Home » Forum » Verschrikkelijke schoonmoeder

Verschrikkelijke schoonmoeder

139 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Flanagan
Meer dan 100 in de eerste week..

TS reageert niet meer; ik denk dat het aantal bezoekers in de eerste week wat aangedikt is.

Een babyshower is vaak buitenshuis wegens ruimtegebrek. En een paar maanden later, menig moeder is dan alweer opgeknapt.

Verder hadden we een geweldige kraamhulp die ons ( man en ik) zelfs ontbijt op bed bracht. Maar dat was in de goede tijd dat er nog vol op uren vergeven werden.
Omdat de bevalling in mijn geval compleet verkeerd had kunnen aflopen, (werd met ladderwagen uit huis gehezen), hield man veel rekening met mijn wensen.
Ook dat kan van invloed zijn op verloop kraamweek.

Triva
babyshower is GEEN kraamfeest
Flanagan
Triva,

Je hoeft niet te schreeuwen.

Ik vind een babyshower vooraf of kraamfeest achteraf sowieso tamelijk onpersoonlijk; te veel mensen om een leuk gesprek mee te kunnen voeren.
Daarnaast:
Bij een babyshower zitten anderen aan de alcoholische versnaperingenen met een kraamfeest zit jan en alleman met hun vingers aan de wangetjes van een baby met een nog tamelijk lage weerstand tegen bacillen.

Lanza
Inderdaad 3x

niks al dat hysterische gedoe. Ik vond het de tweede keer dat ik een kind kreeg fijn dat iedereen wat normaler deed.

Tijgeroog
100 familieleden?? (Ot)

Waar haal je die allemaal vandaan?

Plop
Lieve help/flanagan

Flanagan: TS reageert niet meer; ik denk dat het aantal bezoekers in de eerste week wat aangedikt is.

Een babyshower is vaak buitenshuis wegens ruimtegebrek. En een paar maanden later, menig moeder is dan alweer opgeknapt."

Je gooit het nog steeds doorelkaar.

Ik was TS niet en IK had het over +/- 100 man. Daar is geen woord van gelogen.
Vroeger had je nog grote gezinnen en die kregen zelf ook grote gezinnen.

Mijn kráámfeest was daarom 3 weken na de geboorte van nr 2 omdat ik het bij nr 1 te druk vond. En gewoon thuis. Hechte familie van alle kanten.
Mijn toen-echtgenoot vond al die visite en erkenning erg leuk en dus kwam alles gewoon langs, deels onverwacht. Aangezien we ver weg woonde stuurde je mensen niet weg.
Ik spreek hier over jaren terug, ik word zelf bijna oma, en dat ging er toen soms anders aan toe uit het best waar wij uit kwamen.

Kaaskopje
Tijgeroog

Oh ik kom denk ik wel op zo'n aantal, maar de meesten zou ik straal voorbij lopen op straat :-). Mijn moeder heeft 5 zussen/broer, die hebben allemaal 3, 4 en zelfs eentje met 9 kinderen, allemaal directe neven en nichten dus. Aan vader's kan is het wat stilletjes. Twee stuks, broer en zus beiden 2 en 4 kinderen. Ik heb zelf 2 zussen, man heeft een zus en broer, maar ook een heel regiment aan ooms, 10 meen ik, waarvan hij driekwart zelden zag, maar op 2 na allemaal met een aantal kinderen. Tel uit je winst. Als het geheel een stevige band met elkaar en wij met hen gehad zouden hebben, dan zou een geboortekaartje er misschien bij gehoord hebben. Maar dat kwam nu niet eens bij ons op. Ik moet er niet aan denken om zoveel volk over de vloer te krijgen na een bevalling. Een paar per dag is leuk, maar meer ook niet.

vlinder72
100 familieleden

Dat is een eitje.

Mjjn schoonmoeder heeft 6 broers en zussen. Mijn schoonvader heeft 12 broers en zussen.

Een familiefeest bij mijn man is mega. Bruiloften, dopen, begrafenissen. Het is altijd afgeladen. Overal familie.

Nu laat iedereen elkaar daar gelukkig wel heel vrij. Je komt of je komt niet.

Maar 100 familieleden ergens is bij de familie van mijn man zo voor elkaar.

Lanza
Bij ons

ook grote families aan alle kanten, maar echt niet dat ik al die mensen de eerste week bij mijn bed wilde hebben. Alsjeblieft zeg. Gelukkig snapt mijn familie dat heel goed en dringen ze daar niet op aan.

Ze vonden het wel erg leuk om mij en de baby te zien toen mijn moeder een paar weken later haar verjaardag vierde. Dat was voor mij ook handig, kon iedereen ons even zien zonder dat ik wekenlang bezig was visite te ontvangen. Na een paar uur kon ik zelf opstappen en naar een rustig huis gaan.

Mon
Grote familie of vriendenclub

Alles staat en valt met hoe je je voelt en hoeveel mensen je te verwerken hebt. Bij nr 1 moest ik 8 dagen in bed blijven en wllden we het klein houden met als gevolg dat we een maandlang visite aan het ontvangen waren. Ging prima maar ik had het op een gegeven moment wel gehad. Bij nr 2 sprong ik na een half uur weer rond(figuurlijk gesproken) en hebben we na een week alle vrienden en kennissen bij elkaar uitgenodigd en waren we er vanaf. Wat iemand schrijft: "ik kan het aanbevelen", dat kan ik beamen. 1 avondje drukte en toen hadden we het gehad. Gewoon eenvoudig gehouden, drinken en beschuit net muisjes Geen overdreven toestanden. Nu scheelt het ook natuurlijk hoe groot je vrienden en kennissenclub is want die komt bij ons op max 40 mensen. De directe familie was toen wel al geweest, neven en nichten(kinderen van ooms tantes) had ik niet uitgenodigd, daar heb ik niks mee en die zagen de baby later wel op verjaardagen bij mijn ouders.

Mijn moeder vond bij de 1e dat ik ook haar vroegere buurtjes(mijn ouderlijk huis dus)uit moest nodigen met een kaart je omdat ze had gehoord dat 1 van hen al een kadootje had gekocht. Daar had ik dus helemaal geen zin in, ik had kaartjes voor een groep en daar hoorden zij niet bij. Natuurlijk waren ze welkom maar ik ging geen kaartjes sturen naar deze mensen. Toen was buurvrouw boos en kwam ze niet. Ook goed dacht ik toen :)

Triva
Vlinder

En komen die allemaal de eerste week?

Tantes en ooms van mijn man en mij zijn niet gekomen, gelukkig maar. Gewoon een kaartje gekregen.

vlinder72
Triva

Zeker niet. Ik ben niet zo sociaal.

De enige keer dat wij na de geboorte van onze kinderen een grotere groep mensen uitnodigden was na de geboorte van onze derde. Wij waren toen net verhuisd (ik was toen 36 weken zwanger). Na de geboorte van onze baby vonden wij het wel handig om ook gelijk de buren en zo uit te nodigen. Door mijn zwangerschap kenden wij eigenlijk nog niemand. Dus met het kaartje ook gelijk een uitnodiging meegestuurd naar de hele straat.

Ik denk dat dat wel een paar weken later was. Ik weet het niet meer precies. Niet de eerste week in ieder geval.

Flanagan
Plop,

TS gaf aan dat haar schoondochter wel 300 man familie kende. Nu had ik in de titel ook het getal 300 kunnen gebruiken, maar dat vond ik te. 100 in een kraamperiode is al een flink aantal, 300 onvoorstelbaar.
Die opmerking had niet met jouw kraamfeest van doen.

Daaronder schreef ik ook dat ik een kraamfeest best kan begrijpen. Een feest buitenshuis is sowieso gemakkelijk want dan hoeft je huis niet spik en span te zijn.
Zelf kies ik meer voor een kleinschalige aanpak. Maar dat mag ieder voor zich weten.

Tijgeroog
100 man

Ik kan het wel verzinnen hoor, hoe je aan 100 man ooms en tantes en (aangetrouwde) neven en nichten en hun kinderen kan komen. De katholieke familie van m’n man zit wel aan ongeveer zo’n aantal. Maar no way dat die allemaal op kraamvisite zijn geweest. Broer en zus met hun gezin, en moeder, in de eerste week. Verder een paar ooms en tantes in de loop van de maanden erna, geen neven en nichten. Met zulke aantallen kun je toch geen nauwe contacten meer onderhouden?
Mijn hele familie buiten m’n broer en ouders wel in de eerste week ontvangen. Die waren met z’n zessen.

Niki73
Visite mag wachten

Oh Plop en Bennikki, wat een verhalen, vreselijk! Wij hebben bij de eerste de geboortekaartjes pas na een dag of 4-5 verstuurd, omdat we eerst rustig samen wilden zijn, het was ook op advies (vooraf) van de verloskundige. Onze ouders, broers en zussen wel meteen gebeld en gespreid uitgenodigd, maar de rest was nog even niet welkom en dat hebben we dus ook expliciet tegen de familie gezegd. Als ik jouw verhaal hoor, ben ik daar achteraf heel blij om. Ook al omdat je van tevoren niet weet hoe je bevalling verloopt en hoe je eraan toe bent. Dat ging allemaal vlot en goed, maar toch was de rust heel welkom. Het is en blijft een heftige periode.

Pluis
Ach ja, opdringerig bezoek...

Ik was nog niet eens terug van de ok (spoedkeizersnee) en toen stonden mijn ouders, broer en zus al in de kamer met mijn zoon. Dat was op zich nog niet zo erg, maar mijn ouders hadden hun overburen meegenomen! Dat was nog in de tijd dat terwijl moeder gehecht werd en bijkwam op de verkoeverkamer, het kind al werd gewassen en aangekleed. Dus de halve familie had hem al vastgehad toen ik, nog verdoofd en wel (ruggenprik hoor, dus ik was wel bij maar kon me niet echt bewegen) boven kwam. Dat was wel even een enorme domper. En ik heb zo'n moeder die dat ook echt niet begrijpt als je daar wat van zegt. Heb ik dus verder ook maar niet gedaan, het was al gebeurd... Manlief was ook te overdonderd om er op het moment zelf wat van te zeggen. En dat had de toen toch al precaire relatie met mijn moeder denk ik niet overleefd.

Omdat ik nog 5 dagen in het ziekenhuis moest blijven hebben we de geboortekaartjes later pas op de bus gedaan, dus die eerste dagen in het ziekenhuis alleen de naaste familie en beste vrienden. En later kwam eigenlijk iedereen die wilde komen wel redelijk gedoseerd. In ieder geval vroegen de meesten wel netjes wanneer ze welkom waren. Zelfs moeder en schoonmoeder. Bij mijn moeder kostte dat wel wat moeite, maar het lukte uiteindelijk wel. Ze was wel zeer teleurgesteld dat ze niet mocht komen 'kramen' bij mij. Ze was namelijk beroepsmatig kraamverpleegkundige en heeft bij de halve familie gekraamd. Maar onze relatie is altijd moeizaam geweest, dus daar had ik echt geen behoefte aan. Zo vreemd dat ze dat zelf niet aanvoelde. Maar dat is mijn moeder...

Bij de tweede was ik gelukkig sneller thuis, en ook snel weer up & running, dus toen vond ik bezoek alleen maar gezellig.

Bij mij trouwens geen behoefte aan babyshowers en/of kraamfeesten. Ik vind dat hele massale zonde van ieders tijd. Ik vond het juist zo gezellig als mensen apart kwamen, dan spreek je ze tenminste weer eens wat uitgebreider, en kunnen ze de baby ook bewonderen en vasthouden. Dat doe je op een kraamfeest niet lijkt me, een baby van een paar weken van hand tot hand laten gaan.

Kenfan
Toch nog even over die baby showers

Dat doen ze in de VS, omdat daar het sturen van geboortekaartjes en kraamvisite niet gebruikelijk is. Zal wel iets met de afstanden te maken hebben. Gelukkig hoeven we hier geen drie staten over te vliegen om een half uurtje een beschuit met muisjes te komen eten.

Persoonlijk ben ik geen voorstander van het klakkeloos overnemen van Amerikaanse gebruiken; Halloween, vaders die dochters naar het altaar brengen en "weggeven", en dus ook baby showers. Vind ik zo fantasieloos dat ik het bijna aan een gebrek in de opvoeding zou wijten; te weinig voorgelezen of zo.

Gelukkig heb ik nog wel de sociale vaardigheden om IRL niets van die afkeer te laten blijken, en gezellig mee te jubelen met de meeste invented traditions. Een uitzondering: als de partner van mijn dochter het in zijn hoofd haalt om mijn man toestemming voor het huwelijk te vragen wordt het antwoord "nee"

Kaaskopje
Gebrek aan opvoeding?

Ik ging met je mee tot 'gebrek in de opvoeding. Dat vind ik echt onzin. Of laat ik het minder aardig zeggen: dat vind ik praat van een ouwe zeur :-). Was dansen op de muziek van Elvis Presley een foutje in de opvoeding? Waren de Dolle Mina's het gevolg van fouten in de opvoeding?

Ik stel me altijd zo voor dat mensen die het hardst roepen dat iedereen met zijn takken van ónze tradities af moet blijven, juist ook de mensen zijn die babyshowers geweldig vinden, of met Sint Maarten nog even gauw wat Halloween-attributen kopen, om gezellig bij de deur te hangen.

@Emma
Offtopic

"met Sint Maarten nog even gauw wat Halloween-attributen kopen, om gezellig bij de deur te hangen."

Hohoho ;-)!
Halloween komt via de Angelsaksische tradities en immigranten die maar niet wilden integreren met de bevolking in Amerika weer terug bij haar Germaanse wortels hier. Het is dus wel degelijk "onze" traditie en cultuur, haha!

Mijn nichtje had een babyshower met haar vriendinnen die een prachtige luiertaart hadden gemaakt voor haar. Dat vind ik hartstikke leuk!

Kaaskopje
Emma

Ja, dat heb ik inderdaad vorig jaar ook ontdekt. Net zoals Santa Claus ook hier vandaan komt. Maar Halloween is niet 'onze' traditie. Of moet ik het nog enger gaan vinden als men die oer-Germaanse Halloween traditie boven de Nederlandse verkiest? Je zou haast paranoia worden van de rechtser dan rechtse wind die door heel veel landen waait.

@Emma
Kaaskopje

De meeste mensen hebben geen flauw idee, waaien mee met links of rechts, al naar gelang het uitkomt en er genoeg te eten is ;-)

Lanza
Tradities beginnen

altijd ergens. Vaak worden ze geboren uit liefde, zo is het ook met de babyshower. Het is bedoeld om de zwangere vrouw in het zonnetje te zetten en voor te bereiden op wat komen gaat. Om haar wat steun te geven.

Zo slecht is dat nu ook weer niet, al heb ik er zelf niet veel mee. Maar om het nu een gebrek aan opvoeding te noemen? Een bruiloft staat ook bomvol van de tradities. Het ene kan je omarmen, het andere schiet je af. De keuzes die je daarin maakt zijn heel persoonlijk, maar ik vind geen enkele keuze daarin slecht. Ik denk dat mijn generatie zich alweer zo ver los heeft gemaakt van het oude patriarchaat, dat we niet meer de behoefte voelen om daar op zo'n dag erg tegenin te gaan. Samen met je vader door het gangpad lopen kan dan een uiting van liefde en respect zijn naar je vader, zonder dat daar allerlei enge ouderwetse waarden aanhangen.

Kaaskopje
Babyshower

Ik zou de laatste zijn om een babyshower af te wijzen. Het lijkt me erg leuk en gezellig. En er valt ook iets te zeggen voor een kraamfeest later in de tijd. Maar met de kennis van 'achteraf', had ik zo'n feest zelf niet zo dolletjes gevonden, omdat ik het best een zware tijd vond die eerste maanden. Je moet elkaar leren kennen, pijntjes en emoties zijn nog niet meteen helder af te lezen, brokkelig slapen, hormonen die weer in het gareel moeten vallen enzovoorts... Ik zeg eerste maanden, maar ik vond het eerste hele jaar eigenlijk minder een roze wolk dan ik van te voren had bedacht. Baby's zijn ontzettend schattig, heerlijk om mee te knuffelen en alle nieuwe ontwikkelingen mee te maken, dus ik had het niet willen missen, maar appeltje eitje is het nu ook weer niet, vond ik. Dus met die achteraf kennis, zou ik kraamvisite nog steeds direct na de geboorte willen ontvangen, in plukjes dat wel, maar gewoon die eerste 8 dagen dat er nog hulp over de vloer is. Of korter als die hulp er korter is. Het scheelt tóch dat de partner niet alles alleen hoeft te doen.

Kyana
Tradities

Tradities komen natuurlijk altijd ergens vandaan en moeten ergens beginnen. De Amerikaanse cultuur beïnvloedt natuurlijk wel de cultuur hier maar culturen beïnvloeden elkaar altijd. Middelbare scholieren willen ook een 'prom' net zoals in de series/films. Mensen zien de Hollywood films waarin vaders de bruid weggeven en willen dat dan ook terwijl dat hier helemaal geen traditie is maar dan vinden mensen dat dit bij een sprookjesbruiloft behoort. Ik vind het wel jammer dat we zulke patriarchale tradities invoeren.

Je ziet hier nu dat winkels ook aan black friday doen wat natuurlijk echt helemaal nergens op slaat want we vieren hier geen eens thanksgiving. Dat is puur door de commercie ingegeven. Net als de overdreven aandacht voor Valentijdsdag en de invoering van Halloween als volksfeest.

Mensen vinden het blijkbaar leuk om het te vieren maar we zijn natuurlijk allemaal ook beïnvloedt door de commercie en door de media die deze vraag grotendeels hebben gecreëerd.

AnneJ
Babyshower

Geen fan hier. Ik vermoed een hoop nodeloze spullen. Typisch Amerikaans consumerisme. Rijke ouders hebben alles al en arme willen ook wel graag zelf een pakje uitzoeken en kun je liever geld geven in een envelopje tijdens de kraamvisitie. Of in een eerder stadium meehelpen tweedehands babyspullen te regelen. Wij kregen ook veel van vrienden die al uit de kinderen waren. Badjes, massa's beddegoed en kleding tot aan zwangerschapskleding voor moeder. Tweedehands.

En kraamvisite is prima, mits men even opbelt en overlegt.

Hopelijk is het misverstand tussen moeder en schoonmoeder inmiddels over en zijn er geplande bezoekjes.

Kyana
Kraamfeesten

Ik ben een paar keer op een kraamfeest geweest. Een paar keer op een feest van iemand waar ik normaal sowieso niet op kraambezoek was geweest (collega met wie ik geen persoonlijk contact had) en een keer bij een vriendin waar ik al op kraambezoek was geweest. Ik weet niet zo goed wat ik er van moet denken. Het kan heel erg aanvoelen als een verplicht nummertje waarbij je goed genoeg bent om even op te komen draven en een cadeautje te geven maar waar je aanwezigheid verder helemaal niet belangrijk is. De baby zie je nauwelijks en de ouders heb je ook niet echt contact mee. Een en ander hangt er natuurlijk wel van af hoe gaat het verzorgt is. Een zaaltje met weinig aankleding en alleen beschuit met muisjes voelt heel anders aan dan een feest met lekker eten en drinken in een leuke omgeving. En je zult het als gast van de andere gasten moeten hebben dus als je niemand kent voelt het wat ongemakkelijk.

Zelf vond ik het veel leuker om gewoon bezoek te krijgen en dan echt tijd voor mensen te hebben maar ik hou sowieso niet echt van massale bijeenkomsten, zeker niet als ik ze zelf moet organiseren.

Lanza
Bij ons kwam

de kraamvisite verspreid over de eerste zes weken. Er kwamen steeds maar een paar mensen per keer, waardoor we echt de tijd hadden om persoonlijke gesprekken te voeren. Ik vond dat fijn, want ik wilde niet te veel drukte, maar een beetje aanloop was wel goed. En mijn werk begon pas later, dus ik had er de tijd voor.

Als ik moe werd, of het zat was gaf ik dat aan. Daarop werd goed gereageerd. Ik regelde geen hele buffetten, alleen beschuit met muisjes en iets te drinken. Na een half uur tot een uur stapten ze weer op.

Zo'n massaal kraamfeest zou niks voor mij zijn. En alles de eerste week zou ook geen doen zijn geweest. Ik vond die eerste week al pittig zat en er komen zoveel mensen langs (kraamzorg, de dokter, iemand van het cb, iemand om de oren te testen en de hielprik, de vk) + onze ouders en broers en zus. Als ik nog meer mensen over de vloer had gekregen was ik gillend gek geworden.

Plop
AnneJ

". Ik vermoed een hoop nodeloze spullen. Typisch Amerikaans consumerisme. Rijke ouders hebben alles al en arme willen ook wel graag zelf een pakje uitzoeken en kun je liever geld geven in een envelopje tijdens de kraamvisitie."

Wat een vooroordeel dat vermoeden van jou.
Bij dochter een babyshower met 8 maanden en na de bevalling komen de mensen op kraamvisite. Dus niet en/of maar en/en.
Kadootje babyshower wordt rompertjeswerk, slabbetjes, hydrofielluiers, sokjes: het spul waar je nooit genoeg van hebt.
Bij de kraamvisite kun je dus nog steeds je envelopje geven hoor, als dat de wens van de ouders is.

AlisonH
Babyshower

Babyshowers zijn natuurlijk een traditie die heel verklaarbaar is vanuit de Amerikaanse maatschappij: mensen wonen ver uit elkaar en het is dus niet handig om voor een half uurtje te moeten komen, en kraamzorg bestaat niet dus iedereen tegelijk is ook niet echt een optie. Bovendien kunnen Amerikaanse vrouwen doorgaans maar dromen van ons zwangerschapsverlof.

Prima als mensen dat hier ook willen doen, als je daar plezier in hebt. Het probleem is alleen wel dat mensen elkaar opjutten tot steeds maar “meer meer meer”, vooral onder invloed van social media: de babyshower, de gender reveal party met allerlei toeters en bellen... je hebt al snel het gevoel dat je achterblijft als je je beperkt tot beschuit met muisjes in de kraamtijd. Veel mensen zijn daar heel gevoelig voor en doen dingen (met bijbehorende kosten) die ze net zo lief niet hadden gemaakt.
Maar als dat allemaal niet speelt en je vindt het allemaal ontzettend leuk: doen! Je kunt nooit te veel leuke ervaringen hebben.

Lanza
De babyshower wordt

voor je georganiseerd in het geheim, dus daarover heb je niks te zeggen. Voor de rest ben je er zelf bij. Ik heb zelf nog nooit een gender reveal gehad, terwijl mijn vrienden en familie toch midden in de baby's zitten. Dat wordt door vele te hysterisch gevonden.

Pagina's