Vreemdgaan tijdens zwangerschap
Mijn (ex) vriend en ik zijn 10 jaar samen geweest, we hebben een kindje van 9 maanden en ik ben 5 maanden zwanger van de tweede. Die zwangerschap kwam als nogal een schok en ik heb me fysiek en mentaal een tijdje niet goed gevoeld. Terwijl ik al mijn energie aan mijn baby en zwangerschap gaf is hij nogal verwaarloosd. Hij is toen een affaire begonnen die hij heeft opgebiecht onlangs. Hij ziet haar nog steeds omdat hij haar leuk vind en het tussen ons niet meer goed kan komen door wat hij gedaan heeft. Dit is overigens niet de eerste keer dat hij vreemd is gegaan. hij woont nog thuis omdat dit even niet anders kan en hij wil helpen bij de bevalling en geboorte. Ik ben er kapot van, hij ook. We hebben goede gesprekken maar zijn vooral aan het huilen met elkaar thuis. Een gebroken gezin is natuurlijk niet wat ik ooit gewild heb. Ik hou van hem maar zie het nooit meer goedkomen. Iemand iets soortgelijks meegemaakt of tips hoe om te gaan met deze situatie?
Wat verdrietig!
Ik denk niet dat ik je verder kan helpen, maar ik wil je graag dit meegeven: let op dat je jezelf niet de schuld geeft. Hoezo kun je zeggen dat je hem verwaarloosd hebt? Je hebt net 9 maanden en baby, en bent ook al weer 5 maanden zwanger! Dat vraagt zo veel van je lijf en van je hoofd dat hij er heel erg begrip voor moet hebben dat de aandacht even niet naar hem uitgaat. Hij zou voor jou moeten zorgen, in plaats van verongelijkt op zoek gaan naar iemand anders!
Wat ontzettend traumatisch en verdrietig!
Heden verleden en toekomst zijn door hem. Kapot gemaakt.
Je zou kunnen kijken op dit forum bij topic "verder na ontrouw"
Daar vind je veel gelijkgestemde verhalen en adviezen
Je zou je post kunnen kopiëren en nogmaals daar posten voor reacties
Wat een drama dit verhaal. Bedenk dat jij op deze manier niet loskomt van hem. Heel jammer dat het even lastig is om elders wat te vinden. Maar voor ieders rust zou ik aangeven dat hij moet vertrekken (tenzij het huis alleen van hem is natuurlijk). Zijn jullie getrouwd en hoe zit het met inkomen en het huis? Bedenk dat jij zelf mag bepalen wat JIJ wilt dat hij doet qua helpen of aanwezigheid. Het is aan jou en niet aan hem! Wil jij echt gezinnetje gaan spelen met iemand die intussen een andere relatie heeft? Hij is gewoon samen met een ander he. En wilde zo te lezen dit tweede kind ook niet. Ben jij in staat jezelf te redden. Want je klinkt erg afhankelijk van hem. Is er familie en netwerk dat jou kan helpen met de kinderen? Tijd ook om te accepteren dat jullie relatie echt over is. En dat jij er alleen voor staat. Ga hierin stappen zetten en blijf niet hangen in je zwangerschap. Je zult toch zaken moeten regelen.
Wat zeg je nou, Izza '..blijft niet hangen in je zwangerschap'. Beetje (erg) raar.
En deze is ook enigszins dubieus: "Bedenk dat jij zelf mag bepalen wat JIJ wilt dat hij doet qua helpen of aanwezigheid".
Helpen?
Ja, zij mag zeker heel duidelijk grenzen aangeven en hem bijvoorbeeld verzoeken vaker weg te gaan. Maar eh... die kinderen zijn ook van hem hè?
Egel. schreef op 30-01-2026 om 22:34:
Wat zeg je nou, Izza '..blijft niet hangen in je zwangerschap'. Beetje (erg) raar.
En deze is ook enigszins dubieus: "Bedenk dat jij zelf mag bepalen wat JIJ wilt dat hij doet qua helpen of aanwezigheid".
Helpen?
Ja, zij mag zeker heel duidelijk grenzen aangeven en hem bijvoorbeeld verzoeken vaker weg te gaan. Maar eh... die kinderen zijn ook van hem hè?
De oudste is van hem. De ander wilde hij niet en is er ook nog niet. Ze mag dus zelf bepalen of hij onderdeel is van haar zwangerschap en waar ze hem bij laat helpen.
En zwanger of niet je zult toch dingen moeten gaan regelen. Zaken als financiën doornemen, het huis, ouderschapsplan. Hij is niet alleen vreemdgegaan. Hij heeft ook een nieuwe partner die gewoon in zijn leven is. Ik lees nergens iets van spijt of samen verder.
Izza schreef op 31-01-2026 om 22:26:
[..]
De oudste is van hem. De ander wilde hij niet en is er ook nog niet. Ze mag dus zelf bepalen of ..{..}.
Eerlijk gezegd, je klinkt als een gescheiden vrouw. Eentje die, samen met een advocaat, goed voor haar rechten (als moeder) op is gekomen.
Het mag wel een tandje minder Izza. Read the room enzo.
Wat een verdrietige situatie TO. Als ik jou zou zijn, zou ik hem vragen om ergens anders heen te gaan. Dan kun jij even tot rust komen, want de hele tijd al die emoties is niet goed voor je zwangerschap. Eerst even rust voor jezelf en goed voor jezelf zorgen. Komt tijd, komt raad.
Izza schreef op 30-01-2026 om 21:58:
Wat een drama dit verhaal. Bedenk dat jij op deze manier niet loskomt van hem. Heel jammer dat het even lastig is om elders wat te vinden. Maar voor ieders rust zou ik aangeven dat hij moet vertrekken (tenzij het huis alleen van hem is natuurlijk). Zijn jullie getrouwd en hoe zit het met inkomen en het huis? Bedenk dat jij zelf mag bepalen wat JIJ wilt dat hij doet qua helpen of aanwezigheid. Het is aan jou en niet aan hem! Wil jij echt gezinnetje gaan spelen met iemand die intussen een andere relatie heeft? Hij is gewoon samen met een ander he. En wilde zo te lezen dit tweede kind ook niet. Ben jij in staat jezelf te redden. Want je klinkt erg afhankelijk van hem. Is er familie en netwerk dat jou kan helpen met de kinderen? Tijd ook om te accepteren dat jullie relatie echt over is. En dat jij er alleen voor staat. Ga hierin stappen zetten en blijf niet hangen in je zwangerschap. Je zult toch zaken moeten regelen.
Mag het wat aardiger, ik lees ook in andere topics dat je niet op zo' n vriendelijke toon reageert.
Mini39 schreef op 31-01-2026 om 23:12:
[..]
Mag het wat aardiger, ik lees ook in andere topics dat je niet op zo' n vriendelijke toon reageert.
Het is wellicht meer helpend als jij dan wel opbeurend en meelevend tegen TO reageert, dan dat je Izza berispt. De punten die Izza noemt zijn wel erg zinvol, ook al vind jij ze niet empathisch. Ze vallen onder de tough love, vind ik.
Als iedereen nou zijn of haar bijdrage geeft vanuit eigen inzicht dan krijgt de vraagstelster een breed palet en zit er hopelijk altijd wel wat bij waar ze wat aan heeft.
Ik vind zelf de openingspost ook niet klinken als een goede relatie die nu onverwacht in zwaar weer is geraakt, eerlijk gezegd. Meer als iets dat al jaren niet goed liep.
Enige nadruk op de eigen verantwoordelijkheid van TO in deze, anders dan de zelfkastijding "ja maar ik heb hem zo verwaarloosd dus hij moest wel vreemdgaan" die de verantwoordelijkheid ook niet legt waar hij hoort, is op zich wel goed. Vind ik dan he. Is dus ook maar een visie.
En TO zal hoe dan ook aan de bak moeten. Want van de vader van haar kinderen heeft ze weinig te verwachten. Hoezo woont hij nog thuis? Laat hij lekker bij zijn liefje gaan wonen. Kan hij daar de helft van de tijd de baby opvangen zodat TO wat meer lucht heeft.
Er wordt hier flink geprojecteerd. Dat moge duidelijk zijn.
En Pollewop, men kan heus wel even nadenken voordat iemand hier iets post. En of dat helpend is.
Ik weet nog dat wij allemaal heel kritisch waren op iets wat jij had gepost en toen was het huis te klein. Werkt bij jou maar één kant op dus?
Dweedledee schreef op 31-01-2026 om 22:56:
Wat een verdrietige situatie TO. Als ik jou zou zijn, zou ik hem vragen om ergens anders heen te gaan. Dan kun jij even tot rust komen, want de hele tijd al die emoties is niet goed voor je zwangerschap. Eerst even rust voor jezelf en goed voor jezelf zorgen. Komt tijd, komt raad.
Dweedledee schreef op 01-02-2026 om 13:34:
Er wordt hier flink geprojecteerd. Dat moge duidelijk zijn.
En Pollewop, men kan heus wel even nadenken voordat iemand hier iets post. En of dat helpend is.
Ik weet nog dat wij allemaal heel kritisch waren op iets wat jij had gepost en toen was het huis te klein. Werkt bij jou maar één kant op dus?
Eens met jouw beide posts!
@TO, zorg vooral eerst voor rust voor jezelf, dat gaat niet lukken samen onder 1 dak.
Dweedledee schreef op 01-02-2026 om 13:34:
Er wordt hier flink geprojecteerd. Dat moge duidelijk zijn.
En Pollewop, men kan heus wel even nadenken voordat iemand hier iets post. En of dat helpend is.
Ik weet nog dat wij allemaal heel kritisch waren op iets wat jij had gepost en toen was het huis te klein. Werkt bij jou maar één kant op dus?
Nou Dweedledee, jij gaat er (ook nu trouwens) best graag met gestrekt been in. Dus om dat nu anderen te verwijten is wel een beetje apart.
Ik heb overigens op mijn gesputter toendertijd van jullie ook de reactie gekregen die ik nu zo ongeveer geef ter verdediging van Izza, dus je zou net zo goed kunnen zeggen dat ik er wat van opgestoken heb. Dat kun je mij toch moeilijk verwijten.
¨Geprojecteerd" vind ik nogal een dooddoener.
Net alsof sommigen volkomen onpartijdig en onafhankelijk reageren en anderen zwaar overtrokken en puur vanuit eigen ervaring het verhaal hun kant op trekken.
Gezien we meestal maar weinig informatie krijgen, zal iedereen wat stukjes in moeten vullen bij een reactie. En dat doet iedereen op een eigen manier. Projecteren doen we dus allemaal.
Iedere vrouw zou goed voor zichzelf op moeten komen! Nog veel te veel vrouwen laten volledig over zich heenlopen. En ik lees hier niemand die zegt dat to de situatie maar moet accepteren en haar man vergeven. Die is alweer verder gegaan terwijl to letterlijk met de problemen zit.
To is zwanger geraakt terwijl de relatie al veel langer niet goed ging. Partner geeft zelf aan dat het over is. Maar wil nog wel blijven wonen. Dat is fijn want hij kan de kinderen zien en heeft iemand inwonen voor de huishouding en verzorging. Intussen heeft hij de weg vrij voor zijn nieuwe partner (en wellicht nog wel meer scharrels). Want volgens hem is de relatie over. Hij is dus vrij om te doen wat hij wil.
AnnaPollewop schreef op 01-02-2026 om 15:57:
[..]
Nou Dweedledee, jij gaat er (ook nu trouwens) best graag met gestrekt been in. Dus om dat nu anderen te verwijten is wel een beetje apart.
Ik heb overigens op mijn gesputter toendertijd van jullie ook de reactie gekregen die ik nu zo ongeveer geef ter verdediging van Izza, dus je zou net zo goed kunnen zeggen dat ik er wat van opgestoken heb. Dat kun je mij toch moeilijk verwijten.
¨Geprojecteerd" vind ik nogal een dooddoener.
Net alsof sommigen volkomen onpartijdig en onafhankelijk reageren en anderen zwaar overtrokken en puur vanuit eigen ervaring het verhaal hun kant op trekken.
Gezien we meestal maar weinig informatie krijgen, zal iedereen wat stukjes in moeten vullen bij een reactie. En dat doet iedereen op een eigen manier. Projecteren doen we dus allemaal.
Het is exemplarisch dat ook uit deze reactie van jou wederom blijkt dat je flink met twee maten meet. Jij spreekt als eerste Mini39 aan haar op haar reactie op Izza. Ik spreek jou vervolgens aan op jouw reactie richting Mini39 en dan is het ineens “met gestrekt been erin gaan”.
Ook uit de rest van je reactie blijkt dat je mijn punt volledig mist door er allerlei niet relevante zaken bij te halen. Geeft niet, maar dat maakt de discussie weinig zinvol.
