Home » Forum » Wasfoutje

Wasfoutje

102 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Toke
Percentages

reken het maar als volgt uit:
Hij draagt 50 procent zijn ft salaris bij, kan 50 procent besteden. Van elke 1000 euro dus 500.
Jij werkt parttime, bijv 24 uur, is 60 procent. Van elke 1000 euro krijg jij dus sowieso maar 600 en daarvan hou je de helft, is 300. Jij hebt dus volgens dit voorbeeld standaard 200 euro minder, terwijl jij met je inzet, tijd, energie en verantwoordelijkheid minstens zoveel bijdraagt aan het gezin.
Jullie bijdrage aan het gezin is te veel gebaseerd op het geld, terwijl het om het geheel moet gaan.

Roosje77
1 woord

belachelijk

IngridT
Trouwens (volledig ot)

witte sokken zijn sowieso fout. Zelfs als het witte merk-sokken zijn. Mag ie blij zijn dat ze nu roze zijn. Bied anders eventueel aan om alls wat nu roze is zwart te verven. Breng je het pakje Dylon niet in rekening. Leuk, de Steve jobs look. helemaal hip.

Ingrid

bromvlieg
Hallo zeg!

Is dat om jou te straffen of zo?

Laat-ie het maar van het spaarbankboekje van kind halen als hij het zelf niet wil betalen. Kind heeft het immers gedaan.

Nee kom op zeg, wat een flauwekul. Zo ga je toch niet met elkaar om!!

Julie
Vastberaden?

opeens denk ik dat jij het zomaar zou kunnen zijn.

In 1 woord: totaal belachelijk. Jullie zijn een team. Financieel hebben wij het hetzelfde geregeld als jullie, maar hier zou dit NOOIT aan de orde zijn. Niet eens de gedachte.

Merel
Met toke eens

Ik ben het geheel met Toke eens. Dit is geen gelijkwaardige afspraak en daar zou ik sowieso verandering in brengen. Jullie doen allebei evenveel arbeid, jij met betaald werk en werk thuis en hij met zijn fulltime baan. Eerlijker zou zijn als jullie aan een soort restsparen gaan doen. Dus allebei 300 euro houden (ik noem maar even een bedrag uit de losse pols) en de rest van jullie inkomens gaat naar de gezamelijke pot, waar ook de wasfoutjes uit betaald worden.
Jullie verdeling is echt niet eerlijk naar jou toe en veel te veel in zijn voordeel.

Jo Hanna
Hmmm

Doet mij denken aan mijn ex die mij de electriciteitskosten van de babyfoon in rekening wilde brengen omdat ik het zendstation meestal aan liet staan. Moet er wel bij vertellen dat hij toen een heel eind richting (rand-)psychose ging. Ons huwelijk heeft daarna niet lang meer geduurd. Waren ook andere redenen voor maar dit was een tamelijk absurdistisch symptoom voor een totaal in puin liggende relatie. Ik vind het dan ook volkomen krankzinnig. Spoort jouw man (verder) wél?
Groet, Jo Hanna

Clo
Ook met toke eens

Hier ook werkt partner fulltime en ik parttime. Als hij wel eens moppert over het feit dat ik meer vrije tijd zou hebben of als hij denkt privileges te kunnen ontlenen aan het feit dat hij het meeste inkomen inbrengt, wijs ik hem er altijd op dat het huishouden ook werk is, het feit dat het onbetaald is doet daar niets aan af. Ik heb overigens al eens (heul lang geleden) voorgerekend wat hij kwijt zou zijn als ik daar betaald voor zou moeten worden ;-). Ook kan ik met zekerheid zeggen dat ik met parttime baan en het huishouden daarbij zijn 40 uur ruim, ruim overschrijd. O, en ik heb ook wel eens zijn wasgoed structureel op de bodem van de wasmand laten liggen. Opdat hij weet wat ik doe en het ook waardeert. Zeurt hij over huishoudelijke zaken geef ik aan dat ik dacht dat we een relatie hebben, geen dienstverband.

dc
Clo

Grappig, dat is me weleens per ongeluk overkomen, dat met dat wasgoed. Het hield maar niet op, en op een gegeven moment waren zijn sokken op. Hele stapel onderop de wasmand :-) En dat was omdat ik op zijn advies een paar ochtenden ging slapen (ziekjes, op van de gebroken nachten). Ik zei al "het huis wordt een chaos, je denkt echt dat ik niets doe 's ochtends ofzo", en zo geschiedde :-)

Ik heb geen rekening van hem gekregen voor het kopen van nieuwe sokken, hij heeft mij een paar avonden uit zichzelf geholpen met wasgoed opvouwen!

elissa
Nee........

ik ben net zo stomverbaasd als de anderen. Niet veel toe te voegen dus.
Jij doet het grootste deel van het huishouden, ook voor je man, en als dank heb je minder geld te besteden en erger nog, mag je ook nog eens hem betalen als er iets mis gaat. Volslagen absurd! Je bent toch niet zijn onbetaalde huishoudster?
Hup, jullie geld in een gezamenlijke pot. Waarom heeft hij recht op meer geld dan jij als jullie allebei even hard werken? Misschien maak jij zelfs wel meer uren!

stella
Inspiratie

Nou dames, jullie zijn wel erg inspirerend!Ik heb naar aanleiding van iemands opmerking eens gekeken hoeveel er extra uit onze gezamelijke pot gaat doordat door zijn schuld de auto beschadigd was. Twee keer!! Waardoor de no claim even anders werd.....
Oei. Dat zette hem aan het denken.
Ook heb ik hem onder zijn neus gewreven welke extra kosten we maken voor zijn dieet, wat ook uit de gezamelijke pot gaat!
Gek he, maar hij bond ineens in! Gna gna

Ha ha, en verder ja hij spoort volgens mij wel hoor! Hij heeft alleen een hekel aan zijn werk en baalt dat ik veel minder werk en thuis meer vrijheid heb in het werk. Hij erkent best wel dat ik ook zat op mijn bordje heb, en draagt ook echt wel zijn steentje bij.

Maar vinden jullie dat echt raar dat wij een aparte huishoudpot hebben en ieder een afzonderlijke rekening? Of is het echt onredelijk dat hij meer vrijuit te besteden heeft (overigens niet veeeeeeeeel meer). Het punt is dat hij een motor heeft en daardoor ook meer kosten. Tja, hij heeft gewoon eigenlijk een duurdere hobby. Wat hebben jullie vrij besteedbaar zeg maar?

Clo
Dc en stella

Dc, ja, ze hebben vaak geeeen ideeeeee wat huishouden precies inhoudt en dat het best wel wat werk is!
Stella: ik vind het niet raar dat jullie ieder een eigen potje hebben, maar wel dat dat van jou kleiner is omdat je minder geld zou binnenbrengen. Want het gaat niet om het geld maar om het werk dat je doet.

Fiorucci
Stella ot

"Maar vinden jullie dat echt raar dat wij een aparte huishoudpot hebben en ieder een afzonderlijke rekening?"
Nee, dat hebben veel stellen, al is het niet mijn favoriete methode. Hier gaat alles in een grote pot en gaat het leeuwendeel op aan vaste lasten en de studiekosten van mijn oudste. Dus weinig vrij besteedbaar voor ons allebei. En is er een keer wat over, dan overleggen we even wat de wensen zijn van allebei en kijken we wat wanneer mogelijk is.

Tijgeroog
Gezamenlijke pot

Ik heb geen betaalde baan, dus we doen het helemaal op het salaris van mijn man. Eigen potjes naar rato zou betekenen dat ik niets kon kopen, dus het is hier allemaal gezamenlijk.
Maar ik heb nooit het idee dat ik aan "zijn" geld kom, want we doen het allemaal samen, en het stuk dat hij doet levert nou eenmaal geld op, mijn stuk levert andere dingen op.
Als ik een betaalde baan zou hebben zouden we het ook allemaal gezamenlijk doen. Of misschien allebei een eigen stukje, maar dan wel zo dat ieder de dingen kan doen waar hij/zij behoefte aan heeft. (zo deden we het voor er kinderen kwamen)
En voor jullie situatie: als jullie al het geld in een pot zouden hebben is het net zo veel geld, dus kan hij nog steeds z'n motor ervan betalen. Het gaat er denk ik vooral om dat je oog hebt voor elkaar behoeften en daar rekening mee houdt. In plaats van alles bij elkaar in rekening te brengen.

Kiki
Hier hebben we alles apart

Ik heb geen idee wat er bij hem binnen komt en uit gaat. Hij ook niet van mij. De rekeningen hebben we verdeeld, maar als hij ineens geconfronteerd wordt met een giga-rekening van de garage of de tandarts betaal ik die.

Ik heb niet het idee dat er zijn geld/mijn geld is. We zijn in gemeenschap van goederen getrouwd immers. Ik heb mijn eigen rekening omdat ik die al heb sinds ik klein ben en omdat we te lui zijn de bestaande situatie te veranderen.

Ik verdien een stuk meer dan mijn man, dus ik heb een periodieke overboeking naar zijn rekening, verder hebben we ook aparte spaarrekeningen maar de auto van mijn man (geld kwam van "mijn" spaarrekening) is toch echt van hem. Ook als ik de garagerekeningen betaal. Het verdelen van de rekeningen gaat hier heel natuurlijk.

Kortom, ik vind het niet vreemd om alles apart te houden, ik vind het vreemd om heel rigide zijn geld/jouw geld aan te houden en dat er van een partner kennelijk een financiële compensatie verwacht wordt als er een rode broek de was in gaat.

Jeetje, mijn hulp deed laatst een leren riem in de machine (per ongeluk) en ik verwacht van haar echt geen nieuwe handdoeken.

MerelR
Een pot.

Hier alles in een pot en één priverekening, is altijd zo geweest. Het leek ons beiden nogal een gedoe om alles te scheiden en te bereken wie dan wat voor zichzelf mocht houden. Als één van ons twee graag een grote uitgave voor zichzelf wil doen bespreken we dit maar dit heeft nog nooit voor problemen gezorgd.

+ Brunette +
Met een sisser afgelopen dus.

Volgens mij ging het om een boze uitbarsting waarin hij iets lulligs heeft gezegd dat hij nu terugneemt, je stond even met je mond vol tanden en had op dat moment geen tegenargumenten.

Een huishoudpot lijkt me een uitstekend idee als beiden inkomen binnenbrengen, bij mij is het er om allerlei redenen nooit van gekomen maar ik zie er wel iets in. je vermijdt inderdaad discussies over aankopen van de ander waar je het niet helemaal mee eens bent.

Als die roze kleren niet meer wit willen worden, zou je ze in de wasmachine nog in een donkere kleur kunnen verven (beste combinatie met een roze ondergrond is zwart, donkerblauw, donkerbruin of bordeauxrood). Als je precies doet wat er op de verpakking staat, moet het verven goed gaan. Houd er wel rekening mee dat de stiksels soms in de originele kleur blijven (synthetisch draad). En wel eerst een paar keer apart wassen zodat je niet nog weer andere kleren ook van kleur doet veranderen.

dc
Grote hoop

Eerst verdiende ik meer, toen beiden evenveel, en toen hij meer, en toen stopte ik met werken. In alle situaties hebben we alles op de grote hoop gegooid. Ik zorg voor de financien en het uitgeven en hij brengt het geld binnen. Ik kan er goed mee leven :-)

En als we iets willen dan bespreken we inderdaad gewoon wat kan en wanneer.

Brabander
Aansprakelijkheid bij gemaakte fouten

als je werkgever/bedrijf schade lijdt door iets wat jij zonder opzet gedaan hebt, kan dit NIET op jou verhaalt worden. Als een klant schade lijdt is het natuurlijk een ander verhaal.
Ik heb ooit met mijn duffe hoofd benzine getankt in de zakelijke diesel-auto. Bedrijf wilde de kosten die dat met zich mee bracht op mij verhalen; maar die vlieger ging niet op!
"als een werknemer in uitoefening van zijn werkzaamheden schade toebrengt aan eigendommen van de werkgever of een derde, dan is de werknemer daarvoor jegens de werkgever niet aansprakelijk, tenzij er sprake is van opzet of bewuste roekeloosheid; artikel 7:661 BW."

Aagje Helderder
Mijn duit in het zakje

is dat ik het echt -net als veel anderen hier- raar vind om in een vaste relatie te praten over 'mijn geld' en 'jouw geld'. En dus ook dat inkomensverschillen doorwerken in de zin dat de een meer te besteden heeft dan de ander. Dat de een de ander iets in rekening zou brengen als er iets misgaat vind ik helemaal absurdistisch. Je bent samen een huishouden, verdient samen het hele bedrag (zelfs als er een verdiener is, dan nog verdient die vaak omdat de ander daar de voorwaarden voor schept), bepaalt samen waar het aan uitgegeven wordt en verdeelt samen de taken.
De zin of onzin van gescheiden rekeningen moet iedereen maar voor zichzelf bepalen. Wij zien er niets in: alles komt hier binnen op 1 rekening, vandaar uit worden alle vaste lasten betaald, alle andere uitgaven gedaan en wordt er gespaard. En ook over het uitgeven van het spaargeld gaan we samen. Ik vraag me wel af of het vasthouden van gescheiden rekeningen, het storten van bedragen in een gezamenlijke pot en het ieder overhouden van geld op de eigen rekening niet in de hand werkt dat mensen sterker denken in mijn en dijn.
Aagje

Beertje37
Hetzelfde uitgeven

Toen we nog gescheiden rekeningen hadden spaarden we bonnetjes. De een kreeg aan het eind van de maand meestal 1 of 2 kwartjes van de ander. Daar zijn we toen maar snel mee opgehouden. We verdienen ongeveer evenveel. Grote dingen kopen we in overleg. En voor de rest alles wat we nodig vinden.

beertje

Weer
Niet zo'n 'wij'type

Ik ben geloof ik niet zo'n wij-type. Wij vinden dit en wij doen dat. Dat heb ik helemaal niet! Ik vind van alles en manlief vindt van alles en soms denken we hetzelfde over dingen, maar dat hele 'wij' zit niet zo in m' n systeem. En dus zal het niemand verbazen dat we gescheiden rekeningen hebben. Iemand zei het al, ook een beetje uit luiheid. En of ik meer overhou of dat hij meer overhoudt? Al sla je me dood. Nooit uitgerekend. Bij mij gaat alles op aan van alles, vooral aan heel veel dingen voor de kinderen. Hij spaart enorm veel en dat is dan weer handig als ik iets wil kopen. We hebben in de 23 jaar dat we samen zijn hier maar 1x over gesproken. En dat was om de uitgaven te verdelen. Voor mij is het grote voordeel dat ik niet hoef te overleggen als ik iets koop. Mijn geld is van mij en ik bepaal alles zelf.
Grappige is dat mijn man altijd heel graag een onafhankelijke vrouw heeft gewild.mijn schoonmoeder was nogal een feministe, dus dat is vast haar schuld! En ik heb altijd compleet onafhankelijk willen zijn. Dus dat 'wij' past bij ons allebei niet zo. Overigens verkeren we wel in de luxe positie dat we allebei best redelijk verdienen dus misschien zou het anders zijn asl we wat krapper zouden zitten.

rodebeuk
Weer

Het is idd alleen maar mogelijk als er flink wat vrije ruimte in het budget is. Anders is een gezamenlijke rekening echt nodig om de rekeningen te kunnen betalen zonder de hele tijd geld heen en weer te schuiven.

Overigens triggert het woordje "onafhankelijk" wel een beetje in jouw betoog. Dit is jouw manier om je "onafhankelijkheid" vorm te geven en te definiëren, maar het is natuurlijk niet de enige mogelijkheid. En ondertussen zijn jullie levens net zo verbonden als wanneer je wel een en/of rekening had. Zeker als jij niets opzij zet. Juist bij een hoger inkomen (en een hoger verwachtingspatroon) ligt reserveren voor de hand. En dat laat je door je partner opknappen.

Fiorucci
Weer

Wij overleggen over grote zaken, louter omdat we op de centen moeten letten. Dus beslissen we samen of die aanschaf gedaan wordt, om te voorkomen dat na de aanschaf die ander niet zegt: Enig die laarzen maar er ligt nog een tandartsrekening van 300 euro. ( Ja, in sommige gezinnen zijn dure laarzen een grote aanschaf) dat heeft geen zier met onafhankelijkheid te maken, maar met samen de toko runnen op een financieel verantwoordelijke manier. Als we heel ruim in de centen zouden zitten, zou ik niet overleggen over die dure laarzen. Dan zou het gewoon kunnen zonder gelijk een probleem te veroorzaken. dat is dus de reden van overleg.

vastberaden
@julie :-)

Nee niet hier gelukkig :-)

Ik vind het erg ver gaan om zo zakelijk met zoiets om te gaan. Kan gebeuren, net zoals een bord of een glas dat sneuvelt. Heel vreemd om daar zo rigide in te zijn.

ps chloor wil ook nog wel eens helpen

Merel
Eerste hulp bij wasongelukken

heb je die zakjes nog? "eerste hulp bij wasongelukken" daarmee heb ik wel eens een was gered. En anders alles maar verven inderdaad.

Wij hebben trouwens alles gezamelijk, eigenlijk sinds we gingen samenwonen hebben we op een gegeven moment een en/of rekening gemaakt en alle prive rekeningen opgezegd, gewoon alles op een grote hoop. We zijn een beetje gelijk qua inkomen en uitgaven en hebben beiden geen extreme hobbies. Alle uitgaven boven de 500 euro bespreken we onderling even. (maar dat komt natuurlijk zelden voor) soms heeft man, en soms ik een extraatje v.w.b. inkomen en dat delen we dan ook weer onderling.
Ik vind het een stuk prettiger zo, en zo deden we het trouwens ook toen we heel krap zaten. (alleen was dan het overleg over uitgaven boven de 50 euro ofzo) en trouwens we begrepen allebei wel dat dat op dat moment niet kon.

Dances
Apart

Ik vind aparte rekeningen juist omslagtig. Hier alles op 1 hoop en nee ik hoef me niet te verantwoorden. Man en ik weten beide wat er inkomt en uitgaat. Grote aankopen overleggen we maar dat gaat gewoon op een natuurlijke manier. Net zoals je samen het huishouden runt, de kinderen opvoed etc etc..

rodebeuk
Wat mij triggerde

..was dat mijn man ook graag een onafhankelijke vrouw wilde, en toch is er hier een en/of rekening. Moest trouwens van de notaris omdat je bij gescheiden vermogens (wij zijn onder huwelijkse voorwaarden getrouwd) anders niet allebei gelijkelijk aan het huis bijdraagt en daardoor niet allebei voor 50% het eigendom verwerft.
Toen we daarna een tijd minder inkomen hadden bleek die en/of ook gewoon nodig te zijn.

Onafhankelijkheid kan denk ik heel verschillend uitgelegd worden, en we moeten wat "weer" schrijft ook niet te persoonlijk nemen. Ik vind haar betoog alleen niet zo sterk.
Het blijft wel interessante materie, want de geldzaken goed regelen is heel belangrijk voor een goede relatie, en zoals P al aangeeft is het vaak nog een groot taboe. Waarbij "Weer" van dat taboe een blijk van "onafhankelijkheid" weet te construeren.

+ Brunette +
In hoeverre heeft het met onafhankelijkheid te maken?

Alles op één hoop gooien is makkelijk maar als dure laarzen een grote uitgave is (en ik ben met niemand boven dat niveau uitgestegen) scheelt het heel wat discussies als ieder zijn eigen zakgeld heeft. Zelf ben ik nogal zuinig en vind een uitgave nogal snel frivool, wat wrijving zou kunnen opleveren met iemand die wat minder strak met zijn geld omgaat maar heus wel verantwoordelijk genoeg, een foute opmerking is snel gemaakt.

Fiorucci
Brunette

Nee, laarzen zijn hier geen persoonlijke uitgave,maar een noodzakelijk artikel, zoals een jeans of sokken. En inmiddels wijzer geworden koop ik die net wat duurder, om er maart mee te halen zonder dat ze alweer kapot zijn. Ik heb het niet over leuke hebbedingetjes of frivole uitgaven. Was het maar waar..:)) dan zou structueel zakgeld hebben ook kunnen, maar helaas. (Al hebben wij nooit discussies,zitten erg op een lijn, kwa uitgaven)

Pagina's

Onderwerp gesloten