Kind mee op vakantie?
Hoi allemaal,
Ik heb hier wel eerder geschreven over mijn dochter.
Helaas gaat het met mijn dochter niet goed en is thuis geëscaleerd door oplopende spanning op school.
Ze heeft een laag zelfbeeld
Wil minimaal eten
Heeft continu paniek aanvallen en wil de deur niet meer uit
Haar stress niveau zit structureel te hoog
Inmiddels is ze aangemeld bij GGZ (crisis)
Tot vorige week reageerde ze haar stress af op mij (ik was haar rode lap) ze deed mij pijn en kneep mij flink. (Hiermee is ze bekend wanneer ze hoog in spanning is)
Het traject wat wij gestart zijn is intens en vraagt veel van ons als gezin.
Naast mijn dochter hebben wij een ander kind. Ook zijn vakantie staat nu in het teken van hulpverlening en afspraken.
Nu hebben wij een verre reis met onze kinderen gepland.
Nu hebben wij de keus om te annuleren, dochter mee te laten gaan of dochter gaat naar opa en oma, daar voelt ze zich veilig en ze vind ook fijn om er te zijn.
Ons dilemma is enorm. Wanneer dochter ons enige kind was geweest hadden wij er niet over getwijfeld om de reis te annuleren. Echter heb ik ook een ander kind in huis die zich al een jaar verheugd op de reis en zijn teleurstelling zou groot zijn.
Ik wil mijn dochter niet thuis laten, maar ik wil mijn andere kind ook geen verdriet doen en het is ook zijn vakantie en alles draait nu al om mij . dochter. Dit is niet erg en doen wij uit liefde. Maar gun mijn andere kind ook zijn vakantie.
Wij hebben advies gevraagd vanuit de hulpverlening, zij geven aan dat wij hierin onze eigen keus moeten maken.
Roos57 schreef op 25-07-2026 om 17:51:
[..]
Het eerste wat je leert is om dat niet meer te doen. Het niet eten is haar verantwoordelijkheid.
Het eten is voor haar een manier van controle, ze weegt 42 kilo en menstrueert niet meer. Ze heeft niet veel marge om niet te eten.
Bij opa en oma is de strijd veel minder en eet ze makkelijker uit zichzelf. Nu ook afgesproken dat ik mij niet meer met het eten "bemoei"
Als het bij opa en oma zo goed gaat dan kan ze daar misschien tijdelijk verblijven? Terwijl jullie gewoon in de buurt zijn.
Haar zelf de keus geven vind ik niet echt een goed idee. Toen ik in een psychische crisis zat, kon ik heel slecht beslissingen nemen, zelfs over de kleinste dingen. Ze kan zelf denk ik niet goed overzien wat zo'n verre reis met haar gaat doen. Trekt ze de lange reis, tijdverschil, de vele indrukken en prikkels. Wat gaat dat met haar doen, hoe gaat ze reageren? Alleenmaar zaken die je van te voren nooit kan weten. Ik zou die verantwoordelijkheid daarom niet bij haar leggen.
Wel zou ik zo snel mogelijk een besluit nemen, dan is t duidelijk voor haar, maar ook voor jullie.
Misschien een vreemd idee idee maar zou het een optie zijn om opa en oma mee op vakantie te nemen?
Overigens heeft ons kind anorexia gehad, en het eerste wat je hoort/ leert geen strijd van get eten maken.
watervogel schreef op 25-07-2026 om 18:21:
Misschien een vreemd idee idee maar zou het een optie zijn om opa en oma mee op vakantie te nemen?
Overigens heeft ons kind anorexia gehad, en het eerste wat je hoort/ leert geen strijd van get eten maken.
Wij juist meegemaakt in gespecialiseerde eetstoorniskliniek dat ik desnoods 24 uur per dag naast dochter moest blijven zitten tot haar bord leeg was.Ook in de kliniek draaide t vooral om volle borden leegeten, dik boter op je brood, slechte tussendoortjes eten,en cola drinken want dat hoort bij het gewone leven.Dochter stopte toen helemaal met eten...Pas toen we stopten met deze kliniek, ging ze weer eten...
Wat ik zo lees uit dit topic en het vorige topic, is dit niet een probleem van je dochter maar een probleem van jullie gezin. Het uit zich bij je dochter, in haar gedrag maar het probleem zit in jullie gezinsdynamiek. *)
Het is dus ook logisch dat dit in de context van het hele gezin opgelost wordt. Maar een echte oplossing is er natuurlijk niet op korte termijn. Ik zou zeggen: vader en zoon samen op vakantie, dochter bij opa en oma, jij even tijd voor jezelf. Jullie samen als gezin is in elk geval recept voor escalatie. Jij en dochter op vakantie alleen gaat niet goed. Dus dan maar vader en zoon.
*) Uitleg over gezinsprobleem: jij bent dochters trigger, je geeft zelf ook al aan dat je er teveel bovenop zit, er zijn wel eens tikken gevallen vanuit vader - vermoedelijk ook van jou. Bij opa en oma gaat het beter.
Het zal in elk geval heilzaam zijn als dochter niet in haar eentje als 'het probleem' wordt gezien. Dat is niet fair. En ook niet helpend.
Courage schreef op 25-07-2026 om 19:48:
Wat ik zo lees uit dit topic en het vorige topic, is dit niet een probleem van je dochter maar een probleem van jullie gezin. Het uit zich bij je dochter, in haar gedrag maar het probleem zit in jullie gezinsdynamiek. *)
Het is dus ook logisch dat dit in de context van het hele gezin opgelost wordt. Maar een echte oplossing is er natuurlijk niet op korte termijn. Ik zou zeggen: vader en zoon samen op vakantie, dochter bij opa en oma, jij even tijd voor jezelf. Jullie samen als gezin is in elk geval recept voor escalatie. Jij en dochter op vakantie alleen gaat niet goed. Dus dan maar vader en zoon.
*) Uitleg over gezinsprobleem: jij bent dochters trigger, je geeft zelf ook al aan dat je er teveel bovenop zit, er zijn wel eens tikken gevallen vanuit vader - vermoedelijk ook van jou. Bij opa en oma gaat het beter.
Het zal in elk geval heilzaam zijn als dochter niet in haar eentje als 'het probleem' wordt gezien. Dat is niet fair. En ook niet helpend.
Pardon, ik lees hier dingen die niet kloppen, erg onplezierig.
Sil1970 schreef op 25-07-2026 om 18:47:
[..]
Wij juist meegemaakt in gespecialiseerde eetstoorniskliniek dat ik desnoods 24 uur per dag naast dochter moest blijven zitten tot haar bord leeg was.Ook in de kliniek draaide t vooral om volle borden leegeten, dik boter op je brood, slechte tussendoortjes eten,en cola drinken want dat hoort bij het gewone leven.Dochter stopte toen helemaal met eten...Pas toen we stopten met deze kliniek, ging ze weer eten...
Dat was destijds echt mijn angstvisioen en ook nu als ik daar programma’s over zie, ze dwingen die mensen gewoon om ongezonde dingen te eten.
Wat wil je andere kind?
Bloem1970 schreef op 25-07-2026 om 21:01:
Wat wil je andere kind?
Dat is een echte puber en de reis heel graag maken.
Met of zonder zus?
en nee, niet dat hij dat mag bepalen, maar misschien kan ie wel advies geven/ zijn wens uitspreken.
Annuleren zou ik trouwens niet doen hierdoor. Wat zeggen oma en opa over dochter bij hun? Daar zou ik dan het meest naar neigen.
Je andere kind heeft ook weleens voorrang verdient, want zus krijgt het al vaak.( zonder dat dat iemands opzet is, maar zo gaat het wel vaak)
En dan wordt het voor jullie als ouders ook een ontspannen vakantie.
Dochter wil graag mee? Voor mij zat de spanning vroeger vaak vooral op school, is dat bij jouw dochter ook zo? Hoe ging het eerdere jaren op vakanties, beter of slechter dan thuis?
Bloem1970 schreef op 25-07-2026 om 21:09:
Met of zonder zus?
en nee, niet dat hij dat mag bepalen, maar misschien kan ie wel advies geven/ zijn wens uitspreken.
Annuleren zou ik trouwens niet doen hierdoor. Wat zeggen oma en opa over dochter bij hun? Daar zou ik dan het meest naar neigen.
Je andere kind heeft ook weleens voorrang verdient, want zus krijgt het al vaak.( zonder dat dat iemands opzet is, maar zo gaat het wel vaak)En dan wordt het voor jullie als ouders ook een ontspannen vakantie.
Die wil op reis en met of zonder zus maakt helemaal niet uit. De kinderen samen zijn water en vuur.
Zelf vind ik het verschrikkelijk om haar niet mee te laten gaan, ik hou veel van mijn kind. Ze wordt enorm gepest en ergens hoop ik dat de vakantie haar ontspanning geeft. Zelf zegt ze zich niet veilig te voelen op school en thuis dit doordat ze vaak ruzie heeft met mijn andere kind. Wel zegt ze dat ze denkt zich weer veilig te kunnen gaan voelen.
Thuis zetten wij alles in on haar weer wat stabieler te krijgen en wij hopen met de hulpverlening te gaan ontdekken wat helpend is om haar spanning te laten zakken. Inmiddels zie ik dat ze grote stappen maakt. Zo praat ze meer en kwam ze gisteren naar mij toe met het verhaal dat ze een paniek aanval heeft gehad.. Wij blijven benadrukken dat ze altijd naar ons toe mag komen ook al liggen wij te slapen.
In de afgelopen dagen zien wij geen nieuwe escalatie's meer maar wel een meisje die steeds meer begint te praten en zich ook wat meer laat knuffelen.
En dochter mee? Wat zijn concreet de bezwaren daartegen?
Je schrijft ergens dat ze zelf mee wil. Hoe graag wil ze dat en hoe zou ze het vinden als jullie gaan en zij naar opa en oma? Hoe ziet ze meegaan voor zich, terwijl zij jou fysiek aanvalt?
Auran schreef op 25-07-2026 om 21:31:
En dochter mee? Wat zijn concreet de bezwaren daartegen?
Je schrijft ergens dat ze zelf mee wil. Hoe graag wil ze dat en hoe zou ze het vinden als jullie gaan en zij naar opa en oma? Hoe ziet ze meegaan voor zich, terwijl zij jou fysiek aanvalt?
Het aanvallen is pure onmacht en frustratie vanuit haar kant. Ze zit vol met emotie en kan er niks mee. Wij hopen dat ze nog gaat stabiliseren
