Home » Forum » Waar wrikt t eigenlijk

waar wrikt t eigenlijk?

412 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Alicia
niet boosaardig

Ik vind je niet boosaardig. Wel (veel)eisend in de zin dat dingen blijkbaar volgens jouw ideeën moeten lopen.
Jouw vriend heeft zich misschien bedacht over het samenwonen? Dat komt wel eens voor. En dan is de vraag of jij daar in mee wilt (en kunt) gaan.

Moedeloos/hoopvol
Precies dat

Dat is precies wat ik mij ben gaan afvragen....Waarom die weerstand bij partner...patstelling gevoel....Waarom weerstand stiefzoon....gevolg gesprekken psycholoog.

Woord is al gevallen...indien er iets veranderd is dan beter stoppen en geen energie meer instoppen

Angela67
weerstand bij partner?

hou het bij jezelf!
misschien was je altijd al zo en is hij er klaar mee
Dus als jij naar jezelf kijkt dan kan je in ieder geval invloed uitoefenen. Als je dat wilt inderdaad.
gr Angela

Tank
Begrijp

Begrijp het wel, herken het ook wel, maar deze houding gaat hetgeen je wilt je niet geven en het is niet af te dwingen.
Ik vraag me echter wel oprecht af of een andere houding je dat wel zal geven. Het geeft hen misschien meer rust, maar jou denk ik nog steeds niet.
Meestal is het toch wel what you see is what you get. Zit het er nu niet in, je kunt nog zo hard proberen, maar het komt dan ook niet.

Diep van binnen lijkt het nu of je probeert af te dwingen uit onzekerheid, jaloezie, het niet betrokken voelen, geen stem hebben enz. Als je het na al die jaren nog niet hebt gevoeld of ervaren, dan zou ik toch eens achter mijn oren krabben of het het wel waard is allemaal.

Jippox
andere vorm

Ik denk dat deze relatie niet gaat werken in de vorm die jij voor ogen hebt: namelijk samen met je vriend in 1 huis (zonder andere inwoners) en met alle familie jou beschouwend als een volwaardig familielid.
De vraag is dan of dat nodig is om toch een voor beiden bevredigende relatie te hebben. Zijn er andere vormen denkbaar voor jou?

Dat was ook waarom ik al vaker zei: spreek wat meer elders af. Nu ga je er ook iedere keer bovenop zitten, wat het voor jezelf moeilijker maakt om je niet te bemoeien met van alles en nog wat. Als je wat meer afstand neemt, kan het ook voldoende zijn om alleen maar te horen wanneer je waar moet zijn voor zo'n etentje en dan zie je het verder wel.

Moedeloos/hoopvol
:-(

:-( :-( :-(

Daar ben ik beland dus...nu ik met jullie "vreemden" erover heb, had ik toch gelijk.....

en tegen mezelf gezegd....gooi het roer om.....en leef je eigen leven.....lang genoeg gewacht.....het ene "gezin" is nog geeneens gevormd of het tweede dient zich aan....gaat niet werken.

Dus.....Thanks iedereen

Angela67
tuurlijk kan het wel

jij kunt toch veranderen als je dat wilt?
Je denkt de hele tijd dat jouw methode de enige is, maar wat wil je nou?
wil je een relatie met hém omdat je van hém houdt
of wil je huisje boompje beestje met iemand zonder kinderen
gr Angela

Linnet
Ergernis

Moedeloos, ik denk dat je het nu wel doorhebt:

je ergert je aan je partner en je projecteert het op zijn zoon.

Als je je relatie met je partner goed hebt, is het gedrag van zijn zoon geen probleem meer.

Linnet
Duidelijkheid

Uiteindelijk moet je je eigen grenzen aangeven en dus ook 1) duidelijk hebben wat je zelf wilt van deze relatie/je partner en 2) dat ook helder naar hem communiceren.

Misschien als je 1) en 2) doet, HIJ zich wil aanpassen op een manier die voor jou goed is. En door 1) te doen, kan jij je misschien ook wat aanpassen.

Zo niet, dan weet je dat jullie relatie niet meer werkt op een manier die voor jou acceptabel is.

Moedeloos/hoopvol
Linnet

Juist linnet. Daarom de gesprekken. En wij willen beiden helderheid waar t knelt en waarom.

Flanagan
Afhankelijkheid

Ik denk dat het wrikt omdat je ergens ook afhankelijk van hem lijkt te zijn. Zo ging jouw zoon ook bij hem wonen terwijl je een eigen huis hebt.. Of is jouw huis niet groter dan een kamer.
Dat zijn zoon de kamer confisceert daar jouw zoon eens in de drie weken of minder de kamer gebruikt, is op zich best logisch. ( Hij had het alleen moeten bespreken met zijn vader).

Maar nu dat gedoe met de auto. Heeft dan niemand een rijbewijs en kan niemand van een auto lenen? Moet degene die verrast wordt, ook nog als taxichauffeur optreden?
De stiefzoon met aanhang hadden ook een treintaxi kunnen pakken. Jij en je zoon hadden ook met ov of taxi gekund zodat de jarige alle tijd had om zijn moeder op te halen.

Het zou minder wrikken als men minder aan elkaar trok.

Moedeloos/hoopvol
Flanagan

Woonruimte: we latten, om het weekend in het ene huis. Mijn zoon heeft altijd bij mij gewoond. Alleen de lat weekend bij partner ging zoon mee of vakantie of feestdagen.
Heb zelf vier kamer woning.

Ga indd afhankelijk opgesteld (terug kijkend) tav zijn verwerkingsproces mbt scheiding. Ik heb acht jaar ruimte gegeven om zich los te maken van zn ex-huwelijk en scheiding.

Kamer zoon:wisseling...eigen broer ontneem je ook niet zomaar bed en kamer. Enig overleg met wie dan ook was prettig geweest. Dat is nu helder bij alle partijen.

Auto rit....zal volgende keer alerter zijn op zo iets. Overkomt je maar een keer. Ja allemaal opties waaraan niemand denkt/heeft gedacht

We zijn vandaag weer een stap dichter bij gekomen.

Niet naar zijn huis gaan is geen optie zegt partner vandaag. Geeft juist een breuk tussen ons zegt hij.
En wat vriendin betreft van zoon:partner vindt dat wij geen gezelschapsouders zijn als het gezinnetje bij hem thuis komt. We doen samen ons eigen ding.

Dus dat geeft houvast en klinkt hoopvol. :-)

Flanagan
Batterij leeg

Klinkt alsof de batterij bij je vriend aan het leeg raken is tov zijn zoon. Dat zal hij misschien niet zo snel bekennen.
Laat het aan de psycholoog over hoe hij en zijn zoon dit gaan oplossen. Als jij dat gaat organiseren, kan hij boos worden op jou.
Wil niet te snel..

moedeloos/hoopvol
geen klik

Ja flanagan....stiefzoon heeft vader volop in zijn relatieproblemen meegezogen...dagelijks en dag en nacht besprak stiefzoon zijn relatie met vader. heb dat al lang geleden aangegeven; ben je vader of ben je therapeut?
zoals ik al eerder zei zoon en vriendin hebben een hang en wurg relatie.

verder is er geen klik tussen vriendin en ons zet partner, maar hij moet haar wel accepteren omdat zoon relatie met haar heeft.
en tegen mij: dat ik niet voor haar moet vluchten, we trekken ons eigen plan en vullen onze dag wel zelf in.

wat voor mij helder nu is dat wij ons eigen ding gaan doen. dat mijn partner dat uitspreekt. ik had het idee dat hij van mij verwachtte dat ik er maar altijd bij moest zijn en gezellig moest lopen doen. maar dat wil hij zelf niet en verwacht dat ook niet van mij. soms wel, maar gros van de keren doen we ons ding. dat gaf ruimte bij mij en dat is fijn om te horen.

wat betreft zoon: hij gaf vandaag in ons gesprek aan dat zoon nu langzaam volwassener aan het worden is en toe is aan zelfstandigheid.

heb ook moederdag besproken, dat stiefzoon na zeker zes jaar dit jaar er geen aandacht aan heeft besteedt..hij kan niet voor zijn zoon beantwoorden nu maar t is hem indd opgevallen.....maar die verandering kan hij nu niet plaatsen

ben echt benieuwd of hij dat bespreekbaar maakt met de psycholoog flanagan
"Klinkt alsof de batterij bij je vriend aan het leeg raken is tov zijn zoon. Dat zal hij misschien niet zo snel bekennen"

ja batterij is bijna leeg bij mijn partner

Kandelaar4
Het klinkt

..alsof jullie dichterbj elkaar komen moedeloos/hoopvol! Ik lees in ieder geval een hoop positieve dingen. ijn die zaken ook bij de therapeut besproken?

Moedeloos/hoopvol
Gevolg

Kandelaar:

aantal onderwerpen als gevolg door bezoek bij psycholoog. Aantal onderwerpen bij de psycholoog.
Aantal onderwerpen waren terugkerend

Moedeloos/Hoopvol
Sneeuwbal effect

Lieve forum

Dit wil ik jullie niet onthouden.

De situatie krijgt een sneeuwbal effect.

Dinsdag avond was ik bij mijn partner ivm een geplande kaakoperatie bij partner. Stiefzoon heeft de hele avond zijn vader geïsoleerd van mij dmv spelletjes en verhalen. Laat in de avond belde buurvrouw van mijn schoonmoeder dat zij dwaalde op straat voor haar ingeslagen hond. om tien uur . Mijn partner maakte aanstalten om te gaan. Voordat wij konden op staan stond zoonlief al op om mee te gaan.
Vervolgens hield hij af met de vraag rij jij mee of ik. Dus ik zei ik rij mee maar je kunt toch gewoon meegaan. Niet meegewerkt uiteindelijk.

De volgende ochtend zelfde gedrag, mij isoleren van vader dvm spelletje samen met vader. Dan rijden we naar t ziekenhuis.

In t ziekenhuis staat hij als eerste op als mijn partner wordt geroepen en samen lopen ze mee met de assistente. Dan hoor ik halverwege zeggen mijn partner wilde ook mee. Waarop de zuster zei dat een persoon mee kon. Dan zegt stiefzoon tegen mij wil jij mee. Waarop ik zei dat hij naar binnen kon.

Vervolgens komt hij na een kwartier terug dat ik naar binnen kon en dat we elkaar afwisselen. Ik zei dat t beste is als hij bij zn vader blijft. Dan krijg ik de vraag waarol ik niet wil. Ik ga nu geen discussie hierover hebben met jou hier zei ik.

Mijn partner komt mij ophalen omdat t te lang duurt. Ik ga mee stel mijn vragen en zeg tegen hem dat ik stiefzoon naar binnen stuur. Weg is stiefzoon.
Als ik bel en app zit hij in de hal en hij hoeft niet naar binnen.

Als mijn partner klaar is app ik hem weer om te komen en hou ik mij op de achtergrond.

Omdat ik nog een zorgdraagt had wist ik niet of ik nog een nachtje kon blijven en dat vertelde ik tegen.mijn partner. Dat hoort stiefzoon en beslut t ziekenhuis akkefietje aan te kaarten.

Waarom t zo moeizaam moest gaan.
En toen kwam ineens t sneeuwbal effect. Hier heeft mijn partner hun rollen benoemd, dat ze intens met elkaar omgaan als vader en zoon, als huisgenoot en als vriend. Maar zij is mij partner. . En dat voor zoon die grenzen niet helder zijn.

ik heb toen aangegeven dat ik geen strijd met hem aan zou gaan, t is en blijft je vader, ik heb niet de intentie er tussen in te komen of jullie uit elkaar te halen maar dus je kunt overal naar toe meegaan ik doe wel drie stappen achteruit.
Hij ik niet in waar er strijd is zegt hij....je dringt bij alles voor zeg ik....dat noem ik betrokkenheid zegt hij...dat voel en zie ik niet zo als jè overal tussen in dringt.
Mijn partner heeft hier wel ruggengraat getoond. Maar dat is precies wat er wrikt tussen jou en mij zei ik later tegen hem.

Uiteindelijk hebben we meer gesproken over de relatie met stiefzoon en vriendin, zoals altijd.

Waar oook voor mij een sneeuwbal effect in zit, gesprek metb psycholoog, stap naar psycholoog , mijn grens, observatie door partner naar zoon , wil en inzien en durven optreden heeft gemaakt dat ik alle druk van mijn schouders voel afglijden. Het inzicht , daar waar mijn partner mij isoleerde zijn zoon het overnam

Ik voel dat gevecht niet meer in mij, en ik hè de behoefte niet meer om mijn partner iets te laten inzien lijkt wel.

Sorry voor de type fouten. Zit in de trein en heb ff geen om terug te lezen.

Ik hèb de hete aardappel niet meer in mijn hand...en dat voelt fijn

Moedeloos/hoopvol
Waar t wrikte

Waar t wrikte; is mijn analyse als volgt..mijn partner was niet helemaal toegewijd aan mij...Daar waar ik meer verbintenis wilde hield hij de boot af. Hoe meer ik wilde Hoe meer hij mij afhield en isoleerde...Dit heeft zijn zoon gezien en overgenomen....

Op T Huwelijk Twee Jaar Geleden VAN stiefdochter Zal Ik Stiefzoon Kijken Naar emotionele vader en moeder...en daar zag ik uets gebeuren bij stiefzoon.....een soort innerlijke wens afspraak om vader en moeder bij elkaar te krijgen...

Klinkt raar maar In gedrag verklaart een hoop....ook de isolatie van mij naar zijn vader toe vier haar geleden

Inaya
welnee

'Waarop de zuster zei dat een persoon mee kon. Dan zegt stiefzoon tegen mij wil jij mee. Waarop ik zei dat hij naar binnen kon. Vervolgens komt hij na een kwartier terug dat ik naar binnen kon en dat we elkaar afwisselen. Ik zei dat t beste is als hij bij zn vader blijft. Dan krijg ik de vraag waarom ik niet wil. Ik ga nu geen discussie hierover hebben met jou hier zei ik.'

Waar het wrikt, is dat je stiefzoon zijn best doet om jou er bij te betrekken, en dat jij als een klein kind gaat zitten mokken in de wachtkamer.

Wat denk je te bereiken met dit gedrag?

Wilgenroosje
Inaya

Dat is precies wat ik dacht. Of dat vader tegen zijn zoon had gezegd dat hij nu even moedeloos/hoopvol erbij wilde hebben. Lijkt mij ook niet handig om daar niet op in te gaan. Het was een handreiking van stiefzoon en/of zijn vader.

Moedeloos/Hoopvol
Vader afspraak uitgelegd

Vader heeft toen aan zoon uitgelegd dat de afspraak was geweest dat ik mee zou gaan. En dat zoon/jij als eerste op staat om mee te gaan toen.

Sorry dat jullie t anders zien, maar t is makkelijker om op afstand iets te vinden dan wanneer je er zelf midden in zit.

Je kunt betrokken zijn en de ANDER TOCH NOG ZIEN STAAN
Of
Je kunt betrokken zijn en de ANDER ISOLEREN, AFSLUITEN, GEEN RUIMTE, GEEN KANS GEVEN

Wilgenroosje
Maar

toen je stiefzoon in de gang vroeg of jij dan mee wilde heb je toch nee gezegd? Je laat jezelf wel erg makkelijk aan de kant zetten. En natuurlijk, ik zit niet in zo'n situatie (hier spelen weer andere dingen) Ik snap alleen niet dat je je op het moment dat je stiefzoon, eerst in de gang en na een kwartiertje nog een keer, jou de kans geeft om je partner bij te staan, tot 2x toe nee zegt.

Het zal allemaal wel niet zo makkelijk zijn, maar ik kan me voorstellen dat in ieder geval je partner dat jammer vond. Van je stiefzoon kan ik het minder goed inschatten, maar je hebt hem in ieder geval veel te veel ruimte gegeven.

Moedeloos/Hoopvol
Wilgenroosje

Ja wilgenroosje. Te veel ruimte heb ik gegeven onder t mom van begrip tonen naar scheiding en positie en verlies en verwerking en acceptatie nieuwe situatie..

En partner heeft het wig niet willen inzien , die zoon continu toonde maar goed gepraat met allerlei aannemelijk uitleg.

Kun je je ook voorstellen dat ik na drie vier jaar gesar er klaar mee ben. Ik ga niet voor niets bij de psycholoog

Stiefouders hoeven niet altijd alle gedrag te accepteren omdat een gezin uit elkaar valt

Inaya
nou

op zich kan ik me best voorstellen dat je je buik vol hebt van dingen die vroeger misschien gebeurd zijn. Maar je lijkt ook vastbesloten om dat verongelijkte gevoel vast te houden. Wat verwacht je nu feitelijk van je partner? Dat hij zijn zoon op straat zet, jou met veel bombarie de behandelkamer mee inneemt, een fanfare? Het gaat nota bene om je vriend, die krijgt een kaakoperatie! En dan nog zie jij kans om jezelf in het middelpunt van de belangstelling te wringen.

Eerlijk gezegd zou ik zo iemand als jij niet eens mee willen hebben naar het ziekenhuis. Ben je met je aandacht bij je behandeling, kun je je ook nog druk gaan maken om iemand die zich achtergesteld voelt.

Els
Ja, en?

Vader heeft toen aan zoon uitgelegd dat de afspraak was geweest dat ik mee zou gaan. En dat zoon/jij als eerste op staat om mee te gaan toen.

Dus dit is gebeurd. Die zoon is als eerste opgestaan terwijl jij mee zou gaan (en hij niet).

Ik denk niet dat zoon heeft gedacht dat hij zich daar eens lekker tussen zou gaan wringen. Hij heeft er gewoon in het geheel niet over nagedacht. Als je er nou eens vanuit gaat dat er geen sprake is van een vooropgezet plan maar dat deze zoon wat minder getalenteerd is in empathisch vermogen? De vraag komt wie er mee wil omdat er maar 1 mee naar binnen blijkt te mogen. Nou, hij wil mee dus gaat hij mee. Daarmee geeft hij toch antwoord op de gestelde vraag? Geen moment denkt hij na hoe dat is voor jou of voor vader. Komt gewoon op dat moment niet in hem op. Het duurt even maar dan bedenkt hij zich of vader zegt het hem. Dat doet hij braaf, dus komt hij naar je toe en vraagt tot 2x toe of jij naar binnenkomt. Wat er niet in zit, kun je ook niet van hem vragen.
Als je al je ergernis van de afgelopen periode loslaat en eens opnieuw naar de situatie probeert te kijken zou het dan niet zo kunnen zijn dat er meer sprake is van onnadenkendheid dan van uiteendrijven? Ik durf het bijna niet te zeggen maar, per slot van rekening praten we hier over een volwassen man van 32 die nog bij zijn vader woont? Dat zal toch niet voor niets zijn?

Moedeloos/Hoopvol
Grappig

Grappig dat ongetalenteerd wordt genoemd....ik heb hem juist gewaardeerd vanwege zijn gevoeligheid en bij zijn studie keuze gestimuleerd om psychologie te doen. Dit jaar hopelijk rond hij afrond.

Nieuwe fase indd met wetenschap van toen.

En nieuwe aanpak nu.....

Daarom psycholoog gesprekken met partner.

Flanagan
Achteraf

Als je je relaas terug lees, komt het dan in je op dat in het geval met schoonmoeder, je partner beter thuis had kunnen blijven vanwege de geplande kaakoperatie terwijl stiefzoon en jij gezamelijk schoonmoeder opzochten? Dat had zo mooi geweest. Iets samen doen waarbij tegelijk je partner ontlast werd van zijn zorgtaak.
Stiefzoon is 32 jaar en jij bent 55? Jullie hadden dat toch samen kunnen aanpakken, lijkt mij. Gewoon uit liefde voor iemand die de volgende dag niet voor niets naar de kaakchirurg moet.

Ik ben verbaasd dat stiefzoon meegaat naar het ziekenhuis. Of kan jij niet rijden? Als jij niet kan rijden, maar stiefzoon wel, waarom ga jij dan mee? En andersom, als jij wel kan rijden, waarom gaat stiefzoon dan ook mee? Ik zou als patient het niet prettig vinden als wel twee volwassenen meegingenals begeleiding.
Een hoop trammelant in de bespreekkamer had niet plaatsgevonden als er maar één begeleider was geweest.
Een hoop strijd om niets.
Maar daar ligt ook een taak voor je partner. Daarin had hij vooraf duidelijker kunnen zijn.

Maar wat de anderen ook aangeven, is je manier van reageren. Je schrijft dat stiefzoon zijn vader van jou isoleert door spelletjes met hem te doen. Dat komt best achterdochtig over. De volgende dag doet zich weer een kwetsend incident voor. Als in een gesprek na het ziekenhuisbezoek je partner zijn zoon duidelijk maakt waar jij staat, ben je pas in staat niet meer te hoeven twijfelen aan je partner. Het komt best onzeker over als je jij druk maakt en valt over het feit dat stiefzoon EN je partner besluiten spelletjes te spelen. Je bent boos op stiefzoon maar je partner deed net zo hard mee. Is het dan wel eerlijk om je je af te reageren op stiefzoon?

In#112 reageer je gepiekeerd: je gaat hoofdletters gebruiken. Waarom? Baal je ervan dat je partner niet eerder in actie kwam?

Moedeloos/hoopvol
Knuffel

Gisteren hebben we t gesprek met een knuffel geëindigd en heb ik gezegd dat we de dingen voortaan rechtstreeks aan elkaar.moeten vragen ipv we Op onze eigen visie te gaan concluderen waardoor er verkeerde interpretaties worden gevormd..

Lijkt mij een goede atart , een goed begin.

Moedeloos/hoopvol
Knuffel

Gisteren hebben we t gesprek met een knuffel geëindigd en heb ik gezegd dat we de dingen voortaan rechtstreeks aan elkaar.moeten vragen ipv we Op onze eigen visie te gaan concluderen waardoor er verkeerde interpretaties worden gevormd..

Lijkt mij een goede atart , een goed begin.

Moedeloos/Hoopvol
Flanagan

Ja. Flanagan. Als hij eerder was opgetreden had dit voorkomen kunnen worden.

Wat schoonmoeder betreft; partner kan en wil die verantwoordelijkheid niet aan mij uit handen geven. We Hebben Er Over Gesproken Vorig Jaar Maar Hij BewEert DAT Hij Mij WEL Betrekt. Dat idee is bij mij niet opgenomen.

Goede tip trouwens flanagan.

Zoon zei zondag; ik ga mee. Toen ik zei tot woensdag.
Als ik had gezegd nee dan waren jullie over mijn houding gevallen. Nu zeg ik tuurlijk ga je mee. Dan is t ook niet goed.

Partner had iets duidelijker in moeten staan. heb aan t eind aangegeven dat we voortaan dit voor af moeten afspreken.

Mogelijk hè samengesteld gezin pfff

Pagina's