Kortdurend zorgverlof
Ik heb een collega die zich vaak afmeld, vaak heel veel redenen heeft om niet te werken. Nu begreep ik dat ze in discussie is met de directie op het werk. Toen haar zoon (15 jaar 3e regulier middelbaar onderwijs) ziek werd besloot ze thuis te blijven en vond dat ze zorgverlof daarvoor kon opnemen. Nou werkt ze officieel 1 dag in de week thuis, maar ze meld steeds vaker dat ze thuiswerkt. Op die dagen is ze heel slecht bereikbaar maar ze maakt lange dagen volgens haarzelf.
Ik heb zelf een puber van 13 en toen hij laatst ziek was ging hij in bed liggen en was ziek ik ben er nog een keer langs gelopen met wat drinken en rond de lunch vroeg ik hem te komen eten maar dat was het ook wel hij is verder nooit ziek geweest en dit was dan toevallig in het weekend. Nu blijkt dat bij een ziektedag (griep) van haar zoon ze de hele dag verlof heeft opgenomen om voor hem te zorgen "kortdurend zorgverlof" ze gaat hier op de kamer er steeds maar over tekeer dat de directie dat als vakantie heeft aangemerkt. Ze heeft dit vorig jaar zeker 3 keer gedaan. Net zoals ze een hele dag calamiteitenverlof heeft opgenomen omdat ze de fiets van de jongen naar de fietsenmaker te brengen na een ongeluk.
Zeker als je de mogelijkheid hebt om thuis te werken lijkt het me dus echt niet logisch dat je voor een puber hier hele dagen verlof voor moet opnemen.
Is zorgverlof hier werkelijk voor bedoeld?
MMcGonagall schreef op 23-02-2026 om 19:30:
[..]
Ik zeg nergens dat ik een gebroken been erger vind dan een operatie of iets psychisch, maar inderdaad vind ik het normaal dat je naast je werk voor je kinderen en het huishouden moet kunnen zorgen. Ik neem aan dat je met de zorg voor een zieke partner geen uren per dag bezig bent. Toevallig heb ik net zelf een geopereerd volwassen kind thuis gehad. Die moest op gezette tijden medicijnen en mocht niet zelfstandig trappen op en af. Dan werk ik dus thuis, ik hoef geen zorgverlof voor die 8 keer vijf minuten die ik bezig ben met haar verzorging. Idem voor die mevrouw met die buikoperatie, die hoeft niet uren per dag onder actief toezicht of zo.
Maar voorop staat, als je het met je leidinggevende eens bent geworden, hebben anderen daar verder niets meer mee te maken (in mijn voorbeeld vond de LG ook dat een weekje het huishouden overnemen van je partner, geen grond was voor zorgverlof. Misschien als de man ook een thuisblijfvrouw had gehad, hij er anders over zou denken 😊).
Niet iedereen kan thuiswerken. En niet elke zieke (geopereerde) heeft genoeg aan 8 x 5 minuten zorg per dag. En niet iedereen is tot alles in staat, ik zie regelmatig collega's omvallen door een burnout. Ja, ook die collega waar ik altijd zo tegenop keek, omdat hij alles oppakte en afrondde en nooit nee hoefde te verkopen en wel gediscipliineerd zijn vakanties pakte etc. Het kan, kortom, iedereen overkomen en de nadruk op "je leeft om te werken" is niet perse gezond en ook niet perse juist. Dat hebben we er maar van gemaakt toen de machinaal aangedreven weehgetouwen kwamen, toen werd het handig om te verzinnen dat mensen in ploegendiensten van 8 uur kunnen werken want dan hoefden die dingen nooit stil te staan, dat zou immers jammer zijn van de centjes van de fabrikant en de aandeelhouders.
Met die 8 uur werken, 8 uur spelen, 8 uur slapen zitten we nog steeds, maar niemand redt het met 8 uur werken want er is ook reistijd en soms overwerk, en niemand komt toe aan 8 uur slapen (of dat genoeg is voor iedereen is sowieso dubieus, vóór de tijd van de fabrieken sliepen mensen veel langer) en wie naast het werk nog moet boodschappen doen, koken, anderen verzorgen en huishouden heeft natuurlijk al helemaal geen 8 uur tijd over voor ontspanning.
Zou goed zijn als we eens ophielden met die onzin en het werk weer aan de mensen aanpassen.
Decembermamma schreef op 19-02-2026 om 21:40:
[..]
Mijn probleem is dat zij er (als ze er is) steeds op terug komt. Ze functioneert niet dat weet ik ook want ik mag al haar werk corrigeren en als ze we niet is mag ik al haar werk afmaken. Daarnaast is ze als ze er wel een keer is steeds maar met het rooster, de cijfers en alle andere dingen om haar kind bezig.
En jij bent steeds met haar en haar werk bezig ipv je eigen als je al deze dingen in de gaten houdt op haar scherm....
Het is ook bijzonder dat mensen zonder enige medische kennis/medische opleiding vinden dat iets wel kan.
Terwijl vaak dezelfde soort mensen bij een simpele verkoudheid spreken over een griep-kreun-steun en weken plat gaan.
Iets dat je aankunt dat heb je of heb je niet, dat is geen eigen verdienste, niet stoer of flink, enkel beperkt empathisch.
Lotus_ schreef op 24-02-2026 om 08:41:
[..]
Wat weet jij er nou van? Je kent de situatie niet. Ben je altijd zo vooroordelend? Blij dat jij niet mijn collega (of die van mijn man) bent.
Mijn ervaring is dat sommige collega's het bij henzelf vaak wel nodig vinden om (kortdurend) zorgverlof op te kunnen nemen maar het bij een ander onnodig vinden.
Poezekat schreef op 24-02-2026 om 15:10:
[..]
Mijn ervaring is dat sommige collega's het bij henzelf vaak wel nodig vinden om (kortdurend) zorgverlof op te kunnen nemen maar het bij een ander onnodig vinden.
Nouja, en zo niet, het is leuk om zelf spijkerhard te zijn en alles aan te kunnen, prima, maar leg dat niet een ander op. We zijn niet allemaal superwoman.
AnnaPollewop schreef op 24-02-2026 om 15:49:
[..]
Nouja, en zo niet, het is leuk om zelf spijkerhard te zijn en alles aan te kunnen, prima, maar leg dat niet een ander op. We zijn niet allemaal superwoman.
Ik bedoel dat sommigen het wel voor zichzelf nodig vinden maar als ik het nodig zou hebben, vinden ze het raar.
Lotus_ schreef op 24-02-2026 om 08:41:
[..]
Wat weet jij er nou van? Je kent de situatie niet. Ben je altijd zo vooroordelend? Blij dat jij niet mijn collega (of die van mijn man) bent.
Ik ben helemaal niet veroordelend en ben de eerste die zegt dat niet iedereen even belastbaar is, maar een huishouden draaiend houden naast je werk vind ik iets wat je gewoon zou moeten kunnen voor zes weken. Zeker als je partner gewoon voor zichzelf kan zorgen en alleen geen zware dingen mag tillen en er geen jonge kinderen in huis zijn.
Dat niet iedereen zoals ik met zes paracetamollen en 39 graden koorts een evenement voorbereidt vind ik alleen maar verstandig. Ik zou ook wel willen dat ik me gewoon ziek zou durven melden en erop vertrouwen dat mijn collega dat dan net zo goed op zou vangen als ik zou doen. Ik had dan gelukkig weer wel een kind dat eten voor me kookte, zonder dat ze daarvoor zorgverlof aan haar baas had gevraagd 
MMcGonagall schreef op 25-02-2026 om 20:27:
[..]
Ik ben helemaal niet veroordelend en ben de eerste die zegt dat niet iedereen even belastbaar is, maar een huishouden draaiend houden naast je werk vind ik iets wat je gewoon zou moeten kunnen voor zes weken. Zeker als je partner gewoon voor zichzelf kan zorgen en alleen geen zware dingen mag tillen en er geen jonge kinderen in huis zijn.
Dat niet iedereen zoals ik met zes paracetamollen en 39 graden koorts een evenement voorbereidt vind ik alleen maar verstandig. Ik zou ook wel willen dat ik me gewoon ziek zou durven melden en erop vertrouwen dat mijn collega dat dan net zo goed op zou vangen als ik zou doen. Ik had dan gelukkig weer wel een kind dat eten voor me kookte, zonder dat ze daarvoor zorgverlof aan haar baas had gevraagd
Dit doen ook alleen mensen die zichzelf net iets te belangrijk vinden. Wereld draait ook door zonder jou en het bedrijf stort niet in elkaar als jij je ziekmeldt
Lotus_ schreef op 25-02-2026 om 22:05:
[..]
Dit doen ook alleen mensen die zichzelf net iets te belangrijk vinden. Wereld draait ook door zonder jou en het bedrijf stort niet in elkaar als jij je ziekmeldt
Als we elkaar gaan beschuldigen van snel oordelen, kun jij er ook wat van.
Lotus_ schreef op 25-02-2026 om 22:05:
[..]
Dit doen ook alleen mensen die zichzelf net iets te belangrijk vinden. Wereld draait ook door zonder jou en het bedrijf stort niet in elkaar als jij je ziekmeldt
Het ligt er vast ook aan of je in loondienst bent of als zelfstandige werkt.
Poezekat schreef op 26-02-2026 om 08:06:
[..]
Het ligt er vast ook aan of je in loondienst bent of als zelfstandige werkt.
Maar ook of je werk doet wat overgenomen kan worden, of werk doet waarvan je weet dat een ander het wel opknapt voor je als je weg bent of dat het gewoon blijft liggen.
Zelf heb ik nog een tijd halve dagen gewerkt tijdens een chemokuur. Daar vonden ook veel mensen wat van: ik was een 'optimistische sterke strijder' tot iemand met 'overdreven arbeidsethos'. Allemaal onzin. Ik wilde het gewone dagelijkse zoveel als ik kon voortzetten om het ongewone aan te kunnen. Dat is heel moeilijk voor veel mensen. Mijn idee: vraag het gewoon maar oordeel niet over mensen die ziek zijn of zorgverlof hebben.
" Allemaal onzin. Ik wilde het gewone dagelijkse zoveel als ik kon voortzetten om het ongewone aan te kunnen"
Dit herken ik (al waren mijn omstandigheden anders). Veel mensen snappen het inderdaad niet. Maar voor sommige mensen is thuisblijven in zware tijden niet per se een goed idee.
Ik hoop dat je hersteld bent (en blijft).
Temet schreef op 26-02-2026 om 09:30:
" Allemaal onzin. Ik wilde het gewone dagelijkse zoveel als ik kon voortzetten om het ongewone aan te kunnen"
Dit herken ik (al waren mijn omstandigheden anders). Veel mensen snappen het inderdaad niet. Maar voor sommige mensen is thuisblijven in zware tijden niet per se een goed idee.
Ik hoop dat je hersteld bent (en blijft).
Zeker, dat is heel persoonlijk.
Het is helemaal goedgekomen: dankzij de behandeling en niet door mijn 'strijdlust' 😉
Gelukkig!