Zorgenkinderen Zorgenkinderen

Zorgenkinderen

Lees ook op

Wat moet ik doen??? Zo moeilijk.....

Ik heb een groot probleem waar ik niet uitkom, dus ik heb wat advies nodig.

Mijn ex en ik zijn ,op en af , zo'n  22 jaar samen geweest.
In het begin was deze relatie nogal onstuimig en is het een aantal keren aan en uit geweest.
Later zijn we getrouwd en hebben we een dochter gekregen samen. Ze is nu 15, heeft een vriend waar ze stapel op is.
Hij is ontzettend lief voor haar en ook ik ben erg op hem gesteld.

Sinds 2 jaar hebben we er een pleegdochter bij.
Vanaf dat moment is alles bergafwaarts gegaan.
Onze pleegdochter komt uit een gezin waarvan moeder is overleden toen ze 4 was en vader op dit moment in de gevangenis zit.
Haar vader ken ik persoonlijk en is een erg narcistische man die vreselijk goed is in mensen manipuleren.
Niet erg raar dat pleegdochter dat trekje heeft overgenomen. 
Ze mag graag haar zin doordrukken en als dat niet lukt gaat ze huilen. 
Ik ben daar absoluut niet gevoelig voor, maar mijn ex dus wel. 
Hij kan er niet tegen als ze huilt en is dan geneigd haar toch haar zin te geven. 
Ik ging er tegen in en vertelde haar dat ze "normaal" moest doen
Het duurde dus niet lang voor dat voor wrijvingen tussen haar en mij ging zorgen.
Ik ging de confrontatie met haar aan een dat beviel haar helemaal niet.
We hadden dan ook vaak woordenwisselingen en mijn ex stond daar dan een beetje tussen in, uiteindelijk gaf dat dus ook spanningen tussen ons.
Die zijn zo hoog opgelopen dat we uiteindelijk uit elkaar gegaan zijn. 
Hij heeft het uitgemaakt. 
Gelukkig wonen we apart, dus we hadden geen gedonder met verhuizen enzo.
Pleegdochter probeerde ons meteen tegen elkaar uit te spelen door mij te vertellen dat ze het niet leuk vind dat we uit elkaar zijn en ex te vertellen dat ze opgelucht is dat het zo is. 

Dat maakt het voor mij extra moeilijk dus heb ik mijn contact met pleegdochter op een laag pitje gezet, maar niet helemaal verbroken. Ze was hier ook altijd welkom.
En als ze me nodig had mag ze me altijd bellen appen oid.

Nu mijn probleem:
Om het verhaal iets duidelijker te maken zal ik het hebben over biodochter en pleegdochter om ze uit elkaar te houden.

Pleegdochter heeft sinds ongeveer een half jaar een vriend. 
Deze vriend was voor hij iets kreeg met pleegdochter tot over zijn oren verliefd op biodochter. 
Biodochter was wel geintereseerd maar bang door ervaringen in het verleden dus ze hield het een beetje af.
Pleegdochter heeft toen achter haar rug contact met hem opgenomen en einde van het liedje was dat ze uiteindelijk iets kregen.
Biodochter vond dat niet erg netjes maar was er verder niet heel erg van van slag.

Biodochter heeft een paar weken erna haar eigen vriend ontmoet,  en ze zijn heel happy samen.
Pleegdochter en vriendje zijn meestal ook heel happy samen maar ze is erg jaloers ingesteld en mag hem graag claimen.
Ze heeft ook liever niet dat biodochter veel contact met hem heeft, blijkbaar ziet ze hem als concurentie terwijl daat helemaal geen reden voor is, ze zijn gewoon vrienden, niks meer niks minder.

Maar nu hadden ze besloten dat ze biodochter moesten gaan "testen " omdat ze het idee hadden opgevat dat biodochter, ondanks haar vriendje, gevoelens had voor vriendje van pleegdochter.
Ze hebben dus een val voor haar opgezet.
Biodochter trapte er niet in ,maar voelde zich ontzettend gekwetst door zowel pleegzusje als haar vriendje.
Pleegzusje voelt echt als zusje duscextra pijnlijk , en door het hele akkefietje had ze ook nog haar eigen vriendje kunnen verliezen. 
Ex reageerde door tegen pleegdochter te zeggen dat hij dit echt niet vond kunnen, en dat was het dan

Nu wil dochter dus eigenlijk niet meer thuis wonen (  ze wonen beiden bij papa, mijn ex dus), en liever weer bij mij.
Niet alleen om dit gedoe, maar ook omdat papa blijkbaar niet te genieten is sinds het tussen hem en mij over is ,en dat op de meiden af reageerd. 
Er is nog wel meer wat meespeeld maar kortomdebocht is biodochter op dit moment niet gelukkig bij ex in huis.

Pleegzorg weet hier niks van, en we hebben altijd met ze afgesproken dat biodochter niet onder de opvang van pleegdochter mag lijden en dat is nu precies wat er aan de hand is, want bio en pleegdochter kunnen elkaar niet meer luchten en de hele situatie met pleegdochter groeit mijn ex duidelijk boven het hoofd.

Wat moet ik nu doen.
Natuurlijk mag biodochter hier weer komen wonen, geen probleem.  Maar ik wil niet dat mijn ex het idee krijgt dat ik hem op deze manier " terug wil pakken" want dat is helemaal niet de bedoeling.

En stel ik pleegzorg op de hoogte van deze situatie???
Ik wil niet met modder gooien maar ik maak me echt bezorgd om mijn biodochter en ik ben bang dat mijn ex zo bezig is met al pleegdochters sores dat hij biodochter een beetje " vergeet" 

Wat is wijsheid???


Lieve mensen, vanwaar al die kritiek? Als een kind dat je kent een plekje nodig heeft, dan zet je als het even kan je deur open. Ik tenminste wel, en TO dus ook. Dan is er geen tijd om eindeloos te dubben of vooronderzoek te doen. Meestal gaat dat goed, nu dus niet.

TO, ik vind dat jullie ruimhartig gehandeld hebben door dit meisje onderdak te bieden. Het is niet afgelopen zoals jullie hoopten, dat is verdrietig. Maar jullie hebben het tenminste geprobeerd.

Ik heb ook een pleegdochter gehad, waarmee het moeilijk gin, hetzelfde verhaal, ook liegen, manipuleren etc. Maar gelukkig trapten we daar allebei niet in.
Mijn absoluut niet professionele theorie is, dat sommige kinderen al heel jong hun houvast in de wereld kwijtraken of het nooit ontwikkelen. Van daaruit ben ik eigenlijk een warm pleitbezorger voor het zorg dragen dat kinderen vooral bekende geuren om zich heen houden. Mensen die van hen houden (soms op een onbeholpen manier) die zijn er meestal toch wel. Maar dat is niet waardoor kinderen houvast krijgen in de wereld (hoe graag psychologen etc. dat ook willen geloven). Het is dus ook niet de oplossing. Het is niet zo dat het allemaal wel weer goed komt als een kind maar liefhebbende verzorgers om zich heen heeft of professionele hulpverleners.
Omdat kinderen geen houvast in de wereld hebben vanuit zichzelf gaan ze kijken (hoe doen anderen het), nadoen en uitproberen: wat is het resultaat als ik.... Zo bouwen ze een voor hen zo gunstig mogelijke situatie op, vooral gebaseerd op een korte-termijn-visie. Liegen is geen liegen, maar een waarheid vertellen die praktisch gezien het meest productief is.
Uit een Engels onderzoek is al heel lang geleden komen vast te staan, dat het vaker andersom is: een kind wordt niet verpest door de opvoeders, maar een kind bepaalt de wijze van opvoeding, een kind kan dus van goede ouders slechte opvoeders maken.
De relatie tussen echtscheidingen en kinderen-met-problemen is ook al lang bekend.
Wellicht kun je wat meer informatie vinden als je gaat zoeken op geen-bodem-syndroom. Overigens kom je dan ook veel informatie tegen over 'liefde geven'. Ik geloof niet dat dat het beste recept is. Wel: voorkomen dat je erin meegezogen wordt (is al een beetje te laat voor jullie) en haar bekijken als iemand die verwoedde (maar vaak verkeerde) pogingen doet om in te schatten wat haar plaats in de wereld is. Wat kan helpen is haar helderheid bieden over de verkeerde stappen. Mijn pleegdochter was altijd diep teleurgesteld dat wij niet in haar verhaaltjes trapten. Voor mij was dat het beste wat we haar konden bieden: helderheid over wat er om haar heen gebeurde, vooral door haar eigen handelen. Maar het is geen recept naar succes! Uiteindelijk zal ze met veel vallen en opstaan haar eigen weg moeten ontdekken.

Tsjor

Poepiedoepie

Poepiedoepie

12-05-2022 om 00:10 Topicstarter

tjor
Dank je voor je lieve woorden. 
Ik krijg zoveel shit over me heen dat ik af en toe denk dat ik gek ben en het echt allemaal aan mij ligt.
Ik wil geen medelijden ik wil hulp!!! Maar het is net alsof ik steeds overal de deur in mijn gezicht krijg.
Ik begon aan pd met de beste intenties,  bd is een lieve soms dwarse puber, ook niet altijd makkelijk, maar wel te begeleiden en te sturen.
Misschien heb ik te naief gedacht dat dat met pleegdochter ook zo zou gaan.
Ik heb heel lang het idee gehad dat ik gefaald heb wat pd betreft, maar ik zie nu in dat ik er eigenlijk al die tijd alleen voor stond en dat ex zich terug trok als het moeilijk werd en dat doet ie nog steeds.
Ik hou echt wel van pd , maar op een andere manier dan van bd.
En dat is logisch maar ik heb me er heel lang schuldig om gevoeld.
Ik wil alles zo graag goed doen masr het lojkt wel dat hoe harder ik het probeer hoe moeilijker het allemaal word/ werd.

Poepiedoepie

Poepiedoepie

12-05-2022 om 00:54 Topicstarter

IMI-x2 schreef op 11-05-2022 om 20:21:

Lieve mensen, vanwaar al die kritiek? Als een kind dat je kent een plekje nodig heeft, dan zet je als het even kan je deur open. Ik tenminste wel, en TO dus ook. Dan is er geen tijd om eindeloos te dubben of vooronderzoek te doen. Meestal gaat dat goed, nu dus niet.

TO, ik vind dat jullie ruimhartig gehandeld hebben door dit meisje onderdak te bieden. Het is niet afgelopen zoals jullie hoopten, dat is verdrietig. Maar jullie hebben het tenminste geprobeerd.

Dank je wel, zo is het eigenlijk idd gegaan.

We kenden pd al vanaf haar geboorte, dus was het idee om haar op te vangen niet zo ver gezocht,  we wilden niet dat ze bij wildvreemde mensen terecht zou komen en dat ze het contact met broers en zussen zou behouden.

Dat kon als ze bij ons zou komen.

Wij hadden nooit verwacht dat het zo ontzettend uut de bocht zou vliegen  

Poepiedoepie schreef op 12-05-2022 om 00:54:

[..]

Dank je wel, zo is het eigenlijk idd gegaan.

We kenden pd al vanaf haar geboorte, dus was het idee om haar op te vangen niet zo ver gezocht, we wilden niet dat ze bij wildvreemde mensen terecht zou komen en dat ze het contact met broers en zussen zou behouden.

Dat kon als ze bij ons zou komen.

Wij hadden nooit verwacht dat het zo ontzettend uut de bocht zou vliegen

Eh ja, maar het gedrag van je ex man vind je niet vreemd? Elke volwassen kerel weet dat meisjes van 14-16 off limits zijn, waarom gaat ie er dan in mee? Ik zou me daar eerder zorgen om maken dan om het gedrag van mn pleegkind

Stop met de pijlen richten op de ex-man. Daarmee verplaats je het probleem naar een plek waar het eigenlijk niet ligt. Je ex-man doet wat volgens de boekjes eigenlijk het beste is: vooral liefde en aandacht geven. Het is de uitkomst van zijn ik-weet-het-ook-niet en ik-denk-dat dit het beste is. Laat hem dat experiment doen, wellicht komt er een dag dat hij ervaart dat het niet werkt. Wellicht (theoretisch) krijgt hij het zo wel voor elkaar dat ze ergens blijft en dat hij invloed op haar kan uitoefenen.
Ik heb al gezegd dat ik niet denk dat 'een warm bad' de beste oplossing is, maar vooral helderheid, zonder verwijten.
Een voorbeeld: in een beruchte uitzending over een gesloten instelling jeugdzorg komt een meisje naar voren dat uithuisgeplaatst is omdat haar vader haar seksueel misbruikt zou hebben. De vader wordt veroordeeld en gevangen gezet. Als hij vrij komt en het meisje komt bezoeken vertelt het meisje aan een begeleidster dat zij haar verhaal heeft verzonnen. De vader is emotioneel: hij heeft het meisje de bergen overgedragen om haar naar een veilig land te brengen. Even later (ander plan) beschuldigt het meisje een medebewoner van seksueel misbruik. En jawel: het plan werkt weer: de jongen wordt beschuldigd, raakt buiten zinnen van woede en wordt in een jeugdgevangenis geplaatst. Dit alles onder begeleiding en toezicht van professionals!
Ik ben ooit onderuit gegaan door een collega die zo handelde. In die tijd zag ik een prachtige zwart-wit-film: all about Eve, over een vrouw die zich steeds binnen wist te dringen in een relatie en die relatie ontwrichtte. Vooral mooi ook, omdat het haar bij de laatste relatie niet lukt. Goed om te zien hoe dat werkt. Helderheid, staan voor je eigen keuzes, jezelf niet aan het wankelen brengen, eenvoud in je beslissingen, geen ingewikkelde redeneringen (ja, maar je moet er ook rekening mee houden dat zij....).
In jouw situatie zou ik goed kijken naar de adviezen van Myra: laat je eigen dochter zelf met vader bespreken waar ze graag wil wonen, verdwaal niet in redeneringen over wat vader mogelijk zou kunnen denken. En voor je pleegdochter: goed als zij tijdelijk bij vader woont, waardeer hem daarvoor, laat hem zijn manier van omgaan uitproberen, het zal niet het ei van Columbus zijn. Houd de relaties open, want het kan zijn dat hij op een dag uitgeput is en dan zul jij het weer moeten doen. Houd er rekening mee dat hij te maken kan krijgen met beschuldigingen van seksueel misbruik. Bespreek dat risico met hem, niet als verwijt, maar als serieus probleem met de vraag hoe hij zich daartegen kan beschermen. Hoe vaak is hij alleen met haar, bijvoorbeeld. In mijn analyse is dit eigenlijk het grootste probleem als jullie eigen dochter niet meer bij hem woont. Het zou voor mij zelfs reden zijn om die situatie te weigeren, maar dat kun je alleen bespreken als jullie op goede voet staan.
En als laatste: schrap je hulpvraag. Natuurlijk is het mooi als het zou bestaan, maar ga er maar van uit dat er geen professionele hulp hiervoor bestaat, simpelweg omdat de analyse op verkeerde aannames is gebaseerd (medelijden, zielig) of op aannames die geen oplossing bieden (vader was ook al zo; kan zijn, maar er is geen mogelijkheid om die genen eruit te halen). Vertrouw op je eigen kracht en inzicht en wees voorbereid op het onvoorspelbare wat kan komen. En vooral: steun elkaar, jullie hebben elkaar (inclusief eigen dochter)  hard nodig.

Tsjor

tsjor schreef op 11-05-2022 om 21:32:


Uit een Engels onderzoek is al heel lang geleden komen vast te staan, dat het vaker andersom is: een kind wordt niet verpest door de opvoeders, maar een kind bepaalt de wijze van opvoeding, een kind kan dus van goede ouders slechte opvoeders maken.
De relatie tussen echtscheidingen en kinderen-met-problemen is ook al lang bekend.

Interessant! Weet jij waar ik informatie over deze onderzoeken kan vinden? 


Ik las het in een zeer interessant rapport: Families and the state - Two-way support and responsibilities; an inquiry into the relationship between the state and the family in the upbringing of children. Uitgegeven door the commission on families and the wellbeing of children 2005. Geen idee of het online te vinden is.
Het onderzoek is gepubliceerd in Development psychology 22 (1986). Hety is een experimenteel onderzoek geweest. Auteurs: anderson K.E., Lytton H., and Romney D.M., 'Mothers'interactions with normal ander conduct-disordered boys: "Whoe affects whom.".

Tsjor

Het gedrag van de vader vind ik niet gezond. Met een 14-jarige in bed slapen, massages, op schoot, jullie geen privacy gunnen etc. Ik vind dat echt heel ongezond en daar gaan de alarmbellen bij af. Ja, dit meisje heeft behoefte aan liefde en affectie maar dwingt dit af en krijgt dit op een hele vreemde en onnatuurlijke manier. 
Juist bij kinderen met een rugzakje is duidelijkheid en helderheid heel belangrijk. 
De pleegdochter heeft door dat ze met haar gedrag dingen voor elkaar krijgt.
Dat jullie niet wisten dat ze een lichtverstandelijke beperking heeft vind ik ook wel kwalijk. Dat heeft namelijk best wel wat invloed op haar leven en functioneren en is ook van invloed op de verwachtingen die je kunt en mag hebben. 

Ik denk wel dat het goed is dat biodochter voorlopig vooral bij jou verblijft. Dat geeft voor iedereen het meeste rust. 

Toch even een aanvulling: het kan zijn dat het beste is om het meisje in een instelling of op begeleid kamerwonen etc. te plaatsen. Dat zeg ik niet met plezier. Maar pleegdochter heeft een andere aanpak in de opvoeding nodig dan je eigen dochter en het is lastig om in één gezin twee verschillende manieren van opvoeden te combineren. Bovendien is elke emotionele betrokkenheid ook de haak waarlangs de manipulatie plaats kan vinden. Bijvoorbeeld: zij doet iets verkeerd. Dat kun je noteren en communiceren: dit is niet goed. Maar emotioneel gezien raakt het je dieper: je bent teleurgesteld, waarom doet ze dat nou, je gaat twijfelen aan je eigen inbreng, je bent boos, bang dat anderen nu denken dat je een slechte ouder bent, je schuift de schuld door naar de biologische vader, of je partner etc. etc. Precies die emoties maken dat je vatbaar bent voor verdere manipulaties. Al die emoties kunnen gebruikt worden voor doeleinden die het kind (vaak onbewust) heeft. Simpel gezegd: bijvoorbeeld: jij bent dan boos op je partner die iets niet goed heeft opgepakt, waardoor het meisje nu iets verkeerds doet; dan waardeert zij onmiddellijk haar kansen om de partner aan haar zijde te krijgen.
Dat betekent dus dat het soms goed is als ze in een omgeving zit, waarin die emoties geen rol spelen, maar hulpverleners zitten voor wie het een baan is en die om 17.00 uur weer naar huis gaan. Ook dan kan het nog wel mis gaan hoor, zeg ik uit eigen ervaring, want die hulpverleners willen ook heel graag helpen. Maar emotionele distantie is eigenlijk heel erg belangrijk.

Tsjor

" we zijn nog bezig met de risicotaxatie". Lang geleden dat ik dat woord gehoord heb. Het is een instrument, volgens mij ontwikkeld door het Nederlands Jeugdinstituut, om een 'objectieve' analyse te kunnen maken van de vraag: hoe groot zijn de risico's voor het kind als het opgroeit in deze situatie.
Op dit moment wordt aan alle kanten duidelijk hoezeer die insteek rammelt: de uithuisplaatsingen van kinderen waarvan de ouders te maken hebben met de toeslagenaffaire; en de rechters die publiekelijk (!) aangeven dat de rapporten van jeugdzorg en kinderbescherming ver onder de maat zijn, dat de redenen voor uithuisplaatsing bijna altijd hetzelfde zijn (uitkomst van het computerprogramma?).
Mijn bezwaar was indertijd dat die risico-taxatie alleen gemaakt werd over de thuissituatie. Bij die insteek staat dan aan de andere kant het paradijs van de jeugdzorg|: het kind wordt gered, het kind krijgt een veilige woonomgeving, het kind kan opgroeien tot een gezonde en volwaardige deelnemer aan de maatschappij, het kind wordt gelukkig.
Dat laatste is natuurlijk niet zo. En dat is bekend. Uit wetenschappelijke onderzoeken. Bijvoorbeeld: in het instrument voor risico-taxatie wordt genoemd: het aantal keren dat een kind verhuisd is. Veel verhuizingen in de thuissituatie vormen een risico. Bij uithuisplaatsingen is inmiddels bekend dat een kind gemiddeld 6 keer overgeplaatst wordt.
Als je dan een risico-taxatie wil maken, dan moet je twee situaties vergelijken: wat zijn de risico's in de thuissituatie; en wat zijn de risico's bij uithuisplaatsing? Dan kan het zijn nat je tot de conclusie komt dat een uithuisplaatsing veel meer risico's met zich meebrengt dan  er in de thuissituatie zijn. Misschien dat we dan het aantal uithuisplaatsingen terug kunnen brengen tot 1/3, namelijk die situaties, waarin het echt een goede oplossing is.

Tsjor

tsjor schreef op 12-05-2022 om 12:11:

...
Als je dan een risico-taxatie wil maken, dan moet je twee situaties vergelijken: wat zijn de risico's in de thuissituatie; en wat zijn de risico's bij uithuisplaatsing? Dan kan het zijn nat je tot de conclusie komt dat een uithuisplaatsing veel meer risico's met zich meebrengt dan er in de thuissituatie zijn. Misschien dat we dan het aantal uithuisplaatsingen terug kunnen brengen tot 1/3, namelijk die situaties, waarin het echt een goede oplossing is.

Tsjor

Correctie: die situaties waarin de kansberekening zegt dat het waarschijnlijk minder slecht voor het kind is dan het in de thuissituatie houden.

Poepiedoepie

Poepiedoepie

12-05-2022 om 13:41 Topicstarter

nou kreeg net een appje van mijn ex , of ik me niet zo negatief op wolde stellen over hem t.o biodochter.
Dat is dus juist wat ik niet doe!!!
Hij zag dat biodochter ongelukkig was, en zijn conclusie is dan dus meteen dat dat wel aan mij zou liggen........, hoe bedoel je zelf reflectie......
Ik klaag over hem tegen vriendinnen , maar juist niet tegen mijn dochter!!!
Verder beklaagde hij zich erover dat ik biodochter het idee gaf dat er iets was tussen hem en de moeder van vriendje van pleegdochter. 
Iets wat ik dus de hele tijd ontken, maar wat pleegdochter aan jan en alleman rond bazuint, en daar hebben ik en haar " schoonmoeder" haar al meerdere keren op aangesproken.
Wil hij zijn dochters het idee geven dat er niks tussen hen is , dan moet ie niet elke dag te pas en te onpas bij haar binnenlopen.
Dat doet ie echt zelf!! Ik douw hem niet door haar deur!!!!

Misschien moet ie gewoon leren om alleen te zijn en niet weglopen voor het rotgevoel wat ie blijkbaar zichzelf bezorgd, en zijn reactie daarop ( sjago rondlopen in huis en snauwen op de meiden) 
Verder zegt ie dat het heel vervelend is wat pleegdochter met biodochter heeft uitgehaald maar dat ik daar niet in moet blijven hangen??
Hij staat er helemaal niet bij stil dat een meisje van 15 zelf boos kan zijn en zelf kan kiezen om zich niet meer in 1 huis te willen zijn met het " zusje" en haar " vriend" die haar zo belazerd hebben.
We hebben het er hier in huis eigenlijk nooit over, niet over de breuk en niet over het kunstje van pleegdochter en vriend.

Ze is bij mij gewoon lief , vrolijk en vol humor.
We kijken film, knuffelen, praten over hasr vriendje maar eigenlijk nooit over pd en vriendje of over papa.
Dat komt sporadisch wel eens voorbij en als het over het kunstje van pd gast dan zeg ik dat het een rotstreek was en dat was het ook, daar blijf ik ook bij.
Maar het is niet dat ik het steeds weer omhooghaal. 

Waar gaat het nou eigenlijk om? Om je ex, jullie dochter of pleegdochter? En ja het verdient geen schoonheidsprijs waarschijnlijk maar in welke zin is je dochter belazerd? 

Poepiedoepie

Poepiedoepie

12-05-2022 om 14:09 Topicstarter

pd en vriendje hadden het idee dat bd nog gevoelens had voor vriendje van pd.
Ook al heeft bd haar eigen vriendje waar ze heel happy mee is.
Vriendje van pd heeft toen een appje naar bd gestuurd met een uitnodiging voor een date, achter de rug om van pd.
Bd zat op dat moment bij haar vriend en heeft hem dat appje laten lezen, samen hebben ze toen een antwoord op gesteld waarin bd vriendje van pd afwees omdat ze pd geen pijn wilde doen.
Toen heeft vriendje van pd, vriendje van bd een berichtje gestuurd dat bd niet te vertrouwen was en dat ie beter bij haar uit de buurt kon blijven. 
Als bd en vriend dus niet samen het appje als antwoord opgesteld hadden had het bd haar vriendje kunnen kosten.
Bd was erg overstuur want die wist niet dat pd in het complot zat, en vroeg zich dus af hoe ze dit pd moest vertellen. 
Uiteindelijk gaf pd toe dat ze overal van wist.....

Ex reageerde alleen met de opmerking tegen pd " ik vind dit echt niet kunnen " en dat was het.....

Reageer op dit bericht

Op dit topic is al langer dan 4 weken niet gereageerd, daarom is het reageerveld verborgen. Je kan ook een nieuw topic starten.