Home » Forum » Wanneer nieuwe vriend ontmoeten

Wanneer nieuwe vriend ontmoeten?

139 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Tijgeroog
En vervolg op tirza

Tirza schreef: "Hij belette en beknotte je dochter in álles!"
Het lijkt me dat hij niet alleen het leven van je dochter aardig naar z'n hand wist te zetten, maar ook dat van jullie.
Je dochter heeft dat ingezien en heeft zich los weten te maken, nu jullie nog...

Tirza G.
Nou precies tijgeroog

De enige volwassene in jullie huishouden is volgens mij je dochter. Ben benieuwd hoe lang ze het met jullie volhoudt.

Tirza

dc
Te zot voor woorden

Ik heb ook nog contact met mijn ex-schoonouders (nou ja, we waren niet getrouwd). Maar per mail. Zou leuk zijn voor mijn ex en zijn nieuwe vriendin als ik daar de deur zou hebben platgelopen. Doe ff normaal zeg! Bepaalde sociale grenzen hebben echt wel een nut. Deze zeker.

Cato
Dc

andy's dochter was/is ook niet getrouwd hoor al zou je bijna denken van wel met kinderen erbij en al.

Genista
Ook maar weer een stem in het koor

Het hemd is nader dan de rok. De gevoelens van jullie dochter moeten belangrijker zijn dan de gevoelens van haar ex. En die ex is door háár in jullie leven gekomen, nu zij met hem gebroken heeft, moeten jullie ook accepteren dat hij uit beeld moet verdwijnen. Moeten, ja.
Je man is slachtoffer van de houding van zíjn ouders? Hij doet zijn dochter nu hetzelfde aan! Denk daar eens over na en handel ernaar, voordat je dochter definitief afscheid van jullie gaat nemen... Niet alleen blijft ze haar ex tegenkomen bij jullie, jullie vinden haar ook niet belangrijker dan haar ex. Over twee jaar hebben jullie wel een ex-schoonzoon en geen dochter.

Andie
Uitspraken

Uitspraken zoals "jullie vinden haar ook niet belangrijker dan ex..." vind ik er wat over gaan.
Laat dit duidelijk zijn...onze kinderen zijn het allerbelangrijkste in ons leven,dus ex komt helemaal niet op de eerste plaats zoals sommigen onder jullie beweren.
Ik vind het spijtig dat er niet begrepen wordt dat het ene het andere niet uitsluit.Einde van een relatie tss koppel wil niet percé zeggen dat ex uit het beeld "MOET" verdwijnen,toch niet op de manier zoals sommigen bedoelen.Dat hij een stapje terug moet doen is niet meer dan normaal en dat dochter en nieuwe vriend niet meteen de beste maatjes moeten worden met ex begrijp ik volkomen.Maar om te gaan zeggen..."sorry maat,het is uit tss onze dochter en jou,daar is de deur,we willen jou nooit meer zien?"
Het gaat hier wel om gevoelens en wellicht zullen die met de tijd wel gaan slijten.
Misschien zijn we wat té verdraagzaam wie weet.Dochter heeft haar gevoelens en die nieuwe vriend ook,maar ex is ook een mens en geen hond die je een trap onder zijn kont geeft.

tonny
Tuurlijk

'ex is ook een mens en geen hond die je een trap onder zijn kont geeft.' Nou, honden geef ik ook geen trap, btw.

Natuurlijk is ex een mens.
Natuurlijk respecteer je hem.

Maar je helpt hem niet door hem steeds in huis te blijven verwelkomen.

'Bij wie eet je straks?'
'Nou, bij de ouders van mijn ex.'
'Tjonge, vind je dat nog wel prettig dan?'
'Hm, ze zijn erg aardig voor me en ik vind het lastig afscheid te nemen, en zij ook.'
'Denk je dat het weer goed komt tussen ex en jou dan?'

....

???

Andie
Neen...

Ben er vrijwel zeker van dat het niet meer goed komt tussen dochter en ex en dat weet hij ook.Wat dat betreft is het voor hem nu wel duidelijk en ook voor ons.
Het hoeft ook niet goed te komen.Als dochter zich niet meer goed voelde binnen die relatie dan zij het zo.Wij willen dat ze gelukkig wordt en als dit met die nieuwe vriend is,dan is dat prima zo.
En ja,ex moet afstand nemen en op z'n eigen benen gaan staan,maar daarom hoeft het contact niet helemaal worden verbroken.Ik ken persoonlijk mensen die ongeveer in dezelfde situatie zaten en waar het contact na jaren nog steeds intact is met ex-schoonzoon.

B.
Precies a.

Andie blij, Andieman blij, ('ex')vriend blij en voor die andere mensen ook wel zo gezellig, gelijkgestemden in de vriendenkring.

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app.

Cato
Maar andy

Andy, je luistert gewoon niet naar wat hier wordt gezegd. Je legt ons woorden in de mond die in mijn ogen niet de strekking van het betoog tegen jouw houding weergeven. Ik citeer:

'Maar om te gaan zeggen..."sorry maat,het is uit tss onze dochter en jou,daar is de deur,we willen jou nooit meer zien?"

We willen jouw nooit meer zien is een overdrijving die uit jouw eigen mond komt.

'maar ex is ook een mens en geen hond die je een trap onder zijn kont geeft. '

Niemand heeft gezegd dat je ex een 'trap na' moet geven.

'En ja,ex moet afstand nemen en op z\'n eigen benen gaan staan,maar daarom hoeft het contact niet helemaal worden verbroken'

Je hoeft het contact niet helemaal te verbreken; jullie relatie si nu ANDERS (van toekostige schoonzoon, naar ex-toekosmtige schoonzoon) en het contact zou daarom ook ANDERS moeten worden. De algemene strekking van de reacties hier is dat je moet ophouden die kerel te verzorgen. Die afhankelijkheid die hij heeft t.o.v. van jullie wordt hier afgekeurd. Ik heb je al eerder gevraagd hoe oud hij is, maar daar heb je nooit antwoord opgegeven, maar het is vast een volwassen kerel.

FayW
Kook je nog voor hem?

Heb net het vorige draadje gelezen, over dat dochter het uitmaakte. Zou het zelf ook eens doorlezen Andie. Daar zeg je oa voor exvriend van dochter te koken omdat je man anders kwaad wordt. En ben je ex zat (als hij dochter en jullie lastigvalt over dingen die hij gekocht heeft of gedaan heeft in jullie huis). En nu is het een soort verloren zoon.
Geen contact is iets anders dan dagelijks over de vloer en voor hem zorgen. Ga lekker je eigen gang en laat je man het zelf met ex van dochter uitzoeken.

Kaaskopje
Andie

En ja,ex moet afstand nemen en op z'n eigen benen gaan staan,maar daarom hoeft het contact niet helemaal worden verbroken.===
Nee, dat hoeft ook niet. Maar zolang je dochter deel uitmaakt van een gezamenlijk huishouden met jou en je man, is het wel zo respectvol om dat contact buiten de deur voort te zetten. Als ze het huis uit is en ex is nog steeds welkom in jullie huis, dan ben je daar vrij in. Dan kun je namelijk afspreken hoe ze elkaar niet tegen het lijf hoeven te lopen. Ténzij je dochter zo goed met de situatie kan omgaan dat het haar écht niets doet om met hem aan de koffie te zitten in jullie huiskamer. Wie weet kan dat over een flinke tijd. Gún haar die tijd om het te laten slijten.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet weet hoe ik het zou ervaren als mijn ouders op jullie manier contact zouden houden met een ex van mij. Ik ben nogal begripvol, maar ik zou het denk ik toch ervaren als totaal gebrek aan loyaliteit naar mij toe. En dat is ernstig. Voer voor psychologen.
Deze situatie is ook anders dan wanneer er kinderen in het spel zijn. Kleinkinderen ban je na een scheiding nooit uit je leven. Aan die kinderen zit de ex van je kind vast. Daar zul je als het even kan dus mee om (moeten) blijven gaan, omwille van het contact met de kinderen. Maar ook in die situatie zie je héél vaak dat er twee kampen ontstaan, waarbij de leden van ene kamp niet op het terrein van het andere kamp komen.
Je dochter en ex zijn nu twee verschillende kampen. In een normale situatie zouden jullie met je dochter 1 kamp vormen. Ex hoort daar niet in thuis. Hij hoort zijn eigen kamp nu op te slaan. Bij jullie is het alleen zo dat ex zijn kamp bij jullie op mag blijven slaan en moet je dochter daarvoor wijken. Dat kun je echt niet maken.
Ik heb inmiddels de indruk dat deze situatie vooral is ontstaan op last van je man. Grof gezegd zou mijn man de pot op kunnen als hij zich zo zou gedragen. Ik zou niet rusten tot mijn man toegegeven had dat zijn houding naar dochter toe niet door de beugel kon. Maar niet in iedere moeder zit zo'n leeuwin misschien.

Tirza G.
Nou precies

Je maakt het erger dan het is: buiten zetten en een schop nageven - of dat het een straatkat is. Dat is wel even wat anders dan iemand stimuleren op eigen benen te staan. Ik heb het je al eerder gevraagd, maar ik geloof niet dat je al geantwoord hebt: hebben jij en je man ook nog altijd contact met al jullie ex-en? En komen die exen ook nog fijn bij jullie wederzijdse ouders thuis? Hoe vind je dat? Wat Kaaskopje ook schrijft: als er kinderen zijn, is het allemaal heel anders. Maar nu? Kom op Andie. Gun die jongen de kans om zelfstandig te worden en met zijn leven door te gaan. Jullie beperken hem.

Tirza

Andie
Beperken hem?

Ik wil hem helemaal niet beperken,wil net dat hij op eigen benen leert staan,maar dat zal ook wel komen met de tijd.Krijg toch een beetje de indruk dat velen onder jullie vergeten dat de breuk nog zeer pril is en dat het tijd vraagt om je leven weer op pootjes te krijgen.
Voor dochter lag dit geheel anders,zij was er al veel langer mee bezig en had eigenlijk al eerder besloten om niet verder te gaan met hem,alleen moest ze het juiste tijdstip vinden om het hem te vertellen.Dat is het verschil.
Zij is trouwens degene geweest die ervoor ijverde om in vriendschap uit elkaar te gaan,zeker omdat ze aan die gezamelijke woning vastzitten,maar nu ze een nieuwe vriend heeft liggen de zaken anders.Het feit dat wij contact blijven behouden met ex stoort haar niet,maar ze is gewoon bang dat nieuwe vriend er een punt gaat van maken dat ex hier nog over de vloer komt en dan...dan zijn we in een ander straatje belandt.
Ik blijf erbij dat het hààr keuze is geweest om uit elkaar te gaan en dat is haar volste recht wanneer het niet meer klikt,maar dat heeft in de verste verte niets maar dan ook niets te maken met hoe wij tegenover ex staan.Zij hadden hun problemen oké en als zij daar niet meer kon mee leven dan zij het zo.Zolang wij met hem kunnen opschieten zie ik geen enkel probleem.
Ex weet dat nieuwe vriend deze week langskomt en zal zich daar moeten bij neerleggen,net zoals die nieuwe vriend zal moeten aanvaarden dat wij met ex blijven contact houden.

Tirza G.
Drie dingen

'Zij was er al veel langer mee bezig'. Raar he, dat hij dat niet eens door had? Hoe goed kende hij haar dan, hoe veel was hij geinteresseerd in *haar* als ze klaarblijkelijk zo ongelukkig met hem was?
En: je hebt in eerdere berichten aangegeven dat hij *niet* goed voor haar was. Het was een creep, hij beperkte en beknotte haar. Je bent zelfs nog wel een soort van bang geweest dat hij 'rare dingen' zou gaan doen, je hoort zulke enge verhalen de laatste tijd - enzovoort. Wonderlijke smaak in gasten hebben jullie!
En: wat ik al eerder vroeg: je eigen exen en die van je man: heb je daar ook nog altijd contact mee? En je ouders ook?

Tirza

Ely
Weet je wat nou het gekke is?

Dat ik juist het gevoel krijg dat je het je dochter wel enorm kwalijk neemt, stiekem, diep in je hart. Dat ex haar wel beknotte maar wellicht vond jij dat wel meevallen of er bijhoren (jouw man klinkt ook nogal dominant). Vond je ex gewoon een goeie catch, gezellig tegenover jullie wonen, het was gewoon een mooi plaatje. En dat heeft je dochter nu verknalt. als zij gewoon rustig bij ex was gebleven was het financiële plaatje gunstiger geweest, was je man happy gebleven (laten we eerlijk zijn dat dat voor jou ook leuker is, een blije echtgenoot) alles pais en vree, heerlijk.
Hoe vaker jij herhaalt dat je het accepteert, hoe meer ik dat gevoel krijg. Dat je eigenlijk gewoon onwijs baalt, niet alleen van de situatie maar ook van je dochter die zomaar doorgaat terwijl jullie toekomstplaatje in duigen ligt.
Zo komt het onderhand op mij over.

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app.

Kaaskopje
Ik begin het op te geven

Ik sta niet in jouw schoenen. Het is makkelijk praten vanachter de computer. Wie weet dat ik anders gereageerd had als ik je wel had gekend. Maar zo zonder persoonlijk sfeerplaatje erbij vind ik hoe je hier mee omgaat heel apart.
Ik zit ook met het rare gevoel dat er een luchtje aan zit. Jullie zijn toch niet bang voor ex? Wat kan anders de reden zijn om voor ex te kiezen, terwijl dochter nog bij jullie thuis woont?
Ik denk dat je dochter een lieve meid is die het iedereen naar de zin wil maken. Jullie, door weg te gaan als ex aan zijn prak zit en ex door mee te werken aan een vriendschappelijke breuk. Als je elkaar steeds moet blijven zien is dat op zich een lovenswaardige keuze. Ik ben heel erg voor een vriendschappelijke breuk, dat is het ideale plaatje natuurlijk, maar de praktijk leert dat vriendschappelijke breuken toch vaak het begin zijn van een totale breuk.
Als je dochter en ex minder vriendschappelijk uit elkaar waren gegaan, met ruzie, boze woorden, geen mogelijkheid voor vriendelijke woorden dus meer, ondenkbaar dat ze ex nog wilde tegenkomen, hij blijkt volgens je dochter echt de creep te zijn zoals je eerder blijkbaar vond... had je ex dan nog steeds binnengehaald?

Andie
Twee kanten

Ik begrijp heus wel wat jullie bedoelen,maar...het is zo verdomd moeilijk.Natuurlijk was het fijn geweest als ze waren samen gebleven en dat had man ook blijgestemt natuurlijk,want het waren (en zijn)twee handen op één buik.Hij zag ik hem zeer waarschijnlijk de zoon die hij niet heeft.Vind ik spijtig,want het geeft mij toch ook een raar en ietswat triest gevoel,alsof ik tekort geschoten ben.Maar,voor dochter ging het niet meer en voor de zoveelste keer...ik heb daar echt geen probleem mee.Het enige wat ik wil is dat ze gelukkig is.
Velen hebben we hier al op de ene of andere manier veroordeeld dat ik me niet moet verschuilen achter men man,maar (en dat is de grote waarheid) als man zich wat anders zou opstellen,zou het voor mij en dochter véél makkelijker zijn!
Gisteren nog discussie gehad hierover.Ik krijg meer en meer het gevoel dat hij een beetje profiteerd van de situatie en dat roept vraagtekens bij me op.Ik ben wellicht een 'watje',dat niet snel 'neen' durf te zeggen en vandaar dat ik hem voorlopig nog wil helpen,maar het lijkt voor hem blijkbaar allemaal zo vanzelfsprekend en dat is hetgene ik men man al zolang probeer duidelijk te maken en dàt is nu net hetgene dat hij niet 'wil' begrijpen.
Velen zullen mijn gezaag al wel beu zijn,maar ik heb een uitlaatklep nodig om mijn gevoelens te uiten.Soms lijkt het alsof ik ga ontploffen,ben dan boos,teleurgesteld,in de war...

Cato
Tsja

Jouw man ziet ex als eigen zoon. En die zoon gaat voor zijn dochter. Tsja, dat is nou precies waarom het in onze ogen gewoon niet klopt. Dat jullie ex nog zien /contact hebben HOEFT geen probleem te zijn, maar IS het heir wel.

Dit gaat ongetwijfeld mislopen tussen jullie (je man) en jullie dochter. Maar misschien weet je man dat wel en maakt hij willens en wetens deze keuze.

Genista
Samenvatting

Andie schrijft: "Ik blijf erbij dat het hààr keuze is geweest om uit elkaar te gaan ...(knip)... maar dat heeft in de verste verte niets maar dan ook niets te maken met hoe wij tegenover ex staan."
Dat is dus waar ik het totaal niet mee eens ben. Dat heeft er álles mee te maken.
Andie: "Zolang wij met hem kunnen opschieten zie ik geen enkel probleem." Er is blijkbaar wel een probleem. Anders zou je zelf niet het gevoel krijgen dat je hier "zaagt" en dat de houding van je man dingen in de weg staat...
Andie: "Ex weet dat nieuwe vriend deze week langskomt en zal zich daar moeten bij neerleggen, net zoals die nieuwe vriend zal moeten aanvaarden dat wij met ex blijven contact houden." En je dochter? Wat vindt die in dezen?

Roosje Katoen
Nog een poging

Laat je dochter dit draadje eens lezen, en vraag haar daarna of ze nog steeds zo blij is met deze situatie. Of durf je dat niet?

Tirza G.
Aha

Ik denk dat ik ineens een aspect doorkrijg. Je man ziet ex als de zoon die hij nooit gehad heeft en jij voelt je dan een soort van tekort schieten. Ach Andie, wat vind ik dat nou sneu voor je. Dat je dat gevoel krijgt omdat je naar jouw gevoel je man geen zoon hebt kunnen geven.......Meid toch. Dat is toch niet jouw schuld? En je man stelt zich op alsof je hem zijn speeltje/vriendje afneemt. Nou héb ik al geeneens een zoon en nou had ik een soort van surrogaat-zoon en daar mag ik van jou óók al weer niet mee spelen.......Zoiets?

Misschien moet je je mán dit draadje eens laten lezen. Offffff hem herinneren aan hoe hij zich voelde toen zijn ouders gingen scheiden en hem in de kou lieten staan. Waarom doet hij precies hetzelfde bij zijn dochter?

Tirza

rode krullenbol
Waarom?

Omdat goed voorbeeld goed volgen doet; en slecht voorbeeld, slecht volgen.

Andie
Teleurgesteld

Tirza,jij slaat de nagel op de kop,want ook ik heb het gevoel dat dit een grote rol speelt bij man,ook al zegt hij van niet.Ex was voor hem een grote hulp,die interresse toonde in onze zaak en misschien is de angst dat dit zou wegvallen wel een punt.Heb hem gisteren kordaat meegedeeld dat hij geen zoon heeft en er ook nooit één zal hebben,dat hij drie dochters heeft die heel veel om hem geven en dat hij daarmee genoegen zal moeten nemen.Dat hij ex als een vriend ziet,waar hij goed kan mee opschieten en dat het contact met ons tot op een bepaalde hoogte kan en mag,is mij best,maar daar moet het dan ook stoppen.Man is denk ik blind voor't feit dat ex inderdaad té eigen is geworden na al die jaren en dat hij denkt dat hij zich heel veel kan permiteren.Deels zal die jongen ons wel in zijn hart hebben gesloten,daar twijfel ik niet aan,maar waar ligt de grens in zijn doen en laten?Het antwoord op die vraag,daar raken man en ik niet uit,omdat we hierin verschillen.Hij heeft er geen probleem mee dat nieuwe vriend van dochter langskomt,maar hij moet zich ook realiseren dat hij het zich niet allemaal té simpel moet voorstellen.Man denkt echt dat ex en nieuwe vriend ooit misschien wel maatjes zullen worden.Pas op...misschien moeilijk te geloven,maar ik ken een koppel waar dit wél zo het geval is en waar ex-schoondochter nog steeds in de zaak van haar ex-schoonouders werkt,dus...wie weet!Maar...momenteel moeten we realistisch blijven en beseffen dat het nu zeker nog niet aan bod is.
Wat ik wel vind is (zullen sommigen onder jullie waarschijnlijk boos om worden),is dat ex moet kunnen aanvaarden dat nieuwe vriend hier komt en nieuwe vriend moet ook weten dat ex een deel van ons leven heeft uitgemaakt en dat ondanks ze uit elkaar zijn,wij niet percé ex uit ons leven moeten bannen.Natuurlijk moet die jongen het gevoel krijgen dat hij wordt aanvaardt door ons,maar van mijn kant (en man ook denk ik)zal dit zeker geen probleem zijn.

Genista
Tja

Andie: "Wat ik wel vind is (zullen sommigen onder jullie waarschijnlijk boos om worden),is dat ex moet kunnen aanvaarden dat nieuwe vriend hier komt en nieuwe vriend moet ook weten dat ex een deel van ons leven heeft uitgemaakt en dat ondanks ze uit elkaar zijn,wij niet percé ex uit ons leven moeten bannen."
Tja. Tja... Nee, niet boos, wel blij dat ik jullie dochter niet ben.

Andie
Nou ja...

TJa TJa...nee,niet boos,wel blij dat ik jullie dochter niet ben.

Inderdaad ben jij mijn dochter niet!
Hoe komt het dat velen ervan uitgaan dat een scheiding altijd moet gepaard gaan met ruzie,ellende en veel heen en weer getrek??De meesten onder jullie vinden dat blijkbaar normaal.Het kan echt ook wel anders hoor.
Denken jullie nu echt dat we meer zouden bereiken wanneer ex en dochter in de clinche zouden gaan met elkaar of ons?
Jullie willen niet eens zien dat er echt wel gevallen zijn waar het nadien wel nog goed kan gaan en waar ex wél nog kan opschieten met ex-schoonouders.
Waarom iemand blij moet zijn dat zij onze dochter niet is,vind ik ronduit beledigend.Wij worden hier afgeschilderd alsof we onmensen zijn.
Wij willen onze kinderen een beetje waarden meegeven in't leven en daar is toch niets mis mee?
Zelfs al vind dochter en/of nieuwe vriend het niet leuk dat ex hier nog komt,als ouders bepalen wij hier regels,dus ook wie hier in en uit gaat en met wie wij contacten onderhouden.Er kan altijd overlegd worden en op de ene of andere manier een oplossing gezocht worden om iedereen tevreden te houden.Waar een wil is,is een weg.

Fiorucci
Andie

Er is een hele wereld tussen met gillende ruzie elkaar nooit meer zien, en doen alsof de relatie nooit verbroken is. En als je waarden belangrijk vindt ( wie niet trouwens) dan hou je ook rekening met je dochter. (Ik vind overigens ook dat je met een inwonende dochter van 23 niet meer spreekt van: wij zijn de ouders en wij bepalen alles.)

K. Dootje
Eens met de stormram ertegenaan

Ik zal het eens cru stellen want hoe meer ik je draadje(s) volg hoe meer er me een onbehaaglijk gevoel bekruipt. Ik ben ook ERG blij dat ik jullie dochter niet bent. Het spoort gewoon simpelweg NIET.

Waarom?

Ik kan me ten eerste niet voorstellen dat ik zo’n ellenlange draad zou nodig hebben op een forum als mijn dochter en haar vriend uit elkaar gaan. ZIJ is mijn kind, dag vent, ’t was leuk, tot nooit meer.

Twee. Als mijn man behoefte zou hebben om het contact in ere te houden zou ik daar geen problemen mee hebben maar niet in ons, dus ook MIJN huis want DOCHTER woont daar ook nog. Koken? Heb jij als vrouw geen eigen leven? Goede vrienden om de was te gaan doen? Geen hobby? Dag vent, hier een kookboek, trek je plan.

En drie: je blijft doordrammen en het erg vinden, je pikt maar weinig op van de tegenwerpingen die we stellen want JIJ, JIJ, JIJ. Het gaat hier niet om jou of je man. Het gaat om je dochter. Dag lieve schat, fijn dat je nu op jonge leeftijd al door had dat die man niks voor jou was en wat fijn dat je een goede vriend hebt gevonden om je tijd mee door te brengen. (of ze er al dan niet mee in bed ligt is jullie zaak niet.)

Vier: je relatie lijdt onder de breuk van dochter en vriend? Goede relatie heb je met je man. Niet alleen je dochter is volwassen, ook je man. Herhaal als een mantra het volgende telkens hij er iets over zegt: "Zelf ben ik blij dat dochter het nu goed stelt. Mensen komen en mensen gaan." Voor de rest heb je ook eisen te stellen "Sorry, niet goed voor dochter, hij komt er niet meer in." en kan je hem straal negeren als hij moeilijk doet.

En vijf: Je dochter klinkt erg volwassen en lief dus vertrouw haar keuze een beetje wil je. Ik ben bijna zeker dat je over 5 jaar en een paar kleinkinderen denkt: goh, waar waren onze gedachten? Zo’n goede vriend/man/vader voor de kinderen ze nu heeft, ’t was een goede beslissing van dochter. Ex leert volgende maand iemand kennen, laat zich nooit meer zien of horen.

Conclusie: JIJ kan niet loslaten. MAN kan niet loslaten. Zo erg dat het ziekelijk klinkt om te lezen.

I rest my case (en ik leg de spiegel neer in de hoop dat hij hielp.)

eni65
Mijn ouders

waren gelukkig heel anders. Bij mij een 'echt huwelijk' van 17 jaar. Tijdens de scheiding zat mijn ex te mopperen/zeuren tegen mijn vader; ja maar paps.... zij....... Het antwoord van mijn vader; het is onze dochter en we staan achter haar. En wat jij allemaal nu doet, je verdient het niet om paps of mams tegen ons te zeggen. Meer woorden heeft ie er niet aan vuil gemaakt, heeft nog in ons toen nog gezamelijk huis opgepast, vriendelijk goeiedag gezegd als ex thuis kwam en ging weer naar zijn eigen huis. Zo kan het ook.
Bij jullie is de verkering uit en je maakt er zo'n drama van. Zeg tegen die ex, we staan achter onze dochter, als je hier wilt komen doe je dat maar wanneer ze er niet is, we willen haar niet kwetsen. En dat zielige gedoe van hij is niet helemaal op orde.... ts, hij heeft woonruimte, niet zeuren. Wij sliepen op matrassen op de grond, niks voor de ramen, geen tafel en stoelen.... Krijg je niks van hoor, des te eerder maak je er wat van en ga je er je best voor doen en bouw je je eigen leven weer op. Kun je bij hem op visite gaan en bij hem eten.

Moenja
Andie

'Hoe komt het dat velen ervan uitgaan dat een scheiding altijd moet gepaard gaan met ruzie,ellende en veel heen en weer getrek??De meesten onder jullie vinden dat blijkbaar normaal.Het kan echt ook wel anders hoor.'

Jazeker, alleen liggen er bij jullie de verkeerde beweegredenen onder. Je man is een egoist die projecteert en jij ben een pleaser voor je man. En zo is het cirkeltje rond, een never ending story. En je dochter staat erbij en kijkt ernaar.

Pagina's

Onderwerp gesloten