Wondjes pulken
Hallo, hopelijk heeft iemand nog ideeen. De situatie; zoon, puber van 15, met fors ADHD. Hij pulkt/krapt continu wondjes open. Gevolg is dat wondjes niet genezen en steeds groter worden. Kan overal op zijn lichaam zijn, maar momenteel is het vooral zijn gezicht. Hij heeft wat last van puistjes, zit eraan waardoor er een wondjes ontstaat die steeds groter worden, omdat hij vervolgens daar weer aan zit. Hij geeft aan van de puistjes af te willen, maar ‘vergeet’ goede huidverzorging.
Het pulken/krabben is er altijd wel, maar vaak erger bij spanning/stress (die hij zeker niet altijd deelt). We zorgen voor voldoende en juiste huidverzorgingsproducten en wijzen hem op het verzorgen. En vertellen regelmatig dat hij van zijn huid moet afblijven. Maar of we hem erop wijzen of het juist negeren, het verbetert niet. Speelt al hele lange tijd. Hij geeft aan dat hij goed in zijn vel zit en dat idee hebben wij ook.
Kopjekoffi schreef op 07-10-2026 om 08:28:
Blij dat ik dit topic geplaatst heb, geeft wel inzicht. Pimple patches hadden we al wel, maar die gebruikt hij vervolgens niet ‘vergeten’. We hebben overigens ook een grote rol met dat zelf de spul als pimple patches, die gebruikt hij sinds een paar dagen thuis. Dat werkt wel goed. Maar moeten er niet spontaan mensen langskomen natuurlijk… Sudocreme heb ik Inmiddels besteld, komt vandaag binnen. Mooie combinatie denk ik.
[..]
Deze post verwoord het denk ik heel passend bij zoon. Dank je wel ervaring, heel herkenbaar bij hem. Het aan leren van routines is wel lasting bij hem (‘saai’), kost dus wel tijd. Voordeel is dat hij er zelf ook graag vanaf wil.
Dit komt omdat het geen dopamine hit afgeeft. Ik doe zelf dingen ook niet als ik ze saai vindt. Niet omdat ik niet weet dat het niet moet gebeuren maar omdat ik altijd andere dingen leuker vind dat ik wel voldoening uit haal. Bijvoorbeeld, kleding opvouwen? Krijg ik helemaal niks van behalve irritatie omdat ik het echt haat. In die zelfde tijd een dom spelletje op mn telefoon doen of reels bekijken? Daar komt een dopamine hitje vanaf.
En het aanleren van dingen kost sowieso tijd he? Al helemaal bij een puberbrein want die hebben actie/reactie/gevolg etc gewoon nog niet door, daar zijn ze letterlijk niet toe in staat qua breinchemie.
Overigens is het zelf iets willen niet altijd garantie dat het lukt om een vaardigheid aan te leren of toe te passen. Wellicht zou je met hem een soort 'beloon' systeem kunnen bedenken zodat het aanleren wel lukt. Klinkt heel kinderachtig hoor, maar ik doe het nog steeds voor mezelf. Als ik me er bijvoorbeeld toe kan zetten die eerder genoemde was wel op te vouwen mag ik daarna even een aflevering van een serie kijken of juist wel even dom op mn telefoon bezig zijn. Of juist dat ene lekkers wat ik heel graag wil pakken. Kans dat hij tegen meer dan alleen dit aanloopt door zijn ADHD is redelijk aanwezig overigens. Het zou kunnen helpen (als hij daar voor open staat uiteraard) om een partij te zoeken die hier cognitieve gedragstherapie voor kan bieden. Heeft mij enorm veel inzicht gegeven in hoe mijn brein werkt, ook m.b.t. slapen e.d.
Herkenbaar hoor, ik doe het zelf ook vaak onbewust als ik zit te gamen of op mn telefoon hang. Vaak heb je het gewoon niet eens door tot het te laat is.
Wat hier wel eens helpt tegen dat gedachteloze gepul: gewoon heel kort knippen die nagels, dan heb je geen 'haakje' meer om onder een korstje te schuiven. En die tip van die vaseline of lippenbalsem is ook een goeie, dan wordt het te glad om aan te zitten. Sterkte ermee, is echt hardnekkig!
haarklover schreef op 30-09-2026 om 15:50:
Ik zit ook altijd graag aan wondjes.
Voor mij voelt het schoner als alle korstjes enz. eraf zijn.
Puistjes uitknijpen vond ik ook altijd een feest.
Nou heb ik meestal wel het geduld om te wachten tot een korstje los zit, want ik weet dat bloed tot een nieuw korstje leidt.
Misschien helpt het als hij 's ochtends de korsten schoonmaakt met water, en verder zo veel mogelijk afleiding zoekt (met pennen of ringen spelen, Rubik's cube).
Waarschijnlijk gaat het vanzelf over.
Leuk dat hij gitaar speelt!
Heel herkenbaar, hier ook korstjes die er af MOETEN. Veel mensen denken dat ik een onrustige huid heb, maar eigenlijk is mijn huid van zichzelf niet onrustig maar krab ik teveel.
Ik heb wel eens zalf gehad van de huisarts waarmee wondjes heel snel rustig en dicht waren, waarna het makkelijker was er vanaf te blijven. Hoe het precies heette weet ik niet meer, het was antibacterieel. Werkt echt 10 x sneller dan alles van de drogist.
