Onze dochter (14) doet haar eigen zin en loopt weg
Onze dochter (14) heeft altijd een probleemloze jeugd gehad, tot ze naar de middelbare school ging. Vanaf dat moment wilde ze niet meer naar ons luisteren, en begonnen ook de problemen.
Ten eerste op school. Ze had VWO advies en het eerste jaar van de Havo/Vwo brugklas haalde ze nog net. Maar omdat ze steeds minder aan haar huiswerk deed, bleef ze het tweede jaar zitten. Inmiddels doet ze praktisch niets meer aan school en ligt ze op schema om opnieuw te blijven zitten, waarna ze van school af zal moeten.
Dit ondanks allerlei pogingen van ons om haar te helpen met huiswerk, ook hebben we een huiswerkinstituut ingeschakeld. Maar tevergeefs.
Daarnaast zijn er problemen thuis. Ze is niet bereid mee te helpen in het huishouden. Praten, straffen of belonen hebben geen effect.
En ze heeft inmiddels een groep vriendinnen gevonden met dezelfde rebelse houding als zijzelf, waarmee ze rookt, drinkt en af en toe een joint rookt. Wij weten dit, maar als we met haar het gesprek hierover aangaan ontkent zij alles.
En tenslotte is ze de laatste tijd begonnen met weglopen. Soms doet ze dat als ze met ons ergens ruzie over heeft. Maar ook is er soms niets aan de hand, gaat ze even naar haar vrienden en komt ze daarna gewoon niet meer thuis. Gelukkig kunnen we haar meestal wel telefonisch bereiken en lukt het daarna vaak wel om haar midden in de nacht alsnog naar huis te halen.
Maar voor ons is dit bijna niet vol te houden. En we zien onze dochter steeds verder afglijden.
We zijn al in gesprek met een psycholoog over haar problemen. Alleen wij als ouders, onze dochter wil niet mee. Deze psycholoog adviseert ons om te blijven communiceren met onze dochter, en haar verder gewoon net zo ver te laten afglijden tot zij er zelf genoeg van heeft en zelf besluit om iets aan haar leven te doen.
Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Het doet veel pijn om je dochter in zo'n situatie te zien, en als ze 's avonds weer eens niet thuiskomt dan lukt het ons niet om gewoon te gaan slapen.
We zijn intussen ten einde raad. We hebben bureau jeugdzorg al eens gebeld, maar die verwijst ons door naar de opvoedpoli: en de opvoedpoli meldt ons dat ze alleen iets voor ons kunnen doen als ons kind vrijwillig meewerkt. Maar dat wil ze niet.
Wie weet nog iets wat we zouden kunnen proberen?
Dochter van creabea is na 2 jaar op volwassen leeftijd inwonen automatisch medebewoner. Creabea kan dus gewoon eenzijdig de huur opzeggen en dan wordt dochter automatisch hoofdhuurder. Of dochter dat kan betalen is dan haar probleem.
Stresskipje schreef op 25-08-2026 om 18:35:
Dochter van creabea is na 2 jaar op volwassen leeftijd inwonen automatisch medebewoner. Creabea kan dus gewoon eenzijdig de huur opzeggen en dan wordt dochter automatisch hoofdhuurder. Of dochter dat kan betalen is dan haar probleem.
Nou nee hoor. Dat zal per coöperatie verschillen. Maar hier hebben mensen die staan ingeschreven op het adres geen enkele rechten. Die heeft alleen de hoofdhuurder. En anderen kunnen medehuurder worden in overleg met de coöperatie. Dan komen ze op het contract. Maar coöperaties hoeven niets te doen met personen waarmee ze geen huurcontract hebben. Sterker nog de coöperatie moet zelfs toestemming geven voor personen op het contract. Want die moeten passen binnen het passend wonen (dus leeftijd, woningtype, inkomen aantal personen in de woning etc). Stel ik ga inwonen bij mijn opa in zijn seniorenwoning. Dan bouw ik geen rechten op en mag daar ook niet blijven bij zijn vertrek.
To hoe wil jij in het geheim vertrekken dan? Een verhuizing en alles regelen valt toch op? Dochter is altijd thuis schrijf je. Dus hoe ga je dat in de praktijk aanpakken met klussen, spullen inpakken en de woning leegruimen?
En waarom zo'n angst voor een mogelijke onderhoudsplicht? Nu ga je volledig ten onder aan haar. De kans is minimaal omdat het voor instanties enorm veel werk is. En zoals jij schrijft gaat ze zelf niets doen.
Wat ook nog een optie is een tijdelijk huisverbod bij huiselijk geweld (en dat is een breed begrip niet alleen fysiek geweld). Dan moet de pleger 10 dagen uit huis en krijgt verplicht hulpverlening. En daarna kunnen jullie niet gedwongen worden tot terugname en kan ze richten opvang of crisisplek.
Izza schreef op 25-08-2026 om 18:40:
[..]
Nou nee hoor. Dat zal per coöperatie verschillen. Maar hier hebben mensen die staan ingeschreven op het adres geen enkele rechten. Die heeft alleen de hoofdhuurder. En anderen kunnen medehuurder worden in overleg met de coöperatie. Dan komen ze op het contract. Maar coöperaties hoeven niets te doen met personen waarmee ze geen huurcontract hebben. Sterker nog de coöperatie moet zelfs toestemming geven voor personen op het contract. Want die moeten passen binnen het passend wonen (dus leeftijd, woningtype, inkomen aantal personen in de woning etc). Stel ik ga inwonen bij mijn opa in zijn seniorenwoning. Dan bouw ik geen rechten op en mag daar ook niet blijven bij zijn vertrek.
Inwonende volwassen kinderen worden door de woningcorporaties iha niet als medehuurder geaccepteerd, en sowieso wordt iemand niet automatisch medehuurder, behalve bij een huwelijk
Genoeg schrijnende verhalen van jongvolwassen kinderen die het huurhuis uit moeten als hun ouder overlijdt, zonder dat ze een alternatief hebben. Corporaties zijn ook niet verplicht om daarvoor te zorgen. Hoewel tegenwoordig wel eens een morele plicht wordt gevoeld, al dan niet onder media-druk.
Engeltje schreef op 25-08-2026 om 19:43:
Genoeg schrijnende verhalen van jongvolwassen kinderen die het huurhuis uit moeten als hun ouder overlijdt, zonder dat ze een alternatief hebben. Corporaties zijn ook niet verplicht om daarvoor te zorgen. Hoewel tegenwoordig wel eens een morele plicht wordt gevoeld, al dan niet onder media-druk.
Voor die situatie zijn voor corporaties inmiddels bindende richtlijnen. Maar dat gaat om situaties van overlijden, niet om ouders die vertrekken
adem heel diep in en nog dieper uit.
En sta maar even stil,voel gewoon even wat ie geeft als moeder en als gezin.
En dan mag je jouw kind doorverwijzen naar een andere plek. Waar het beter op de plaats lijkt te zijn.
Izza schreef op 25-08-2026 om 18:48:
To hoe wil jij in het geheim vertrekken dan? Een verhuizing en alles regelen valt toch op? Dochter is altijd thuis schrijf je. Dus hoe ga je dat in de praktijk aanpakken met klussen, spullen inpakken en de woning leegruimen?
En waarom zo'n angst voor een mogelijke onderhoudsplicht? Nu ga je volledig ten onder aan haar. De kans is minimaal omdat het voor instanties enorm veel werk is. En zoals jij schrijft gaat ze zelf niets doen.
Wat ook nog een optie is een tijdelijk huisverbod bij huiselijk geweld (en dat is een breed begrip niet alleen fysiek geweld). Dan moet de pleger 10 dagen uit huis en krijgt verplicht hulpverlening. En daarna kunnen jullie niet gedwongen worden tot terugname en kan ze richten opvang of crisisplek.
Dat tijdelijke huisverbod was tot eergisteren nieuw voor mij. Bij toeval kwam ik achter het bestaan hiervan. Dit is iets waar ik serieus mee aan de slag ga binnenkort (want ik begreep dat de politie die dit moet aanvragen voldoende dossieropbouw moet hebben)
Doemaarwat schreef op 25-08-2026 om 23:38:
adem heel diep in en nog dieper uit.
En sta maar even stil,voel gewoon even wat ie geeft als moeder en als gezin.
En dan mag je jouw kind doorverwijzen naar een andere plek. Waar het beter op de plaats lijkt te zijn.
Die plek bestaat niet en/of heeft geen plaats, dat wordt daklozenopvang. Of dochter daar beter op haar plaats is betwijfel ik. Maar op den duur zal het zo wel moeten lopen ja.
Doemaarwat schreef op 25-08-2026 om 23:38:
adem heel diep in en nog dieper uit.
En sta maar even stil,voel gewoon even wat ie geeft als moeder en als gezin.
En dan mag je jouw kind doorverwijzen naar een andere plek. Waar het beter op de plaats lijkt te zijn.
Het is ook mijn ervaring dat die doorverwijzing niet of pas veel te laat plaatsvindt. Het beleid is terughoudendheid. Als kind geen hulp accepteert dan zit je in de problemen. Want als ouder tel je eigenlijk niet mee, ben je vooral een gebruiksvoorwerp dat het al dan niet goed doet in de opvoeding van het kind. Wat de situatie met jou als mens doet, met je leven doet, daar houdt de hulpverlening zich niet mee bezig. Dat zeggen ze ook letterlijk hoor. Daar zijn ze niet voor. Gek genoeg houden ze zich ook niet bezig met het welzijn van een ander kind in een huishouden. Met mijn andere kind heeft nooit iemand van de hulpverlening gepraat.
Theofora schreef op 26-08-2026 om 09:49:
[..]
Het is ook mijn ervaring dat die doorverwijzing niet of pas veel te laat plaatsvindt. Het beleid is terughoudendheid. Als kind geen hulp accepteert dan zit je in de problemen. Want als ouder tel je eigenlijk niet mee, ben je vooral een gebruiksvoorwerp dat het al dan niet goed doet in de opvoeding van het kind. Wat de situatie met jou als mens doet, met je leven doet, daar houdt de hulpverlening zich niet mee bezig. Dat zeggen ze ook letterlijk hoor. Daar zijn ze niet voor. Gek genoeg houden ze zich ook niet bezig met het welzijn van een ander kind in een huishouden. Met mijn andere kind heeft nooit iemand van de hulpverlening gepraat.
Inderdaad, dat merk ik ook. Als je kind zelf niets wilt sta je als ouder in principe machteloos. Ik mis ook een soort hulpverlening waarbij men ingrijpt vóórdat het juist escaleert tot situaties zoals dit, waarbij men eerder al probeert in te grijpen ookal wilt het kind niet meewerken.
Stresskipje schreef op 25-08-2026 om 18:35:
Dochter van creabea is na 2 jaar op volwassen leeftijd inwonen automatisch medebewoner. Creabea kan dus gewoon eenzijdig de huur opzeggen en dan wordt dochter automatisch hoofdhuurder. Of dochter dat kan betalen is dan haar probleem.
@Creabea
Ik mag toch hopen dat jij niet dezelfde denkwijze hebt als hierboven? Dit gaat nl bij de meeste wbv absoluut niet op en zal dochter tegelijkertijd het huis moeten verlaten na opzegging huur.
Kersje schreef op 26-08-2026 om 17:23:
[..]
@Creabea
Ik mag toch hopen dat jij niet dezelfde denkwijze hebt als hierboven? Dit gaat nl bij de meeste wbv absoluut niet op en zal dochter tegelijkertijd het huis moeten verlaten na opzegging huur.
Ik vermoed dat CreaBea niet meer echt een 'denkwijze' heeft maar puur aan het overleven is. Heel herkenbaar voor mij. Ik was ook niet meer in staat tot helder, praktisch nadenken. En je moet ook op zoek naar een truc om van je kind af te komen omdat er in 'het normale' niks mogelijk is. Door de omstanders wordt de werkelijkheid waarin je leeft steeds verdraaid, versimpeld, verbureaucratiseerd. Daar word je nog gekker van dan van je kind.
Die omstanders, dat zijn 'hulpverleners'.
Kersje schreef op 26-08-2026 om 17:23:
[..]
@Creabea
Ik mag toch hopen dat jij niet dezelfde denkwijze hebt als hierboven? Dit gaat nl bij de meeste wbv absoluut niet op en zal dochter tegelijkertijd het huis moeten verlaten na opzegging huur.
Nee, ik weet dat als zij geen medehuurder is (contractueel) dat zij het huis verlaten moet. De wbv is daar heel duidelijk in.
Theofora schreef op 26-08-2026 om 18:11:
[..]
Ik vermoed dat CreaBea niet meer echt een 'denkwijze' heeft maar puur aan het overleven is. Heel herkenbaar voor mij. Ik was ook niet meer in staat tot helder, praktisch nadenken. En je moet ook op zoek naar een truc om van je kind af te komen omdat er in 'het normale' niks mogelijk is. Door de omstanders wordt de werkelijkheid waarin je leeft steeds verdraaid, versimpeld, verbureaucratiseerd. Daar word je nog gekker van dan van je kind.
Ik sta op overlevingsstand ja, ik kan nog vrij helder nadenken over redelijk bekende zaken maar merk wel dat die overlevingsstand steeds minder hersenruimte over laat zeker voor iets nieuws
