Opa worden en biseksueel zijn
Ik ben 64 jaar uit Friesland en heb een prachtvrouw waarmee ik 20 jaar gelukkig getrouwd ben en daarnaast heb ik het geluk gevonden om een pracht vriend te hebben waarmee ik af en toe intiem ben. Mijn hele leven lang is biseksualiteit een worsteling geweest, omdat nooit iemand het echt heeft geaccepteerd. Alleen gedoogd. Nu word ik deze maand Opa en het brengt me weer twijfelen aan mijn zelfbeeld. Het maakt mij weemoedig. Ik wil voor hem de beste opa zijn, maar daarvoor moet ik mijn hart sluiten en dat doet veel pijn. Wie heeft hier ook ervaring mee?
Jonagold schreef op 04-02-2026 om 17:59:
Dat is ook mijn vraag: weet je vrouw dat je een vriend hebt? Zo niet, en je hebt elkaar monogamie beloofd, dan is het gewoon vreemdgaan. Ik zou op zich geen moeite hebben met het feit dat mijn man biseksueel is, maar hij heeft voor mij gekozen. Ik wil eventueel nadenken over iemand voor de seks erbij, maar het zou voor mij teveel zijn als er ook een liefdesrelatie zou zijn. Dan heb je het inderdaad over polyamorie, dat is wat anders dan biseksueel.
Ik vind niks per definitie fout. In tegendeel. Maar ik heb gekozen voor mijn man onder bepaalde voorwaarden. Hij kan die niet eenzijdig wijzigen. Ik vraag me af in hoeverre jij open bent over je andere relatie(s) naar je vrouw. Verder hoeft niemand er iets van te weten lijkt mij. Met hen heb je geen liefdesrelatie en/of afspraken gemaakt.
”gekozen voor”….alsof het een claim is en een recht. Alsof iemand voor wie jij je opent en die geeft het terug vervolgens een volledig eigendom is. Ik stel het even scherp, omdat je het zo neerlegt. Het komt neer op de basis norm of dat je gelooft dat een hart er voor meerdere personen kan zijn of niet (polyamorie of monogamie) en of dat je norm en geloof is dat je je hart alleen kan openen voor een geslacht (hetero/homo versus biseksualiteit). Wie bepaalt dit? De meerderheid van stemmen?
Max88 schreef op 03-02-2026 om 20:54:
Oprecht bedoelt als vraag: waarom 2 relaties als je biseksueel bent; en/en ipv bv en/of?
Ik zie ook niet in wat je geaardheid met een kleinkind te maken zou moeten hebben. Bij heterostellen/en andere vormen doet dat er ook niet toe? Waarom nu wel? Je aankomend kleinkind leert je kennen zoals je bent en zal je zonder oordeel liefhebben.
goede vraag. In weze is het niet anders dan en polyamorie of open relatie grootouder
Draadjesvlees schreef op 04-02-2026 om 23:40:
goede vraag. In weze is het niet anders dan en polyamorie of open relatie grootouder
Ik denk dat je de rol van grootouder misschien overschat.
Wat jij in je eigen tijd doet, doet niet ter zake voor je kleinkind. Ik, als alleenstaande gescheiden hetero grootouder ben die ik ben als grootouder. Je rol is om het kind lief te hebben, achter en bij de ouders te staan, verder bescheiden, niets meer en niets minder.
Je beroep doet er net zo min toe als je seksuele geaardheid, je lievelingskleur of favoriete gerecht of je beroep.
Mijn kleinkind houdt van mij omdat ik er altijd ben, altijd tijd maak, met hem speel, hem serieus neem en probeer te begrijpen, hem te steunen als hij het moeilijk heeft en tegelijk te sturen en ik heb heerlijke snacks, dat ook. Maar opvoeden is niet mijn taak, normen, waarden en opvattingen op-/uitleggen ook niet; enkel voorleven hoe je zelf wilt zijn, meer invloed is er niet.
Met Izza en: je "moet" er iemand bijhebben om te voldoen aan al je verlangens ben ik het niet eens. Iedereen heeft dromen of verlangens, maar dat hoeft niet altijd waarheid te worden; dat ligt aan de aard en vorm van je relatie. Desalniettemin gaat dat, behalve de betrokkenen niemand wat aan, vandaar geen oordeel, enkel de vraag waarom je denkt dat het er toe doet. In mijn nederige opinie doet het er, nogmaals, helemaal niets toe.
Draadjesvlees schreef op 04-02-2026 om 23:33:
de vraag was gesteld met de insteek dat er lotgenoten zouden zijn die erkennen dat de wens als grootouder om een rolmodel te zijn vandaag de dag nog steeds lastig is als liefde voor twee geslachten als niet “voorbeeldig” wordt beschouwd.
Je kan niet gewoon met kleinkind naar de kinderboerderij, een ijsje halen, lezen, naar strand, bos, speeltuinen enzo?
Kinderen hebben ouders en die zijn de rolmodellen voor de kinderen.
Grootouders hebben een "bij"rol die heel waardevol voor kinderen kunnen zijn maar hun rol is ondergeschikt aan de rol van de ouders.Jouw rol als opa is dus per definitie een bescheiden rol. Heeft ook per definitie niets met seksuele geaardheid te maken.
Jij wil de hoofdrol in het leven van je kleinkind omdat je jouw opvattingen over bi zijn wil opdringen aan anderen om je als bi gehoord te voelen?
Draadjesvlees schreef op 04-02-2026 om 23:19:
dankjewel. Sterk hoe jij dit omschrijft. Iedereen is anders. Krijgen van geborgenheid en geven van geborgenheid is voor mij bepalend voor de basis van de gevoelens van liefde. Dit staat volledig naast elkaar en concurreert niet. Naar mijn gevoel raak jij precies het punt en vertaal jij het heel volwassen. Jammer dat het niet openlijk besproken kan worden, maar ook in deze forum blijkt alweer dat er aannames worden gedaan die totaal buiten iig mijn gevoel liggen. Het gaat niet om onzekerheid en twijfel over seksuele gevoelens. Het gaat om open kunnen zijn over wat je voelt. Dat je van bepaalde mensen intens houdt. Dit strookt niet eenvoudig met het algemene beeld van gevoelens van gevoel van nalatenschap, behoefte aan stabiliteit en rolmodel willen zijn in de “klassieke” zin. Als grootouder moet je een voorbeeld zijn van controle en beheersbaarheid. Biseksualiteit is nog steeds in de samenleving gelijk aan complexiteit en dus niet stabiliteit wat je zijn als rolmodel voor je kleinkinderen.
Ik vind dat je heel wollig schrijft. Wat bedoel je nou met het ' algemene beeld van gevoelens van gevoel van nalatenschap en rol model willen zijn in de klassieke zin. Als grootouder moet je een voorbeeld zijn van controle en beheersbaarheid'.
Zeg je nou dat je last hebt van mensen die zouden denken dat je geen goede opa zou zijn doordat je bi bent? Wie dan? Mensen in je omgeving? Ik ben zelf bi. Nooit last van gehad eigenlijk hoor.
of ik lees eroverheen of je hebt nog geen antwoord gegeven. Weten hoe partners af van elkaars bestaan?
Gaat het erom dat de vriend ook een soort opa wil zijn en in de vreugde van het kleinkind mee wil kunnen delen of in elk geval als belangrijke persoon in het leven van opa zichtbaar kan zijn? Of iets daartussenin?
Draadjesvlees schreef op 04-02-2026 om 23:26:
je kan zeker monogaam zijn. In mijn geval is dat niet volledig omdat beide personen van een ander geslacht een andere behoefte invullen op het gebied van geborgenheid en liefde. Ik, maar iedereen is anders, voel dat zo. Misschien is pure monogame hetero relatie uiteindelijk zelfs wat lastiger. Keeping up the appearances dat opa en oma zo volledig gelukkig zijn en zichzelf kunnen zijn al zoveel jaren en een ideaalbeeld geven aan kleinkinderen die niet realistisch is? Just asking.
Ik denk dat de meeste kleinkinderen helemaal niet bezig zijn met hoe gelukkig opa en oma met elkaar zijn.. en over aannames gesproken ... jij neemt aan dat mensen na lange tijd bij elkaar nooit volledig gelukkig kunnen zijn.. noemt het onrealistisch.. je projecteerd ontzettend en nog steeds is het voor mij niet duidelijk door wie je je in je omgeving niet geacepteerd voelt.
Draadjesvlees schreef op 04-02-2026 om 23:31:
dit is ook een conclusie die voorbarig is. Ik antwoord nu. Ik heb niet opgevoed met religieuze ideeën. Wel met de handvat dat je moet luisteren wat je hart je ingeeft en verbindt met mensen om aansluiting en liefde te vinden.
Het is geen conclusie ' ik noemde het als een mogelijkheid ..
De vraag zou moeten zijn wat een rolmodel precies is. Je anders voordoen dan je bent. Of een ideaal plaatje nastreven lijkt mij helemaal niet goed voor een kind. Er ligt in deze maatschappij al genoeg druk op kinderen en jongeren. Jij laat juist een heel modern en divers beeld zien als grootouder. Het plaatje van de hetero monogame gezin als hoeksteen van de samenleving met 2 kinderen is niet realistisch. Tegenwoordig zitten kinderen in de klas met ouders die gescheiden zijn, bewust alleenstaand, 2 vaders of moeders of ze wonen bijvoorbeeld bij familie. Ook zijn er kinderen uit diverse religies en achtergronden. Alle samenlevingsvormen komen voorbij.
Wees trots op wie jij bent! Jij bent samen met je vaste partner en hebt er daarnaast een goede vriend bij. Leer je kleinkind dat het mag zijn wie het is.
Draadjesvlees: je bent lang in een traditioneel hetero huwelijk geweest. Je hebt lang in de kast gezeten dus. Waarom? Omdat het zo hoorde? Omdat je je vrouw geen pijn wilde doen? Omdat je bang was een huwelijk op te breken? Omdat je zelf vond dat hetero zijn beter was dan bi of gay? Kan het zijn dat daar de sleutel ligt voor je eigen twijfels t.o.v. het grootvader zijn? Dat je toch ergens zelf vindt dat een echte opa hetero moet zijn?
Je geeft geen uitsluitsel over twijfels van de buitenwereld namelijk. Of krijgen je tegenwicht van je vrouw, kinderen, broers of zussen?
Draadjesvlees schreef op 04-02-2026 om 23:31:
Ik heb niet opgevoed met religieuze ideeën. Wel met de handvat dat je moet luisteren wat je hart je ingeeft en verbindt met mensen om aansluiting en liefde te vinden.
Dat lijkt mij een heel mooi uitgangspunt om de relatie met je kleinkind vorm te geven. En ik zou het zeker op deze manier toepassen. Details over hoe die verbinding er dan precies uitziet, doen er minder toe in het contact met je kleinkind.
Draadjesvlees schreef op 04-02-2026 om 23:26:
je kan zeker monogaam zijn. In mijn geval is dat niet volledig omdat beide personen van een ander geslacht een andere behoefte invullen op het gebied van geborgenheid en liefde. Ik, maar iedereen is anders, voel dat zo. Misschien is pure monogame hetero relatie uiteindelijk zelfs wat lastiger. Keeping up the appearances dat opa en oma zo volledig gelukkig zijn en zichzelf kunnen zijn al zoveel jaren en een ideaalbeeld geven aan kleinkinderen die niet realistisch is? Just asking.
Volgens mij letten klein(e)kinderen helemaal niet zo op de relatievorm van hun grootouders, zelfs niet die van hun ouders en accepteren zij alles zoals het zich voordoet. Die vinden het heel normaal als ze 2 moeders hebben of als hun opa met een opa en een oma is. Zeker kleine kinderen denken al helemáál niet in seksuele relaties. Dus ik begrijp je punt niet helemaal, zeker niet waarom jij je hart zou moeten sluiten om de beste opa te zijn.... tenzij je een griezel bent die zijn hart moet sluiten omdat hij anders op een verkeerde manier van zijn kleinkind houdt. Maar ik ga er maar even vanuit dat je dat niet bedoelt.
Bedoel je misschien te zeggen dat je kind die nu vader of moeder wordt, jouw biseksuele escapades niet accepteert en jou het contact met je kleinkind gaat ontzeggen als jij je buitenechtelijke vriend aanhoudt, ofzo? Of ben je van mening dat veel meer opa's en oma's waarschijnlijk bi- of homoseksueel zijn en zichzelf gijzelen in ellenlang monogaam huwelijk en wil je dat taboe doorbreken?