Onze dochter (14) doet haar eigen zin en loopt weg
Onze dochter (14) heeft altijd een probleemloze jeugd gehad, tot ze naar de middelbare school ging. Vanaf dat moment wilde ze niet meer naar ons luisteren, en begonnen ook de problemen.
Ten eerste op school. Ze had VWO advies en het eerste jaar van de Havo/Vwo brugklas haalde ze nog net. Maar omdat ze steeds minder aan haar huiswerk deed, bleef ze het tweede jaar zitten. Inmiddels doet ze praktisch niets meer aan school en ligt ze op schema om opnieuw te blijven zitten, waarna ze van school af zal moeten.
Dit ondanks allerlei pogingen van ons om haar te helpen met huiswerk, ook hebben we een huiswerkinstituut ingeschakeld. Maar tevergeefs.
Daarnaast zijn er problemen thuis. Ze is niet bereid mee te helpen in het huishouden. Praten, straffen of belonen hebben geen effect.
En ze heeft inmiddels een groep vriendinnen gevonden met dezelfde rebelse houding als zijzelf, waarmee ze rookt, drinkt en af en toe een joint rookt. Wij weten dit, maar als we met haar het gesprek hierover aangaan ontkent zij alles.
En tenslotte is ze de laatste tijd begonnen met weglopen. Soms doet ze dat als ze met ons ergens ruzie over heeft. Maar ook is er soms niets aan de hand, gaat ze even naar haar vrienden en komt ze daarna gewoon niet meer thuis. Gelukkig kunnen we haar meestal wel telefonisch bereiken en lukt het daarna vaak wel om haar midden in de nacht alsnog naar huis te halen.
Maar voor ons is dit bijna niet vol te houden. En we zien onze dochter steeds verder afglijden.
We zijn al in gesprek met een psycholoog over haar problemen. Alleen wij als ouders, onze dochter wil niet mee. Deze psycholoog adviseert ons om te blijven communiceren met onze dochter, en haar verder gewoon net zo ver te laten afglijden tot zij er zelf genoeg van heeft en zelf besluit om iets aan haar leven te doen.
Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Het doet veel pijn om je dochter in zo'n situatie te zien, en als ze 's avonds weer eens niet thuiskomt dan lukt het ons niet om gewoon te gaan slapen.
We zijn intussen ten einde raad. We hebben bureau jeugdzorg al eens gebeld, maar die verwijst ons door naar de opvoedpoli: en de opvoedpoli meldt ons dat ze alleen iets voor ons kunnen doen als ons kind vrijwillig meewerkt. Maar dat wil ze niet.
Wie weet nog iets wat we zouden kunnen proberen?
Dochter van creabea is na 2 jaar op volwassen leeftijd inwonen automatisch medebewoner. Creabea kan dus gewoon eenzijdig de huur opzeggen en dan wordt dochter automatisch hoofdhuurder. Of dochter dat kan betalen is dan haar probleem.
Stresskipje schreef op 25-08-2026 om 18:35:
Dochter van creabea is na 2 jaar op volwassen leeftijd inwonen automatisch medebewoner. Creabea kan dus gewoon eenzijdig de huur opzeggen en dan wordt dochter automatisch hoofdhuurder. Of dochter dat kan betalen is dan haar probleem.
Nou nee hoor. Dat zal per coöperatie verschillen. Maar hier hebben mensen die staan ingeschreven op het adres geen enkele rechten. Die heeft alleen de hoofdhuurder. En anderen kunnen medehuurder worden in overleg met de coöperatie. Dan komen ze op het contract. Maar coöperaties hoeven niets te doen met personen waarmee ze geen huurcontract hebben. Sterker nog de coöperatie moet zelfs toestemming geven voor personen op het contract. Want die moeten passen binnen het passend wonen (dus leeftijd, woningtype, inkomen aantal personen in de woning etc). Stel ik ga inwonen bij mijn opa in zijn seniorenwoning. Dan bouw ik geen rechten op en mag daar ook niet blijven bij zijn vertrek.
To hoe wil jij in het geheim vertrekken dan? Een verhuizing en alles regelen valt toch op? Dochter is altijd thuis schrijf je. Dus hoe ga je dat in de praktijk aanpakken met klussen, spullen inpakken en de woning leegruimen?
En waarom zo'n angst voor een mogelijke onderhoudsplicht? Nu ga je volledig ten onder aan haar. De kans is minimaal omdat het voor instanties enorm veel werk is. En zoals jij schrijft gaat ze zelf niets doen.
Wat ook nog een optie is een tijdelijk huisverbod bij huiselijk geweld (en dat is een breed begrip niet alleen fysiek geweld). Dan moet de pleger 10 dagen uit huis en krijgt verplicht hulpverlening. En daarna kunnen jullie niet gedwongen worden tot terugname en kan ze richten opvang of crisisplek.
Izza schreef op 25-08-2026 om 18:40:
[..]
Nou nee hoor. Dat zal per coöperatie verschillen. Maar hier hebben mensen die staan ingeschreven op het adres geen enkele rechten. Die heeft alleen de hoofdhuurder. En anderen kunnen medehuurder worden in overleg met de coöperatie. Dan komen ze op het contract. Maar coöperaties hoeven niets te doen met personen waarmee ze geen huurcontract hebben. Sterker nog de coöperatie moet zelfs toestemming geven voor personen op het contract. Want die moeten passen binnen het passend wonen (dus leeftijd, woningtype, inkomen aantal personen in de woning etc). Stel ik ga inwonen bij mijn opa in zijn seniorenwoning. Dan bouw ik geen rechten op en mag daar ook niet blijven bij zijn vertrek.
Inwonende volwassen kinderen worden door de woningcorporaties iha niet als medehuurder geaccepteerd, en sowieso wordt iemand niet automatisch medehuurder, behalve bij een huwelijk
Genoeg schrijnende verhalen van jongvolwassen kinderen die het huurhuis uit moeten als hun ouder overlijdt, zonder dat ze een alternatief hebben. Corporaties zijn ook niet verplicht om daarvoor te zorgen. Hoewel tegenwoordig wel eens een morele plicht wordt gevoeld, al dan niet onder media-druk.
Engeltje schreef op 25-08-2026 om 19:43:
Genoeg schrijnende verhalen van jongvolwassen kinderen die het huurhuis uit moeten als hun ouder overlijdt, zonder dat ze een alternatief hebben. Corporaties zijn ook niet verplicht om daarvoor te zorgen. Hoewel tegenwoordig wel eens een morele plicht wordt gevoeld, al dan niet onder media-druk.
Voor die situatie zijn voor corporaties inmiddels bindende richtlijnen. Maar dat gaat om situaties van overlijden, niet om ouders die vertrekken
adem heel diep in en nog dieper uit.
En sta maar even stil,voel gewoon even wat ie geeft als moeder en als gezin.
En dan mag je jouw kind doorverwijzen naar een andere plek. Waar het beter op de plaats lijkt te zijn.
Izza schreef op 25-08-2026 om 18:48:
To hoe wil jij in het geheim vertrekken dan? Een verhuizing en alles regelen valt toch op? Dochter is altijd thuis schrijf je. Dus hoe ga je dat in de praktijk aanpakken met klussen, spullen inpakken en de woning leegruimen?
En waarom zo'n angst voor een mogelijke onderhoudsplicht? Nu ga je volledig ten onder aan haar. De kans is minimaal omdat het voor instanties enorm veel werk is. En zoals jij schrijft gaat ze zelf niets doen.
Wat ook nog een optie is een tijdelijk huisverbod bij huiselijk geweld (en dat is een breed begrip niet alleen fysiek geweld). Dan moet de pleger 10 dagen uit huis en krijgt verplicht hulpverlening. En daarna kunnen jullie niet gedwongen worden tot terugname en kan ze richten opvang of crisisplek.
Dat tijdelijke huisverbod was tot eergisteren nieuw voor mij. Bij toeval kwam ik achter het bestaan hiervan. Dit is iets waar ik serieus mee aan de slag ga binnenkort (want ik begreep dat de politie die dit moet aanvragen voldoende dossieropbouw moet hebben)
Doemaarwat schreef op 25-08-2026 om 23:38:
adem heel diep in en nog dieper uit.
En sta maar even stil,voel gewoon even wat ie geeft als moeder en als gezin.
En dan mag je jouw kind doorverwijzen naar een andere plek. Waar het beter op de plaats lijkt te zijn.
Die plek bestaat niet en/of heeft geen plaats, dat wordt daklozenopvang. Of dochter daar beter op haar plaats is betwijfel ik. Maar op den duur zal het zo wel moeten lopen ja.
Doemaarwat schreef op 25-08-2026 om 23:38:
adem heel diep in en nog dieper uit.
En sta maar even stil,voel gewoon even wat ie geeft als moeder en als gezin.
En dan mag je jouw kind doorverwijzen naar een andere plek. Waar het beter op de plaats lijkt te zijn.
Het is ook mijn ervaring dat die doorverwijzing niet of pas veel te laat plaatsvindt. Het beleid is terughoudendheid. Als kind geen hulp accepteert dan zit je in de problemen. Want als ouder tel je eigenlijk niet mee, ben je vooral een gebruiksvoorwerp dat het al dan niet goed doet in de opvoeding van het kind. Wat de situatie met jou als mens doet, met je leven doet, daar houdt de hulpverlening zich niet mee bezig. Dat zeggen ze ook letterlijk hoor. Daar zijn ze niet voor. Gek genoeg houden ze zich ook niet bezig met het welzijn van een ander kind in een huishouden. Met mijn andere kind heeft nooit iemand van de hulpverlening gepraat.
Theofora schreef op 26-08-2026 om 09:49:
[..]
Het is ook mijn ervaring dat die doorverwijzing niet of pas veel te laat plaatsvindt. Het beleid is terughoudendheid. Als kind geen hulp accepteert dan zit je in de problemen. Want als ouder tel je eigenlijk niet mee, ben je vooral een gebruiksvoorwerp dat het al dan niet goed doet in de opvoeding van het kind. Wat de situatie met jou als mens doet, met je leven doet, daar houdt de hulpverlening zich niet mee bezig. Dat zeggen ze ook letterlijk hoor. Daar zijn ze niet voor. Gek genoeg houden ze zich ook niet bezig met het welzijn van een ander kind in een huishouden. Met mijn andere kind heeft nooit iemand van de hulpverlening gepraat.
Inderdaad, dat merk ik ook. Als je kind zelf niets wilt sta je als ouder in principe machteloos. Ik mis ook een soort hulpverlening waarbij men ingrijpt vóórdat het juist escaleert tot situaties zoals dit, waarbij men eerder al probeert in te grijpen ookal wilt het kind niet meewerken.
Stresskipje schreef op 25-08-2026 om 18:35:
Dochter van creabea is na 2 jaar op volwassen leeftijd inwonen automatisch medebewoner. Creabea kan dus gewoon eenzijdig de huur opzeggen en dan wordt dochter automatisch hoofdhuurder. Of dochter dat kan betalen is dan haar probleem.
@Creabea
Ik mag toch hopen dat jij niet dezelfde denkwijze hebt als hierboven? Dit gaat nl bij de meeste wbv absoluut niet op en zal dochter tegelijkertijd het huis moeten verlaten na opzegging huur.
Kersje schreef op 26-08-2026 om 17:23:
[..]
@Creabea
Ik mag toch hopen dat jij niet dezelfde denkwijze hebt als hierboven? Dit gaat nl bij de meeste wbv absoluut niet op en zal dochter tegelijkertijd het huis moeten verlaten na opzegging huur.
Ik vermoed dat CreaBea niet meer echt een 'denkwijze' heeft maar puur aan het overleven is. Heel herkenbaar voor mij. Ik was ook niet meer in staat tot helder, praktisch nadenken. En je moet ook op zoek naar een truc om van je kind af te komen omdat er in 'het normale' niks mogelijk is. Door de omstanders wordt de werkelijkheid waarin je leeft steeds verdraaid, versimpeld, verbureaucratiseerd. Daar word je nog gekker van dan van je kind.
Die omstanders, dat zijn 'hulpverleners'.
Kersje schreef op 26-08-2026 om 17:23:
[..]
@Creabea
Ik mag toch hopen dat jij niet dezelfde denkwijze hebt als hierboven? Dit gaat nl bij de meeste wbv absoluut niet op en zal dochter tegelijkertijd het huis moeten verlaten na opzegging huur.
Nee, ik weet dat als zij geen medehuurder is (contractueel) dat zij het huis verlaten moet. De wbv is daar heel duidelijk in.
Theofora schreef op 26-08-2026 om 18:11:
[..]
Ik vermoed dat CreaBea niet meer echt een 'denkwijze' heeft maar puur aan het overleven is. Heel herkenbaar voor mij. Ik was ook niet meer in staat tot helder, praktisch nadenken. En je moet ook op zoek naar een truc om van je kind af te komen omdat er in 'het normale' niks mogelijk is. Door de omstanders wordt de werkelijkheid waarin je leeft steeds verdraaid, versimpeld, verbureaucratiseerd. Daar word je nog gekker van dan van je kind.
Ik sta op overlevingsstand ja, ik kan nog vrij helder nadenken over redelijk bekende zaken maar merk wel dat die overlevingsstand steeds minder hersenruimte over laat zeker voor iets nieuws
crea bea, een huisverbod is een tijdelijke oplossing voor een acute situatie. In situaties voor huiselijk geweld. Dus stel ze zou jullie proberen aan te vallen. En er is echt onveiligheid dan kan dat worden opgelegd. Daarvoor hoef je geen lang dossier te hebben. Dat is weer van toepassing op een contact of straatverbod (wat jullie zelf moeten aanvragen via een advocaat bij de rechtbank).
Dus mocht er iets voorvallen direct 112 bellen en de politie laten komen. Situatie niet pappen en nathouden zoals nu. Maar flink aandikken en aangeven dat ze absoluut niet meer erin mag. En dat jullie gevaar lopen etc.
Zolang jullie haar maar in huis houden zullen instanties niets doen. Jullie maken de situatie namelijk niet urgent. Ze kan immers gewoon blijven wonen. En voor haar ook geen enkele reden om hulp te accepteren. Kort gezegd jullie houden het in stand ondanks alle hulp die je zoekt en moeite die je doet. Ze hoeft geen hulp te accepteren en heeft een woonplek.
Izza schreef op 29-08-2026 om 11:07:
crea bea, een huisverbod is een tijdelijke oplossing voor een acute situatie. In situaties voor huiselijk geweld. Dus stel ze zou jullie proberen aan te vallen. En er is echt onveiligheid dan kan dat worden opgelegd. Daarvoor hoef je geen lang dossier te hebben. Dat is weer van toepassing op een contact of straatverbod (wat jullie zelf moeten aanvragen via een advocaat bij de rechtbank).
Dus mocht er iets voorvallen direct 112 bellen en de politie laten komen. Situatie niet pappen en nathouden zoals nu. Maar flink aandikken en aangeven dat ze absoluut niet meer erin mag. En dat jullie gevaar lopen etc.
Zolang jullie haar maar in huis houden zullen instanties niets doen. Jullie maken de situatie namelijk niet urgent. Ze kan immers gewoon blijven wonen. En voor haar ook geen enkele reden om hulp te accepteren. Kort gezegd jullie houden het in stand ondanks alle hulp die je zoekt en moeite die je doet. Ze hoeft geen hulp te accepteren en heeft een woonplek.
Voor een partner geldt dat misschien maar voor kinderen in een gezin werden in mijn ervaring andere maatstaven gehanteerd. Dan ging men de term 'huiselijk geweld' uit de weg. En kreeg ik dingen te horen als: "Jullie moeten natuurlijk wel rekening houden met zijn beperkingen." Dat was toen ik Veilig Thuis had gebeld met de vraag hoe ik brus tegen kind moest beschermen. En de gemeente moest hulpverlening bieden. Maar die rommelden in de marge met een lichtgewicht coach die het ook allemaal niet meer wist. Dat vonden ze bij VT heel vervelend maar zij waren nou eenmaal niet voor ouders die vrijwillig aan hulp meewerkten.
Ik heb ook van hulpverleners het advies gekregen geweld te laten escaleren. Op vragen als: 'Hoe doe ik dat veilig voor mezelf? en 'Hoe kan ik én in een escalerende geweldsituatie zitten én daarin de ruimte nemen om de politie te bellen?'' kreeg ik natuurlijk geen antwoord. En toen ik de politie belde om te vragen of die mij konden adviseren, waren die heel boos dat de hulpverlening dat advies gaf. Want de crisisdienst moest natuurlijk ingrijpen in deze situatie, vonden zij. Die had ik ook al eens gebeld inderdaad. Maar die kwamen niet, want agressie.
Je kunt het geluk hebben dat er iemand het verantwoordelijkheid neemt maar ik heb niet die ervaring. Je spreekt hard over een ouder 'die de situatie in stand houdt' maar de alternatieven die je schetst, zijn niet per se wat er daadwerkelijk gebeurt als je om hulp vraagt of smeekt. Vaak laten ze je er gewoon mee zitten.
Toch heeft Izza wel een punt: tijdens de situatie politie bellen. Dossier opbouwen. En als die verwijzen naar de crisisdienst, dan die bellen. Niet achteraf, maar tijdens.
Het is verschrikkelijk krom dat er eerst aantoonbaar sprake moet zijn van een gevaar voor iemand anders (of voor jezelf) voordat je hulp krijgt, en het is krom dat hulpverleners daarna klagen over agressie (terecht op zich), maar zo krom zit het in elkaar. Je moet natuurlijk niet wachten tot de allerergste vorm van geweld. Dreigende situaties waarin je bang bent, of iemand anders uit je gezin, zouden al aanleiding moeten zijn om te bellen. En dan hopen dat de betreffende zich agressief gedraagt tegenover de hulpverlener, zodat er sprake is van een situatie waarin wel wordt ingegrepen. Ja, zo krom is het.
Izza schreef op 29-08-2026 om 11:07:
crea bea, een huisverbod is een tijdelijke oplossing voor een acute situatie. In situaties voor huiselijk geweld. Dus stel ze zou jullie proberen aan te vallen. En er is echt onveiligheid dan kan dat worden opgelegd. Daarvoor hoef je geen lang dossier te hebben. Dat is weer van toepassing op een contact of straatverbod (wat jullie zelf moeten aanvragen via een advocaat bij de rechtbank).
Dus mocht er iets voorvallen direct 112 bellen en de politie laten komen. Situatie niet pappen en nathouden zoals nu. Maar flink aandikken en aangeven dat ze absoluut niet meer erin mag. En dat jullie gevaar lopen etc.
Zolang jullie haar maar in huis houden zullen instanties niets doen. Jullie maken de situatie namelijk niet urgent. Ze kan immers gewoon blijven wonen. En voor haar ook geen enkele reden om hulp te accepteren. Kort gezegd jullie houden het in stand ondanks alle hulp die je zoekt en moeite die je doet. Ze hoeft geen hulp te accepteren en heeft een woonplek.
De laatste keer dat de politie hier was boden ze aan haar naar de daklozenopvang te brengen. Mocht ik die vraag nogmaals krijgen (als ik zelf weer de politie moet laten komen) dan ga ik JA zeggen.
Theofora schreef op 29-08-2026 om 14:18:
[..]
Voor een partner geldt dat misschien maar voor kinderen in een gezin werden in mijn ervaring andere maatstaven gehanteerd. Dan ging men de term 'huiselijk geweld' uit de weg. En kreeg ik dingen te horen als: "Jullie moeten natuurlijk wel rekening houden met zijn beperkingen." Dat was toen ik Veilig Thuis had gebeld met de vraag hoe ik brus tegen kind moest beschermen. En de gemeente moest hulpverlening bieden. Maar die rommelden in de marge met een lichtgewicht coach die het ook allemaal niet meer wist. Dat vonden ze bij VT heel vervelend maar zij waren nou eenmaal niet voor ouders die vrijwillig aan hulp meewerkten.
Ik heb ook van hulpverleners het advies gekregen geweld te laten escaleren. Op vragen als: 'Hoe doe ik dat veilig voor mezelf? en 'Hoe kan ik én in een escalerende geweldsituatie zitten én daarin de ruimte nemen om de politie te bellen?'' kreeg ik natuurlijk geen antwoord. En toen ik de politie belde om te vragen of die mij konden adviseren, waren die heel boos dat de hulpverlening dat advies gaf. Want de crisisdienst moest natuurlijk ingrijpen in deze situatie, vonden zij. Die had ik ook al eens gebeld inderdaad. Maar die kwamen niet, want agressie.
Je kunt het geluk hebben dat er iemand het verantwoordelijkheid neemt maar ik heb niet die ervaring. Je spreekt hard over een ouder 'die de situatie in stand houdt' maar de alternatieven die je schetst, zijn niet per se wat er daadwerkelijk gebeurt als je om hulp vraagt of smeekt. Vaak laten ze je er gewoon mee zitten.
Bij geweld vanuit kind richting ouder is er maar bar weinig hulp. De politie is de enige instantie die komt als je belt. En zelfs zij krijgen de CrisisInterventie en Veilig Thuis niet zover dat ze hierheen komen. Die verwijzen door of bellen hoogstens een keer terug. De politie is hier ook zeer gefrustreerd van.
tsjor schreef op 30-08-2026 om 10:41:
Toch heeft Izza wel een punt: tijdens de situatie politie bellen. Dossier opbouwen. En als die verwijzen naar de crisisdienst, dan die bellen. Niet achteraf, maar tijdens.
Het is verschrikkelijk krom dat er eerst aantoonbaar sprake moet zijn van een gevaar voor iemand anders (of voor jezelf) voordat je hulp krijgt, en het is krom dat hulpverleners daarna klagen over agressie (terecht op zich), maar zo krom zit het in elkaar. Je moet natuurlijk niet wachten tot de allerergste vorm van geweld. Dreigende situaties waarin je bang bent, of iemand anders uit je gezin, zouden al aanleiding moeten zijn om te bellen. En dan hopen dat de betreffende zich agressief gedraagt tegenover de hulpverlener, zodat er sprake is van een situatie waarin wel wordt ingegrepen. Ja, zo krom is het.
De politie is hier nu 3x geweest. De laatste keer boden ze aan haar bij de daklozenopvang af te zetten...Eén van de agenten (ze kwamen met 3 man sterk) heeft, waar ik bij stond, het crisisinterventieteam gebeld. Zij kwamen niet, agent bleef aanhouden, ze kwamen niet (zelf ook al 2x gebeld, ze kwamen niet). Advies CrisisinterventieTeam was: bel maar naar Veilig Thuis. Agent gebeld naar VT: ze kwamen niet, ze zouden me wel bellen. Ze belden vrij snel terug, de agent stond nog naast me. Advies VT: zet ze maar op straat. Eventuele haken en ogen die dit met zich mee zou kunnen brengen hadden ze geen antwoord op.
CreaBea schreef op 31-08-2026 om 15:54:
[..]
De laatste keer dat de politie hier was boden ze aan haar naar de daklozenopvang te brengen. Mocht ik die vraag nogmaals krijgen (als ik zelf weer de politie moet laten komen) dan ga ik JA zeggen.
Ik denk dat dat de enige weg is die nu nog open staat voor je. En eventueel officieel aangifte doen als er sprake is van geweld. Je hebt geen controle over hoe het dan verder gaat, wellicht komt er enige bezinning, wellicht komt er van een andere kant dan plotseling hulp. In sommige situaties duiken er dan ineens heel veel hulpverleners bovenop. Als je kunt accepteren dat het dan uit jouw handen is, dan denk ik dat je volgende keer inderdaad tegen de politie moet zeggen: laten we dat maar doen, ik zie geen andere oplossing.
tsjor schreef op 31-08-2026 om 16:04:
[..]
Ik denk dat dat de enige weg is die nu nog open staat voor je. En eventueel officieel aangifte doen als er sprake is van geweld. Je hebt geen controle over hoe het dan verder gaat, wellicht komt er enige bezinning, wellicht komt er van een andere kant dan plotseling hulp. In sommige situaties duiken er dan ineens heel veel hulpverleners bovenop. Als je kunt accepteren dat het dan uit jouw handen is, dan denk ik dat je volgende keer inderdaad tegen de politie moet zeggen: laten we dat maar doen, ik zie geen andere oplossing.
Ik zie inderdaad geen andere oplossing. Hulp wordt niet geaccepteerd door haar, ook niet mijn hulp (ik doe ook maar m'n best...) Als zij niet(s) veranderd dan moet het zo. Dan hoop ik ergens dat het via het Leger des Heils gaat, die doen ook aan begeleid wonen enzo......maar dat mogen ze zelf beslissen, ik ga daar niet meer over dan.
Ach CreaBea, wat een ellende. Dat het toch zover moet komen. Ik denk aan je en ik hoop dat er een keer een doorbraak mag komen want dit is niet leefbaar, voor jullie allebei niet. ❤️
Sinds de start van het nieuwe schooljaar weigert zoon gewoon naar de lessen te gaan. Eerste week nog min of meer gegaan en nu weigert hij gewoon. Blijft in bed scrollen op telefoon of rent naar buiten met vrienden en maar afwachten wanneer hij weer komt. Ik snap het gewoon he-le-maal niet. Heb school gebeld om dit aan te geven, net als vorige week, maar ze hebben nog geen contact met me opgenomen.
Ik weet het gewoon niet meer....herken m'n eigen kind gewoon niet.
CreaBea schreef op 31-08-2026 om 16:00:
[..]
De politie is hier nu 3x geweest. De laatste keer boden ze aan haar bij de daklozenopvang af te zetten...Eén van de agenten (ze kwamen met 3 man sterk) heeft, waar ik bij stond, het crisisinterventieteam gebeld. Zij kwamen niet, agent bleef aanhouden, ze kwamen niet (zelf ook al 2x gebeld, ze kwamen niet). Advies CrisisinterventieTeam was: bel maar naar Veilig Thuis. Agent gebeld naar VT: ze kwamen niet, ze zouden me wel bellen. Ze belden vrij snel terug, de agent stond nog naast me. Advies VT: zet ze maar op straat. Eventuele haken en ogen die dit met zich mee zou kunnen brengen hadden ze geen antwoord op.
Dit dus precies. Ze mag blijven wonen. Dan is de situatie voor instanties niet ernstig genoeg. En voor haar ook niet. Er zijn geen haken en ogen. Doorbreek dit door haar uit te zetten en dit aanbod aan re nemen. Dat doen talloze mensen. En natuurlijk staat er dan geen appartement voor haar klaar met een compleet zorgteam. Er zijn wachtlijsten voor alles. En hulp is alleen mogelijk met motivatie. De daklozenopvang is wellicht een goede stap om wat motivatie te krijgen. En anders is het haar leven en keuze. Jullie hebben er alles aan gedaan en zijn er zelfs aan onderdoor gegaan.
Creabea, is de aanvraag van een zorgmachtiging ooit overwogen? Daar zijn wel stevige voorwaarden aan verbonden.
HR07 schreef op 07-09-2026 om 12:49:
Sinds de start van het nieuwe schooljaar weigert zoon gewoon naar de lessen te gaan. Eerste week nog min of meer gegaan en nu weigert hij gewoon. Blijft in bed scrollen op telefoon of rent naar buiten met vrienden en maar afwachten wanneer hij weer komt. Ik snap het gewoon he-le-maal niet. Heb school gebeld om dit aan te geven, net als vorige week, maar ze hebben nog geen contact met me opgenomen.
Ik weet het gewoon niet meer....herken m'n eigen kind gewoon niet.
HR07 is het een idee om zelf dan ook maar in staking te gaan? Demonstratief: nou, dan ga ik ook staken. En vervolgens geen eten koken en geen boodschappen doen, geen adviezen meer, geen gesprekken etc. Of tref je daar andere gezinsleden ook mee?
Spiegelen dus. Hele dag zelf op je mobiel gaan zitten.
