Home » Forum » Zoon van vriend eist mijn dag op lang

Zoon van vriend "eist" mijn dag op (lang)

118 berichten / 0 nieuw
Nieuwste reactie
Maartje
ik snap er steeds minder van

Je beweert je sterk aan te trekken hoe het met de jongen gaat.
Vervolgens sabbel je zo' n geweldig idee, dat is het echt in mijn ogen, flink bonden met vader, keihard neer.
Ik blijf erbij dat je volgens mij veel te veel betrokken bent in de problematiek vh stamgezin waarin je betrokken bent geraakt.
Hoezo wel de lasten niet de lusten? Dat ligt aan jou hoor.
Draai het om. Je hoeft geen last vd jongen te hebben, waarom? Een beetje afstand kan wonderen doen. Zorgen zijn er toch wel om de jongen, die hebben zijn ouders. Dat is zo fijn als niet-ouder, dat je die (enorme) zorgen niet hoeft te hebben. Je hoeft dus ook geen problemen op te lossen.
Zorg voor lusten, richt het contact met de jongen zo in dat je er pkezier, voldoening, whatever uit haalt. Richt je verder op je eigen gezin.

En verder moet ik zeggen dat je relaas pijnlijk is.
Ik heb 2 kinderen. Eentje die echt nog flink minder functioneert dan je stiefzoon. Totaal mislukt dus vast in jouw ogen. En één kind dat zeer succesvol is naar gangbare maatstaven.
Ik duw mijn verantwoordelijkheid als ouder niet weg. Wel heb ik geleerd dat er echt grenzen zijn aan invloed van ouders. En dat bij een zorgenkind je al snel ontzettend veel fout doet.

Wat me van belang lijkt is dat de 2 ouders proberen op één lijn te komen. Dat is een verantwoordelijkheid van beiden.
Maar weet je, jij hebt daar geen invloed op. Het is niet jouw probleem, je kunt het niet oplossen.

Paddington
Oudejaarsavond

Ik begrijp niet waarom je daar zo over valt. Ik was oudejaarsavond ook 'gewoon' thuis toen ik 18 was. Waarom vind jij dat zo absurd?

Verder denk ik dat het goed is als zoon gestimuleerd word, wellicht is dat internaat de oplossing voor hem. Ik hoop het.

Helaas is het nu eenmaal zo dat je als stiefmoeder zult moeten slikken. Geef geen goedbedoeld advies, zonder dat er een vraag gesteld is. Verder ben je er voor de gezelligheid en mag je regels hanteren. Daar stopt je rol, totdat alle betrokken jou een ruimere rol geven. Een van de zaken die in mijn ogen een 'No Go' is, het geven van zoveel commentaar op de moeder. Hoeveel weet nu werkelijk van de zoon. Wat wordt er gezegd, wat heeft moeder allemaal geprobeerd?

Misschien is het een goed plan als jullie met elkaar om te tafel gaan met zoon en alle betrokken volwassenen erbij. Dat jullie samen een plan gaan opstellen voor en met zoon. Het lijkt erop dat jullie allemaal het beste willen voor de jongeman, maar i.p.v. dat jullie gaan samenwerken elkaars goede bedoelingen tegenwerken.

Ninja
welnee

Ik doe je geen pijn, ik wilde je in de spiegel laten kijken hoe het overkomt. Ook ik herkende het verhaal en ik denk nog steeds dat jij veel te oplossend bent in je relatie. Je relatie is nog redelijk vers en jij rent er op een bepaalde manier doorheen ipv meer beschouwend te zijn. Het komt over alsof je overal boven opduikt en het op wilt lossen. Het zijn je kinderen niet, je kunt er alleen maar zijn, zeker nu je binnenkomt in een relatie met al oudere kinderen.

Niet elk kind is met 18 jaar klaar om de wijde wereld in te gaan. Ik wens ouders veel succes met dat soort toekomstplannen; het echte leven loopt vaak anders. Zeker niet als er nog meer problemen op de achtergrond spelen.
En wat is er mis met bij een ouder zijn op oudejaarsavond???? Mijn kinderen zijn ook vaak nog hier en gaan bv erna uit of helemaal niet. Niet elk kind is hetzelfde, niet elk kind gaat uit, heeft veel (zich voor anderen inzettende)vrienden, is heel sociaal, heeft evenveel energie enz.
Dat is het rottige aan hoe het overkomt. Je zegt hele lieve dingen, maar in de passie waarmee je schrijft en leeft komen er af en toe van die beoordelende opmerkingen uit dat ik denk: hmm had je nu niet door hoe dat overkomt en dat mensen dan gaan denken dat je het ene zegt en het andere bedoelt?

skik
Tegenstrijdig

Het is aan de moeder te danken dat die jongen zijn dagen gamend en blowend doorbrengt, zij werkt fulltime maar doet er niks aan. Vader kan zoon helaas niet helpen, want vader moet hard werken. Dubbele standaard?

skik

Schooltas
Skik

Vader was huisvader en werkte verder vanuit zijn huis als consultant, meestal onder schooltijden. Hij zorgde voor de kinderen en het dagelijks leven tijdens het huwelijk. Zijn vrouw was degene die een mooie carrière had, hij had een stap terug gemaakt. Toen zijn vrouw hem vroeg te vertrekken verviel de dagelijkse basis voor de kinderen. En moest hij inderdaad heel ander werk zoeken, omdat hij veel minder verdiende dan zijn vrouw door hun arrangement en zijn inkomen niet voldoende was om in zijn eigen onderhoud te voorzien.
Maar nu stop ik ermee want ik wil niet het gevoel geven dat ik moeder voortdurend aanval. Ik heb in zekere zin ook bewondering voor haar. Zij komt uit een moeilijk nest. Doet er nu even niet toe, maar zij heeft het niet makkelijk gehad vroeger.
Overigens heeft vader in het begin ook te weinig aandacht geschonken aan het verslavingspatroon van zijn oudste. Hij probeerde wel het tij te keren maar toen was het huwelijk al voorbij en had hij geen invloed meer op het dagelijks leven van de kinderen.
Schooltas

Jippox
nogmaals

Vader krijgt nu wèl de kans om meer invloed op zijn zoon te krijgen, zoon zoekt zelf zijn aandacht. Dat moet je dan toch juist toejuichen, en op alle mogelijke manieren ondersteunen?!

schooltas
Laatste reactie voorlopig, want we gaan op vakantie

Ik ga stoppen met reageren, niet met lezen als er nog geschreven wordt. Ik heb werkelijk heel veel aan de meeste reacties gehad, ook al vind ik sommige ervan sterk getint door het idee dat stiefmoeders zeer kwalijke mensen zijn die eropuit zijn de vaders van hun kinderen te scheiden.
Ik maak zeker fouten, ik ben te doortastend. Mijn vriend ook, hij is het juist te weinig. Zijn ex ook, ze weigert te communiceren. Mijn vriend en ik proberen we heel hard ons best te doen. Aan tafel gaan, vriend, moeder, haar vriend en ikzelf zoals iemand opperde, zou ik een fijn idee vinden, was het niet dat de moeder niet wil. Het gaat niet eens om de communicatie met mij maar met mijn vriend. Zij besloot op een gegeven moment dat het huwelijk voorbij was, vroeg haar man te vertrekken en weigert sindsdien elke vorm van communicatie dat verder gaat dan broeken kopen en wie neemt de honden tijdens de vakanties. Als vader belt, mailt of een whatsapp bericht stuurt om een vraag te stellen krijgt hij geen antwoord of wordt de telefoon niet opgenomen. En hij is geen persoon om een scene te schoppen en te eisen dat ze à la minute gaat zitten om bij te praten. Dus wat is wijsheid, ik weet het niet.
IK ga me enigszins terugtrekken uit het verhaal, door alles op een rij te zetten denk ik wel dat het wijzer is dan mee willen denken. We vertrekken samen voor een midweek naar Drenthe, zijn kinderen, mijn jongste, en de honden, ik hoop dat het gezellig is. Pikant detail: vader zei tegen oudste zoon dat speelcomputer niet meemag, moeder reageerde dat "het kind dan niets te doen zal hebben de hele dag"....???? Zoals mijn oudste zou zeggen: "Mam what the f...?"

SChooltas

AnneJ
Ja schooltas

Computerhaat en onbegrip druipt er weer vanaf. Een jongeren die moeilijk in zijn vel zit kun je wel zijn computer afpakken maar dat wil dan nog niet zeggen dat hij zijn dag anders kan en gaat invullen.
Bovendien hebben jongeren ook troost, vermaak, en zelfs sociaal contact en ontwikkeling via de moderne media.
Altijd even dwarsliggen en eisen stellen aan een jongere, zelfs op vakantie. Bah. En jezelf dan een geweldige opvoeder vinden.

Jippox
tip

Laat vader in de midweek vooral ook een paar dagen alleen met zijn oudste zoon optrekken. Bij voorkeur iets actiefs, maar vooral: zonder anderen erbij.

En verder vind ik het best bijzonder dat een 18 jarige nog mee wil op zo'n tripje en dat 'ie zich ook nog laat vertellen wat er wel en niet mee mag...

Jaina
Nou

Dat de spelcomputer niet meegaat op vakantie vind ik niet zo raar. Anders kan je inderdaad net zo goed thuisblijven. het idee is om juist even wat anders te gaan doen. En als bedenker en uitvoerder (en ongetwijfeld ook financieel verantwoordelijke) van de vakantie mag je als ouders nog helemaal zelf bedenken wat wel en niet mag op vakantie. Deze jongen is al 18 he. Die kan ook zelf bepalen of hij wel of niet meegaat onder deze voorwaarden.

Jippox
en nog een vraag

Er is geen enkele communicatie met de moeder, zeg je. Maar hoe weet je dan wat die moeder gezegd heeft over het niet meenemen van een spelcomputer?

Flanagan
Eerlijk?

Schooltas, het komt over alsof je steeds zijn zoon vergelijkt met jouw zoon. Maar is dat wel eerlijk?
Verschillende jongeren, verschillende karakters. Zo kunnen zelfs de kinderen van hetzelfde ouders compleet verschillend presteren, verschillend reageren en verschillend opgroeien tot zelfstandige mensen.
Tuurlijk is het leven zoveel gemakkelijker als de studenten op kamers wonen als toonbeeld van zelfstandigheid, maar we zijn zoals we zijn.

Ik vind het wel heel positief dat zijn zoon naar jullie toe kwam om over de vervelende sfeer te praten en zelfs de moeite nam om deze draad te lezen. Menig kind pikt het niet als hun stiefmoeder over hun negatieve houding schrijft.

Schooltas
Je vergeet een paar dingen

Ik betaal de helft van de vakantie, en ik ben ook heel
erg toe aan rust. Als de hele dag (nou vooruit vanaf 14:00 tot en met 24:00 allerlei gewelddadige spelletjes gespeeld wordt, is het voor mij weinig ontspannend). Mijn zoon en zijn jongste komen ook mee, die moeten nog wel
opgevoed worden en de kans krijgen om te zien dat er meer in het leven is dan moordspelletjes. Oudste wordt niet verplicht mee te komen, hij is van harte uitgenodigd maar "our house our rules".
We nemen de honden mee, leuke kaartspelletjes en de Stratego + cards against humanity.
Moet lukken toch.
En vervang eens het woord spelcomputer door het woord wiet of LSD...?
Jippox: moeder heeft whappje gestuurd naar haar zoon die het aan zijn vader liet zien gisteravond. Zodoende.

Molleke
Tja

Eens met AnneJ. Het is toch de bedoeling dat het voor iedereen gezellig is. Dus als jongeren wat aan het computeren zijn dan zijn ze niet opgevoed? Ik wens jullie een leuke week toe en hopelijk geef je de oudste wat ruimte. Maar ik heb er een hard hoofd in dat hij meegaat. Ik kan hem ook geen ongelijk geven. Gaat die wel mee dan is het echt een topper!.

Flanagan
Sorry Schooltas,

Verkeerd gelezen. Ipv de zoon stond je vriend voor de deur en heeft hij het draadje gelezen.

Nu, toch hoop ik dat een paar daagjes weg jullie goed zal doen. Kan hij ook zien hoe de andere kinderen met jullie omgaan, soort voorbeeld hoe het ook kan.
Fijne dagen.

AnneJ
Gebrek aan inlevingsvermogen

Ik ken zo'n jongen, altijd strijd met moeders over de computer. De politie kwam eraan te pas als ze weer eens zijn toetsenbord afpakte.
Naar de Jellinek gestuurd maar die vonden hem toch niet verslaafd.
Mee op vakantie, bij mij mogen ze wel hun computer mee, hadden ze een lanparty maar er werd ook gezwommen en gesport en de laatste dag zijn we nog na het opbreken van de tent gebleven omdat ze zonodig nog geen afscheid konden nemen van het tropisch zwemparadijs.
Eerst wat anders op de rails en geen strijd maken van zaken kan zo'n verschil maken.
Zo'n jongen faalt al voor zijn gevoel en dat ga jij nog even erin wrijven. Goed toch?

Jaina
Maar

Als die jongen blijkbaar flinke gewelddadige spellen speelt dan kunnen de jonge broers niet eens mee doen. Het zou wat anders zijn als ze allemaal Mario party met elkaar gingen spelen maar ik vermoed dat het soort spellen wat deze jongen speelt wel wat anders zijn. Dus wat dat betreft snap ik heel goed dat de spelcomputer niet meegaat. Dan kan er ook geen ruzie over komen.
Ik heb dat hier ook wel eens verboden. Gewoon omdat ik wist dat het ding meenemen meer gedoe zou geven.
En ze gaan maar een paar dagen. Dus zoveel tijd is er helemaal niet om te gamen. Ik neem tenminste aan dat ze ook wat willen doen en van de omgeving willen zien.

Vulpen
Schooltas

Heb je al gezien dat je je vraag aan mij onder je gewone nick hebt gesteld? Ik zou even aan forumbeheer vragen of ze dat kunnen aanpassen. Kunnen ze meteen die onbehoorlijke link van wie-is-de-molleke aanpassen.

Mijn hint naar ADD voor zoon en vader was zeker niet als een sneer bedoeld. Ik had je wel herkend, en uit wat je eerder over vader schreef komt hij over als een inlevende,maar ook choatische man. De moeizame band met de klok is echt een heel veeg teken.

En of je dat als persoonskenmerk of ziektebeeld beschouwt, feit is dat zo'n kind het in de huidige maatschappij met talloze bronnen van afleiding terwijl er steeds hogere eisen worden gesteld aan zelfsturing en planvaardigheid en zelfsturing , met die eigenschappen het moeilijk heeft. Vluchten in gamen of weed ligt dan op de loer. Er zit een erfelijke component in. Ik vond een aantal dingen akelig herkenbaar toen ik bij zoon bij het diagnostisch gesprek zat. Ik ben ooit geslaagd met acht gemiddeld,nu met al die proefwerkweken en projectjes, en verplichte wiskunde, zou het vmbo al buiten mijn bereik liggen. En dan vergeet ik nog de verplichte wiskunde.

Ik ben geen voorstander van labels hangen aan mensen van een afstand. Maar misschien is het een mogelijke ingang voor hulpverlening aan die jongen. AL was het maar om zijn zelfbeeld op te vijzelen na zijn mislukte schoolloopbaan.

Maar dat is aan zijn ouders om daarmee aan de slag te gaan en niet aan jou. Jij bent zo laat in het leven van deze jongen gekomen dat er van een stiefouderrol geen sprake meer kan zijn.Er is niks mis met grenzen stellen, maar hou je hoofd een beetje koel. Die vaste donderdagafspraak of intrekken bij vader, daar komt het vast niet van. En anders vraag je dan om een termijn. Want van een 25jarige gamer op de bank met pilsje onder handbereik wordt niemand blij.

Tip: ik tik altijd eerst een schuilnick in voordat ik aan een tekst begin

Noet
spelcomputer mee op vakantie?

Dat is toch volkomen normaal dat die dingen niet mee gaan of loop ik nu zo'n heel eind achter.
Hier gaat er een telefoon mee maar verder blijft alle digitale zooi thuis.
Ken eigenlijk helemaal geen gezinnen waar de spelcomputer mee op vakantie gaat, dat is voor thuis.

AnneJ
Kan Noet, hoeft niet

Bij ons gaat ook niet van alles mee, behalve die ene keer dan. In overleg met de kinderen.
Het gaat erom dat een kind dat niet makkelijk meekomt ook niets te zeggen heeft over hoe hij zich vermaakt, waar hij aan gehecht is, omdat stief iets tegen computers, en tegen zoon, heeft. Hoe machteloos wil je die jongen maken?
Nou wil ik het ook niet overdrijven want hij heeft ook vast wel een spelletje op zijn smartphone en de week is ook zo omgevlogen, maar voor mij staat het voor de afwijzende houding die TS naar die jongen heeft. Giftig eigenlijk.

Vulpen
Computer gaat hier ook niet mee

Die spelcomputer zou hier ook niet meegaan. Net zomin als dat er "nog even" gewerkt wordt op de laptop. Mijn idee van vakantie is het ook niet om tegen schermen aan te kijken, of de kinderen proberen ervan los te weken om ze tot een uitstapje te bewegen. Als de meerderheid van gezin op vakantie een schermwens zou koesteren, zou ik voor mezelf een andere vakantie regelen. Als de verlangens erg uiteenlopen trouwens ook. Die keren dat zoons en man dachten over een sportieve klimvakantie, regelde ik in mijn hoofd al een taalcultuurtripje.

De tijd dat we op dagen op een camping rondhingen om het vermaak van de kinderen te faciliteren is voorbij. Meerderjarige kinderen mogen mee, maar 't is graag of niet.

Vesper Lynd
Hier wel

Voorwaarde voor onze vakantiebestemming is dat er wifi is, en we nemen ook allemaal onze telefoon of tablet mee. Daar hoef je natuurlijk niet de hele dag op, meestal regelt dat zichzelf. Een spelcomputer hebben we niet, niet nodig ook.

Ninja
waarom niet?

Mijn kinderen zijn al een heel stuk ouder, misschien daarom de verbazing. Als je nou tevoren geen strijd maakt van die computer en het aantrekkelijk maakt, dan laat hij die misschien vanzelf wel staan.

Maar dit is nu wat ik bedoel:
Eerst een verhaal met hoe het dan weer eigenlijk zit, daarna zelfs vriendelijke woorden naar moeder toe en uiteindelijk toch weer een bepaalde sneer:
"Pikant detail: vader zei tegen oudste zoon dat speelcomputer niet meemag, moeder reageerde dat "het kind dan niets te doen zal hebben de hele dag"....???? Zoals mijn oudste zou zeggen: "Mam what the f...?""

Wat is daar pikant aan?
Snap je nou dat het enorm verwarrend is wat je echt echt en echt bedoelt te zeggen?
Op die manier denk ik dat het vriendelijke gedeelte een gewenst antwoord is en de sneer wat je eigenlijk probeert te zeggen.

Imogen
Noet

'Heel gezond om dan op jezelf te gaan.'

Echt? Waarom dan? Omdat het goed is voor kinderen om met torenhoge studieschulden opgezadeld te worden? Omdat het goed is voor een kind om een opleiding te moeten combineren met leren hoe je voor jezelf moet zorgen? Omdat het goed is voor een kind om te merken dat de nieuwe vriendin van je vader niet kan wachten tot je opgerot bent?

Ik zie dat echt heel anders.

Noet
omdat imogen

het de leeftijd is om je echt los te maken van je ouders zonder dat je gelijk de verantwoording hebt voor een huis en gezin. Je eigen fouten mogen maken dat soort dingen.

Waarom zou je een torenhoge studie schuld moeten oplopen? De meeste studenten hebben prima tijd voor een fikse bijbaan en je hoeft niet in luxe te leven. Laat maar zien dat je het eind van de maand haalt met je geld. Je wordt echt niet minder van een week brood met pindakaas te eten, je leert er wel van hoe verdraait goed je het hebt in hotel Thuis.

En ja ik vind het goed om te leren een opleiding te combineren met voor je zelf zorgen, is nog steeds minder complex dan een universitaire studie naast je werk, als alleenstaande ouder.

Ik lees hier helemaal niet dat de vriendin wil dat hij oprot, dat maak jij ervan. Ik zie een stief die haar stiefzoon meer wenst dan de hele dag gamen.

wil40
Noet.

Met 18 jaar ben je meerderjarig volgens de wet, nergens staat dat 18 ook de leeftijd is om je los te maken van je ouders.
Veel jongeren hebben de sturing en begeleiding van ouders ook gewoon nog nodig, zoals de jongeman in deze topic.
Hij is geen "student met een fikse bijbaan" het is een jongeman waarbij het nog jaren kan duren voor hij zover is als jij "normaal" vindt met 18 jaar. De ontwikkeling van een kind loopt niet altijd langs een recht pad met een finishlijn bij het bereiken van de 18 jarige leeftijd.

Ava
concurrentie

Het klinkt alsof jij een Mening over het gezin van je vriend hebt, of misschien beter: de waarheid hierover in pacht hebt. Ik zou daar toch wat mee oppassen: ook richting je vriend als 'advies'. Je voelt je partij, zijn zoon en jij zijn concurrenten voor wat betreft tijd en aandacht (en misschien ook wel wat betreft geldbesteding). Ik snap dat zoiets makkelijk tot gevoelens van lichte jaloezie kan leiden maar dat past niet bij 'een kind van', hoe oud dat kind ook is. En misschien heeft zoon wel last van jaloezie (of verdriet, of rouw) en claimt hij daarom jouw vriend: dat mag, daar is hij (zijn) kind voor. Jouw vriend zou jouw dan ook niet om advies moeten vragen, want het is niet on-partijdig. En van jouw kant, zou je je daar het beste van kunnen weerhouden.
Zoiets beïnvloedt niet alleen mogelijk de relatie met zijn zoon maar ook zijn relatie met jou.

Noet
ava

geen enkel advies dat je gevraagd of ongevraagd uit je omgeving krijgt of geeft is onpartijdig of volkomen neutraal. Je neemt altijd en overal je eigen achtergrond en normen en waarden mee.
Ook iedereen die hier de to af zit te branden.

Ik krijg echt een naar gevoel bij dit draadje.

Noet
wil

wie zegt dat als een kind op kamers is je als ouders en omgeving niet meer stuurt en begeleid?
Kind heeft alleen meer ruimte voor eigen keuzes en eigen fouten.

Tjonge jonge zeg, denkt iedereen hier in eerkelijkheid zo zwart/wit? Of is de praktijk meer een schakering van vele tinten grijs?

Flanagan
On(begrip)?

De jongen is 2x gedoubleerd en gestopt met de vavo, ziet een psycholoog en zijn ouders zijn 3 jaar geleden gescheiden. De bezorgdheid van de verzorgenden is soms moeilijk te begrijpen als je eigen kinderen een andere schoolloopbaan doorlopen. De kreet 'loslaten' is zo gemaakt. Maar die ouders die dat roepen, hebben meestal zelf geen idee hoe pijnlijk die onzekerheid er in hakt.

Ik ken een ib-er die ouders van zorgenleerlingen best hard aanpakte, zonder dit in de gaten te hebben. Totdat haar eigen kind op de lijst zorgenleerlingen kwam te staan. Vanaf die tijd had ze meer compassie voor de zorg van een betrokken ouder.

-----
De zoon moet een doel hebben, daar lijkt het aan te ontbreken. Zou een bbl- traject, deels leer deels werk en zo onder de mensen komen, hem succes doen ervaren en de jongen zijn coccon halen?

Pagina's