Hoe help ik mijn puber? (suicide, depressief)
Ik weet t namelijk niet meer.
Onze dochter van 14, ASS, is sinds vorig jaar enorm afgegleden. Ze ging naar de 2e mavo havo, van het speciaal voortgezet onderwijs.
Ze was altijd al stil, en rustig en teruggetrokken, maar we kregen al snel door dat dit anders was. Zo prikkelbaar, verdrietig.
Ergens begin dit jaar kwamen we erachter dat ze zichzelf snijdt.
We vonden bloederige handdoeken ed in de was. Ze was op school gezien. We hebben aan de bel getrokken bij onze ambulante begeleider. Maar dochter schoot op slot. Op de wachtlijst van de GGZ.
Ze heeft op school laten vallen dat ze plannen heeft om haar leven te beëindigen. Vlak daarna intake GGZ. Maar nu wachten tot ze aan de beurt is.
We proberen met haar te praten maar ze wil niks, ze is boos op ons dat ze naar de GGZ moest, dat we haar niet haar gang laten gaan. Dat ze geboren is, dat ze überhaupt bestaat.
Ondertussen zitten haar vader en ik vol vragen, hoe kunnen we haar helpen, wat kunnen we nog doen, of wat moeten we juist laten.
We gaan er eerlijk gezegd ook een beetje aan onderdoor nu.
Brachiosaurus schreef op 27-10-2026 om 12:17:
Even weer van me aftypen.
Dochter wil absoluut niet meer met 1 van de begeleidster praten. Dat wordt morgen moeilijk.
We gaan er wel even op in. Morgen ook een gesprek met een dietiste.
En de psychiater weer. En school, en de aber.
Man heeft zich nu ziekgemeld het is zo veel.
Dat is inderdaad wel heel erg veel. Wil je dochter met 1 specifiek persoon niet meer praten, of bedoel je dat ze helemaal niet meer praat met de begeleiding?
Ik zou eerlijk gezegd ook dicht klappen bij zo veel verschillende contactpersonen.
Lieveliefde veel sterkte. Ik hoop dat deze opname het begin van herstel mag betekenen.
Sterkte Brachiosaurus en lieveliefde. Het is moeilijk je kind zo te zien worstelen en niet kunnen helpen 
Lieveliefde schreef op 27-10-2026 om 13:52:
[..]
Mijn dochter is gisteren opgenomen op de hic met een crisis plaatsing 15 km van ons huis vanwege haar cuicisaliteit, vermoedelijke psychoses en daarbij is anorexia vastgesteld. Ik ben intens verdrietig en kan de hele dag alleen nog maar huilen.
Sterkte voor jullie
Sterkte. Hopelijk krijgt ze nu de hulp die ze nodig heeft.
Brachiosaurus schreef op 27-10-2026 om 12:17:
Even weer van me aftypen.
Dochter wil absoluut niet meer met 1 van de begeleidster praten. Dat wordt morgen moeilijk.
We gaan er wel even op in. Morgen ook een gesprek met een dietiste.
En de psychiater weer. En school, en de aber.
Man heeft zich nu ziekgemeld het is zo veel.
Hè getsie zeg. Heeft ze geen klik met die persoon? Wel goed dat ze het dan aangeeft, maar dat maakt het niet makkelijker natuurlijk.
Sterkte voor je man, herkenbaar hier, mijn man stortte op een gegeven moment ook in. Het is loeizwaar, zeker dit soort weken dat je elke dag zo ongeveer wel een afspraak hebt. Dikke knuffel.
Deze week hoorde ik op de radio een verhaal over een behandelhuis in Schagen met een bijzondere behandelmethode. Het huis bestaat al enkele jaren, dus het is geen eendagsvlieg. Degene die de methode heeft ontwikkeld wil kijken of hij het door kan geven aan ouders, zodat zij zoiets kunnen toepassen. De methode gaat over autonomie geven. Eerlijk gezegd: volgens mij moet je dan als ouder over stalen zenuwen beschikken, maar wie weet geeft het een ander perspectief.
https://www.nporadio1.nl/fragmenten/de-rode-draad/01a15fd6-2110-70e9-a9ef-735c3b589cd9/2026-10-21-de-week-van-floor-hoe-een-uniek-behandelhuis-in-schagen-suicidale-jongeren-helpt
Lieveliefde schreef op 27-10-2026 om 13:52:
[..]
Mijn dochter is gisteren opgenomen op de hic met een crisis plaatsing 15 km van ons huis vanwege haar cuicisaliteit, vermoedelijke psychoses en daarbij is anorexia vastgesteld. Ik ben intens verdrietig en kan de hele dag alleen nog maar huilen.
Sterkte voor jullie
Wat is het toch heftig, heel veel sterkte.
Dochter wil niet met 1 persoon praten, ze vind haar heel vervelend. Ik vind haar ook niet zo leuk, maar ik trek dr redelijk. Vanmorgen bij haar vaste begeleidster nog eens aangegeven, nu hebben we ipv om de week een gesprek met haar erbij, 1 keer per maand een gesprek met haar erbij.
Het is nu zo, dochter heeft begeleidster 1. Wij begeleidster 2. En 1 keer per maand dus een gesprek met zn allen. Om dingen die individueel besproken zijn, ook met elkaar te bespreken. (Als dochter toestemming geeft natuurlijk).
We gaan nu ook kijken wat er kan qua halve dagen school. Man kan haar af en toe wel ophalen, maar niet altijd ivm werk.
Dus nu gaan we toch in overleg met de gemeente, jeugdarts en ggz en ab om te kijken of ze eventueel individueel taxi vervoer kan krijgen, voor 3 dagen en dan alleen de terugrit.
Bugh. Vandaag naar de dietiste gweest.
Zij raadde ons aan om naar de kinderarts te gaan, om te wegen en meten, en hartslag ed. Anorexia is wel duidelijk maar ze mag de diagnose niet stellen.
Ze raadde ook aan om kind thuis te houden, zo gevaarlijk vond ze het.
Weet nog niet zo goed wat ik met die info moet, kind wil op de dagen da tze kan heel graag naar school.
Jij hebt het over school en diëtist heeft het over thuis houden
Hoe lang is ze . Hoe zwaar is ze
Hoe is haar bloeddruk
Haar bloed uitslag??
Is er lichamelijk gevaar ?
anorexia is een dodelijke ziekte!!
Joh denk je dat ik dat niet weet?
Wat een toon sla je aan zeg, jemig. De rest van je vragen ga ik geen eens antwoord op geven.
De dietiste kent haar niet he, gaat af op ons verhaal en ons beoordelingsvermogen.
En wij vinden dat ze nu een halve dag naar school kan. Omdat ze dat nog zo graag wil.
Morgen wordt de ha en de ka geregeld.
oke als je mij zo ervaart kom ik hier niet weer
Sterkte van een ervaring deskundige
als je dochter houvast heeft aan school ook gewoon doen. Ik snap de diëtiste maar het is ook een afweging tussen een paar kwaden. Want thuis houden is waarschijnlijk ook niet helpend en kan er voor zorgen dat ze verder wegglijdt. Dus lastig maar goed, wel weer een klein stapje verder.
Roos57 schreef op 28-10-2026 om 22:47:
oke als je mij zo ervaart kom ik hier niet weer
Sterkte van een ervaring deskundige
Sorry was miss niet tercht, ik las het op een niet fijne toon. Ben zelf ook beetje in paniek.
Mavelle schreef op 29-10-2026 om 07:57:
als je dochter houvast heeft aan school ook gewoon doen. Ik snap de diëtiste maar het is ook een afweging tussen een paar kwaden. Want thuis houden is waarschijnlijk ook niet helpend en kan er voor zorgen dat ze verder wegglijdt. Dus lastig maar goed, wel weer een klein stapje verder.
Nou idd, jemig waar doe ik (wij dan, als ouders) goed aan..
Het is zo complex en onmogelijk. Ik maak me zelf natuurlijk ook ongerust.
Toen ik vanmorgen zei dat ze miss niet meer naar school kon wanneer ze niet ging eten, dan zei ze : boeie dan ga ik toch niet.
Ze wil liever dan dat niet eten.
Maandag naar de huisarts voor weeg en meet en lichamelijk onderzoek moment. En de verwijzing naar de kinderarts.
