch nog een beetje alsof zij bepaalt. En dat zou ik niet willen. Dan maar haar confronteren, hoe moeilijk ook.

Pennestreek
Miss

Ik denk dat je er te zwaar aan tilt, aan dat 'verleugenen' van je kind. Het is een verhaaltje dat je man heeft opgehangen om aan zijn verslaving toe te kunnen geven. Verslaafden doen alles om hun 'fix' te krijgen. Het heeft niet werkelijk iets te maken met zijn gevoelens voor zijn kind. Denk ik.

Uit je posts maak ik op dat hij echt wel spijt heeft van wat hij heeft gedaan. En dat hij zijn best doet een goede vader te zijn. Het feit dat hij aan de slag wil met zijn verslaving geeft ook aan dat hij zelf gemotiveerd is er wat aan te doen.
Maar, een verslaafde blijft altijd een verslaafde. Heb er zelf geen ervaring mee, maar dat hoor en lees je altijd. Dat verslaafden wel een tijd 'droog' kunnen staan, maar dat de verleiding altijd blijft. Ik zou daarom ook eens kijken of jullie samen een soort AA-bijeenkomsten kunnen bijwonen. Of misschien kun jij je aansluiten bij een groep 'partners van'. Ik denk dat het voor de tips & trucs, behandeling, het omgaan met, niet uit maakt waar de partner precies aan verslaafd is, maar ze vragen wel een bepaalde opstelling van de niet-verslaafde partner.

Het compliceert de boel dat je man verslaafd is aan seks, daardoor voelt het ook direct als bedrog en ontrouw. Maar ik denk dat het jou kan helpen het als je het kan bezien als elke andere verslaving. Vervang seks door gokken, of drank. Dat voelt denk ik heel anders, maar dat is het denk ik in wezen niet.

Geen idee of ik je hiermee help of juist niet, maar ik wilde graag even een blik uit een andere hoek werpen. Het is belangrijk je kind niet onnodig te belasten, en je wil hoe dan ook de relatie tussen vader en kind goed houden. Door het te bezien als een andersoortige verslaving kun je misschien wat meer afstand nemen, en kunnen je emoties een beetje bedaren.

En ik snap dat het misschien heel oneerlijk voelt, dan. Want je bent natuurlijk door je man belazerd. Maar het kan helpen als je je ook in de ander kunt verplaatsen. In ieder geval, probeer de emoties bij je kind weg te houden. Natuurlijk zal dat niet helemaal lukken, en je kunt ook niet doen alsof er niks aan de hand is, maar ik zou het houden bij dat jij en zijn papa ruzie hebben en dat jullie aan het proberen zijn dat weer bij te leggen. En verder niet op allerlei zaken vooruit lopen. Ook niet zeggen dat het wel weer goed komt, maar neutraal blijven en zeggen dat het nu niet lekker loopt en dat je niet weet hoe het verder gaat. Probeer geen mogelijke toekomst te schetsen, leef bij de dag.

Hoe dan ook, sterkte.

Pagina's