Home » Forum » Verder na ontrouw deel 4

Verder na ontrouw deel 4

997 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Mari
Nick

Complimenten voor je eerlijkheid en zelfinzicht. Kan je nu, achteraf ook zien waarom je verliefd werd en hoe het anders gekund had?

Nick42eeelijk
Eerlijk

Ik had eerder tegen mijn vrouw moeten zeggen dat mijn Truus echt wel iets betekende en niet moeten liegen, ik dacht dat veiligheid het waard was

Puinhoop
Recidive of gelegenheidsvreemdganger?

In reactie op eerdere posts: natuurlijk is er een aanmerkelijk verschil tussen een man die 1 keer buiten de deur eet en eentje die daar een gewoonte van maakt. Als het een steeds terugkerend probleem is, wordt het veel moeilijk om je relatie nog overeind te houden.
En toch. Ook bij ons was het één keertje, afgezien van de zoenpartijen erna dan, maar het doet nog altijd pijn. Ook omdat ik eerst een gekuisde versie hoorde en later na meer aandringen (1,5 jaar later) hoorde dat er toch echt van verliefdheid sprake was geweest, dat ze wel met elkaar naar bed waren geweest, ik kreeg de naam te horen, foto te zien, mails te lezen...dat alles heeft een hele impact op mij. Dat is nu twee maanden geleden en als ik verdrietig ben, argumenteert man dat het al zo lang gelezen is. Maar dat is het niet voor mij natuurlijk. De actie dan wel, maar de kennis daarover is vers.

We zijn in therapie, maar het overspel zelf is nog niet een keer aan de orde geweest. Het lijkt wel niets meer dan een symptoom van een relatie die in mijn beleving helemaal niet slecht was. Ik voel me als in een proeftijd.
Hij heeft alle contact verbroken, maar ik loop regelmatig langs haar huis. Ik surf op internet op info over haar, ik drom erover, denk er bijna elke dag aan, zie steeds alles voor me. Alsof het net gebeurd is.
Mijn vertrouwen is weg.

Ik vroeg me af, Hoedan, hoe je man telefoon/appcontact kan hebben met iemand die hij niet kent: hoe komt hij dan aan haar telefoonnummer? Ik snap het niet.

Pennestreek
Puinhoop

Ik kan je vertellen, dat slijt. Tenminste, bij mij. Het helpt dat ze niet in de buurt woont, dus ik word niet regelmatig met haar geconfronteerd. Maar man is nog bezig met het afronden van een project (hobbymatig) waar ze samen aan hebben gewerkt. Met nog anderen, dat is ook waarom hij er nog mee bezig is. Hij kan het tegenover hen niet maken om ermee te stoppen. Ik heb dat een hele tijd heel moeilijk gevonden, want het maakte dat hij steeds weer aan haar dacht. Maar het slijt dus toch, ook bij hem. Ze hebben overigens geen contact meer met elkaar, ook niet over dat project. Zij is eruit gestapt.

Een vriend van man zei ooit tegen man, toen hij besprak wat hij wel en niet met mij moest delen, dat man niet bang moest zijn om mij pijn te doen, want het was lang geleden gebeurd, toen deed hij mij pijn, maar niet op het moment van vertellen. Die heeft duidelijk nooit zoiets zelf mee gemaakt dacht ik toen man dit zo tegen mij zei. Want zo werkt het natuurlijk niet. Al is het 100 jaar geleden, het doet nog steeds pijn op het moment dat jij hoort wat er gebeurd is, met terugwerkende kracht. Plus de pijn van de tijd dat man gelogen heeft. Dus dat maakt het nu onevenwichtig, je man is al lang niet meer met haar bezig, maar jij wel. Hij wil het graag in het verleden laten, maar jij zit er nog middenin.

Het is echt een gevalletje blaren zitten, voor je man. Had hij het mawr eerder moeten vertellen. Maar je hoeft je niet in een proeftijd te voelen. Die tijd is achter de rug. Al lang. Je man heeft voor jou gekozen, en geen contact meer met Truus. Dus dat gevoel is niet op zijn plaats. Je moeite met de affaire wel. Dat moet nu de tijd krijgen om weg te zakken. Geef het tijd. Dat is het enige dat je kunt doen.

Miss
Puinhoop

Ik begrijp je volledig, bij mijn man is zijn affaire 5 jaar geleden. Dus idd de tijd maakt niets uit! Ik weet het pas 5 weken.
Het voelt als gisteren. Afgelopen week heb ik haar op internet opgezocht. En een serieus gesprek gehad met een vriendin om haar eens op te zoeken. Mijn man en zij werken nog samen op de zelfde afdeling.

Het spookt door mijn hoofd het echt te doen, was het echt alleen sex zoals hij zegt? Of liegt hij? En was het veel meer dan dat? En heeft hij wel echt sex afspraken gemaakt? Of heeft hij gezegd dat we als broer- zus leefde?
Alles voelt als een leugen. Ieder detail. Hij zei tegen me hoe stiekemer hoe beter, ( mijn man is zeer zeker anders dan de rest hier,) maar hoezo? Hoe stiekumer hoe beter? Het was een jaar lang zijn student, en daarna collega. Daar is niets stiekums aan. Dat is bekend. Dat soort vragen.

Vandaag had hij nog even een opmerking die hard aan kwam. Hij kan in ons huis blijven wonen kwa kosten etc.
En daar zit je dan verslagen, zo lamgeslagen als een plank....
Denkt hij dat ik me dat niet realiseer? Dat heb ik al uitgezocht. Dat kan ik natuurlijk nooit opbrengen met mijn parttime baan. Ons huis... 12 jaar verbouwd... iedere tegel en plintje vast gehad...
Het doet pijn. Waarom. Waar hebben wij dit aan verdiend. Nergens aan! Het is hun tekortkoming.
Vreselijk.
Ik weet wel puinhoop, je kunt in geen dieper dal zitten dan dit mee te maken...
Wat ik tot nu toe ben en blijf zeggen zorg goed voor jezelf. Op alle vlakken. Maar ik begrijp je hoofd compleet. Kortsluiting als ik er aan denk. En dat is veel, heel veel op een dag. Het houdt niet op.

Victoria
Puinhoop

Helaas is de meeste relatietherapie in NL op deze manier ingericht. Men doet alsof het vreemdgaan slechts een symptoom is, en in de therapie komt het weinig ter sprake.
Maar dat klopt heel vaak niet.
Er wordt veel vreemd gegaan voor extra spanning en extra aandacht. Vaak door mannen (en vrouwen) die het moeilijk vinden om echt intiem met iemand te zijn; dus echt een diepgaande relatie te hebben.
Dit komt vaak nauwelijks aan de orde. Men denkt al snel dat beide partners er even schuldig aan zijn. Daardoor wordt voorbij gegaan aan het feit hoe erg het is dat je wordt bedonderd door degene die je het meest vertrouwt. Met name het liegen is zo respectloos.
Vreemdgaan is altijd de schuld van degene die vreemd gaat. Vreemdgaan is een keuze die iemand zelf maakt; het overkomt je niet, je kiest ervoor.
En de partner zit met de gebakken peren.

Twijfeltje
Een keer of vaker

De verliefdheid is het ergste, maar inderdaad Puinhoop, ik ben het met je eens. Een keer is heel iets anders dan maanden en daarna elkaar weer opzoeken. Ik denk dat heel veel mannen net als Nick denken en ze ons zeggen dat het niet zoveel voorstelde en het gevoel over is maar tegen Truus hebben ze heel wat anders gezegd, maar wij willen dat niet horen natuurlijk. Ik denk ook dat heel veel mannen die niet 1 keer maar maandenlang met een ander gaan, terug gaan voor de veiligheid. Omdat het inderdaad makkelijker is. Miss, ik denk ook dat hij gelogen heeft maar het is maar wat we zelf willen nu. Ik twijfel, ik wil ook nog eigenwaarde hebben. Maar ik ben dan ook na al die maanden nog eens bedonderd. Ik ben niet zo dom om nu nog te geloven dat hij niets meer voelde hoe graag manlief mij dat ook wil doen geloven. Heeft iemand ervaring met andere therapieën dan relatie therapie?

Miss
Twijfeltje

Dat is het wat je zegt.
Wat wij zelf willen.

Maar was het maar zo gemakkelijk. En wat ik pas al zei. Op dit moment ben ik in beide situaties diep, diep ongelukkig.
Omdat ik in rouw ben om wat ik gehad heb. Iets waar ik zo aan vast hield is weg. Maar ik zie nu wel dat ik ons warme nest warm hield.. Dat geldt voor jou misschien ook wel...

Wij hebben bijv. nieuwe afspraken gemaakt. Meer te overleggen. Ook dat vergeet hij al af en toe.

Maar ik merk ook dat veel oude trekjes al terug beginnen te komen, hij heeft geen trouwring, droeg nooit wat dus toen zag ik het kwaad er niet van in en kochten we een hele mooie voor mij alleen. Prima. Een paar weken terug kwam hij zelf met het idee er 1 te gaan kopen met mij. Maar gisteren avond gaf hij te kennen waarom zou ik die kopen?( op weg in de auto naar een verjaardag) en hij was een beetje geïrriteerd dat ik de mijne niet droeg.

Ik reageerde met waar is die van jou dan?

Wat is dat toch. De aart van het beestje verander je niet. En dan vraag ik me op recht af of ik ooit eerlijkheid krijg van hem. Maar dat gaan wij alle in de tijd zien en mee maken.

Miss
Twijfeltje therapie

Om terug te komen op je vraag. Ga zelf naar een psycholoog. Twee sessies relatie therapie gehad maar mee gestopt, zie daar totaal geen nut van in in mijn situatie. Dus misschien anders voor jou.
Mijn man start aankomende week met eigen therapie in een afkick kliniek en ik stroom over een paar maanden mee in. Daar gaan ook allerlei gesprekken met psychologen gevoerd worden. Geen idee wat het me brengt. Dus word in het "diepe " gegooit.

En het ligt ook echt aan jou man. Of hij open staat voor therapie. Wat voor soort ook.
Die van mij staat er voor open. Maar doet hij het voor zichzelf of doet hij het voor mij? Om mij te paaien of "lijmen". Hij zit nu natuurlijk de gevolgen in van het buiten de deur gaan. En beseft maar al te goed dat hij zijn leven lang voor ons zal moeten blijven "betalen & zorgen" dat maakt de stap naar therapie gaan volgen erg verleidelijk in mijn ogen.

Flanagan
Ring

‘Hij was geïrriteerd dat ik de mijne niet droeg’ en dan reageren met ‘waar is die van jou dan’ is ook wel een flauwe reactie op iets wat hij blijkbaar belangrijk vind. Dat is m.i. niet bepaald bevordelijk voor een eventueel herstel. Ergens dus een reactie die de vlek alleen maar groter maakt. En daar heb jij, Miss, ook last van.

Je had ook kunnen zeggen dat je vingers door de warme wat opgezwollen aanvoelden.
(Even ongeacht of dat de waarheid is, maar welvoor jou een praktisch antwoord.)

Als je man de moeite neemt om naar therapie te gaan, ontneem hem dan niet de motivatie.

Pennestreek
En

Er is helemaal niets mis met therapie voor jezelf. En zeker niet in het geval van jouw man, Miss. Sterker nog, ik denk dat hij eerst met zichzelf aan de slag moet voor hij aan echte relatietherapie kan beginnen. Eerst die verslaving aanpakken, dan kan hij verder kijken.
Ik snap je wel hoor, natuurlijk wil je dat hij moeite doet voor jou, voor jullie. Maar in zijn geval gaat het niet om ‘zomaar’ vreemdgaan.

En nog los daarvan, net zoals jij eerst goed voor jezelf moet zorgen, moet hij dat ook. Als hij echt verslaafd is, en zich dat nu realiseert, kan het heel goed zo zijn dat hij zich nu pas (een klein beetje) gaat realiseren wat hij jou heeft aangedaan. Daar moet hij ook mee leren leven.
Mjin man vertelt dat ook, dat hij zo met zichzelf bezig was (en dan hebben we het niet eens over een verslaving) dat hij niet echt zag wat ik doormaakte. Hoe zwaar ik het had. En dat vindt hij nu heel erg moeilijk. Hij stelde zichzelf ook enorm teleur. Hij heeft ook gefaald, ten opzichte van mij en ten opzichte van zichzelf. Echt in de spiegel durven en willen kijken is heel moeilijk en confronterend...

Ik zeg niet dat je je man moet steunen, of jezelf ondergeschikt moet maken, maar als jij ook oprecht samen verder wilt is het niet eerlijk om alleen naar hem te kijken om ‘het goed te maken’. Daar speel jij ook een actieve rol in.

Pennestreek
Twijfeltje

Aan wat voor andere therapie denk je dan? Er is niet maar 1 soort relatietherapie, er zjin er heel veel. En er zijn nog veel meer therapeuten, en daar zit natuurlijk ook verschil in. Er moet een klik zijn met jullie beiden en de therapeut moet jullie allebei een beetje kunnen ‘lezen’.

Wij waren en zijn heel blij met EFT, en vooral met onze therapeut. Mijn man is zelf nu nog bij haar onder behandeling en is daar heel blij mee. Ik denk dat we binnenkort weer een keer samen gaan, we vinden dat wij als stel een beetje stil staan op dit moment. En waar we nu zijn, samen, is nog niet ver genoeg vinden we.

Hoedan
Puinhoop

Volgens mij reageerde jij Puinhoop op mijn post. Mijn man heeft op internet contact gelegd. Zat websites die daar voor beschikbaar zijn. Dat vind ik ook 1 van de erge dingen. Hij ging op zoek buiten de deur zonder met mij te praten dat hij vond dat er dingen echt niet goed zaten. Ik had geen idee anders dan dat we het heel druk hadden en weinig tijd voor elkaar hadden.... hij zocht het bewust op. En loog erover. Nu na een aantal weken met veel praten snap ik iets beter waar het vandaan kwam en wil ik zeker samen verder. Maar hij had een keuze zoals iemand hier ook al eerder schreef. En hij koos ervoor iets helemaal stuk te maken... want er is iets zo beschadigd dat hoe we hier ook uit gaan komen, dat zal altijd een litteken blijven.

Wat hier ook gezegd wordt: ik weet niet wie het is maar zou het ergens graag weten. Ik fantaseer erover en heb grote moeite (naast dat ik me erg fysiek tot mijn man aangetrokken voel) om dat naast me neer te leggen. Wat heeft hij met haar gedaan enzovoorts... pfffff lastig allemaal...
Ik zou haar graag de waarheid vertellen hoe ik over haar denk. Schiet ik niets mee op. Zij is niet verantwoordelijk... maar toch

Lara
Wauw Flanagan

Ik vind dat je man (van Miss in dit geval) wel erg als een klein kind behandelt.
Hoezo mag zij zijn motivatie niet kapot maken? Moet zij blij en dankbaar zijn dat hij in therapie wil??
Ik vind dat echt compleet de omgekeerde wereld!!

En in het licht van alle gebeurtenissen krijgt zijn geen-ring-dragen bij mij een heeel akelig smaakje.

Miss
Flanagan

Ik begrijp jou reactie. Misschien niet correct dat zal ik zeker bekenen. Maar doelde meer op "oud patroon "
Eerst beloven er zelf echt 1 te willen en dan weken later het weer omdraaien.
Vervolgens mij scheef aankijken dat ik hem niet draag.
En dan het initiatief nemen van de therapie, is weer een compleet ander verhaal. Zijn tas stond klaar. Ik had ons leven al afgesloten. Daarna is hij pas de therapie gaan mailen. Toen we al ruim 4 maanden verder waren en hij al die tijd door loog. Dus dat is ook maar net hoe je het bekijkt.
En ja hij neemt de moeite. Dus ja ik geef hem de kans en daarom ben ik er nog. Da's de enige reden omdat ik nog steeds loyaal ben. Maar in welke context gaat in therapie.
Hoeveel ik hief gelezen heb. Hoeveel ik hoor over " verslaafde" en lees... Dat benauwd me en houdt me alert.

Maar goed. Dankje voor je reactie. Ik houdt al vaker in. Maar soms dan valt dat tegen omdat hij wel alles heeft mogen doen en mij in wanen heeft gelaten die eerst ook zo rozengeurig leken in ons goede leventje. En je dus nu met andere ogen kijkt. Maar het is zeker een punt om op te letten vanuit mij. Verbaal.

Miss
Lara

Hij heeft ook al gezegd afgelopen week. Hij heeft het idee dat het geen zin heeft de therapie.
Dus motivatie is op bepaalde momenten ver te zoeken.

Dankbaar ben ik zeker niet. Ik zie het als nog willen redden wat er kapot is... vanuit zijn ogen.

Ik zei afgelopen week Hier al dat ik me totaal niet inhoudt tegen hem. Maar snap haar wel. Omdat ik er meteen bam invlieg kwa reacties op hem. Geen blad voor mijn mond neem.

De geen ring dragen is heel naar. En ik vond dat een eye opener toen hij hem wel wilde. En nu werd dat gisteren dus weer weg gewimpelt.
Hij praat iedere dag anders.

Mari
ik vind het helemaal niks Miss

dat jij je moet gaan inhouden om hem maar naar therapie te krijgen. Therapie moet hij doen omdat hij zelf inziet dat hij een probleem heeft en daar vanaf wil. Nergens anders om.
En als hij ontmoedigd is omdat jij je niet inhoudt na alles wat je hebt meegemaakt, kan hij ook een vent zijn en tegen zichzelf zeggen: maar ik ga voor haar en mijn kind vechten en ook voor mij zelf want zo kan het niet langer.

Let op mijn woorden: als dit hangt op jouw geduld en goede wil, raak je hoe langer hoe meer gefrustreerd en heb je zelfs de kans dat hij er minder voor doet dan dat je echt laat zien wat je voelt.

my two pence, omdat ik precies dit aan den lijve heb meegemaakt.

Miss
Pennestreek

(Daar zit hij soms mee. En als ik mindere bozen dag heb zoals vandaag dan vind hij het al weer goed gaan tussen ons.
Alsof zijn gevoel uit staat. Da's de knop die hij ontwikkeld heeft.)

Dat herhaald hij dagelijks. Het vreselijke wat hij mij aan heeft gedaan.

En ja daar moet ik de rest van mijn leven mee door. ( Hij ook) maar dat neemt niet weg dat ik er oud mee mag worden nooit meer in mijn leven iemand nog te kunnen vertrouwen. Dat geloof in mensen is momenteel compleet weg. Los van hem. Het feit dat je zo lang en zo intensief voor de gek gehouden bent geweest doet veel met je. Wat ik herhaal los van hem.

Je ziet de mens in een ander perspectief.

Miss
Mari

Precies hij mag vechten als een leeuw. Voor zn jong en mij. Anders weet ik wat me te doen staat.

En het hele circus mag nog maar beginnen aankomende week. Geen idee of hij " sterk" genoeg gaat zijn te blijven vechten. Ik dek me in ieder geval in. Want het hoeft niet zo te zijn dat ik opstap. Hij kan ook zelf de motivatie opgeven.

Vanavond ook al gereageerd op huurwoningen die later het jaar vrij komen. Ik bereid me voor op alles. Heb lang genoeg ( 6 maanden) aangetobt en onder een deken gelegen van verdriet op sommige momenten als het kon.

Vroeger hield ik van verrassingen. Die tijd is voorbij.

Lara
Lieve Miss

Dat je 'de' mens in een ander perspectief ziet, komt ook omdat jouw partner je leven is.
En, sorry! omdat je bij hem blijft...

Maar wat hij jou allemaal aan doet/ heeft aan gedaan is echt, echt verre van normaal.
De meeste mensen doen dit niet.

Oké, er zullen best veel mensen vreemd gaan.
Maar een keertje vreemd gaan, per ongeluk (of per ongeluk verliefd worden, of...) staat in geen enkele verhouding tot wat jouw partner doet/heeft gedaan.
Dat zul je verstandelijk misschien wel weten maar je voelt het niet zo, juist omdat hij nog zo jouw wereld is.

Lara
En nog iets

Laatste keer hoor, want wil echt niet drammen en me met jouw leven bemoeien!
Maar wil nog een laatste keer reageren omdat je schreef zowel met als zonder hem doodongelukkig te zijn.
Weet je, ik weet zo ontzettend zeker dat je een poosje veel pijn zult hebben als je bij hem weggaat, en ik weet ontzettend zeker dat je na dat poosje verre van doodongelukkig zult zijn.
Ik weet eigenlijk zeker dat je na een poos heel gelukkig zult worden.

Alice
Nick & Truus

gewoon even nieuwsgierig Nick, je bent nu dus uiteindelijk samen met je Truus?

Miss
Lara

Je hebt zo zo zo gelijk !!! Diep in mijn hoofd weet ik het wel! Maar ik heb de belofte gemaakt om mee te gaan in de therapie. Daar steun in hem in.
Dat komt omdat ik toen een andere partner zag.
Maar blijft dat? Dat is de grote vraag.
Wil die tijd nog nemen. Dat voelt nu zo om alles te hebben geprobeerd voor ons kind. Mezelf en hem.
Dat ik weet dat als ik toch besluit om er mee te stoppen ik alles gedaan heb. Begrijp je dat?

Ik kijk nu vanuit een ander perspectief.
Ben alles aan het afwegen en dat vind ik al een hele stap. De oude miss was gebleven. Deze nieuwe mis laat niet meer met zich " sollen " ook al denk je dat. Ook al lijkt het zo vanuit jou en andere vrouwen die dit never nooit pikken. Wat ik geheel begrijp. Maar mijn loyale miss moet dit nog doen. Nu spreekt de trouwe miss. En die gaat straks alles scannen. En alleen maar luisteren zoals mijn psycholoog adviseerde, bij de kliniek. Wat hun en hij mij zeggen. En dan voel ik het echt. Als ik het vol houdt. En lijd hij iedereen om de tuin dan ben ik me daar ook bewust van. Hoop ik!

Ik vind het wel fijn dat je zo op recht, recht voor zijn raap bent. Daar hou ik van en daar heb ik zeker wat aan.

Lara
Miss

Natuurlijk begrijp ik dat. (niet dat dat er toe doet!)
Ik vond het vooral zo pijnlijk dat je aangaf niemand meer te zullen vertrouwen. Hetgeen volkomen begrijpelijk is in jouw situatie, die is echt uitzonderlijk.
Het lijkt me ook heel moeilijk om weer vertrouwen in hem te kunnen vinden. (en als je bij hem blijft blijft hij jouw wereld dus voor jou ook 'iedereen')

Ik hoop voor jou dat je niet teveel op hem gaat varen, met zijn emoties/ontwikkeling/toestand bezig blijft, maar ook voldoende ruimte neemt om met jezelf en al je emoties bezig kunt zijn.
Je vaart nu op adrenaline, pas op dat je dat niet te lang doet, je brandt volledig op. Zorg voor jezelf!!

Flanagan
Wortel schieten

Ik vond het proces met persoonlijke veranderingen een proces waarin de veranderingen tijd nodig hadden voor ze echt wortel geschoten hadden; voor het een automatisme was geworden. Ik bedoel dat een ander denken of een andere kijk ‘ voorzichtigheid’ vergt; voor je het weet, verval je in een vorige kijk op zaken.

Het deed mij beseffen dat ik ook geen belangrijke beslissingen binnen de relatie wilde nemen, omdat ik niet zeker was of een belangrijke beslissing nog steeds zo zou uitvallen zoals ik mij op dat moment voelde.

Het hangt er ook van af hoe je gezin reageert op je veranderingen. Kunnen ze het waarderen, dan kan je ook meer van hen hebben.
Ik ben ervan bewust dat anderen ook niet perfect zijn en hoe mijn veranderingen ook veranderingen bij hen teweeg brengen. Een soort van sneeuwbaleffect. Het gaat er niet om wie de eerste stap zet, als het maar in beweging komt.

Maar ook zij hebben tijd nodig om te laten zien dat hun verandering binnen het gezin geen eendagsvlieg is.

Jezelf opnieuw leren kennen, weten waar je grenzen werkelijk liggen, vraagt ook gewenning. Sterker worden is niet in één week gedaan.

Twijfeltje
Overkomen

Ik ben benieuwd naar wat jullie mannen zeiden, die van mij zei. Het overkwam me toen hij de tweede keer vreemd ging. Nick, kun jij ons eens uitleggen hoe dan ...

Nick42
Twijfeltje

Ik zal eerlijk zijn. Ik denk dat er een groot verschil zit in of de man een eenmalig slippertje dus lust maakt of dat hij verliefd is in een echte affaire. En dan is er nog onderscheid in deze indien de man na de affaire echt spijt heeft en echt voor zijn vrouw gaat zal hij nimmer meer in korte tijd erna met zijn Truus zoenen laat staan iets anders doen. Ik deed dat maar nu pas zoveel later zie ik in dat ik terug ging om veiligheid, kinderen etc. Ik heb mijn vrouw natuurlijk gezegd dat ik veel meer van haar hield dat het me overkomen was dat ik er alles alles aan zou doen om haar terug te winnen etc etc. Ik ging braaf in therapie, we konden daarna inderdaad veel beter communiceren, zagen in dat we beide niet perfect waren, dat we te weinig aandacht voor elkaar gehad hadden en zelfs de sex werd beter en het leek voor een hele tijd een prachtig besluit. Maar natuurlijk was mijn affaire niet voor niets maanden lang en had ik deze Truus ook gezegd dat ik van haar hield en met haar verder wilde en voelde ik natuurlijk dat er nog veel was tussen ons en ging het mis. En hoe harder mijn vrouw riep dat ik de Truus niet meer mocht zien hoe meer ik aan gaar dacht. (Ik vertelde dat niet en hield de gelukkige hernieuwde relatie nog een tijd vol) Ik wil jullie meegevende in het geval van een langere affaire waarbij er van verliefdheid sprake was je je man alleen kunt geloven als hij echt niet meer gevoelens heeft als hij zijn Truus ziet. Een man die nml echt meer van zijn vrouw houdt zal dezelfde fout dan nooit twee keer maken. Doet hij dit wel helpt geen enkele therapie hoe hard hij ook zegt dat het nu geweldig en veel beter is en wordt. Dan kun je beter voor jezelf kiezen omdat hij dan nooit echt voor jou zal gaan (ik zag Truus na mijn affaire, een aantal weken erna en ik kan jullie vertellen dat ik even niet meer aan mijn beloftes naar mijn vrouw dacht en dat zegt alles ) Lieve vrouwen, ik ken de man, ga dan je eigen weg. Zijn Truus zal hem niet meer willen en mocht hij na een jaar op zichzelf nog steeds roepen dat hij echt voor jou gaat, dan heeft hij recht van spreken. Zo, dat was een eerlijk antwoord

Miss
Precies dat dus

Wat Nick zegt. Als hij echt van je houdt doet hij het toch geen tweede keer weer ?

Weer de verleiding niet kunnen weerstaan. Bah bah. Als ik dit zo lees vraag ik me af wat ik in godsnaam aan het doen ben en over een tijdje mee rol in heel die therapie.

Nick42
Miss

Mijn toenmalige vrouw zei tegen mij, jij hebt de weegschaal uit balans gebracht en doe gaat nooit meer in evenwicht zijn dus zal onze relatie dat ook niet zijn. Ik denk dat ze gelijk had, leven met iemand die niet volwaardig is gegaan voor wat de liefde van zijn leven moest zijn kan inderdaad niet goed zijn voor iemand, niet voor degene die om het hardst roept dat hij spijt heeft en het nooit meer gebeurt en niet voor degene die er nooit om gevraagd had

Mari
Nick

Het zelfinzicht en je hoe je dingen toegeeft is bijna te mooi om waar te zijn. Ben je wel echt? Geen troll of zo? Meestal steken vreemdganger de hand niet zo in eigen boezem ...

Pagina's