Werk, Recht en Geld Werk, Recht en Geld

Werk, Recht en Geld

fladder

fladder

04-11-2010 om 14:22

Wat is wijsheid, wie denkt er mee...?

Laat ik maar gewoon onder mijn eigen nick posten want het is inmiddels een publiek geheim dat ik thuis zit met een flinke burnout n.a.v. jarenlange overbelasting en "in de overleef-stand leven". Resultaat: begin oktober sloegen alle stoppen door en ik ben nu zeer beperkt (als in: niet) belastbaar, enkele lieve OOL-vriendinnen helpen me met eten en huishouden, en dat is ook wel nodg want het enige dat ik nog kan is schrijven (en dan nog met heel veel nadenken).
Mijn werk als ZZP-er staat op een extreem laag pitje, en mijn loondienstwerk van 9 uur per week tegen miniumloon ligt nu ook plat.
Twee weken geleden moest ik naar de arbo-arts, die zonder te luisteren bepaalde dat ik vanaf deze week weer 2 x 2 uur moest gaan werken. I.o.v. met mijn werkgever, met wie ik zojuist poortwachtergesprek had, is dat een weekje opgeschoven.
De arboarts is de enige die vindt dat ik weer 2 x 2 uur kan gaan werken, die uurtjes stellen volgens hem niks voor. En de arboarts is God de Heer Himself in Werkland, daar kan niemand tegenin, behalve het UWV.
Mijn werkgever heeft zojuist zonder veel moeite geconstateerd dat Fladder werkelijk op de bodem zit en dat zelfs die 2x2 uur eigenlijk niet kan. Morgen moet ik weer naar de arbo-arts, van wie ik weinig verwacht. Hij is de enige die me weer aan het werk wil hebben. DOkter, psych, maatsch.werk, zelfs werkgever ziet in dat mijn belastbaarheid momenteel nul is, maar wat hij zegt moet gebeuren.
Er zijn nu enkele mogelijkheden (met de kanttekening dat mijn contract eind januari afloopt).
* ontslag nemen. Hiermee verspeel ik al mijn rechten op ww, ziektegeld, whatever. De kans bestaat ook dat het tegen me zal werken als ik volgend jaar mijn spaargeld tot de vermogensgrens heb ingeteerd en naar de bijstand moet, want het ziet er niet naar uit dat ik op korte termijn (als in: binnen enkele maanden) weer gewoon kan werken.
* 2nd opinion bij UWV. Dit is in het topic van Fianna al besproken. Nadeel: dan stopt mijn loon. Ik krijg dat met terugwerkende kracht wel weer terug als het UWV mij in het gelijk stelt, maar de kans bestaat (zei ook mijn werkgever) dat daar net zo'n bureaucraat zit als bij de arbodienst, die bepaalt dat bij een gemiddelde burnout iemand na 4 weken weer licht te belasten is. In dat geval blijf ik zonder geld zitten (200 euro, maar voor mij is dat best veel) en ook dat kan tegen me worden gebruikt als ik later bijstand aanvraag (als in: verwijtbaar en zo). En het hele gedoe levert nieuwe stress op waar ik nu niet bepaald bij gebaat ben.
* toch 2 x 2 uur aan het werk tot eind januari = einde contract. Mijn werkgever is dan verplicht vervangend werk te zoeken. En dat is er niet, maar ze denken met me mee en zeggen: ja, ga dan inderdaad in vredesnaam maar paperclips rechtbuigen ;-) Aanvankelijk wilde ik daarmee instemmen, maar toen ik mijn agenda pakte om het in te plannen, werd ik enorm gestressed en sloeg ik helemaal dicht. Het lijf & hoofd lieten duidelijk weten dat ik zelfs aan 2 x 2 uur paperclips rechtbuigen niet toe ben. En ook mijn werkgever merkte dat.

Werkgever ziet het dilemma. Werk is zo heilig tegenwoordig...
HEt meest verstandig is ontslag nemen, voel ik, maar tegelijkertijd ook het stomst wat ik kan doen. Ik verlies dan alle rechten, en met het geld dat via de ziektewet (of hoe dat ook heet) binnenkomt kan ik mijn gang naar de bijstand (= nog meer gedoe aan mijn hoofd) nog verder uitstellen en in alle rust vanaf de bodem mezelf weer omhoog werken.
Van de arbo-arts hoef ik niks te verwachten (tenzij iemand morgen om 10 uur met me mee wil gaan om me te helpen, maar ik besef dat dat erg kort dag is & best veel gevraagd).
Graag jullie 2 cents.

Fladder

wat er ook met je is, ik blijf altijd, altijd in je schrijfsel die kracht, die lach, die energie voelen. Ik snap dat jij ze nu niet voelt, maar ik weet zeker dat dat ook weer gaat veranderen.

Word een beetje melodramatisch door de verwijzing naar Beatrix geloof ik ;-)

Ach, je weet van wie het komt...

fladder

fladder

14-11-2010 om 22:53

Nasha en de rest

Nasha, naast UWV-2nd-opinion heb ik inmiddels nog een ijzertje in het vuur. Maar als dat het niet wordt, dan ga ik zeker rechtsbijstand inschakelen. Ik wil echter voorzichtig zijn met teveel honden erop af sturen. Ik kan het nou al amper overzien (heb godzijdank nog steeds hulp). Maar ik ga het zeker inzetten als UWV en het andere ijzertje hun handen er niet aan willen branden. Want dat hier (op grote schaal, ik ben absoluut niet de enige) iets heel erg niet klopt, wordt steeds meer duidelijk...

Er wordt (niet alleen bij mij) misbruik gemaakt van de "toestand van de zieke", in mijn geval bijvoorbeeld van mijn warrigheid en emotioneelheid. Ze maken de medewerker helemaal murw en zetten hem klem. Helaas voor hen heb ik mensen achter me staan die me telkens weer vooruit schoppen, ook al kan ik niet meer en is het een obsessie inmiddels geworden (dit hangt ook samen met de reden waarom ik ben uitgevallen, het één versterkt het ander).

Their latest trick. N.a.v. mijn uitval na 1 uur werken (en echt, ik verliet echt niet neuriënd het pand): ze melden dat ik inderdaad ziek ben weggegaan (niet eens dat de baas heeft gezegd dat ik maar beter naar huis kan gaan) maar, ga even zitten, dat ze mijn salaris alsnog stop zetten omdat ik volgens de arboarts gewoon kan werken...

Someday we'll look back on it and it will all seem funny...

Nasha 1st

Nasha 1st

14-11-2010 om 23:13

Jeetje....

dat noem ik ronduit schofterig!

fladder

fladder

15-11-2010 om 00:54

Nasha

Dat is nou de bierkaai.

fladder

fladder

15-11-2010 om 09:35

Pelle

Die man 40 km verderop (incl. zijn afdeling) werkte tot 1 oktober. Daar viel mee te praten. Overigens ging het toen alleen nog over die blessure.
Per 1-10 is het overgegaan naar een andere arbodienst. Toen ik daar binnenkwam hadden ze de gegevens van meneer-40-km-verderop nog niet eens binnen. Nou was dat niet meer relevant omdat er een ziekmelding overheen was gekomen (wist hij dus ook niet), maar het zegt veel over de chaos en de ongeïnteresseerdheid.
Ik voel me niet persoonlijk aangevallen door de gang van zaken, maar ben wel volledig verbijsterd dat dit kan en dat ze ermee wegkomen. Ik heb al gehoord van een zelfmoord van een werknemer van dit bedrijf n.a.v. de gang van zaken (weet verder geen details). Ik heb godzijdank een denktank achter me staan, maar als je die luxe niet hebt, heb je toch wel een behoorlijk probleem!
Verder ga ik de huisarts weer bellen, niet alleen voor een update (dat wil hij graag), maar ook omdat ik lichamelijk steeds meer klachten begin te krijgen die me niet zinnen (pijn op de borst, benauwd, misselijk, hartkloppingen). Ik ben alleen bang dat hij er ook weinig aan kan doen zolang één paljas in staat is belachelijke beslissingen te nemen met behoorlijk ingrijpende gevolgen... Mind you, als ik bij wijze van spreken gestrekt op een brancard de toko had verlaten hadden ze zeker ook mijn loon ingehouden!
Eigenlijk ben ik gek dat ik me zo laat opnaaien, maar het is niet de eerste keer dat ik geconfronteerd word met een instelling die zoveel macht over je leven kan uitoefenen. Tot nu toe kwam dat uiteindelijk weer goed, maar het blijkt nu wel dusdanige littekens te hebben nagelaten dat ik nu letterlijk ziek van dit gedoe geworden ben en het een ongezonde obsessie is geworden... :(

Zoek het bij jezelf

Dit bedrijf kun je toch niet veranderen de manier waarop het je raakt wel.
V.w.b. dat stopzetten van je salaris: direkt een mail/aangetekende brief schrijven met daarin het verhaal!!!! Je leidinggevende heeft je weggestuurd, dit was (zogenaamd dus) NIET jouw keuze.

Gr. Poezie.

Nasha 1st

Nasha 1st

15-11-2010 om 20:09

Fladder

ja, helaas wel...ik weet dat je al veel hulp hebt, maar ik zou toch ook je rechtsbijstand inlichten, ook al schakel je ze nog niet meteen in....

fladder

fladder

15-11-2010 om 21:14

Inmiddels...

...heb ik een nieuw ijzertje in het vuur met een professionele achtergrond, waar ik wegens de openbaarheid van het forum even niet verder op in kan gaan. En ja, peilen bij rechtsbijstand kan zéker geen kwaad...!

Poezie, er wordt door deze arboarts een brok oud zeer losgepeuterd waardoor ik zo extreem gevoelig reageer. Ik ben me hiervan bewust en ook hier wordt aan gewerkt ;-)

Het wachten is nu op reactie van het nieuwe ijzertje in het vuur (de achterban is inmiddels per mail op de hoogte gesteld)

Jammer fladder

Ik heb niet het idee dat mijn tips vanuit mijn eigen ervaringen bij je binnenkomen. Jammer! Je focust je enorm op het "pakken" cq "terugpakken" van je huidige officiële werkgever. Mijn (laatste) advies aan je is: laat dat nou toch los. Àls je al wint, zal je dat nog meer van je gezondheid kosten. Tenslotte gaat er er hierbij maar om 9 uur per week, en dat is nou niet bepaald een wereldsalaris.
Nou, doe ermee wat je wilt. Bovenstaande (en al mijn andere postings aan jou) zijn met een goed hart geschreven.

Gr. Poezie.

fladder

fladder

15-11-2010 om 22:34

Hoe kom je daar nou bij?!?

Nergens heb ik gezegd dat ik werkgever wil terugpakken! Waar maak je dat in vredesnaam uit op?
Ik vind dat je de zaak wel heel vreemd aan het verdraaien bent.
Ik ben niet op wraak uit of zo, ik wil best werken, maar niet in een rumoerige, chaotische ruimte met een deadline en de nodige spanning. Ik heb gevraagd om alternatief werk, ik heb alternatieven aangeboden, maar dat haalde niks uit.
Het ijzertje in het vuur kan juist een soort tegemoetkoming tussen werkgever, arboarts en yours truly zijn, dus niks wraak of terugpakken. Ik kan er alleen nog niet teveel over vertellen, waardoor het misschien anders overkomt, maar dat is absoluut niet het geval.
Maar vind jij het normaal dat iemand die duidelijk aangeeft en kan aantonen dat die momenteel nog niet kan werken, totaal niet gehoord wordt? Iemand die het tóch probeert (tegen alle professionele advies in), maar hier duidelijk nog niet aan toe is, gelijk het salaris wordt afgenomen? Het had anders gekund. Bijvoorbeeld (zoals in andere bedrijven wel gebeurd) eens per week even een kwartiertje koffie komen drinken om i.i.g. binding met het werk te houden. Dat had ik waarschijnlijk wel aangekund en hoewel ik het eng zou vinden, had ik daar minder paniek bij gekregen dan "jij kan weer werken, en hoe, dat zal me aan mijn reet roesten".
Ik wil niemand pakken of zwartmaken, ik hoef geen wraak, zelfs niet na dit gesodemieter. Als ik er op een nette manier uit kan komen: prima, graag zelfs. En die mogelijkheid ligt er nu.
Heel jammer dat je het anders leest.

En wat jij niet bepaald een wereldsalaris noemt, is voor mij een flink bedrag. En ik denk ook wel eens aan opgeven, maar dat kan me in dit bureaucratische wereldje heel dun door de darmen lopen als ik onverhoopt een uitkering o.i.d. nodig heb, of referenties. Ik heb nu geen inkomen, ook niet als ZZP-er, alleen een steeds dunner wordende spaarrekening, dus die dag zou wel eens eerder kunnen komen dan ik tot nu toe in mijn worst case scenarios heb berekend.

En toch wil ik niemand terugpakken. Geloof het of niet.

flabbergasted

flabbergasted

15-11-2010 om 23:09

Poezie

Je trekt zoals Fladder zelf al aangeeft heel verkeerde conclusies. Dat is op zich ook heel begrijpelijk omdat je de hele complexe situatie niet van dichtbij meemaakt. En je adviezen zijn zeker goed bedoeld, maar in de situatie waarin Fladder nu zit zijn het voor Fladder niet de meest geschikte opties. Geen persoon is hetzelfde. Ik heb zelf ook te maken gehad met langdurig ziekzijn en met sommige tips vanuit mijn eigen ervaring kan ik Fladder helpen, andere dervaringen die bij mij goed werkten zouden Fladder eerder verder de afgrond in helpen.

Nog een keer jammer

Fladder, ik sta als een blok achter jou hoor. Daarnaast reageer ik enkel en alleen op wat jij hier in het draadje vermeld. Als ik informatie mis, ligt dat dus niet aan mij.
Nogmaals, ik spreek vanuit mijn eigen ervaringen die naar wat ik opmaak uit de informatie die je geeft, veel op jouw situatie lijken. Daar zou je gebruik van kunnen maken, maar dat doe je niet.
Nog 1x en heel duidelijk dan: voor je eigen gezondheid "pick your battles!"

Gr. Poezie.

fladder

fladder

16-11-2010 om 08:34

Poezie

Niet bedoeld als aanval of uiting van eigenwijsheid, maar WAT precies doe ik dan fout in jouw ogen?
Ik mis blijkbaar je punt. Of ik kom teveel over als iemand die per sé haar baas een hak wil zetten of een groot log bedrijf in haar eentje wil aanvallen, ik weet het niet. Maar dat heb je echt fout.
Maar ik begrijp ook dat dat de beperking is van geschreven tekst. Dat je elkaar niet altijd begrijpt.

Rosase

Rosase

16-11-2010 om 10:04

De toon

Het komt denk ik door de toon in je berichten. Daar spreekt een bepaalde kracht uit, ik geloof dat Rodebeuk (of was het iemand anders?) daar ook al op doelde.

Maar ik denk dat het mensen die jou minder goed kennen en niet alle informatie voorhanden hebben op het verkeerde been kan zetten.

Ik begrijp namelijk wel een beetje wat Poezie bedoelt, de vechtlust die nog steeds uit ieder bericht druipt, kan de indruk geven dat je vooral ook aan het vechten tegen je baas bent. Ik heb daar ook even doorheen moeten prikken, voordat ik doorhad dat je niet aan het vechten bent, maar aan het overleven en dat dit op dit moment je enige optie is. Ook omdat je het je niet kunt veroorloven om op te geven, financieel gezien dan.

Ik wil je veel sterkte wensen en hoop dat de 2e opinie je gaat geven waar je recht op hebt.

Is overigens niet veroordelend bedoeld. Ik denk dat je vechtlust je er uiteindelijk ook wel gaat brengen. Dat dat je sterke punt is. Maar ik vraag me aan de andere kant ook af of dit je ook niet parten speelt bij de beeldvorming bij je baas en de bedrijfsarts.

fladder

fladder

16-11-2010 om 12:10

Klopt denk ik wel

Hoewel ik echt niet zo'n powerwoman was bij de arts, ik herinner me dat ik trilde als een rietje en beide keren flink emotioneel werd... :(
Ook mijn werk heeft me inmiddels zien breken.
Overigens kan ik jullie melden dat ijzertje er tot nu toe ook niet doorheen lijkt te komen. Ijzertje heeft nog een paar mogelijkheden, maar bereidt me toch voor op een teleurstelling (die ik, als ervaringsdeskundige in teleurstellingen, al had ingebouwd).
Inderdaad, Rosase, het is niet mijn gelijk willen krijgen. Het is overleven.
Ik weet nu hoe mensen in de schulden kunnen raken en alles kwijt kunnen raken... :( Ik heb nog spaargeld, maar wat, als dat op is?
En heel eerlijk gezegd: ik straal misschien wel kracht uit ondanks alles, in feite flitst het wel eens door mijn hoofd om er een einde aan te maken, want ik ben het zo ontzettend moe om altijd maar te moeten overleven. Nee, ik doe geen gekke dingen, ik heb tenslotte mijn verantwoordelijkheid naar mijn kinderen toe!!!!! En het zijn ook maar flitsen van gedachten waarbij ik meteen denk: "Mens, doe niet zo raar!" Maar die flitsen zijn best wel regelmatig aanwezig. Omdat ik helemaal geen krachtmens ben, maar iemand die volledig aan haar eindje is en steeds vaker overal vanáf wil zijn, niet meer wil vechten en overleven. Ik kan het toevallig leuk omschrijven, dat is mijn zegen én mijn vloek. Maar elke dag zie ik het minder zitten.
Ik wil niet mijn gelijk hebben. Maar mijn toekomst ziet er gewoon heel slecht uit en ik ben verschrikkelijk bang voor de gevolgen van deze beslissing van die arts.
En ja, de formulieren van het UWV liggen klaar, en ja, ik ga rechtsbijstand inschakelen als ik niet verder kom, niet uit wraak, maar uit overleven. Dat moet, voor mijn kinderen, voor onze toekomst, ook voor de mensen die me hier doorheen slepen, maar eerlijk gezegd hoeft het voor mij allang niet meer.

fladder

fladder

16-11-2010 om 14:22

Nieuwe ontwikkeling

IJzertje lijkt voor een doorbraak in de impasse te zorgen... Een heel belangrijke doorbraak. Het is nog niet rond, en het is nog niet gezegd dat het zal slagen, maar het maakt mijn positie weer sterker. Ik wacht het af vanuit mijn emotional rollercoaster.

Fladder

Wat hoop ik ongelooflijk dat je ijzertje een breekijzertje blijkt te kunnen zijn om een vastgeroeste situatie los te krijgen!!
Dikke knuf

Hanny61

Hanny61

16-11-2010 om 17:05

Ach, fladder

Wat een toestand, waar je je in bevindt! Ik hoop dat er snel een goeie oplossing komt en dat je je weer op je herstel kunt richten. Zet 'm op!!!

Ooievaar

Ooievaar

16-11-2010 om 17:20

Bedrag?

De berichten zijn dramatisch, maar ik kan het niet meer volgen. Ik geloof dat het poezie was die al opmerkte dat 9 uur tegen iets dat ongetwijfeld lijkt op het minimumloon, nooit een wereldbedrag kan zijn. Dat zit ik mij dus ook af en toe te bedenken als ik de verontwaardiging langs zie komen.
Maar als ik dan verder denk tja, 9 uur is toch ruim een dag per week, = ongeveer 20% van het minimumloon is ongeveer vier keer 65,35 = 261,40 bruto per maand.
Tel dat op bij het PGB waaruit je jezelf deels betaalt en bovendien kun je nog allerlei toeslagen claimen: huurtoeslag, zorgtoeslag enz. enz. Zo kom je, al rond rommelend, aan een inkomen, dat snap ik tot zover dan wel weer.
Maar wat ik echt niet kan volgen: je zou bij deze werkgever (ik meen TNT) toch in december met ontslag gaan? Mocht je toch volgens het UWV ziek zijn, kan dat ontslag dan ook niet doorgaan? Want anders is het inderdaad wel een heleboel gedoe, voor niet zo heel veel geld. Mocht het ontslag echter bij ziekte niet kunnen plaatsvinden, dan wordt het een ander verhaal natuurlijk, dan snap ik waarom het de moeite waard is.
Dat zou tegelijk ook de harde houding van de werkgever verklaren. Die moet deze dagen een groot aantal goed functionerende mensen, die soms al vele jaren in dienst zijn, de wacht aanzeggen. Dus die heeft er geen belang bij om jou na december in dienst te houden terwijl de salariskosten niet worden vergoed, omdat de ziekmelding niet akkoord is.

fladder

fladder

16-11-2010 om 18:02

Ooievaar

Tegengas is altijd goed ;-)

Wat ik verdien en er nog meer bij heb doet er niet toe. Voor mij is het nog steeds erg veel geld. Maar de hele manier waarop de zaak is gelopen zuigt aan alle kanten en is voor niemand goed geweest.
Ik zou eind januari uit dienst gaan, het contract wordt niet verlengd omdat ik het werk waarvoor ik werd aangenomen niet kon doen wegens een lichamelijke makke, en daar heb ik ook begrip voor. Daarom deed ik ook vervangend werk. Dat ging goed en had ik graag willen blijven doen tot eind januari, tot er iets doorbrandde in mijn hoofd en het vervangende werk ook niet kon doen, niet dát vervangende werk en op díe lokatie. Dubbele ziekmelding dus, en ja, erg lastig voor de baas.

Ik kan natuurlijk de eer aan mezelf houden en zeggen: zoek het maar uit, ik ben weg. Maar daar snij ik me ook in de toekomst mee in de vingers. De kans is aanwezig dat ik volgend jaar (aanvullende) bijstand moet aanvragen. En de kans is groot dat die dan wordt afgewezen omdat ik verwijtbaar werkloos ben. De kans is ook groot dat het PGB volgend jaar stopt, in ieder geval flink gekort wordt. Daar mag ik niet op leunen. Veel is het trouwens ook niet.

Toen ik anderhalve maand geleden doorbrandde was ik niet meer geschikt voor wat voor werk dan ook. Het was de bedoeling dit weer langzaam op te bouwen, liefst in een rustige, overzichtelijke omgeving, maar met het gesodemieter en het gedwongen terug gaan naar werk dat weliswaar aangepast was, maar absoluut niet aan wat ik nodig had, gaat het steeds slechter met me.
Zakelijk gezien mag de baas gewoon schijt hebben aan mij en mijn behoefte. En zakelijk gezien mag de arboarts star dwars blijven liggen. Maar de werknemer, die duidelijk heeft laten weten aangepast werk te willen doen, alleen niet in een zeer drukke, chaotische omgeving, en zelfs met een idee kwam, zit nu wel met én geen salaris (ook al stelt dat bedrag voor jou niks voor), én een behoorlijk sombere toekomst, want de consequenties kunnen verder reiken dan, zoals jullie noemen, die paar honderd euro.

Het plan dat er nu ligt komt ongeveer hier op neer: elke werkgever is verplicht zich inte spannen om de werknemer weer netjes aan het werk te krijgen, eventueel met aanpassingen en begeleiding indien nodig (en dat is keihard nodig). Op dit punt is na mijn recente ziekmelding NIKS gedaan behalve "niet zeiken, hup aan de slag." Hierin is de werkgever flink tekortgeschoten. Dat ik eind januari waarschijnlijk geen contract meer heb schijnt de baas niet te ontslaan van de plicht om mij terug te helpen keren in de arbeidsmarkt (ook al zal ik na januari niet meer bij die baas werken). Ik ben gemotiveerd en het lijkt erop dat de arboarts dit nu ook is.

Het was het makkelijkst geweest als ik door de achterdeur was verdwenen. Helaas weet ik (mede dankzij jullie) dat ik mezelf daarmee alleen maar verder in de nesten zal werken. Ik vermoed dat hier niet op is gerekend bij de baas, ze hebben echt gespeeld op mijn murw-heid.
Het gaat niet goed met mij, maar ik wil graag terug het arbeidsproces in, alleen lukt het niet volgens de "gewoon weer aan de slag"-manier.

Als arboarts zelf direct met een goed reïntegratieplan was gekomen en verder naar de mogelijkheden had gekeken die er nog zouden zijn, was er niks aan de hand geweest. Dan was ik waarschijnlijk al een stuk verder opgeknapt dan ik nu ben. Met mij zonder commentaar terugschoppen naar een werklokatie die momenteel niet geschikt voor mij is, heeft hij niemand een dienst bewezen. Hopelijk komt er alsnog een herkansing.

fladder

fladder

16-11-2010 om 18:05

Oh, en nog even dit...

Misschien druk ik me af en toe verkeerd uit, gebruik ik een verkeerde term o.i.d. Neem me dit niet kwalijk. Ik kan normaliter mijn woordje wel doen, maar ook dit gaat me nu heel moeilijk af. Daardoor kan e.e.a. wel eens anders overkomen dan ik bedoel.

Nasha 1st

Nasha 1st

16-11-2010 om 19:50

Ooievaar

Fladder heeft een contract voor bepaalde tijd. Deze eindigt van rechtswege, op een vooraf afgesproken datum. Ook tijdens ziekte. Voor Fladder is het wel beter om dit contract uit te dienen. voor die uren gaat ze dan de ziektewet in. Ze verspeelt daarmee inderdaad ook geen rechten op andere uitkeringen. Werkgever en werknemer moeten zich uiteraard inspannen om weer in het arbeidsproces terug te keren. Maar alles wel in redelijkheid en billijkheid, dus werkgever moet wel waar mogelijk aanpassingen doen....

Ooievaar

Ooievaar

17-11-2010 om 00:09

Hmmm

Ben zelf ook niet geheel in conditie daar zal het wel aan liggen. Ik ben langzaam hoor. Ik ben nu op het volgende punt: eind januari stopt hoe dan ook het dienstverband. Als fladder dan nog ziek is kan ze dus niet achter werk aan. Krijgt ze dan ww voor die 9 uur of ziekengeld?

Ooievaar

Ooievaar

17-11-2010 om 00:09

Hmmm

Ben zelf ook niet geheel in conditie daar zal het wel aan liggen. Ik ben langzaam hoor. Ik ben nu op het volgende punt: eind januari stopt hoe dan ook het dienstverband. Als fladder dan nog ziek is kan ze dus niet achter werk aan. Krijgt ze dan ww voor die 9 uur of ziekengeld?

fladder

fladder

17-11-2010 om 01:50

Ooievaar

Als ik het goed heb begrepen is het de bedoeling mij tegen die tijd weer alive and kicking genoeg te hebben om die uren te kunnen werken. Dan wordt het WW (als ik niks anders kan vinden) en die zal op zijn hoogst een paar maanden duren, maar ik heb dan in ieder geval mijn rechten niet verspeeld en zal ook niet verwijtbaar werkloos zijn (dus niet al mijn glazen zijn ingegooid). Mocht ik nog niet genoeg op de been zijn, dan zal het nog even ziekengeld zijn, vermoed ik. Maar ik hoop echt voor die tijd weer sterk genoeg te zijn om de draad weer op te kunnen pakken.

Sascha2

Sascha2

17-11-2010 om 09:20

Fladder

Ik lees het draadje al die tijd al mee en wil je gewoon even een hele dikke knuffel geven. Mens wat krijg jij het voor je kiezen. Uit je berichten blijkt wanhoop maar ik lees tussen de regels door ook jouw kracht. Ik vind je dapper en ik hoop echt dat je ijzertje voor een doorbraak kan zorgen. Hou je taai hoor

fladder

fladder

17-11-2010 om 12:41

Sascha

Dank je. Maar ik ben niet dapper. Ik ben alleen maar bang. Als deze poging niet lukt, kan rechtsbijstand nog een poging doen de boel recht te zetten. Dit heeft zulke ver-gaande gevolgen als het ijzertje niet werkt... Ik wil me niet mooier voordoen dan ik ben: ik zit flink in de kreukels, het wordt elke dag erger, en "gewoon lekker aan het werk gaan" moet ik opbouwen van de grond af. De klachten die ik heb worden met de dag dieper en heviger. En de angst is continu aanwezig. Mijn toekomst ziet er zo somber uit als de poging van ijzertje niet lukt en rechtsbijstand er ook niet uit komt, dat ik echt geen manier meer zie om mijn leven weer op de rit te krijgen. En dat hangt de hele dag aan mijn nek, waardoor je die stomme neerwaardse spiraal krijgt en ik me met de dag beroerder en depressiever voel. Zo depressief inmiddels, dat ik van mezelf schrik.

Rosase

Rosase

17-11-2010 om 15:34

Fladder

Kan het zijn dat je op dit moment door de bomen even het bos niet meer ziet? Volgens mij heb je toch ook nog je 2e opinion of niet? Of hangt er zoveel af van je ijzertje?

Ik snap dat je er niks voor voelt om al je spaargeld op te souperen en uiteindelijk in de bijstand terecht te komen, maar ook daar is uiteindelijk wel van te leven.

Ik denk eigenlijk dat jij hiermee moet gaan stoppen en een zaakwaarnemer in het leven moet gaan roepen. Dit doet jou allemaal geen goed, jij moet nu rust gaan krijgen. Is er niet iemand die dit gevecht van je kan overnemen, zodat jij je vanaf nu volledig op je kinderen en je herstel kunt gaan richten?

Tijgeroog

Tijgeroog

17-11-2010 om 15:45

Bijstand (rosase, ooievaar)

Sorry dat ik me er even mee bemoei.. :-)
Als ik het goed begrepen heb uit postings in het verleden is het grote probleem van de huidige situatie dat als Fladder haar contract niet afmaakt, ze verwijtbaar werkeloos is en _dus geen_ bijstand krijgt, of gekort wordt op de bijstand.
Daarom hangt er zoveel vanaf...

Nasha 1st

Nasha 1st

17-11-2010 om 15:59

Precies tijgeroog

daarom zal Fladder, hoe moeilijk ook, nu alles in het werk moeten stellen om dit weer recht te breien....

Reageer op dit bericht

Dit forum topic is gesloten, er kan niet meer gereageerd worden.