Home » Forum » Waar wrikt t eigenlijk

waar wrikt t eigenlijk?

412 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Moedeloos/hoopvol
Linnet.

Dat laatste bedoel ik ermee linnet. Huilen hoort erbij en verdrietige zaken kom je zeker tegen in t leven.

Een keer moet t verdrietig zijn in een relatie om de relatie wel ophouden.

Dus ik hoop nu dat ik alleen maar positieviteit binnen haal/onwillekeurig/krijg/creeer/,ontvang

floor
andersom

Je schrijft dat het graag of niet is voor hem, met jou.
Ik denk eigenlijk dat het andersom is.
Hij is tevreden met de relatie zoals die is, jij niet.
Hij houdt je al zo lang op afstand. Ik denk dat je moet accepteren wat hij heeft te geven, of ermee stoppen.
Nu blijf je hem eindeloos hetzelfde verwijten.

Moedeloos/hoopvol
Floor

Zo had ik t nog niet bekeken Floor.

Indd ik kan iets niet afdwingen/eisen/verlangen/willen als t er niet is of als ie t niet wilt/kan geven

Ginny Twijfelvuur
En toch

Ik denk ook dat het voornamelijk bij je vriend ligt. Ik herken dat type man wel. Doordat jij het gevoel hebt dat hij niet 100% voor jou kiest, zit zoon jou in de weg. Dat maak ik ten minste op uit de voorbeelden die je hier geeft.

Jij vind dat je op de eerste plaats zou moeten staan, al dan niet gedeeld, en het lukt hem niet om jou dat gevoel te geven.

Maar het ligt denk ik ook bij jou. Ik krijg het idee dat jij vooral bezig bent met wat je niet hebt, wat hij niet doet en met wat je niet krijgt. Je hebt daardoor onvoldoende oog voor wat hij wel voor je doet.
Iets met dat glas dat maar voor de helft gevuld is enzo.

Moedeloos/hoopvol
Zegt hij ook

Ja maar dat zegt hij ook indd

Zie je ook wel wat we hebben en wat ik allemaal doe voor ons

Ginny Twijfelvuur
Waarom

Ja maar?

Moedeloos/hoopvol
Werkt aan relatie

Hij zegt dat hij werkt aan de relatie en of ik daar oog voor heb zoals twijfelvuur aangeeft.

Twifelvuur misschien heb je ook gelijk dat ik nu alleen naar gefocust ben op wat er niet is....te lang blijven hangen hierin

We zijn nu sinds maandag alleen samen...totaal geen spanning......lachend zei hij ga vooral je gang in het huis...waarop ik dan cynisch weer zeg ik ben geen slootje of slaafje..mm ook onaardig van mij

Linnet
je gang gaan

Weet je wat je vriend bedoelde met "ga vooral je gang"?

Jij interpreteerde het kennelijk als schoonmaken.

Maar wat bedoelde hij dan?

Wel fijn dat er nu geen stress is.

En hoe reageerde hij op jouw reactie geen sloofje of slaafje te zijn?

Flanagan
Jouw reactie

Je onvriendelijke reactie zegt alleen maar dat je je daar niet thuis voelt.
Je vriend kan ook bij jou logeren. Dan kan hij zelf ervaren hoe het is om ergens te zijn waar hij zich niet helemaal thuis voelt. Zo kan hij jouw gevoelens misschien wat beter begrijpen.. Ook met betrekking tot zijn zoon.

Ik ben niet van mening dat je maar beter kan gaan breken. Maar jij gaat steeds naar hem toe. Trek hem naar jouw leven, en niet alleen voor de weekenden. Er is heus wel een toekomst want jullie houden al 12 jaar van elkaar. Iedere relatie kent wel een dal. Het mooie is om hier samen uit te kruipen te elkaar we beter te kennen.

Moedeloos/Hoopvol
Nou zeg

Alleen met; nou zeg

Toen zei ik; inspraak willen betekent toch niet dat jij gevrijwaard wordt van alle taken en dat ik overbelast raak.

Toen was t gesprek ook beëindigd

En ik ben niet van plan schoon te maken als hij dat zou bedoelen. Dan heeft ie t echt niet begrepen

Op vakanties na ben ik voor t eerst een week aaneensluitend alleen met hem in zijn huis na twaalf jaar.

Voelt vreemd maar ook weer vertrouwd. Vooral geen spanning door afwezigheid zoon. Ik mis mijn huisje ook wel tegelijk

Wat wil je nou, hoor ik jullie denken...hahaha

Moedeloos/hoopvol
Flanagan:

Klopt flanagan...ik heb mij nooit hier thuis gevoeld. Dit is ook t huis waar ex en hij hebben gewoonde.

Gelukkig heeft hij bijna alles verandert van kleur tot meubels.

En indd ik zal hem meer naar mijn kant vragen. Maar ondertussen is de zorg van zijn moeder erbij gekomen. Wat nog niet helemaal geregeld is. Dus dat drukt nu ook op zijn schouders.

Bromvlieg
Ik heb het gevoel...

...dat je steeds zit te wachten op een ' en zij leefden nog lang en gelukkig.'
Terwijl je op jouw leeftijd de sprookjes toch al heel lang te boven bent.

Je Lat-partner heeft allerlei mensen in jzijn leven met wie jij niks hebt en zoals ik het lees ook niet gaat krijgen. Dat blijft lastig, en als hiermee niet kunt omgaan, kun je misschien beter afstand nemen en deze geschiedenis afronden. Jij bent 53 meen ik onthouden te hebben, hij 60. Je kunt geen wonderen van verandering verwachten, noch dat de geschiedenis wordt uitgewist.
Nu bespreek je de zorg over zijn bejaarde moeder - en zo zal er altijd weer iets zijn. Zo is het leven. Samen er wat van maken en als iemand geen prater is, doe dan dingen samen, luister tussen de regels door.

Wijsheid!

Moedeloos/hoopvol
Bromvlieg

Ergens heb ik ook aangegeven dat wij het latten gingen ontdekken en ook t samengesteld gezin.

Zo naïef ben ik dan ook weer niet dat ik denk dat ik iemands geschiedenis kan uitwissen. Een dat heb ik ook.
En ik ga van een bokser geen ballet danser maken. Mijn partner is rustig van aard en dat mag ook zo blijven want dat waardeer ik juist in hem. Hij hoeft mijn luisterend oor niet te worden daar heb ik andere mensen voor.

Na twaalf jaar latten heb ik de wijsheid, dat ook in een lat relatie, ik niet met iedereen hoef om te gaan, dat ik niet alles klakkeloos hoef te accepteren van mijn partner, dat zijn familie niet mijn familie hoeft te worden , dat ik ook zijn kinderen onfatsoenlijk kan vinden net zoals ik mijn neefjes onfatsoenlijk vind enz enz.

Ik probeerde indd er iets van te maken. En als ieder normaal mens ben ik ook tegen dinoen aangelopen waar ik niet bij stil had gestaan, en ik t even zwaar mee heb en graag wil oplossen of verbeteren.

Ik geloof in een goede relatie en in elkaar investeren wanneer beide partijen willen.
Hij wil ook oplossingen voor de knelpunten.

Hij hoeft van mij niet naar de psycholoog.
Want als je niet met mij wilt en kunt praten dan heeft t ook geen zin om mee te gaan. Want in t gesprek zul je t wel moeten praten. Hij gaat uit vrije wil voor zich zelf en voor de relatie. En wil niet dat ik dit proces alleen door sta omdat jij geen buitenstaander wil worden maar deelnemer.

Moedeloos/hoopvol
Betere communicatie wat is wijsheid

We hadden afgesproken de ontstane afstand tussen ons op te lossen door te gaan verbinden(opdracht psycholoog)
Nav een klus hebben we t een en ander besproken. Partner erkende dat hij indd nog een extra appje had kunnen versturen om mij te informeren.

Drie Dagen Later Gaat Hij Zoon En Aanhang Ophalen VAN airport. Vanwege te veel bagage kon ik niet mee. Vervolgens heb ik meer dan drie uur zitten wachten op terugkomst van partner. Woonplaats en airport is nog geen half uur rijden. Bagage heeft iets langer geduurd, partner is binnen gewerst bij aanhang zoon en komt meer dan drie uur later.

Ondertussen is t vijf uur. Ik neem een klein hapje. Omdat we nog gingen eten bij vrienden . maar eerst moest nog de moeder eten krijgen en dat wist ik ook niet.
Wat zegt dan partner in bijzijn van zoon, heb je al gegeten, we gaan zo eten bij die en die(verontwaardigd)
Ik was zo boos dat ik in de verdediging schoot , zeg alleen: t is bijna vijf uur en we hebben niet zo veel genomen vandaag.

Wat ik had gewild Nav de opdracht van de psycholoog....Gebruik die dikke vingers voor een extra appje of bel ff dat t uitloopt en dat je iets langer weg bent.
Waarom ik niet zelf bel? dan xou partner controlerend hebben ervaren.

Daar sta ik dan....wat is wijsheid?

Ginny Twijfelvuur
Zelf bellen

Jammer dan dat ie dat als controlerend ervaart.

En inderdaad, waarom moet jij je verantwoorden voor een hapje om 5 uur.

Maar eerlijk gezegd ook: hier ook een man die voor een klusje van een uurtje uren weg kan blijven. En van mij mag ie. Ik heb wel wat anders te doen dan braaf op de bank op zijn terugkomst te wachten. En hij hoeft ook echt geen verantwoording af te leggen over het hoe en waarom. Ben zijn moeder niet ;-)

Maar ik mag wel bellen als het me te lang duurt.

Angela67
wacht effe. . .

"Ondertussen is t vijf uur. Ik neem een klein hapje. Omdat we nog gingen eten bij vrienden . maar eerst moest nog de moeder eten krijgen en dat wist ik ook niet. Wat zegt dan partner in bijzijn van zoon, heb je al gegeten, we gaan zo eten bij die en die(verontwaardigd). Ik was zo boos dat ik in de verdediging schoot , zeg alleen: t is bijna vijf uur en we hebben niet zo veel genomen vandaag."

Hij komt dus thuis, met zoon, en dan moet zijn moeder nog eten (begrijp ik dat goed? die moeder woont bij jullie?).
Hij ziet ondertussen dat jij iets gegeten hebt en 'verwijt' jou dat je iets gegeten hebt terwijl jullie bij vrienden zouden gaan eten? Zei hij het echt als verwijt, of vat jij het zo op? Wat ik bedoel is: als mijn vriend zag dat ik een boterham had genomen zou hij heel misschien iets zeggen als: joh had je nog/al zo'n honger? gingen we niet zo al naar xxx?

en dan ga je opeens over op het feit dat hij had moeten appen en jij niet wilde bellen.

Maar hoe laat zouden jullie dan weggaan? had je daar concreet dan iets over afsgesproken? of zouden jullie ergens rond vijf uur weggaan ofzo?

Het gaat over afspraken maken en of jij ruimte durft te claimen en hoe hij daar dan op reageert etc. Of gaat het over dat hij jouw verwijten maakt over eten? Dat laatste lijkt me flauwekul maar goed ik weet niet hoe hij is?

gr Angela

AnneJ
Realiseren

Ik denk dat je zelf ook niet meedenkt en je realiseert hoe die dingen gaan. Man gaat zoon ea ophalen, kan langer duren dan 'afgesproken'. Ik denk dat je 'afspraken' ook nogal onder druk staan zo. Verder is het logisch dat een vader zich afvraagt of zoon al gegeten heeft en daar wat aan wil doen. Jij hoopt dat het afgelopen is en dat je samen gaat eten. Het blijft zo maar botsen.
Jij vind de 'vaderrol' voor je man te ver gaan. Je man wil wel proberen afspraken te maken maar die vaderrol gaat er toch steeds voor liggen.
En daar heb jij dan geen begrip voor en dat is voor hem ook echt beladen.
Ik krijg het benauwd als ik dit al lees.

Moedeloos/hoopvol
Ginny

Weet je Ginny Wat me opvalt....nu je dat zegt...als t iets met mij te maken heeft dan belt ie wel dat t later wordt...als t dingen omtrent zijn zoon gaat weer niet...is vaker voorgekomen

En van dat eten vond ik ook raar....

Bij ons gaat t erom dat t latten nu emotionele afstand ver oorzaakt en hoe los je dat op....t is geen toestemming vragen, controleren of zo maar nabijheid verkrijgen

Moedeloos/hoopvol
Angela67

Nee zijn moeder woont niet bij hem. Maar zorgt voor t warme eten. Soms ook niet dan eet ze brood.

Ik heb misschien niet goed doorgevraagd naar de planning. Hij Had De Vrienden GEbeld En Gezegd Dat We later zouden komen. Dus ook die tijd wist ik niet(niet gevraagd).

Als je kwart over twee land dan verwacht ik niet dat je vijf uur thuis komt. Dus ik had daarom niet gevraagd naar de tijd. Ook niet wetende dat hij nog koffie ging doen bij de aanhang.

Ik vatte t niet op hij bracht t zo en dan demonstratief mijn bord weg brengen naar de keuken :-(

Moedeloos/hoopvol
AnneJ

T ging niet om de zoon die wel/ niet gegeten had maar om mij, dat ik al had gegeten ondanks onze eet afspraak bij vrienden

Moedeloos/hoopvol
AnneJ

Zoon vertelde al over zijn eetplanning, dus t betrof hier niet vaderrol.

Ik heb t gevoel verkeerd begrepen te worden. Ik ben ook moeder/ouder. T zou raar zijn van mij om te willen dat hij zijn vader rol wegpoetst.

T gaat om t hele plaatje....we hebben iets geconstateerd dat is afstand. Dat moeten we oplossen dmv communicatie. We maken een start en vervolgens tuimelt hij na drie dagen al in het zelfde. En omdat hij in tijd nood koMt gaat ie op mij afreageren in bijzijn van zijn zoon

Angela67
jij tuimelt in hetzelfde

(hij misschien ook wel, maar jij kunt alleen jezelf veranderen).

Je moet gewoon veel duidelijker je verwachtingen toetsen bij hem. En dat is dus van te voren en niet achteraf en niet bellen 'om te controleren'.

Hij gaat weg, jullie gaan 's avonds eten.
Het lijkt me niet meer dan normaal dat je even met elkaar bespreekt: hoe laat zullen we naar vrienden gaan? En tot die tijd ben jij volledig vrij om te doen wat je wilt en hij ook. Desnoods eet jij de hele kast leeg, why should he care? En desnoods blijft hij de hele middag op schiphol hangen en naar vliegtuigen kijken.

Als jij voor het etentje nog iets met hem had willen ondernemen dan had je dat dus moeten bespreken. En dat deed je niet (denk ik, want dat zeg je niet). Je zegt alleen: ik had verwacht dat hij . . .

gr Angela

Moedeloos/hoopvol
Veranderen

Je hèbt gelijk Angela.

We zijn beiden verandert. Sommige dingen waren vanzelfsprekend bij ons. Dat deden we automatisch voor elkaar.

En dat aanvoelen is verandert en zal ik meer mijn ruimte moeten claimen.

AnneJ
Claimen

Ik weet niet of dat voor jou werkt. Maar claimen zou voor mij niet werken.
Dat schept maar druk op de zaak die soms niet waargemaakt kan worden door omstandigheden of miscommunicatie waardoor je in een negatieve spiraal terecht komt.
Ik dwing geen ruimte af, ik neem mijn eigen ruimte in. Kan het samen prima, anders doe ik het alleen. En dat geldt ook voor de ander.
Het moet wel prettig zijn om bij elkaar te zijn en niet gedwongen. Als iemand iets voor je wil betekenen geef je die kans door duidelijk te zijn wat je prettig vind zonder dat je verwacht dat iemand daar perfect aan voldoet.
Ook hebben mensen nou eenmaal blinde hoeken, die je over het algemeen goed kent, en waar je rekening mee houdt. Niet door alsnog jou wens af te dwingen. Maar ik ben misschien dan ook wel vrij extreem daar weer in. Maar claimen zou echt niet in me opkomen in een liefdesrelatie.

Angela67
inderdaad / claimen is niet het woord

maar als je zegt dat het vroeger beter ging: hoe zou het dan zijn gegaan op zo'n middag?

hadden jullie dan automatisch wél met elkaar afgestemd voordat hij wegging?
was hij snel teruggeweest en was hij niet blijven hangen
had hij niet demonstratief jouw bord naar de keuken gebracht
had jij 'm dan wel gewoon even gebeld/gesmst: kom je zo naar huis, of bel ik vrienden dat we iets later komen?

gr Angela

Angela67
of . . .

had je hem zóveel ruimte gegeven dat je hem alles liet bepalen en zelfs geen hapje durfde te eten . . . ?
gr angela

Moedeloos/hoopvol
AnneJ - voorheen

Voorheen
Zou Hij Gebeld hebben dat t later wordt of dat hij er over....min is.

Of binnenkomen... en dan...sorry allemaal iets later geworden.
Over t eten iets in de geest van; goed dat je alvast iets hebt genomen t wordt iets later dan gepland

Hij had uitgerekend en zou rond half vier terug zijn en dan konden we doorrijden......Dus ik had wel een tijd

En nu hoorde ik verwijt verontwaardiging beschuldiging.

Zal wel ook aan mij liggen

Phila
Jullie houden elkaar gevangen

Met aannames en invullingen

Wat een gevangenis. Hoezo mag je hem niet bellen? Je kunt toch bellen en zeggen dat je hoopt dat Zoon een fijne vakantie heeft gehad en ff wilde weten hoe laat Vriend naar etentje wilde en of jij Oma dan vast zal voederen? En de mededeling dat je op tijdstip X zal klaarstaan voor etentje en O ja, had hij al bloemen/wijn voor de gastheer/vrouw of kon jij daar nog iets in doen?

Ik snap niet wat daar controlerend aan is. Alles lijkt wel een Ding te worden bij jullie, dat hoeft toch helemaal niet? Niet alles wat hij doet of laat heeft Betekenis. Hondsvermoeiend en dodelijk voor elke relatie als je dat wel gaat zoeken.
Mijn bescheiden mening.
Lighten up, wees vrolijk, wees aantrekkelijk, zorg dat het leuk, interessant, boeiend is om bij jou te zijn. En ja, dat kan zonder over je grenzen heen te laten denderen. Als hij dan nog steeds je in de kou laat staan is het tijd voor een gesprek. Ik denk nu dat het gesprek tussen vader en zoon over jou ongeveer zo gaat:
Zoon: zeurt ze nou weer?
Vader: ach jongen, tis best een goed mens, laat haar nou
Zoon: ja maar ze maakt het niet makkelijker, er is altijd wel wat. Geef nou toe, als ze er niet is gaat het toch veel makkelijker allemaal?
Vader: ze bedoelt het goed
Etc etc

Moedeloos/hoopvol
Ik mis t oude phila

Ik mis t oude phila. Waar wij samen optradem en samen stonden.

Ong drie vier haar geleden is deze drama ontstaan,..
Zijn zoon invloed uitoefenen en claimen, mij overkomt allerlei emotionele zaken(baan kwijt, kind op kamers, overlijdens familieden) overgangs klachten daardoor minder seks en intimiteit. Hij ook allerlei issues(werk, zorg moeder, kinderen en kleinkinderen die dwars zitten)

Sex heeft plaats gemaakt voor irritaties, emoties, onopgeloste issues, nieuwe issues, afstand.
Gesprekken zijn in t verleden uitgebleven. Er zijn meer lasten dan lusten. Dat gevoel hebben wij. Voor hem geldt als er weer sex is dan gaat ie weer lopen(dat zegt hij niet hoor maar dat is zijn maatstaf). En ik heb behoefte aan communicatie en verzoening. Half uur praten is al veel te lang voor hem

En alles wordt indd een ding. T woord gevangen is ook al bij ons gevallen,

Phila
Beetje hard misschien

Maar shit happens. De dingen die jij omschrijft klinken mij in de oren als de gewone golfbewegingen van het leven. En nee, niet iedere relatie is daar tegen opgewassen. Maar ik denk dat er niks verandert (ten goede) zolang je niet accepteert dat dit gewoon de feiten zijn en het enige wat je kunt veranderen is de manier waarop jij ee tegenaan kijkt en mee omgaat. Het lijkt alsof jij zit te wachten totdat:
- je vriend zich anders gaat gedragen
- zijn zoon zich anders gaat gedragen
- alles weer wordt zoals jij je herinnert dat het jaren geleden was.

Sorry meid, maar ik denk dat je jezelf geen plezier doet met dat gewacht. En hun ook niet. Al die verwachtingen, brrrr.
Begin nou zelf met je anders gedragen, zonder gedoe over hoe t was of zou moeten zijn. Dat is juist wat je nu op zijn plaats houdt. Plan gewoon zorgvuldig jullie tijd samen, stem van te voren af wat de wederzijdse verwachtingen zijn, zo laat dit, dan dat, ff tijd nodig om, vind je t dan erg als ik terwijl, etc etc.
En voor de rest: laat lossssss
Ook al gaat hij met oma en zoon Pokemonnen vangen, maakt t jou uit. Je vraagt gewoon vanaf hoe laat hij weer in de gewone wereld is en of jullie dan lekker terrasje zullen pakken en gaat terwijl wat voor jezelf doen.

Pagina's