Home » Forum » Wasfoutje

Wasfoutje

102 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Vic
Gut

Hier komt maar 1 salaris binnen en is er (formeel gezien) maar 1 gezinslid dat over uitgaven mag beslissen. Het wrange is dat als er iets stuk gaat, dat meestal niet de schuld is van degene die het moet betalen. Verrekenen met zakgeld doe ik alleen maar als dingen expres gesloopt worden of in geval van sufheden als bibliotheekboeken die te laat zijn. Ik heb wel regelmatig discussies met mezelf over grote uitgaven. Zo lastig dat je iedere euro maar 1x uit kunt geven.

rodebeuk
Nog een voorbeeld

Ik heb vorige week 140 euro in de pinautomaat laten zitten. 2 tellen later terug, het geld was al weg. Ik zat nogal in de stress over het eea. En kennelijk had de dame na mij dat geld harder nodig dan ik in haar ogen.
Beukman vindt dat niet erg. Mijn collega's vroegen of hij niet boos geworden was. Twintigers zijn het trouwens, mijn collega's. Als je uit gaat van de en/of rekening ging het om 70 euro van zijn eigen geld.
Is ook een bedrijfsongeval, toch?
Ik zou niet weten waarom je dan boos zou zijn.

Toke
Rodebeuk

waarom ben je niet naar de bank gegaan waar je hebt gepind of die de geldautomaat beheert? Als de dame na jou een klant van die bank is, kunnen zij haar vriendelijk aanspreken op de vergissing die gemaakt is. Kan immers ook zijn dat zij niet heeft gezien wie voor haar pinde en niet wist wat met dat gled te doen?

Weer
Rodebeuk

Ja je hebt natuurlijk gelijk. Complete onafhankelijkheid is een illusie. En overigens bedoelde ik met opmaken: opmaken NADAT ik gespaard heb. Wat overblijft gaat op, en dat is bij man niet zo. Geloof me, ik heb m'n geldzaken zo ingericht dat ik echt zonder hem verder zou kunnen, al zou ik dan natuurlijk flink de broekriem aan moeten halen. En natuurlijk is het zo dat we samen een leuk gezin hebben, dus ik ben in wel meer opzichten afhankelijk en met hem verbonden! Maar financiële zelfstandigheid is voor mij heel erg belangrijk. Zelfstandigheid is misschien een beter woord?
man en ik zijn trouwens beiden van het soort dat altijd zonder overleggen eerst de tandartsrekening zou betalen voor het paar mooie laarzen. dat draagt natuurlijk ook bij aan het slagen van ons systeem.

Weer
P

ik hoop dat ik het verkeerd opvat, maar ik vind je toon naar mij toe nogal fel. Fijn voor mij dat ik m'n onafhankelijkheid de deur uit moet gooien als het ooit wat minder gaat? Excuse me? Kan het ook wat vriendelijker? En misschien is het in jouw ogen onmogelijk, maar het IS niet onmogelijk. Wij doen het zo. En mijn man heeft tot op heden nog geen voorstellen gedaan zoals Stellaman dus in dat opzicht zit je er ook naast.
je aanname dat praten over geld eng of gevaarlijk gevonden zou worden, slaat in ieder geval niet op ons. We praten er nooit over omdat het goed gaat en het dus niet nodig is. En ja, ik heb makkelijk praten. Dat had ik zelf al aangegeven.

bertje1
Wat vraag je er voor?

hoeveel kost je per uur als jij de was doet?
laat het hem zelf betalen. brrrr.

Fiorucci
Weer

"man en ik zijn trouwens beiden van het soort dat altijd zonder overleggen eerst de tandartsrekening zou betalen voor het paar mooie laarzen. dat draagt natuurlijk ook bij aan het slagen van ons systeem." Ja,duh, wij ook, juist door overleg maakt de een de ander attent op het feit dat die tandartsrekening ook nog moet betaald. Maar daarmee bedoel ik niet dat de ander maar rucksichtlos uitgeeft zonder acht te slaan op rekeningen.

Weer
Eh fiorucci

Wat bedoel je precies? Heb ik ergens geïmpliceerd dat jij zomaar geld uitgeeft zonder acht te slaan op rekeningen? Of je man? Dus ik begrijp 'je ja ' niet helemaal geloof ik.

Weer
Eh

je ja moet ja duh zijn

Vertigo
Rodebeuk ot geld

Ik heb ook eens geld gepind en intussen gekletst.. Het is vanzelf teruggestort. Maar als je hebt gezien dat er iemand vlak na jou kwam, is het wrs niet zo gegaan. Fijn dat je wederhelft niet ging flippen..

Verstuurd met de Ouders Online iPhone app.

Weer
Nou p

Ik snap je. maar echt, ik heb niet gezegd dat jij of iemand anders afhankelijk zou zijn. Ik heb volgens mij gezegd dat mijn man graag een onafhankelijke vrouw wilde, dat ik altijd graag onafhankelijk wilde zijn en dat ik het fijn vond mijn eigen geld uit te kunnen geven. Zoiets. En ik begrijp niet zo goed de commotie rond het woord onafhankelijk. Jullie vinden het allemaal belangrijk om dingen te delen, om samen een team te vormen, om samen te beslissen, om een soort twee-eenheid te vormen. En ik keur dat niet af, ik vind dat erg goed als dat werkt, alleen ik kan dat niet. en dat maakt mij volgens mij toch echt onafhankelijker. Zelfstandiger. Eenzamer? Haha, ik weet het niet. Maar dit is mijn keuze en ik blijf daarbij. Maar het een is niet beter dan het andere.
Weet je, jullie stellen je vraagtekens bij het woord onafhankelijk. Ik stel m'n vraagtekens bij dat 'samen doen'. Ik ken voorbeelden uit m'n omgeving waarbij vrouwen (helaas meestal vrouwen) toch wat uitgaven ofwel verzwijgen ofwel afzwakken. Een vriendin van mij liegt altijd over de kosten van haar kleren of de kleren van haar dochter. Ik word daar echt verdrietig van. Ik wil dat niet. Ik ben de baas over mijn geld. Ik hoop van harte dat onze dochter later een zelfstandige vrouw wordt die haar eigen geld verdient, maar ja. Zul je net zien dat ze een blije thuisblijf moeder wordt! Haha, ook goed!
Maar toch blijf ik me wel afvragen waarom dat woord 'onafhankelijk' zoveel reacties oproept. Ik heb blijkbaar toch een pijnpuntje geraakt. Of is het iets anders? Ik ben benieuwd.

Julie
Vastberaden (ot)

Hoe is het met je?

rodebeuk
Weer

Ik gaf het ook al aan idd, er zit een trigger in.
Je bent behoorlijk compleet in je eerste posting, en geeft ook aan dat je dit alleen maar zo kan aanpakken omdat er nogal veel binnenkomt.
Je verhaal zou wat completer zijn als je ook zou kunnen weergeven hoe je zo onafhankelijk kan zijn als je meer richting modaal zit. Ik ben dit draadje begonnen met mijn 'echte' nick dus ik ben nu erg spaarzaam met inkomensdetails, maar ik denk dat jouw type financiële regeling alleen maar kan in een zeer gefortuneerde situatie.
Misschien kan ik het wel een beetje nader toelichten zonder te veel bedragen te noemen. Bij ons is de helft van het gezamenlijk inkomen nodig voor vaste lasten. Daar zitten wel vrijwillig gekozen zaken als muziekles bij, maar het zijn in beginsel vaste bedragen per maand of jaar. Van de andere helft reserveren we nog voor vakantie en sparen, en dan blijft ongeveer 3/8 over per maand om vrij te besteden aan alle flexibele posten als eten, kleding, inventaris en onderhoud huis. Maar ook boeken, kado's en uitjes.
Gesteld dat wij allebei evenveel verdienen (is bijna zo) dan betekent dat dus dat we allebei alleen maar met 38% vrij kunnen beschikken, en dan zit daar ook nog eten en keukenkastjes bij. Nou ja, je voelt 'm aankomen... uiteindelijk zijn we dan zelfstandig onafhankelijk over 20% van ons inkomen ofzo. Mwah.

De keuzes over muziekles, inventaris, vakantiebudget en spaarbehoefte hebben we dus allemaal samen gemaakt. Ik zou niet weten hoe we dat anders zouden moeten doen. Oh ja, we hebben nog niet eens een hoge hypotheek.

Jullie hebben toch ook samen gekozen voor een bepaald type woning, en voor of je 1 week naar Noordwijk aan Zee gaat of 3 weken naar Thailand?

De uitdaging zou dus zijn om ook voor een modaal of twee keer modaal gezin te bedenken hoe je onder jouw voorwaarden 'onafhankelijk' zou kunnen zijn. Ik ben erg benieuwd! Vooralsnog ziet het er naar uit dat mensen in die categorieën op andere manieren hun onafhankelijkheid moeten voelen. We kunnen niet allemaal 2x modaal per persoon verdienen, want dan zou dát modaal gaan heten...

elissa
Stella

Weer on topic: Stella, er lijkt me niets mis met het systeem dat jullie elk een eigen rekening hebben. Kwestie van persoonlijke voorkeur. Het kan je het gevoel geven dat je niet over elke prive-uitgave verantwoording hoeft af te leggen. Prima.
Maar ik vind dat er wel iets ernstig mis is omdat hij structureel meer te besteden heeft dan jij, terwijl jij een groter deel van het huishouden doet. Daar heeft je man ook baat bij, hij lijkt daar geen waardering voor te hebben. Sterker nog, je mag betalen als je een fout maakt. Nu is dit incident gelukkig met een sisser afgelopen maar er blijft een structurele ongelijkheid tussen jullie twee. Jullie werken allebei even hard, maar hij krijgt er meer geld voor. En dat in een huwelijk is heel raar in mijn ogen. En ook in de ogen van de meeste (alle?) anderen hier.

Maylise
Weer

Maar je hebt toch niet perse een eigen rekening nodig om financieel onafhankelijk te zijn? Ik heb wel een eigen rekening maar 100% van mijn salaris wordt gelijk doorgestort naar onze gezamenlijke rekening waar ook het salaris van man binnenkomt. Ik verdien meer dan genoeg om in mijn eigen onderhoud te kunnen voorzien dus onafhankelijk genoeg. Echter het geld gaat gewoon op de grote hoop. Dat is niet altijd zo geweest. In het begin van ons huwelijk hielden we dat op mijn aandringen gescheiden. Ik had namelijk al twee kinderen dus ik wilde man niet confronteren met allemaal kosten waar hij niet om had gevraagd. Hij vond dat onzin en hij vond dat nu we een familie waren we ook samen verantwoordelijk waren.
Toen we samen kinderen begonnen te krijgen zijn we overgestapt naar het gezamenlijke rekening model. We hebben het ook een aantal jaar erg krap gehad dus toen bleef er sowieso niks over om te sparen of voor leuke dingen.
Nu we financieel weer wat ruimer zitten is er meer geld om ook eens wat voor ons zelf te doen en daar maken we ook gebruik van. Ik moet wel zeggen dat we geen van beide extravagante hobbies hebben.

Overigens vind ik een systeem van gescheiden rekeningen wel aan te raden als je allebei een heel ander uitgave patroon hebt. Zoals Brunette aanhaalt, als de een nogal op zijn geld zit en de ander juist makkelijk uitgeeft kan dat natuurlijk voor fikse ruzies zorgen. Of als de een als hobbies heeft polo spelen en golven terwijl de ander graag een boswandeling maakt met een vogelgids in de handen. Wederom lijkt me het dan handig om de vaste lasten te verdelen en verder beide een vrij uit te geven bedrag.

Dus ik ben ook zeker niet tegen gescheiden rekeningen maar ik vind het niet zo veel met financieel onafhankelijk zijn te maken hebben. Dat zit hem meer aan de inkomsten kant.

Maylise
Rodebeuk

Wat een zelf beheersing van je echtgenoot en overigens ook van je zelf. Hier was man na zo'n akkefietje wel geflipt maar ja kan het hem niet kwalijk nemen want als hij geld in de pin automaat zou vergeten dan zou ik ook niet rustig reageren. Al hebben verwijten achteraf geen enkele zin ik mag ze toch graag uiten. Man trouwens ook. Niet mijn fijnste eigenschap.

Fiorucci
Weer

Nou ja, met deze zin ga je in op een door mij geschetste situatie, en impliceer je wel een beetje dat jij dat veel verstandiger aanpakt...
"man en ik zijn trouwens beiden van het soort dat altijd zonder overleggen eerst de tandartsrekening zou betalen voor het paar mooie laarzen. dat draagt natuurlijk ook bij aan het slagen van ons systeem."
Maar dat begrijp ik dan kennelijk verkeerd.:)

Rafelkap
Man en ex

Ik heb ook het type man die niet zou flippen van zo'n pinautomaatincident, ook al is het een bulk geld. Dat kan iedereen overkomen. Die van mij heeft bv pas mijn favoriete kopje stukgemaakt waar ik zeer aan gehecht was. Ik vind het jammer van het kopje, maar ben echt niet boos. Hij waste af, dat is ook weer fijn en het had mij ook kunnen overkomen, die dingen gebeuren nou eenmaal.
Bij m'n ex had ik een keer de autosleutels in de auto laten liggen toen ik de achterklep dichtdeed, we moesten toen de wegenwacht bellen. Ex was echt heel erg boos op mij! Achteraf had ik dit kunnen zien dat het mis zou lopen, totaal geen gelijkwaardige relatie!
Ik vind bij Stella ook een beetje dat haar man haar papa speelt.

Yta Chalne
Gunnen

Volgens mij kun je met elk inkomen wel werken met aparte rekeningen (ik heb het in elk geval nooit anders gedaan), als er maar een achtergrond is van elkaar (als persoon en als gezin) alles gunnen. Als het uitgangspunt is zelf zoveel mogelijk te besteden te hebben gaat het snel mis.
Overigens 'werken' wij met aparte rekeningen en een verdeling wie wat betaalt, maar hebben we ook een gezamenlijke rekening voor 'variabele' kosten als boodschappen en benzine, waar we op storten naar inkomen. Is ook nodig omdat de oudste kinderen vaak de boodschappen halen (hebben ook een pasje van de gezamenlijke rekening). Degene die het meest binnen krijgt, stort het meest. Omdat man zzp'er is en ik erg variërende uren werk, scheelt dat soms per periode, en dan passen we zonder enig overleg aan. Als er teveel op komt te staan boek ik dat maandelijks over naar de gezamenlijke spaarrekening. Echt, nooit ruzie, nooit gedoe.

vriendin
Citaat

Enna van Duinen: ¨Waar liefde heerst, is geen emancipatie nodig¨.

Fiorucci
Eens met p

Ik sluit me geheel aan bij P. Wij zijn gewoon gelijkwaardig aan elkaar, en hebben een even groot stem kwa aanschaffen. Wie het meeste geld binnen brengt, is helemaal niet belangrijk. We runnen samen bv gezin. Mijn man werkt momenteel veel meer, dus ik neem meer van het thuisgebeuren op mij. Is hij toevallig een week thuis en werk ik wel, dan is het andersom, en dat gaat vanzelf.

vriendin
Kapitaal en arbeid

Iemand die arbeid verricht in loondienst staat meerwaarde af aan het kapitaal. Aangezien hiervan geen sprake is bij onbetaalde arbeid ten behoeve van het huishouden, behelst dit eigenlijk een efficiëntere inzet van arbeid!

vriendin
?

Geen tegenspraak?

+ Brunette +
Nou, ik denk...

Dat het slaat op dat als iemand die in loondienst werkt fouten mag maken zonder dat dit gevolgen heeft voor het loon, een onbetaalde werkkracht al helemáál niets aangerekend mag worden.

Huh?
Vriendin

Kan je het even uitleggen? Ik vermoed iets communistisch, maar daar ben ik niet in thuis. Wat bedoel je eigenlijk met je "efficiëntere inzet van arbeid!" ?

vriendin
Toelichting

Het akkefietje tussen Stella en haar man is wat mij betreft exemplarisch voor de wijdverbreide misvatting, dat het verrichten van betaalde arbeid door vrouwen het panacee zou zijn (geweest) tegen de ongelijke maatschappelijke positie van mannen en vrouwen. Toegegeven; met de toegenomen deelname van vrouwen aan de markt van de betaalde arbeid is de traditionele rolverdeling tussen man(nen) en vrouw(en) grondig veranderd. Het burgerlijke bestaansmodel en het patriarchaat zijn er evenwel nog niet mee omvergeworpen. Dat blijkt maar weer eens. Een man, die anno 2011 zijn vrouw financieel straft voor een huishoudelijk ongelukje: wat een gotspe!

Het streven naar vrouwenemancipatie via evenredige participatie van vrouwen op de arbeidsmarkt heeft kennelijk een weliswaar onbedoeld, maar zeer contraproductief neveneffect gehad: een enorme onderwaardering van onbetaalde arbeid ten behoeve van het huishouden. Ondertussen staat iemand die arbeid verricht in loondienst meerwaarde af aan het kapitaal, terwijl iemand die onbetaalde arbeid verricht ten behoeve van het huishouden zijn arbeid efficiënter inzet, in die zin dat er geen meerwaarde van wordt afgeroomd!

vriendin
Stelling

Het is armoe troef, indien men de waarde van iemands bijdrage aan het gezinsleven slechts afmeet aan het salaris dat diegene weet binnen te slepen.

Fiorucci
Vriendin

Met die laatste stelling ben ik het helemaal eens. En als aanvulling:Het is armoe troef, indien men de waarde van iemands bijdrage aan de maatschappij slechts afmeet aan de betaalde arbeid die iemand verricht.

vriendin
Fiorucci

Ik vind het een heel welkome aanvulling.

Het is armoe troef, indien men de waarde van iemands bijdrage aan het gezinsleven en de maatschappij slechts afmeet aan het salaris dat diegene weet binnen te slepen.

zondernaam
"de vervuiler betaalt" lulargument van mijn vent

Tjonge tjonge, wat vreselijk flauw van die vent van jou zeg. Dat je de zaken gescheiden houdt, vind ik niet gek. Maar jezus, dit is een ongelukje daar ga je toch niet zo over zeiken? En dan dat "bedrijfongelukje" gedoe.

Dat ik zo geërgerd reageer is omdat mijn man in een discussie over het huishouden ook eens met zo'n lul-verhaal aankwam: "de vervuiler betaalt". Met andere woorden, als ik kookte, moest ik ook de afwas maar doen, afval weggooien, en sowieso ik en de kinderen zijn het meeste thuis en vervuilen de zaak het meest.

Was ik toen maar zo assertief geweest om te zeggen: 'dat berekenen wij dan door aan de gebruiker'.

Stella, ik weet niet zo direct de juiste oplossing voor jouw probleem. Maar ik zou noooooooooit zijn was meer doen.

Tjonge...er komt stoom uit mijn oren.

Pagina's

Onderwerp gesloten