Onze dochter (14) doet haar eigen zin en loopt weg
Onze dochter (14) heeft altijd een probleemloze jeugd gehad, tot ze naar de middelbare school ging. Vanaf dat moment wilde ze niet meer naar ons luisteren, en begonnen ook de problemen.
Ten eerste op school. Ze had VWO advies en het eerste jaar van de Havo/Vwo brugklas haalde ze nog net. Maar omdat ze steeds minder aan haar huiswerk deed, bleef ze het tweede jaar zitten. Inmiddels doet ze praktisch niets meer aan school en ligt ze op schema om opnieuw te blijven zitten, waarna ze van school af zal moeten.
Dit ondanks allerlei pogingen van ons om haar te helpen met huiswerk, ook hebben we een huiswerkinstituut ingeschakeld. Maar tevergeefs.
Daarnaast zijn er problemen thuis. Ze is niet bereid mee te helpen in het huishouden. Praten, straffen of belonen hebben geen effect.
En ze heeft inmiddels een groep vriendinnen gevonden met dezelfde rebelse houding als zijzelf, waarmee ze rookt, drinkt en af en toe een joint rookt. Wij weten dit, maar als we met haar het gesprek hierover aangaan ontkent zij alles.
En tenslotte is ze de laatste tijd begonnen met weglopen. Soms doet ze dat als ze met ons ergens ruzie over heeft. Maar ook is er soms niets aan de hand, gaat ze even naar haar vrienden en komt ze daarna gewoon niet meer thuis. Gelukkig kunnen we haar meestal wel telefonisch bereiken en lukt het daarna vaak wel om haar midden in de nacht alsnog naar huis te halen.
Maar voor ons is dit bijna niet vol te houden. En we zien onze dochter steeds verder afglijden.
We zijn al in gesprek met een psycholoog over haar problemen. Alleen wij als ouders, onze dochter wil niet mee. Deze psycholoog adviseert ons om te blijven communiceren met onze dochter, en haar verder gewoon net zo ver te laten afglijden tot zij er zelf genoeg van heeft en zelf besluit om iets aan haar leven te doen.
Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Het doet veel pijn om je dochter in zo'n situatie te zien, en als ze 's avonds weer eens niet thuiskomt dan lukt het ons niet om gewoon te gaan slapen.
We zijn intussen ten einde raad. We hebben bureau jeugdzorg al eens gebeld, maar die verwijst ons door naar de opvoedpoli: en de opvoedpoli meldt ons dat ze alleen iets voor ons kunnen doen als ons kind vrijwillig meewerkt. Maar dat wil ze niet.
Wie weet nog iets wat we zouden kunnen proberen?
tsjor schreef op 08-09-2026 om 09:18:
Creabea, is de aanvraag van een zorgmachtiging ooit overwogen? Daar zijn wel stevige voorwaarden aan verbonden.
Dat is zo enorm lastig. Kan alleen als iemand een gevaar is voor zichzelf of de maatschappij. Daar lijkt hier geen sprake van. Ze wordt immers verzorgd in bed bad brood. Feitelijk heeft alleen to er last van.
Izza schreef op 08-09-2026 om 09:33:
[..]
Dat is zo enorm lastig. Kan alleen als iemand een gevaar is voor zichzelf of de maatschappij. Daar lijkt hier geen sprake van. Ze wordt immers verzorgd in bed bad brood. Feitelijk heeft alleen to er last van.
Maar dat kan een basis zijn als de problematiek maar erg genoeg is, dus als TO haar last maar duidelijk genoeg aangeeft. Helaas wordt daar op dit moment heel erg weinig mee gedaan en als ik Jim van Os bij zomergasten hoorde dwaalt de psychiatrie steeds verder weg van wat zij eraan zou kunnen doen. Terwijl psychiaters de toegangspoort zijn tot goede zorg.
Bij mijn broer werd indertijd een 'verzoek tot vrijheidsberoving' ondertekend door mijn moeder, vervolgens moest hij agressief worden (afschuwelijk om je moeder alleen te moeten laten met mijn broer, wachtend tot hij agressief werd), vervolgens is de ambulance gebeld en gelukkig (NB! Maar ja, de zorg vereist het zelf) werd hij ook agressief tegen de ambulancebroeder. Hij is toen gedwongen opgenomen, kreeg medicatie en heeft met vallen en opstaan op zichzelf leren leven. Het gaat nu goed met hem. Hij was daarvoor wel eerder vrijwillig opgenomen en het was dus wel bekend dat hij aan schizofrenie leed, alhoewel er allerlei pogingen worden gedaan om woorden die daarop wijzen te vermijden.
HR07 schreef op 07-09-2026 om 12:49:
Sinds de start van het nieuwe schooljaar weigert zoon gewoon naar de lessen te gaan. Eerste week nog min of meer gegaan en nu weigert hij gewoon. Blijft in bed scrollen op telefoon of rent naar buiten met vrienden en maar afwachten wanneer hij weer komt. Ik snap het gewoon he-le-maal niet. Heb school gebeld om dit aan te geven, net als vorige week, maar ze hebben nog geen contact met me opgenomen.
Ik weet het gewoon niet meer....herken m'n eigen kind gewoon niet.
Ik zou zsm intensieve systemische hulp aanvragen. Dit is best extreem gedrag. En ik zou echt regels en eisen gaan stellen. Dus geen telefoon / zakgeld / kleedgeld / laptop tot je weer naar school gaat en je bepaalde tijden thuis bent. Hij is 14 he... ik zou m heel snel gaan kaderen want hij loopt nu vrolijk over jullie heen
CreaBea is haar vader nog in beeld? Kan hij haar niet van je overnemen? Anders kan je misschien ook de slaapkamerdeur eraf schroeven. Dan heeft ze geen privacy meer en wil ze eerder het huis uit.
En HR07, denk je dat je zoon op het verkeerde pad beland? Dat hij misschien gaat dealen of andere ongein uithaalt als die niet naar school gaat en op straat rondzwerft. Ik las ergens dat er een nieuwe telefoonlijn in het leven werd geroepen om ouders te helpen als hun kind mogelijk met criminelen in aanraking zou komen.
Hulplijn voor zorgen over kind in de criminaliteit, 'ook bij onderbuikgevoel'
Yeps schreef op 08-09-2026 om 14:55:
[..]
Ik zou zsm intensieve systemische hulp aanvragen. Dit is best extreem gedrag. En ik zou echt regels en eisen gaan stellen. Dus geen telefoon / zakgeld / kleedgeld / laptop tot je weer naar school gaat en je bepaalde tijden thuis bent. Hij is 14 he... ik zou m heel snel gaan kaderen want hij loopt nu vrolijk over jullie heen
Nou echt, nu hij nog maar 14 is kan je wel grenzen stellen. Inderdaad: geen telefoon of andere schermen zolang hij niet naar school gaat. Die kan je toch gewoon innemen?
Appelientje schreef op 08-09-2026 om 15:27:
[..]
Nou echt, nu hij nog maar 14 is kan je wel grenzen stellen. Inderdaad: geen telefoon of andere schermen zolang hij niet naar school gaat. Die kan je toch gewoon innemen?
Ik snap jullie adviezen maar als ik iets wil afnemen dan zal dat een fysieke strijd gaan worden. Zakgeld of andere zaken krijgt hij allang niet meer en laptop/gamen doet hij al jaren niet meer dus dat heeft geen zin. Hij is gewoon alleen maar buiten. Dit verbieden betekent fysiek het gevecht aangaan.
Is het voor hem dan nog wel fijn als er niets meer af te nemen of te bieden is? Wat doe je samen of voor hem om het leuk te hebben?
HR07 schreef op 08-09-2026 om 20:17:
[..]
Ik snap jullie adviezen maar als ik iets wil afnemen dan zal dat een fysieke strijd gaan worden. Zakgeld of andere zaken krijgt hij allang niet meer en laptop/gamen doet hij al jaren niet meer dus dat heeft geen zin. Hij is gewoon alleen maar buiten. Dit verbieden betekent fysiek het gevecht aangaan.
Heeft hij dan ook zijn telefoon ‘s nachts bij zich?
Appelientje schreef op 08-09-2026 om 21:04:
[..]
Heeft hij dan ook zijn telefoon ‘s nachts bij zich?
Inderdaad. Dat afnemen kan alleen door letterlijk vechten en onze band is al beschadigd voor mijn gevoel.
Ninoea schreef op 08-09-2026 om 20:58:
Is het voor hem dan nog wel fijn als er niets meer af te nemen of te bieden is? Wat doe je samen of voor hem om het leuk te hebben?
Sinds de puberteit wilt zoon zelf niks meer. Hobbies mee gestopt en tijd met ons doorbrengen wilt hij sowieso niet meer. Iets gezelligs doen zit er gewoon niet meer in. We vragen dat wel hoor; of hij zin heeft een film te kijken en dat we er dan lekker bij borrelen, of een spelletje mee wilt doen, eens naar de bioscoop etc. Of hem zelf gevraagd wat hem leuk leek om eens te doen.
Maar zoon lijkt gewoon helemaal klaar met ons. Komt binnen en verdwijnt naar boven. En als hij naar beneden komt dan is het alleen om naar buiten te gaan. Blowen, achterop een fatbike of scooter van vrienden door dorp rondrijden etc.
We bieden hem van alles aan maar hij wilt echt gewoon niet bij ons in de buurt zijn.
En dit terwijl hij vroeger echt een heel empathisch kind was. Puberteit prima, maar dit gedrag kan ik echt gewoon helemaal niet plaatsen.
HR07 schreef op 08-09-2026 om 21:34:
[..]
Inderdaad. Dat afnemen kan alleen door letterlijk vechten en onze band is al beschadigd voor mijn gevoel.
Jeetje dat gaat wel ver zeg. Onze zoon mag echt ‘s nachts geen telefoon op zijn kamer. En wie betaalt zijn abonnement?
Yeps schreef op 08-09-2026 om 14:55:
[..]
Ik zou zsm intensieve systemische hulp aanvragen. Dit is best extreem gedrag. En ik zou echt regels en eisen gaan stellen. Dus geen telefoon / zakgeld / kleedgeld / laptop tot je weer naar school gaat en je bepaalde tijden thuis bent. Hij is 14 he... ik zou m heel snel gaan kaderen want hij loopt nu vrolijk over jullie heen
Ik probeer al maandenlang hulp uit welke hoek dan ook te krijgen. Maar het enige dat ik te horen krijg is dat zoon dan wel zelf moet meewerken en dat weigert hij dus pertinent.
Frisdrank1972 schreef op 08-09-2026 om 15:22:
En HR07, denk je dat je zoon op het verkeerde pad beland? Dat hij misschien gaat dealen of andere ongein uithaalt als die niet naar school gaat en op straat rondzwerft. Ik las ergens dat er een nieuwe telefoonlijn in het leven werd geroepen om ouders te helpen als hun kind mogelijk met criminelen in aanraking zou komen.
Hulplijn voor zorgen over kind in de criminaliteit, 'ook bij onderbuikgevoel'
Dit had ik ook gelezen ja. Op dit moment zijn er nog geen signalen van crimineel gedrag voor zover wij weten. Hij is bekend bij de straatcoaches en het preventieteam in onze regio en het is eigenlijk vooral buiten rondhangen en blowen. En alles wordt gefaciliteerd door "vrienden". Krijgt altijd wel iets geregeld van iemand; vapes, sigaretten, wiet etc. Hij heeft namelijk wel echt goede social skills en heeft een enorm netwerk die hem schijnbaar ook nog mogen. (ook veel oudere jongens) Alleen jammer dat hij deze skills op de verkeerde manier inzet...
HR07 schreef op 08-09-2026 om 21:58:
[..]
Dit had ik ook gelezen ja. Op dit moment zijn er nog geen signalen van crimineel gedrag voor zover wij weten. Hij is bekend bij de straatcoaches en het preventieteam in onze regio en het is eigenlijk vooral buiten rondhangen en blowen. En alles wordt gefaciliteerd door "vrienden". Krijgt altijd wel iets geregeld van iemand; vapes, sigaretten, wiet etc. Hij heeft namelijk wel echt goede social skills en heeft een enorm netwerk die hem schijnbaar ook nog mogen. (ook veel oudere jongens) Alleen jammer dat hij deze skills op de verkeerde manier inzet...
Ik denk echt dat zij misbruik van hem gaan maken. Voor niks gaat de zon op. Daar gaat veel geld in om en dat geven ze echt niet gratis weg omdat je zoon zo ''aardig'' is. Ik ben bang dat hij dat hoe dan ook zou moeten terugbetalen.
Frisdrank1972 schreef op 09-09-2026 om 07:29:
[..]
Ik denk echt dat zij misbruik van hem gaan maken. Voor niks gaat de zon op. Daar gaat veel geld in om en dat geven ze echt niet gratis weg omdat je zoon zo ''aardig'' is. Ik ben bang dat hij dat hoe dan ook zou moeten terugbetalen.
Dit is inderdaad hoe het werkt. Wees daar absoluut niet naïef in. Leuk dat hij zo sociaal is maar verder heeft hij niets te bieden. En jongens die buiten rondhangen zijn geen goede vrienden. Dat is de categorie jongeren uit probleemgezinnen, die in aanraking komen met de politie of erger en overlast veroorzaken. Bij een deel komt het uiteindelijk wel goed. Maar een deel ook niet. Voor hem is deze groep stoer. En hij is status aan het opbouwen binnen zo'n groep. Hoe denk je dat die aan hun geld of spullen komen dan? Echt niet door rijke ouders of hard werken in een bijbaan.
Gewone jongeren hebben geen tijd om continu rond te hangen. Die hebben een daginvulling met school, bijbaan, sport en vrienden (die ook een zelfde soort dagindeling hebben). Hij is aan het afglijden. Nog niet heel ernstig. Maar dat kan zeker nog verder gaan. Hij overziet het niet en ziet die jongeren aan voor vrienden. Dat zijn het niet. Maar hij heeft niets anders.
Izza schreef op 09-09-2026 om 09:34:
[..]
Dit is inderdaad hoe het werkt. Wees daar absoluut niet naïef in. Leuk dat hij zo sociaal is maar verder heeft hij niets te bieden. En jongens die buiten rondhangen zijn geen goede vrienden. Dat is de categorie jongeren uit probleemgezinnen, die in aanraking komen met de politie of erger en overlast veroorzaken. Bij een deel komt het uiteindelijk wel goed. Maar een deel ook niet. Voor hem is deze groep stoer. En hij is status aan het opbouwen binnen zo'n groep. Hoe denk je dat die aan hun geld of spullen komen dan? Echt niet door rijke ouders of hard werken in een bijbaan.
Gewone jongeren hebben geen tijd om continu rond te hangen. Die hebben een daginvulling met school, bijbaan, sport en vrienden (die ook een zelfde soort dagindeling hebben). Hij is aan het afglijden. Nog niet heel ernstig. Maar dat kan zeker nog verder gaan. Hij overziet het niet en ziet die jongeren aan voor vrienden. Dat zijn het niet. Maar hij heeft niets anders.
Nou, dat het kinderen uit probleemgezinnen zijn die buiten rond hangen hoeft dus echt niet.
Het zijn ook de kinderen zoals van TO,en daar zijn er meer van dan jij denkt. En die zieken elkaar op idd want de rest zit op school of werk.
'Hij is bekend bij de straatcoaches en het preventieteam in onze regio en het is eigenlijk vooral buiten rondhangen en blowen'. Fijn dat ze hem kennen, maar hebben ze ook een plan hoe ze kunnen voorkomen dat hij gaat afglijden? Heb jij contact met iemand van het preventieteam of een straatcoach? Hebben ze advies voor je? En zo nee, waarvoor bestaan ze dan? Ik zou aandringen op samenwerking om te voorkomen dat hij afglijdt. Die kans is namelijk heel groot als het gaat zoals je beschrijft. Wat iedereen zegt: dat zijn niet je vrienden, op een dag willen ze daar iets voor terug en dan kun je niet weigeren.
Ysenda schreef op 09-09-2026 om 10:13:
[..]
Nou, dat het kinderen uit probleemgezinnen zijn die buiten rond hangen hoeft dus echt niet.
Het zijn ook de kinderen zoals van TO,en daar zijn er meer van dan jij denkt. En die zieken elkaar op idd want de rest zit op school of werk.
Denk dat de echte ''bazen'' in die groep toch echt wel een moeilijke thuissituatie hebben. De zoon van TO zou waarschijnlijk aan de onderkant van die ''organisatie'' hangen.
tsjor schreef op 09-09-2026 om 10:40:
'Hij is bekend bij de straatcoaches en het preventieteam in onze regio en het is eigenlijk vooral buiten rondhangen en blowen'. Fijn dat ze hem kennen, maar hebben ze ook een plan hoe ze kunnen voorkomen dat hij gaat afglijden? Heb jij contact met iemand van het preventieteam of een straatcoach? Hebben ze advies voor je? En zo nee, waarvoor bestaan ze dan? Ik zou aandringen op samenwerking om te voorkomen dat hij afglijdt. Die kans is namelijk heel groot als het gaat zoals je beschrijft. Wat iedereen zegt: dat zijn niet je vrienden, op een dag willen ze daar iets voor terug en dan kun je niet weigeren.
Ik word vrijdag terug gebeld over het plan van aanpak want er is mij verzekerd dat het serieus opgepakt gaat worden.
Wat betreft de "vrienden"; dit zijn inderdaad vooral jongens met een problematische achtergrond. Van sommigen weet ik dat zeker en van anderen schat ik dat zo in. Maar zoon is zelf eerder het bazige type dan dat deze vrienden dat zijn.
Afglijden ben ik zeer zeker heel bang voor. Ik heb nog geen bewijs voor crimineel gedrag maar ik weet zeker dat mijn zoon daar voor open staat, als hij het niet al gewoon doet. Dat wereldje vindt hij zeer interessant en aangezien hij het nut niet inziet van leren of werken vrees ik hier oprecht voor. 
ik denk dat je zoon wel grenzen nodig heeft. Want hoe kan het dat hij nu totaal niet naar je luistert en je geen enkel gezag of invloed meer op hem hebt? Hij lijkt geen respect te tonen? Is dat altijd al zo geweest? Had je vroeger wel regels omtrent bv telefoongebruik? Luisterde hij toen wel?
Verder erg lastig hoor dit. Veel sterkte.
Appelientje schreef op 09-09-2026 om 12:33:
ik denk dat je zoon wel grenzen nodig heeft. Want hoe kan het dat hij nu totaal niet naar je luistert en je geen enkel gezag of invloed meer op hem hebt? Hij lijkt geen respect te tonen? Is dat altijd al zo geweest? Had je vroeger wel regels omtrent bv telefoongebruik? Luisterde hij toen wel?
Verder erg lastig hoor dit. Veel sterkte.
Tot een half jaar geleden luisterde hij gewoon nog. Als ik dan streng werd en zei dat hij NU die telefoon aan de kant moest leggen en huiswerk moest maken deed hij het. Altijd een kereltje geweest met een sterke wil maar dat was gewoon goed te sturen. Was als kind juist gevoelig en empathisch.
Ik weet niet waar het precies is mis gegaan maar hij lijkt wel totaal gevoelloos geworden naar ons. En alle consequenties of gevolgen boeien hem niets.
Ik kwam net op z'n kamer en probeerde gesprekje te beginnen. Of hij soms dacht dat zijn toekomst toch al niets meer werd. (en daarom misschien het "boeit me niets" gedrag)
Antwoord daarop was "Ja. En kan je nu m'n fucking kamer uitgaan?"
Voel gewoon mijn hart breken.
Zoon weigert zich kwetsbaar op te stellen en werkt zich zo steeds dieper in de nesten. Er lijkt wel een soort depressie onder te zitten. Maar hoe kan ik hem in godsnaam helpen als hij dit weigert?
HR07 schreef op 09-09-2026 om 13:14:
Ik kwam net op z'n kamer en probeerde gesprekje te beginnen. Of hij soms dacht dat zijn toekomst toch al niets meer werd. (en daarom misschien het "boeit me niets" gedrag)
Antwoord daarop was "Ja. En kan je nu m'n fucking kamer uitgaan?"
Voel gewoon mijn hart breken.
Zoon weigert zich kwetsbaar op te stellen en werkt zich zo steeds dieper in de nesten. Er lijkt wel een soort depressie onder te zitten. Maar hoe kan ik hem in godsnaam helpen als hij dit weigert?
Dat laat je toch niet toe dat hij zo tegen je praat. Ik zou hem uit zijn kamer hebben gesleurd.
Sorry maar voor je zoon is dit toch ook niet fijn!! Je valt zijn kamer binnen en gaat meteen in de aanval over het vergooien van zijn toekomst. Dat is toch niet in verbinding een gesprek aangaan. Dat nodigt toch ook niet uit tot een kwetsbaar gesprek!
Ninoea schreef op 09-09-2026 om 13:55:
Sorry maar voor je zoon is dit toch ook niet fijn!! Je valt zijn kamer binnen en gaat meteen in de aanval over het vergooien van zijn toekomst. Dat is toch niet in verbinding een gesprek aangaan. Dat nodigt toch ook niet uit tot een kwetsbaar gesprek!
Wat een aannames hier. Ik kom niet zomaar binnenvallen, ik geef even de korte samengevatte versie.
Ik heb geklopt en gevraagd of ik mocht binnenkomen. Heb daarna gevraagd of ik hem een vraag mocht stellen omdat ik me zorgen maakte. Dat ik soms het gevoel krijg dat hij dit gedrag laat zien omdat hij denkt dat het toch allemaal geen zin meer heeft en het niets meer uitmaakt en me dat zorgen baart. Waarop hij dus het antwoord gaf wat hij gaf. En ik nu niet goed meer weet hoe ik hem kan helpen.
Frisdrank1972 schreef op 09-09-2026 om 13:16:
[..]
Dat laat je toch niet toe dat hij zo tegen je praat. Ik zou hem uit zijn kamer hebben gesleurd.
En dit is ook al eens gebeurd, waarbij ik alleen maar meer het gevoel heb de verbinding te verliezen.
HR07 schreef op 09-09-2026 om 14:14:
[..]
En dit is ook al eens gebeurd, waarbij ik alleen maar meer het gevoel heb de verbinding te verliezen.
Jeetje, jouw zoon heeft wel wat weg van mijn zoon van 16 (bijna 17).
Ook ik herken mijn eigen kind niet meer, in tijd van een half jaar.
Ineens heeft ie vrienden en een vriendinnetje, allemaal niet bepaald schatjes.
Vanwege openbare dronkenschap en eerder ook al een keer een akkevietje in een stad verderop, waar ie helemaal verkeerd ging op een joint van een straatdealer, waar de ambulance en politie aan te pas moesten komen, mogen we nu naar buro Halt.
Hoop dat dat nog iets positiefs oplevert, al betwijfel ik het, want het ligt nooit aan hem en iedereen overdrijft.
Ook mijn zoon had altijd al een zeer sterke eigen wil en wilde alles al zelf doen, zo klein als ie was. Toen had ik gewoon het laatste woord, nu voel ik me enorm machteloos.
Haaika schreef op 09-09-2026 om 15:43:
[..]
Jeetje, jouw zoon heeft wel wat weg van mijn zoon van 16 (bijna 17).
Ook ik herken mijn eigen kind niet meer, in tijd van een half jaar.
Ineens heeft ie vrienden en een vriendinnetje, allemaal niet bepaald schatjes.
Vanwege openbare dronkenschap en eerder ook al een keer een akkevietje in een stad verderop, waar ie helemaal verkeerd ging op een joint van een straatdealer, waar de ambulance en politie aan te pas moesten komen, mogen we nu naar buro Halt.
Hoop dat dat nog iets positiefs oplevert, al betwijfel ik het, want het ligt nooit aan hem en iedereen overdrijft.
Ook mijn zoon had altijd al een zeer sterke eigen wil en wilde alles al zelf doen, zo klein als ie was. Toen had ik gewoon het laatste woord, nu voel ik me enorm machteloos.
Zeer herkenbaar Haaike, de machteloosheid is enorm en de angst voor verder afglijden ook.
Mijn zoon vindt ook altijd dat anderen het gedaan hebben. Heeft ook altijd slecht met frustratie en kritiek kunnen omgaan.
HR07 schreef op 09-09-2026 om 13:14:
Ik kwam net op z'n kamer en probeerde gesprekje te beginnen. Of hij soms dacht dat zijn toekomst toch al niets meer werd. (en daarom misschien het "boeit me niets" gedrag)
Antwoord daarop was "Ja. En kan je nu m'n fucking kamer uitgaan?"
Voel gewoon mijn hart breken.
Zoon weigert zich kwetsbaar op te stellen en werkt zich zo steeds dieper in de nesten. Er lijkt wel een soort depressie onder te zitten. Maar hoe kan ik hem in godsnaam helpen als hij dit weigert?
Is het niet eigen aan de puberteit om te denken dat het nooit wat wordt met je toekomst? Je zegt dat hij zich niet kwetsbaar opstelt, maar moet dat dan? En moet dat tegenover jou, zijn moeder (denk ik)? Jij hoort bij zijn verleden, maar niet bij zijn toekomst. Hij maakt zich juist los van jou, van jouw zorgen. Maar hij heeft geen idee hoe het dan verder moet. Denk ik.
HR07 schreef op 09-09-2026 om 14:13:
[..]
Wat een aannames hier. Ik kom niet zomaar binnenvallen, ik geef even de korte samengevatte versie.
Ik heb geklopt en gevraagd of ik mocht binnenkomen. Heb daarna gevraagd of ik hem een vraag mocht stellen omdat ik me zorgen maakte. Dat ik soms het gevoel krijg dat hij dit gedrag laat zien omdat hij denkt dat het toch allemaal geen zin meer heeft en het niets meer uitmaakt en me dat zorgen baart. Waarop hij dus het antwoord gaf wat hij gaf. En ik nu niet goed meer weet hoe ik hem kan helpen.
En hem een lekker broodje brengen bijvoorbeeld? Gewoon zomaar, zonder dat je er iets voor terug verwacht? Ik merk dat mij zoon daar wel iets door verzacht.
