Home » Forum » Wanneer nieuwe vriend ontmoeten

Wanneer nieuwe vriend ontmoeten?

139 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Andie
Wanneer nieuwe vriend ontmoeten?

Hoi,hier ben ik weer.Even situatie schetsen...
dochter heeft dus nieuwe vriend,ex voelt zich nog steeds rot,is nog wispelturig,weet niet goed hoe hij zijn leven moet herpakken,denk ik.Gaat wel al op stap tijdens het weekend...misschien stap in de goede richting?
Dochter probeert de kerk in't midden te houden,is vriendelijk tegen hem.Soms kan hij het contact aan,soms ook niet.
Dochter gaat tijdens de weekends naar nieuwe vriend,daar kunnen wij als ouders van een 23-jarige niets aan doen uiteraard.Het enige wat ik haar heb aangeraden is,om niet te hard van stapel te lopen en alles rustig aan te doen.Ze zijn nog maar net samen,alles is nu nog spannend en nieuw he.
Ik weet dat ik hem ooit eens zal moeten ontmoeten,maar als ik heel eerlijk moet zijn,heb ik der nu nog geen behoefte aan.klinkt dit raar?
Ik heb zoiets van...hoelang blijft dit duren,wie weet is het binnen een maand al uit.Wat ik wil zeggen is,dat ik geen zin heb om hier om de zoveel tijd telkens iemand anders over de vloer te krijgen.Heb trouwens het gevoel dat ze té snel gaan en mijn intuitie zegt dat dit niet goed zou kunnen aflopen.Raar maar zo voel ik het.

*bella*
Ik zou

Sorrie, heb in je eerdere draadje niet gereageerd, maar wel gelezen. Persoonlijk lijkt het me dat je onvoldoende afstand hebt tot ex van je dochter als je nog zo op de hoogte bent van zijn wel en wee. (daar past dan sowieso geen nieuwe relatie van dochter bij, los van feit of je daar al dan niet contact mee zou moeten willen) Ook lijkt het me niet nodig je druk te maken om de nieuwe relatie van je dochter, ze is een grote meid inmiddels. Je eigen grenzen kun je natuurlijk wel bewaken, het is jouw huis.

Serwe
Rebound

Deze nieuwe jongen is waarschijnlijk haar 'rebound'. Kans is dus inderdaad dat het op de lange termijn niks wordt.

Ik zou haar gewoon vragen om nog een poosje te wachten met hem voor te stellen. Ze zal vast begrijpen dat jullie na een relatie van 8 jaar niet staan te wachten op een nieuwe schoonzoon. Mijn schoonmoeder wilde mij pas ontmoeten toen we trouwplannen hadden. Dan was het pas serieus en dan wilde ze me pas leren kennen. Dat zette ook wel veel druk op mij maar achteraf gezien snap ik haar. Toen ze me eenmaal leerde kennen heeft ze echt veel tijd en aandacht aan me besteed om me welkom te heten in de familie. Ze wilde niet die band met zomaar een vriendinnetje.

Je hoeft verder natuurlijk ook niks met die jongen. Als je hem eenmaal kent zou ik inderdaad voorlopig niet emotioneel in hem investeren. Gewoon vriendelijk en beleefd zijn en het even aanzien. Je kan ook best aan je dochter vragen om nog wat te wachten met voorstellen.

Vic
Hmmm

"Mijn schoonmoeder wilde mij pas ontmoeten toen we trouwplannen hadden. Dan was het pas serieus en dan wilde ze me pas leren kennen."
Dat vind ik echt heel erg apart. Ik zou daar zo mijn ideeën over hebben en ik denk dat dat mijn relatie met schoonmoeder niet ten goede zou komen. Wat is er in vredesnaam mis met iemand gewoon in je huis ontvangen, handje geven, kopje koffie drinken? Je hoeft er niet direct mee op vakantie, of op zijn huisdieren te passen.

Marlou H.
?

Snap het niet. Heeft dochter gevraagd of ze haar vriend kon komen voorstellen? Zo niet, waarom dan al weer piekeren over iets wat misschien pas over een tijdje speelt, of zelfs helemaal niet, als het dan al weer uit is. Het drama wat je eerder verwachtte met ex-vriend is ook uitgebleven toch?

Hoe luidt het spreekwoord ook weer? Je lijdt het meest door wat je vreest of zoiets?

En mocht het wel aan de hand zijn. Zoals al eerder gezegd hand geven, kopje koffie, klaar.

Andie
Afwachten

Nee,ze heeft niet meteen gevraagt of ze hem mocht meebrengen of voorstellen.Hij brengt haar tijdens het weekend wel thuis,dus weet waar we wonen.Daar heb ik totaal geen probleem mee en ik wil hem wel leren kennen natuurlijk,maar nu nog niet.Er is iets dat me hierin tegenhoudt.Eén of ander stemmetje zegt me dat de tijd hier nog niet klaar voor is,dus wil ik daar wel op vertrouwen.
Zijn ouders gaan daar anders mee om.Zij hebben hun zoon ook al wel de goede raad gegeven het rustig aan te doen,maar het stoort hen blijkbaar niet dat dochter al daar blijft tijdens het weekend.Ieder doet uiteraard in zijn huis wat hij wil.Misschien ben ik wat voorzichtiger geworden door de hele toestand.
Ik wil het inderdaad allemaal een beetje vanop afstand bekijken en zien wat de tijd met zich meebrengt en ja...ik ben nu eenmaal iemand die snel aan het piekeren slaat.Geloof me,ik haat dat gevoel wel hoor.Wellicht zou het makkelijker zijn wanneer ik er wat losser overheen ging,maar ja.
In ieder geval heb ik me voorgenomen om wat oppervlakkiger om te gaan met vriendjes van mijn kinderen.(help...er komt er nog eentje aan van 15...grapje)Neen,echt,ik heb geen zin meer in dat gedoe,dus houden we't inderdaad op een handdruk,vriendelijk woord,kopje koffie...
Maar wachten tot ze gaan trouwen om schoonzonen te leren kennen?Beetje eerder mag ook wel.

Serwe
Vic

Ik vond dat eerst ook wat raar. Het zette veel druk op de eerste ontmoeting. Echter toen ik haar eenmaal leerde kennen bleek het juist een heel lieve,warme vrouw te zijn. Ik denk dat als zij in zo'n situatie was terechtgekomen als Andie en haar man dat ze net zoveel moeite er mee zouden hebben gehad als de man van Andie. Misschien wilde zichzelf beschermen? Mijn schoonmoeder heeft 6 kinderen dus misschien wilde ze ook niet constant nieuwe gezichten om de tafel. Twee van haar zoons hebben ook heel wat vriendinnetjes versleten. Misschien speelde dat ook een rol.

Tirza G.
Andie

Je maakt het veel te groot en veel te zwaar. Als het een meisje zou zijn waar je dochter elke keer mee op stap zou gaan, zou je het dan leuk vinden om haar te leren kennen?
JIJ hebt het over 'voorstellen' en 'schoonzoon' enzovoort. Ontmoet die jongen nou gewoon eens even blanco, hee hallo, dus jij bent degene waar mijn dochter zo veel mee optrekt, leuk je te leren kennen, ik ben Andie. Handje, kopjekoffie, klaar.

Tirza

Ely
Andie

Bedoel je met je verwijzing naar je voorgevoel dat je denkt dat deze relatie (ook) weer uit zal gaan? En is dat de reden dat je deze jongeman niet wilt ontmoeten? Of voelt het voor jou toch raar tov je dochter haar ex?
Uit vorig draadje is het me ook al duidelijk geworden dat jij en ik dit soort dingen heel anders zien. Misschien heb je ook niks aan mijn reactie. Maar ik hoop dat je misschien toch wilt proberen de wereld vanuit je dochter te bezien: ze is nog jong, ze kan nog alle kanten op, kiezen hoe ze haar leven inricht en met wie. Ze heeft net een vervelende ervaring achter de rug met een verbroken relatie en haar ouders die daar duidelijk veel moeite mee hadden en zelfs kibbelen erover. Nu hoopt ze weer een nieuwe weg in te slaan. Maar haar moeder wil dat niet met haar delen. Wil jij echt die moeder zijn? Je komt zo lief en zorgzaam over, wil je er niet voor haar zijn zonder haar jouw ideaalbeeld van haar leven op te dringen?

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app.

Tirza G.
En trouwens

Dat instinct/voorgevoel van je - is dat wel altijd goed? Heb je de breuk met haar vorige vriend voorvoelt?

Tirza

Andie
Misschien overdreven?

Kan best zijn dat ik alles momenteel een beetje té zwart-wit zie.Ik ben er wat mijn dochter betreft echt wel uit,dat zij haar leven zelf moet bepalen en met wie ze dat doet is ook haar eigen keuze.Alleen ben ik wellicht wat overbezorgd en bang dat ze nu wat wegvlucht in een nieuwe relatie,haar schade op die manier wil inhalen wat ze al die jaren blijkbaar heeft gemist.Is dit goed of slecht,ik kan er geen antwoord op geven.Mijn voorgevoel ja...er zit een soort van rem op mijn gevoelens,ik wil die andere jongen echt wel leren kennen,maar alles op z'n tijd.Het heeft niet rechtstreeks iets te maken met ex,hij moet leren zijn eigen weg te gaan,punt uit!En als hij hier in de buurt wil blijven wonen(wat we hem niet kunnen verbieden)dan moet hij zich realiseren dat hij die wel eens ooit tegen't lijf kan lopen.Hoe hij daar dan mee omgaat is zijn zaak.
Men man vooral had het enorm moeilijk met de breuk en we kibbelen daar soms nog wel over.Voor mij is't belangrijk dat ik mijn gevoel kan uiten naar hem toe en hij naar mij toe.Op die manier blijven we open staan voor elkaars mening ook al botsen die.Ik denk zelfs dat man nog gevoeliger is dan ik,want hij wil hem niet aan zijn lot overlaten.Dat hoeft ook niet natuurlijk,maar ik ben bang dat de situatie wat uit de hand gaat lopen en dat manlief uiteindelijk degene gaat zijn die gekwetst en teleurgesteld achterblijft.

guera
Het wordt tijd

dat je dochter het huis uitgaat en ze lekker haar ding kan doen zonder dat jullie er zo bovenop zitten. Brrrr. Ze is VOLWASSEN. Misschien gaat ze 10 keer op haar bek en krijgt nooit een goede relatie. Daar kun jij niks aan veranderen. Er bovenop zitten helpt niks. Doe een beetje relaxed. Die jongen kan toch gewoon koffie komen drinken? Lekker belangrijk.....

Genista
Nou...

Mijn moeder bijvoorbeeld, heeft ook wel eens de ontmoeting met een nieuwe vlam uitgesteld. Gewoon omdat de vorige relatie best lang geduurd had, die oude vlam best ingeburgerd in het gezin had meegedraaid en zij daar ook een soort van afscheid van moest nemen. Je eigen miniatuurrouwprocesje, omdat je wel gesteld was op zo'n aanhangsel aan je gezin, dat je niet zelf had gekozen, met wie het onverwacht goed bleek te klikken en die om redenen waar je zelf geen invloed op hebt, weer uit beeld verdwijnt. Natuurlijk schuift zo'n nieuwe vlam dan niet zomaar op de vacante plaats. Maar als je het inderdaad niet al te groot maakt, keertje koffiedrinken, zou je het niet al te lang moeten uitstellen, denk ik. Vooral eigenlijk om het niet groter en belangrijker te laten worden dan het is.

Kaaskopje
Andie

Toen ik 23 jaar was nam ik ook niet altijd de beste beslissingen e.d. wat jongens/mannen betreft, maar ik denk nog steeds dat ik daar niets nadeligs van overgehouden heb. Dus zelfs als je dochter te snel iets met een ander is begonnen, dan is dat haar keus, mogelijk háár fout. Ze moet haar weg daar in vinden. Ik zal niet zeggen dat ik ieder meisje aanraad met jan en alleman in zee te gaan, maar het lijkt mij wel normaal dat je dochter weer verder kijkt en dus een nieuwe relatie is begonnen.
Waar ik echt héél slecht tegen kan is als ouders aangeven niet eerder kennis te willen maken dan wanneer het serieus is geworden. Naar mijn mening is ook het argument 'zelfbescherming' een beetje apart. Ik stel me liever blijvend open voor de fratsen van mijn dochters dan dat ik die fratsen buiten de deur wil houden omdat het wel eens lastig voor míj zou kunnen worden.
Mijn mening is dan ook dat ik het verstandiger vind als je je huis openstelt voor de nieuwe vlam van je dochter en voor haar klaarstaat als ze een luisterend oor nodig heeft. Jij en je man kunnen met elkaar praten en moeten je dochter niet belasten met jullie gevoelens rond de vorige relatie.
Het alternatief is dat ze het huis uit gaat (gewoon in goed overleg en zonder verwijten) en een deel van haar leven voor jullie verborgen kan houden. Wat niet weet wat niet deert tenslotte.

Andie
Aan kaaskopje

Nu al uit huis gaan is helemaal niet aan de orde,want ze is pas van school af en heeft nog geen werk.Is wel volop aan't zoeken,maar ze kan dus nog niet op eigen benen gaan staan.
Jij hebt het moeilijk met ouders die niet meteen de vriendjes/vriendinnetjes van hun kinderen in huis willen,dat is je volste recht.Ik denk daar anders over.
Misschien speelt het feit dat ze zo lang is samengeweest met haar ex daar wel deels een rol in.Zekerheid in een relatie heb je nooit als je't mij vraagt,maar waarom die haast?Ze is nog maar pas met hem samen.Wie weet is het een soort bevlieging of vlucht of misschien ook niet,maar ik zie het nut er niet van in om hier om de zovele weken of maanden een andere vriend over de vloer te krijgen.Belangrijk is toch ook dat ze elkaar leren kennen en dàt is iets tussen hen twee.Daar hoeven wij echt niet samen gezellig voor op de koffie te gaan.
We hebben het er over gehad,dochter en ik en ze begrijpt wel dat we nu wat voorzichtiger zijn geworden.Het is belangrijk dat iedereen zijn rust terug vindt,dus heel dat gedoe met vriendjes die tijdens de weekends 's ochtends aan tafel verschijnen,neen effe niet,nu zeker nog niet!
Maar...hoe anderen daar mee omgaan is hun zaak vanzelfsprekend.

Kaaskopje
Andie

Mijn dochter heeft het net uitgemaakt met haar vriend. De verkering was van een stuk kortere aard dan van jouw dochter, anderhalf jaar, maar ik herken je gevoelens wel. Ik ben me ongemerkt aan de jongen gaan hechten, hij hoorde erbij. Nu de relatie uit is, lijkt hij het er nog moeilijk mee te hebben. Hij komt ook nog best vaak bij mijn dochter langs, omdat ze het verder vriendschappelijk voort wilden zetten. Ik heb alleen het gevoel dat dat niet werkt. Mijn dochter bant hem steeds verder uit haar leven en hij komt daar vragen over stellen. (Waarom ze hem van bepaalde sites uit haar lijstje heeft geschrapt bijvoorbeeld.)
Als ik partij moet kiezen kies ik uiteráárd partij voor mijn dochter. Dat houdt ook in dat hij niet meer welkom is als mijn dochter de vriendschappelijke weg voor gezien houdt. Als het moet zal ik hem dat persoonlijk duidelijk maken. Pijnlijk, maar ik sta nu eenmaal achter mijn dochter in deze. Dat houdt ook in dat ik accepteer dat er weer een nieuwe vlam kan komen en dat hij net zo welkom moet zijn als de eerste. Hij hoort dan tenslotte bij mijn dochter en mag om die reden koffie bij ons drinken. Je vraagt toch ook niet van iedere willekeurige vriendin of ze de vriendschap wel serieus meent voor ze bij je aan de koffie mogen?
Het welkom zijn bij de ouders moet niet gelijk staan aan 'nu is het menens'. Dat werpt een flinke drempel op. Iedere verliefdheid voelt als menens, maar of het dat is moet blijken. Om je vriend al die tijd niet mee naar huis te mogen nemen vind ik daarom niet handig. Een beetje jaren '50, als ik eerlijk ben. Je bent ouder in voor- en tegenspoed. Soms moet je daarvoor een beetje eelt op de ziel kweken.
Ik zeg er nog maar even bij dat dit uiteraard mijn mening is. Ieder zijn mening natuurlijk.

Andie
Vriendschap

Mijn dochter heeft ook in haar achterhoofd gehouden dat de band met ex vriendschappelijk zou kunnen verder gaan,maar heb toch ook de indruk dat dit niet altijd eenvoudig is.Ken gevallen waar dit wél lukt en misschien na verloop van tijd zal het hier ook beter gaan,we zullen wel zien.
Ik veroordeel mijn dochter niet,ik probeer haar bij te staan,maar ik heb het er toch moeilijk mee,wanneer er wordt gezegd,dat wanneer dochter de vriendschap voor bekeken houdt,ex ook niet meer welkom is.Dat hangt ook van geval tot geval af he.Hier is ex van plan te blijven wonen in de woning die ze samen hebben gekocht en dàt kan niemand hem verbieden.Na acht jaar hebben we toch wel een sterke band opgebouwd met die jongen en dat zijn gevoelens die je niet zomaar effekes aan de kant schuift.In theorie lijkt dit makkelijk,maar geloof me,in de praktijk is het dan toch weer wat geheel anders hoor.
Ik ben van mening dat het nieuwe vriendje hier binnen aanzienbare tijd gerust over de vloer mag komen,dat moet ook,weet ik wel,maar wie er hier in en uit gaat zijn nog altijd onze (man en ik) zaken en daar beslissen wij over.Dus,zolang ex zich gedraagt zoals het hoort hebben wij er geen problemen mee dat hij langs komt.Daar heeft niemand anders wat over te zeggen.
Per slot van rekening zijn het dochter en ex die uit elkaar zijn,daar heeft zij zelf voor gekozen (is haar volste recht uiteraard),maar dat heeft niets te maken met de omgang die er verder tussen ex en ons is.
Dat nieuwe vriend en ex wellicht nooit de beste maatjes zullen worden,dat begrijpen we,maar het zijn volwassen mannen,die het leven maar zo moeilijk maken als ze zelf willen,niet?Dus,mits een beetje goede wil van iedereen,moet het wel lukken om enigsinds op een deftige,althans ietswat normale manier met elkaar om te gaan,wat niet wil zeggen dat ex en nieuwe vriend gezellig samen koffie gaan drinken...

Tijgeroog
Oi...

Ik zou niet blij zijn.
Als ik een ex zou hebben die ik liever niet meer zou willen zien (wat bij jouw dochter best eens zou kunnen gebeuren) en hij nog steeds van harte welkom is. Ook als ik er zou zijn. (zeker als ik bij m'n ouders zou wonen)
Ik zou erg verdrietig zijn, en teleurgesteld in m'n ouders omdat ze niet voor mij kiezen en mij tegen m'n zin steeds confronteren met m'n ex.
Bedenk dat je dochter ook tijd nodig heeft om alles te verwerken, te rouwen. Dat lukt niet als ex steeds rond loopt.

Andie
Rouwen?

Denk dat dochter al veel langer alles heeft verwerkt,het ging al een tijdje niet goed en de jongen waar ze nu mee samen is,kende ze al een hele tijd.
Het hoeft toch niet percé 'kiezen voor' te zijn?
Wat is kiezen of partij trekken in zo'n situatie?
Mijn man heeft in't begin laten merken dat hij niet akkoord ging met de keuze van onze dochter en toen leek het er erg op dat hij dus partij koos voor ex.Ik kon daar behoorlijk nijdig om worden,want ik wil helemaal geen keuze maken tussen hen twee en dat hoeft toch ook niet.Het is het leven van onze dochter en met wie zij haar toekomst wil opbouwen is haar eigen beslissing,daar ga ik dus volledig mee akkoord,maar...ook met wie wij omgaan is 'onze' keuze.Hun relatie is stukgelopen,niet de relatie van ex en ons.Dus,ex zal er moeten leren mee leven dat die nieuwe vriend hier over de vloer zal komen,maar omgekeerd zal dochter en vriend ook moeten aanvaarden dat wij ex niet zomaar uit ons leven gaan bannen.Tenminste,zolang hij zich behoorlijk gedraagt naar iedereen toe,want als er strubbelingen van komen zullen we toch moeten ingrijpen uiteraard.
Dochter is er zich best van bewust dat zij en ex zich ongetwijfeld zullen tegen't lijf lopen,zolang ze in dezelfde straat wonen en als ex al eens onverwachts binnenspringt als nieuwe vriend er is,nou ja...

Roosje Katoen
Jawel hoor

Volgens mij moet je wel een keuze maken. Ik vind het van de zotte dat je nog zo krampachtig vasthoudt aan de ex van je dochter. Vrienden blijven na een relatie klinkt mooi, maar is in praktijk behoorlijk lastig. En haar ex is nou ook niet echt de ideale partner geweest al die tijd.
Kies nou eens gewoon voor je dochter, geef haar de ruimte om van haar herwonnen vrijheid te genieten. Waarom maken jullie het haar zo moeilijk?

Tijgeroog
Het was haar vriend, niet die van jullie

Als het gaat om een vriend van jullie, waar zij niet mee overweg kan heb je helemaal gelijk.
Maar het gaat hier om een liefdesrelatie die beeindigd is en dan werkt dat toch echt anders. Zij moet verder met haar leven, zonder haar ex.
Als het een relatie van vrienden van jullie is die beeindigd is kun je eventueel ook met beide ex-partners contact houden.
Maar het verdorie jullie dochter! Die moet toch op nummer een staan, op ruime afstand van vriendjes.
En hij is geen goede vriend van jullie, hij is een voormalige schoonzoon waar je goed mee overweg kon. Jammer dat dat contact ophoudt, maar zo gaat het in het leven. Er zijn vast wel andere vriendschappen in je leven die verwaterd zijn, niet omdat je dat graag wilde maar omdat het nou eenmaal zo ging. Niets aan te doen.

Andie
Moeilijk?

Het is zeker niet onze bedoeling om onze dochter het moeilijk te maken,trouwens...ik denk dat wij nog redelijk tolerant zijn.
Zij heeft al vrij snel van haar herwonnen vrijheid kunnen genieten,daar hebben wij zeker geen stokje voor gestoken,verre van.Vanzelfsprekend vonden we dat ze een beetje té snel ging,maar oké,het is haar leven.Niemand belet haar van tijdens de weekends naar haar vriend toe te gaan.
We houden niet krampachtig vast aan ex,is in ieder geval niet de bedoeling,maar die knop zomaar omdraaien van de ene dag op de andere is echt niet zo eenvoudig.Het gaat hier om gevoelens en wellicht was ex niet perfect voor dochter,het is en blijft een mens he.
Wij zijn van plan om niets te forceren en gewoon af te wachten wat de toekomst brengt.Kans is trouwens groot dat hij ook iemand anders leert kennen en het contact hier dan gaat verminderen.Misschien is het wel beter dat we alles gewoon rustig zijn gangetje laten gaan.

Belle Époque
Toevallig...

...hoorde ik vorige week tijdens mijn vakantie de klaagzang van een vrouw, iets ouder dan ik, die sinds enkele maanden geen contact meer had met haar dochter. Ze snapte er niks van, want ze had altijd alles voor haar kinderen over gehad en zichzelf altijd volkomen weggecijferd, zelfs voor haar schoonkinderen, zelfs voor de ex van haar dochter nadat haar dochter de relatie had verbroken. Dikke tranen, zelfs tegen mij (toch een wildvreemd iemand), snapt u dat nou, mevrouw, je eigen vlees en bloed...

Op dat moment kreeg ik een déja-vu.

Ja, mevrouw, ik snap dat héél goed. Uw dochter koos voor zichzelf nadat haar moeder haar indirect had laten vallen door aan dochters ex te blijven hangen.

Andie, ik vraag me werkelijk af wanneer het eindelijk eens tot je doordringt dat je zo meer schade aanricht dan goed doet. Maar kom straks ook niet uithuilen als jouw dochter ook afstand neemt van een moeder die krampachtig de kool en de geit wil sparen.

Ik wil er wel bij zeggen dat ik de rol van je man hierin ook niet bepaald prettig vind voor jullie dochter.

ireen
Wees een moeder

Andy, zet je eigen ego opzij en wees een moeder.

Avalon
Glazen bol

Heb even mijn glazen bol erbij gepakt en kijk voor je in de toekomst. mmmm pak em beet een jaar of twee.

Dochterlief heeft een baan gevonden, kon kiezen tussen baan dichtbij huis of baan op uurtje rijden. Voor laatste gekozen. Leuke flat gevonden, nieuwe vriend. Komt niet meer regelmatig thuis en vriend kennen jullie eigenlijk ook niet zo goed. Reden? dochter kijkt wel uit om ouders te dicht bij nieuwe liefde te laten komen. Als het weer mis gaat komt ze nooit van hem af.
Kan ze gezellig op verjaardagen naast haar twee exen gaan zitten. ( Ja, de overbuurman komt nog steeds regelmatig bij ex schoonouders op bezoek)

Flauw? ja natuurlijk, maar wel een risico dat jullie nu lopen.

Mark van Abcoud
Ik ben verbijsterd

Werkelijk waar. Andie, jij en je man zijn werkelijk waar helemaal van de pot gerukt, niet goed wijs en totaal gestoord.
Sorry hoor, volgens mij moet het maar eens gezegd worden nadat jan en alleman het hier al op een subtielere maneir geprobeerd hebben duidelijk te maken dat jullie je wel een beetje apart gedragen.

Je dochter is 23, haar "kalverliefde" is voorbij. Iets doodnormaals lijkt me. Jullie relatie met ex-vriendje, geen ex-schoonzoon, ze waren tenslotte niet getrouwd, is dan ook voorbij. Je hebt niks meet met hem te maken. Je gaat geen eten voor hem koken, je hoeft hem niet zielig te vinden, hem in huis te halen. Hij moet zich er gewoon bij neerleggen dat het uit en dat lukt vast prima als er niet twee idiote ex-ouders van vriendinnetje zouden zijn die het vuurtje telkens opstoken. Je hebt helemaal niks meer met hem te schaften, over tien jaar is dochter misschien tien vriendjes verder en eindelijk klaar voor iets echt serieus, weet jij veel. Doe niet zo dramatisch, stel je niet zo aan en wees geen kleuter en bovenal, behandel je dochter als een volwassene die het volste recht heeft haar eigen keuzes te maken i.p.v. dat je constant de indruk wekt dat het heel aardig van jullie is dat jullie haar toegestaan hebben het uit te maken.

Dochter heeft nieuwe vriend, dat is haar goed recht, ze hoeft niet gewaarschuwd te worden dat het wel een beetje snel is, ze hoeft daar geen toestemming voor te hebben, ze is potverdorie 23 en niet jullie bezit.
Ik zou me als dochter totaal in de steek gelaten worden als mijn ouders zo overduidelijk meer om mijn ex gaven dan om mij. Werkelijk waar zelden zoiets raars gelezen.

Ely
Mijn glazen bol

Voorspelt dat dochter binnenkort bij nieuwe vlam gaat wonen. Niet uit liefde voor nieuwe vlam maar om maar onder de juk van haar ouders uit te komen.

Ex schoonzoon heeft binnenkort nieuwe vriendin die hij eerst met een smoesje meeneemt totdat dat meisje zich realiseert dat ze bij zijn ex schoonouders zit en hem dwingt daar niet meer heen te gaan. Dus die zie je niet meer.

En dan is het stil in huis.... Behalve dan de verwijtende ruzies tussen Andie en haar man over wie dochter nou meer heeft verdreven...

Andie, alsjeblieft, laat je dochter haar eigen leven leiden, je bent haar moeder, niet de regisseur van haar leven.

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app.

Andie
Gelijk in vele opzichten,maar...

waar het ons om te doen is,is dat ex ook een mens is met gevoelens en of die relatie nu uit is of niet,hij heeft zich al die jaren goed gevoelt hier bij ons,zag mij als zijn 'mama' omdat hij al jaren geleden geen contact meer heeft gehad met dezijne.En ja,dat is niet makkelijk en ja misschien hadden we't nooit zover mogen laten komen.Dat neemt niet weg dat wij hem nu zomaar aan zijn lot moeten overlaten he.De bedoeling is dat hij in zijn woning kan intrekken en dan zal alles wel vlotter en zelfstandiger verlopen.Het is trouwens ook de bedoeling dat hij op eigen benen gaat staan.
Waarom doen jullie hier nu zo moeilijk over?
Onze dochter zal heus niet weglopen met haar vriend.We blijven openstaan voor elkaar en praten over dingen die vervelend zijn voor ons gezien de situatie.Iedereen loopt hier al weken op de toppekes van zijn tenen en zo af en toe wordt het ons teveel ja,kunnen er al eens minder leuke opmerkingen gegeven worden,boos worden ook,tegendraads en niet goed weten wat er met ons loos is...maar we laten alles effe bezinken en praten dan nadien rustig verder en dat komt goed.

Tijgeroog
Geen maar

Prima dat ex ook gevoelens heeft. Maar daar zijn jullie niet verantwoordelijk voor. Hij is een volwassen man, moet zich maar zien te redden en is daar ongetwijfeld ook prima toe in staat. Probeer maar, dan zul je het zien.

Rosase
Wat ely zegt

Dat lijkt mij ook een reëel scenario. Je dochter zit eigenlijk een beetje in de val. Ze is net afgestudeerd en heeft nog geen werk en dus geen geld om op zich zelf te wonen.

Als jullie haar zo blijven betuttelen loop je heel hard het risico dat ze hoe dan ook een manier gaat zoeken om zo snel mogelijk het huis uit te gaan.

Hoezo mag ze van jullie ieder weekend naar haar nieuwe vriend. Kom zeg, ze 23, geen 16! Wie zijn jullie om haar daar in tegen te houden of daar toestemming voor te geven. Ze is een volwassen vrouw en ook zou zo behandeld moeten worden.

+ Brunette +
Sluit me aan bij de rest.

Sneu voor de ex van je dochter dat hij zo'n slecht contact met zijn ouders heeft maar zoals er wel meer zeggen: het is een volwassen man, heeft hij geen broers, zussen, ooms, tantes, vrienden en vriendinnen die hem kunnen opvangen? Dit is niet jullie taak.

Pagina's

Onderwerp gesloten