Home » Forum » Vreemd of niet

Vreemd of niet?

33 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Ikke1234
Vreemd of niet?

Gisteren hadden we erover welke kleur ogen onze jongste zoon (5 maanden) gaat krijgen. Toen zei hij plots welke kleur ogen heeft ..... (onze dochter van 2,5) eigenlijk. (Ze heeft heel fel blauwe ogen). Hij wist dit echt niet. Ik vind dat eigenlijk best heel erg dat hij dat niet wist. Hij is zich totaal van geen kwaad berust en zegt dat bijna alle mannen/ vaders dit niet zullen weten?! Volgens hem heeft hij er gewoon nog nooit zo naar gekeken en de kleur opgeslagen in zijn geheugen. Ik kan dit echt niet begrijpen en zit er best wel mee. Zijn echt alle mannen zo en moet ik er geen "big deal" van maken?

Remi
big deal

Vrouwen die hier een big deal van maken, daar zou ik ook niet mee getrouwd willen zijn.

Miekemieke
vind het ook wel raar

Het is iets waar zowel mannen als vrouwen naar kijken bij hun kind. Als baby kijk je als ouders welke kant het op gaat met de kleur en welke kleur mogelijk is. Mijn ogen of jouw ogen? Ja ik vind het raar dat hij de oogkleur van zijn 2 jarige dochter niet kent. Als jullie allebei blauwe ogen hebben, had het hem dus niet opgevallen als zijn dochter bruine ogen zou hebben ha ha.

Liz
niet raar

Ik vind het niet raar.

Mensen zijn allemaal verschillend. En sommige mensen letten meer op details en uiterlijk dan andere. Ik ben een vrouw, maar zie vaak dingen in uiterlijk van anderen niet, die anderen wel opvallen. Heeft gewoon niet mijn interesse, vind ik niet belangrijk.

Ik zou me er vooral niet te sappel om maken.

Het zegt volgens mij niets over het feit of hij van de kinderen houdt, en dat lijkt me jouw enige zorg.

Als hij verder een lieve, goede vader en echtgenoot is, dan dus vooral dat waarderen.

Als je graag een lijstje maakt waarin je alle slechte punten van je echtgenoot opsomt, dan kan je deze er natuurlijk wel bijzetten ;-).

Bellefleur
Big deal.

Niet druk over maken. Waarneming is voor iedereen anders. Belangrijker is dat hij een zorgzame, lieve papa is.

wil40
Niet belangrijk.

Ik vind het ook niet belangrijk of de vader het wel of niet weet, ik weet het wel. Mijn man ziet weer andere dingen die mij niet opvallen. En misschien vindt jij haar ogen "opvallend fel blauw" en valt dat eigenlijk nog wel mee.
Ik zei ooit eens tegen mijn man dat onze zoon prachtige diepbruine ogen heeft, mijn man keek eens extra goed. Zijn reactie:"nou, ze zijn gewoon bruin hoor, niet heel speciaal, maar het belangrijkste is dat hij er goed mee kan zien."

Ely
Totaal onbelangrijk

Als dit het enige is wat je op hem aan te merken hebt, vooral vanaf nu je mond hierover houden. Iedereen is anders en kijkt anders, juist goed en leuk.

CT-er
Are you kidding?

Staat dit serieus onder het kopje 'relaties'? Alsof het je relatie in gevaar zou brengen.... Maak je liever druk om echt belangrijke zaken.

Hortensia
nu ik dit lees...

....zit ik me toch in alle ernst af te vragen: zijn de ogen van mijn ene kind nou grijs of blauw...?

Tonny
Helemaal niet raar

Ik zou je de kleur van de ogen van onze kinderen niet exact kunnen melden. Jongste blauw. Maar de andere drie, ik zal volgende keer eens extra opletten :) in elk geval niet bruin, maar of ze grijs/blauw/groenig zijn??

bloemetje
weet het van mijn ene kind ook niet

Ik weet het van mijn ene kind ook niet precies. En die is al 13.... Een beetje blauw, beetje grijs, of misschien is het toch wel vooral groen? Ik zal straks eens goed kijken.

AnneJ
Nee hoor

Ik keek toevallig gisteren naar de ogen van zoon. Ik dacht dat ze groen/blauw waren maar al kijkend leken ze eerder geel/groen/lichtbruin. Misschien net de lichtval of ze zijn toch veranderd door de jaren heen.:-)
Ik zou er zeker geen conclusies aan verbinden. Het is maar een detail. En een uiterlijk detail. Je bent vaak toch eerder bezig met hoe ze in het leven staan en hoe dat gaat en wat jullie onderlinge relatie is dan met allerlei uiterlijke details. Desgevraagd ga je ook nog eens snel twijfelen.

Emma
Baby

Als pasgeboren baby ging het alle kanten op met de kleur ogen van mijn docher. Vader heeft bruine en ik blauwe ogen. Er zijn foto's van haar als baby van een week of twee waarop ze echt donkerbruine ogen heeft. En ze is echt geen wisselkind hoor! ;-) Maar uiteindelijk werden ze blauw, turkoise, lichtgevend, staalblauw, blauwer dan blauw. Daar kan je niet omheen. Maar iemand die dat niet ziet kijkt anders, die ziet weer andere dingen die mij niet opvallen. Dat kan verbazingwekkend interessant zijn. Ik zou er niet zo'n relatiepunt van maken.

bieb63
kleurenblind?

Dat kan ook nog. En dat hoeft niet extreem kleurenblind te zijn, want dan had je dat wel geweten. Maar er zijn zeer veel mensen (m.n. mannen) voor wie veel kleuren minder uitgesproken zien dan voor een ander....

bieb63
overigens

had onze dochter tot een jaar of 8,9 (geen idee meer precies) uitgesproken fel donkerblauwe ogen (net als ik). Maar inmiddels, als je goed kijkt, is dat echt een andere kleur geworden, meer grijs, met wat groen en zeker minder echt fel hard blauw, eigenlijk meer de kleur richting m'n mans ogen (of een beetje tussen ons in). Maar nog steeds zeg ik automatisch dat mijn dochter blauwe ogen heeft, terwijl dat eigenlijk niet meer helemaal zo is....

Vesper Lynd
Donkerbruin en grijs

Oudste had als jong kind felblauwe ogen. Inmiddels zijn ze volgens mij grijs (zal zo even kijken of ik ze goed kan bekijken). Die van jongste zijn donkerbruin, tenminste dat staat me bij ;-)

Ad Hombre
Ach meid

"Hij is zich totaal van geen kwaad berust en zegt dat bijna alle mannen/ vaders dit niet zullen weten?!"

Ik weet niet eens wat voor kleur ogen ik zelf heb... :(

vlinder72
ha. ha

Wat een heerlijk draadje. ik zat ook gelijk te denken aan de kleur ogen van mijn kinderen. En ik weet het ook niet. Groen of blauw of iets er tussenin.

Ik herken wel welk kind van de trap afloopt zonder te kijken of wie er naar binnen loopt door de garage. Ik herken ze ook van veraf zonder een gezicht te zien.

Mijn man wordt elk jaar een beetje uitgelachen door de skiverhuurder omdat hij nooit weet welke maat schoenen onze kinderen hebben. hij heeft echt geen flauw idee. Dat weet ik dan weer wel.

Vesper Lynd
Loopje

Dat vind ik minder gek, dat je je kind herkent aan het loopje op de trap. Ik herken ook mijn katten aan hun loopje. Tenminste, eentje dan, die stampt als een klein olifantje. De ander loopt geluidloos.

Niki73
Geen details

Ik ben ook een "mannelijke kijker". Ik zie weinig details. Vraag mij niet om het gezicht van een vage kennis te beschrijven, of van iemand die zojuist langsliep. Ik kan nog net zeggen of diegene lang of kort haar heeft, maar kleur ogen? Licht- of donkerbruin haar? Bril? Ik weet het vaak echt niet. Ik herken mensen vooral aan hun manier van praten en hun manier van lopen. Ik zou bij een overval ofzo een totaal waardeloze getuige zijn. Dat betekent gelukkig niet dat ik geen liefde of empatie ken, dat staat er totaal los van.

Thursday Next
bruin

Ik weet wel dat beide dochters bruine ogen hebben, de een heeft er grijze vlekjes in. Alhoewel het ook wel kan dat die inmiddels verdwenen zijn.
Oudste dochter herken ik doorgaans van veraf want ze heeft een opvallend kenmerk. Jongste is "een van die blonde meisjes met een staart". Vooral als ik haar ophaal van sporten en op een afstand sta te kijken zwaai ik nogal eens naar de verkeerde staart... Achja, tot nu toe heb ik wel steeds de goede mee naar huis genomen. Denk ik.

Elisabeth
groen/blauw

Mijn man wist het ook niet...;-)
Nu wel, maar toen ze allemaal klein waren niet hoor. Was ie niet mee bezig. Ik ook niet eigenlijk, ja, of ze 'goed' stonden,of ze konden zien en volgen als baby...zou me er niet zo druk om maken hoor.

Fély
Eh

Mijn 15-jarige zoon heeft al sinds kleuter prachtige ogen waar iedereen complimenten over maakt. Maar wat voor kleur ze zijn? Blauw, grijs? Ik zou hem wel diep in zijn ogen kunnen kijken maar dan verwacht ik een een wrevelig pubergebrom'wat doe je mama?' :-)

caton
ook geen details

Ik ben ook absoluut niet van de details. Ik heb wel eens naar zo'n opsporingsbericht zitten kijken en dan wordt er altijd keurig opgesomd wat iemand aan had op de dag van verdwijning. Als een van mijn geliefden vandaag zou verdwijnen zou ik niet zo 1, 2, 3 weten wat ze aanhebben. Weten jullie dat van je huisgenoten?

Tonny
@caton

Ja, dat vind ik ook altijd zo knap. Als mijn man vertrekt ben ik vaak nog niet zo actief, ik weer echt niet precies wat hij aan heeft. Moet ik de kast en de wasmand bekijken om het zo uit te vinden. Nou, hopelijk raakt hij nooit vermist en ik ook niet - hij weet vast ook niet wat ik draag ( pakt gerust een verkeerde jas 'van mij' van een kapstok als we ergens zijn geweest :) )

Ik oefen oplettendheid weleens - ben ik bij iemand geweest en denk dan later thuis of ik nog weet wat diegene aan had - hm nee, vaak niet, tenzij het iets opvallends was.

Tonny
' kijk, als je tekent zie je meer'

Was een cursus toch, ooit?
Wij vluchtige mensen leven te toevallig aan details voorbij. Tijd voor inkeer.

Triva
caton

'Ik heb wel eens naar zo'n opsporingsbericht zitten kijken en dan wordt er altijd keurig opgesomd wat iemand aan had op de dag van verdwijning.'

Dat werkt anders, je onthoudt het als men het precies weet, dat valt jou namelijk op en dat is vaak bij kinderen. Bij volwassenen is dat vaak al een stuk vager en die komen minder op opsporingsberichten.

Bellefleur
Ontaarde moeder

De dag na de geboorte herkende ik mijn kind niet. Ik heb de verkeerde van de babykamer gehaald. Gelukkig waren de verpleegkundigen alerter dan ik.

Els
o, Bellefleur!

Dat is echt zo'n verhaal dat je blijft achtervolgen! Wat een giller! Gelukkig kunnen kraamvrouwen zich verschuilen achter de hormonen!

Half a twin
Kast en wasmand controleren

Om te weten wat dochter vandaag aan heeft zou ik de kast en wasmand moeten controleren, echt geen idee waar ze vanmorgen in is weggegaan. Net als echtgenoot trouwens. In de "ochtendspits" wast iedereen zich, kleed iedereen zichzelf aan, ontbijt en smeert brood om mee te nmen. Ik fladder daar tussendoor, schenk melk in en thee, haal deuren van slot, spoor aan tot opschieten maar echt geen idee waarin iedereen gekleed ging. Alleen van zoon weet ik het, omdat hij soms nog wat hulp nodig heeft bij het vinden van de juiste kleuren bij elkaar.
Zal morgen eens opletten.

Imogen
Bellefleur

'De dag na de geboorte herkende ik mijn kind niet. Ik heb de verkeerde van de babykamer gehaald.'

Je bent vast niet de enige. Waarom denk je dat baby's meteen na de geboorte armbandje om krijgen met hun naam erop?

Pagina's