Onze dochter (14) doet haar eigen zin en loopt weg
Onze dochter (14) heeft altijd een probleemloze jeugd gehad, tot ze naar de middelbare school ging. Vanaf dat moment wilde ze niet meer naar ons luisteren, en begonnen ook de problemen.
Ten eerste op school. Ze had VWO advies en het eerste jaar van de Havo/Vwo brugklas haalde ze nog net. Maar omdat ze steeds minder aan haar huiswerk deed, bleef ze het tweede jaar zitten. Inmiddels doet ze praktisch niets meer aan school en ligt ze op schema om opnieuw te blijven zitten, waarna ze van school af zal moeten.
Dit ondanks allerlei pogingen van ons om haar te helpen met huiswerk, ook hebben we een huiswerkinstituut ingeschakeld. Maar tevergeefs.
Daarnaast zijn er problemen thuis. Ze is niet bereid mee te helpen in het huishouden. Praten, straffen of belonen hebben geen effect.
En ze heeft inmiddels een groep vriendinnen gevonden met dezelfde rebelse houding als zijzelf, waarmee ze rookt, drinkt en af en toe een joint rookt. Wij weten dit, maar als we met haar het gesprek hierover aangaan ontkent zij alles.
En tenslotte is ze de laatste tijd begonnen met weglopen. Soms doet ze dat als ze met ons ergens ruzie over heeft. Maar ook is er soms niets aan de hand, gaat ze even naar haar vrienden en komt ze daarna gewoon niet meer thuis. Gelukkig kunnen we haar meestal wel telefonisch bereiken en lukt het daarna vaak wel om haar midden in de nacht alsnog naar huis te halen.
Maar voor ons is dit bijna niet vol te houden. En we zien onze dochter steeds verder afglijden.
We zijn al in gesprek met een psycholoog over haar problemen. Alleen wij als ouders, onze dochter wil niet mee. Deze psycholoog adviseert ons om te blijven communiceren met onze dochter, en haar verder gewoon net zo ver te laten afglijden tot zij er zelf genoeg van heeft en zelf besluit om iets aan haar leven te doen.
Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Het doet veel pijn om je dochter in zo'n situatie te zien, en als ze 's avonds weer eens niet thuiskomt dan lukt het ons niet om gewoon te gaan slapen.
We zijn intussen ten einde raad. We hebben bureau jeugdzorg al eens gebeld, maar die verwijst ons door naar de opvoedpoli: en de opvoedpoli meldt ons dat ze alleen iets voor ons kunnen doen als ons kind vrijwillig meewerkt. Maar dat wil ze niet.
Wie weet nog iets wat we zouden kunnen proberen?
HR07 schreef op 08-09-2026 om 21:53:
[..]
Ik probeer al maandenlang hulp uit welke hoek dan ook te krijgen. Maar het enige dat ik te horen krijg is dat zoon dan wel zelf moet meewerken en dat weigert hij dus pertinent.
Bij MST niet... daar beginnen ze gewoon. Vaak bij de ouders en pakken de jongere erbij. https://www.multisysteemtherapie.nl/
Yeps schreef op 14-09-2026 om 19:25:
[..]
Bij MST niet... daar beginnen ze gewoon. Vaak bij de ouders en betrekken de jongere er gaandeweg bij. https://www.multisysteemtherapie.nl/
Yeps schreef op 14-09-2026 om 19:25:
[..]
Bij MST niet... daar beginnen ze gewoon. Vaak bij de ouders en pakken de jongere erbij. https://www.multisysteemtherapie.nl/
Op zich een hele mooie methode en zeker de moeite waard. Maar omdat het zo intensief is zijn er lange wachtlijsten. De zorgverlener heeft maar 4 tot 5 gezinnen onder zich. En er moet ook net plek zijn in jouw omgeving voor jouw type problematiek ze bieden dat niet overal aan. Daarnaast zie ik niets over de vergoeding. Het is een dure methode. Als er een indicatie van de gemeente nodig is zijn daar ook wachttijden en moet je eerst voorliggende oplossingen proberen. Je komt hier niet zomaar voor in aanmerking. Het lastige hier is dat eigenlijk de ouders in behandeling zijn. Die worden gezien als oplossing voor het kind. Bij veel ouders zal dat wellicht zo zijn. Maar wat als jij als ouder niet het probleem bent? Jij je zaken prima op orde hebt. En je kind niet bijdraait zoals deze methode doet geloven? Verder zijn er talloze ouders met hun eigen problemen (iets met de appel en de boom). Zie zo'n zeer intensieve methode maar vol te houden als ze na een paar maanden zijn vertrokken. En jij als ouder zelf je handen vol hebt omdat je alleenstaand bent, schulden hebt, je eigen aandoeningen of bijvoorbeeld lvb ouder. Laatste punt is dat de behandeling zo goed is als de behandelaar. Daar zit verschil in.
Als het voor jullie geschikt is dan heel mooi. Maar wonderen bestaan helaas niet.
Ik denk dat CreaBea de hoop voor haar dochter al heeft opgegeven. Het is nu haar tijd uitzitten zodat ze aan haar kan ontsnappen.
Izza schreef op 15-09-2026 om 08:58:
[..]
Op zich een hele mooie methode en zeker de moeite waard. Maar omdat het zo intensief is zijn er lange wachtlijsten. De zorgverlener heeft maar 4 tot 5 gezinnen onder zich. En er moet ook net plek zijn in jouw omgeving voor jouw type problematiek ze bieden dat niet overal aan. Daarnaast zie ik niets over de vergoeding. Het is een dure methode. Als er een indicatie van de gemeente nodig is zijn daar ook wachttijden en moet je eerst voorliggende oplossingen proberen. Je komt hier niet zomaar voor in aanmerking. Het lastige hier is dat eigenlijk de ouders in behandeling zijn. Die worden gezien als oplossing voor het kind. Bij veel ouders zal dat wellicht zo zijn. Maar wat als jij als ouder niet het probleem bent? Jij je zaken prima op orde hebt. En je kind niet bijdraait zoals deze methode doet geloven? Verder zijn er talloze ouders met hun eigen problemen (iets met de appel en de boom). Zie zo'n zeer intensieve methode maar vol te houden als ze na een paar maanden zijn vertrokken. En jij als ouder zelf je handen vol hebt omdat je alleenstaand bent, schulden hebt, je eigen aandoeningen of bijvoorbeeld lvb ouder. Laatste punt is dat de behandeling zo goed is als de behandelaar. Daar zit verschil in.
Als het voor jullie geschikt is dan heel mooi. Maar wonderen bestaan helaas niet.
Gevoelsmatig is dit vetgedrukte wel van toepassing op ons gezin. Ik vermoed dat zoon onderliggende problematiek heeft (adhd oid) die door de puberteit en de middelbare school nu heel snel komt bovendrijven, omdat hij dus niet de juiste coping skills heeft zo blijkt. Zoon staat echt nergens voor open momenteel. Morgen komen er 2 straatcoaches langs, ik hoop dat dit een ingang kan creeëren. Verder zal er nog een gesprek komen met de LPA en andere partijen. Daar ga ik me - zoals Tsjor al eerder aangaf - even goed op voorbereiden.
Roos57 schreef op 14-09-2026 om 15:04:
[..]
Nee hoor . Mijn thuiszitter werkt en woont samen.
Als je er midden in zit is het loei zwaar maar hou hoop
Dankjewel ♥️
Frisdrank1972 schreef op 15-09-2026 om 09:24:
Ik denk dat CreaBea de hoop voor haar dochter al heeft opgegeven. Het is nu haar tijd uitzitten zodat ze aan haar kan ontsnappen.
Je hoeft de hoop niet op te geven terwijl je beseft dat je zelf geen deel kunt zijn van een oplossing. Sterker nog, je kunt beseffen dat je ongewild een deel van het probleem bent, omdat een situatie in stand blijft. Die situatie opbreken is zelf geen oplossing maar sluit iets van een oplossing of hoop op verbetering totaal niet uit. Integendeel. Je hoeft helemaal niet nihilistisch en fatalistisch over je kind te denken.
HR07 schreef op 15-09-2026 om 09:51:
[..]
Gevoelsmatig is dit vetgedrukte wel van toepassing op ons gezin. Ik vermoed dat zoon onderliggende problematiek heeft (adhd oid) die door de puberteit en de middelbare school nu heel snel komt bovendrijven, omdat hij dus niet de juiste coping skills heeft zo blijkt. Zoon staat echt nergens voor open momenteel. Morgen komen er 2 straatcoaches langs, ik hoop dat dit een ingang kan creeëren. Verder zal er nog een gesprek komen met de LPA en andere partijen. Daar ga ik me - zoals Tsjor al eerder aangaf - even goed op voorbereiden.
Kijk eens of jeugd-en-gezin in jullie gebied 1gezin1plan kent? Dat is eigenlijk een online-tool waarin je alle betrokken partijen kunt verzamelen en kunt noteren wanneer en met wie er gesproken is en wat de afspraken zijn, om dat dan ook te kunnen volgen. Ik hoopte dat het beschikbaar zou zijn voor ouders, dus dat je dat zelf als ouder kunt inzetten, maar het kan zijn dat ze het toch voor zichzelf houden en dat er een regisseur of iets bij moet komen. (Vergelijk het met de ziekenhuisplanner).
tsjor schreef op 14-09-2026 om 14:48:
Kijk er toch nog eens naar. Die eis van doden en gewonden is er wel, maar als jij aangeeft wat jij meemaakt en waar jij bang voor bent dan kan dat nu misschien wel voldoende zijn. Of toch bij elk incident de politie erbij halen, zodat er een dossier ontstaat. Sommige instanties reageren beter op een dossier.
Politie is op de hoogte, dossier ligt er (aangevuld met dossier huisarts en VT). Er wordt nu inderdaad gesproken over gedwongen zorg, maar dat wordt pas aangevraagd als vrijwillig echt echt echt niet meer gaat. Stapje verder nu dan anderhalve week geleden...
Frisdrank1972 schreef op 15-09-2026 om 09:24:
Ik denk dat CreaBea de hoop voor haar dochter al heeft opgegeven. Het is nu haar tijd uitzitten zodat ze aan haar kan ontsnappen.
Nog niet voor de volle 100% maar ik koers daar wel op af ja. Met veel verdriet, heel veel verdriet
CreaBea schreef op 18-09-2026 om 09:26:
[..]
Nog niet voor de volle 100% maar ik koers daar wel op af ja. Met veel verdriet, heel veel verdriet
Ach....dat verdriet is vreselijk. De machteloosheid die je gewoon voelt als ouder. 💔
HR07 schreef op 15-09-2026 om 09:51:
[..]
Gevoelsmatig is dit vetgedrukte wel van toepassing op ons gezin. Ik vermoed dat zoon onderliggende problematiek heeft (adhd oid) die door de puberteit en de middelbare school nu heel snel komt bovendrijven, omdat hij dus niet de juiste coping skills heeft zo blijkt. Zoon staat echt nergens voor open momenteel. Morgen komen er 2 straatcoaches langs, ik hoop dat dit een ingang kan creeëren. Verder zal er nog een gesprek komen met de LPA en andere partijen. Daar ga ik me - zoals Tsjor al eerder aangaf - even goed op voorbereiden.
Hoe was jullie gesprek?
CreaBea schreef op 18-09-2026 om 09:26:
[..]
Nog niet voor de volle 100% maar ik koers daar wel op af ja. Met veel verdriet, heel veel verdriet
Ach Creabea...
Ik ken iemand die helemaal was opgegeven door zijn omgeving en op straat leefde. Toen het ging vriezen ging ik er vanuit dat het wel einde verhaal was eigenlijk. Toch heeft diegene nog hulp gekregen en geaccepteerd en nu gaat het heel erg goed. De wonderen zijn de wereld nog niet uit hoor. Maar natuurlijk is het allemaal heel verdrietig.
CreaBea schreef op 18-09-2026 om 09:23:
[..]
Politie is op de hoogte, dossier ligt er (aangevuld met dossier huisarts en VT). Er wordt nu inderdaad gesproken over gedwongen zorg, maar dat wordt pas aangevraagd als vrijwillig echt echt echt niet meer gaat. Stapje verder nu dan anderhalve week geleden...
Hopelijk gaat het lukken om aan te tonen dat vrijwillige hulp echt niet gaat. Ik denk dat je al veel verhalen kunt vertellen. Misschien is er nog wat nodig in de vorm van een poging die dan mislukt. In elk geval goed om elk incident te melden voor het dossier. Gedwongen opname is geen pretje, maar het kan het begin zijn van een hulpverleningstraject waar je dochter baat bij heeft.
Yeps schreef op 19-09-2026 om 02:09:
[..]
Hoe was jullie gesprek?
Het gesprek met de LPA en aanvullende partijen is nu woensdag. De straatcoach die aan hem gekoppeld wordt is wel al langs gekomen en daar had ik een fijn gevoel bij. Ook met zoon leek er wel een soort klik te zijn dus dat geeft me een beetje hoop.
Zoon is afgelopen 2 dagen ook weer naar school gegaan. Wordt in de lessen wel vaker eruit gestuurd en weigert iets op te schrijven of huiswerk te maken, maar hij gaat nu wel weer wat uurtjes. (maar ook nog wel spijbelen) Ik denk omdat hij toch wel wat druk m.b.t. dat gesprek woensdag begint te voelen.
Dat je zoon soms naar school gaat vind ik wel iets positiefs. Ook al gaat het rommelig. Hij ziet nog leeftijdsgenoten die een regulier leven leiden, hopelijk realiseert hij zich dat hij dat wil en niet een leven op straat.
Damoontje schreef op 19-09-2026 om 13:21:
Dat je zoon soms naar school gaat vind ik wel iets positiefs. Ook al gaat het rommelig. Hij ziet nog leeftijdsgenoten die een regulier leven leiden, hopelijk realiseert hij zich dat hij dat wil en niet een leven op straat.
Ik hoop het ook. Alhoewel ik vermoed dat we nog hele lastige jaren met hem tegemoet gaan. Hij is zó extreem in alle opzichten geworden. Geeft iedereen de schuld van alles waar hij zelf de oorzaak van is. Eist extreme autonomie op zonder enig verantwoordelijkheidsgevoel etc. Ik vind het leven met deze puber echt heel zwaar. Hopelijk sijpelt er hier en daar nog wat besef naar binnen.
Dat hij in beeld is bij de hulpverlening is al heel positief. Misschien kan de straatcoach een beetje zijn vertrouwen winnen.
Logisch dat je het helemaal zat bent. Misschien moet je zoon even heel diep vallen en begint hij daarna aan de weg naar boven.
Damoontje schreef op 19-09-2026 om 17:00:
Misschien moet je zoon even heel diep vallen en begint hij daarna aan de weg naar boven.
Dit hopen wij ook.
Damoontje schreef op 19-09-2026 om 17:00:
Misschien moet je zoon even heel diep vallen en begint hij daarna aan de weg naar boven.
Niet te diep. Hopelijk beland hij niet in de gevangenis of nog erger.
Dat is bij die vriend van mij wel gebeurd. Die is heel ver afgegleden incl straatverbod voor de straat van zijn ouders. Eén hulpverlener bleef in hem geloven. Natuurlijk moest hij het zelf doen en gelukkig ontmoette hij ook de liefde van zijn leven. Nu heeft hij alles best goed op de rit.
Damoontje schreef op 19-09-2026 om 17:13:
Dat is bij die vriend van mij wel gebeurd. Die is heel ver afgegleden incl straatverbod voor de straat van zijn ouders. Eén hulpverlener bleef in hem geloven. Natuurlijk moest hij het zelf doen en gelukkig ontmoette hij ook de liefde van zijn leven. Nu heeft hij alles best goed op de rit.
Maar dat zijn weer factoren buiten hem om. Als die hulpverlener en de liefde van zijn leven er niet waren, was hij dan nog steeds zo goed terecht gekomen? Je kan niet HR07 garanderen dat dat ook met haar zoon gebeurt.
Ik garandeer niets... ik zeg dat de wonderen de wereld nog niet uit zijn.
Natuurlijk tegenover die ene staan er ook 99 die in de goot belanden en/of doodvriezen. Maar daar helpen we TO niet mee.
Damoontje schreef op 19-09-2026 om 17:16:
Ik garandeer niets... ik zeg dat de wonderen de wereld nog niet uit zijn.
Natuurlijk tegenover die ene staan er ook 99 die in de goot belanden en/of doodvriezen. Maar daar helpen we TO niet mee.
We helpen haar ook niet om haar voor te liegen.
Wij beseffen ons heel goed dat onze zoon ook in de goot kan vallen; ik ben zeker niet naïef. Maar we beseffen ons ook dat hij "pas" 14 is en er d.m.v. hulpverlening en het ouder worden hopelijk nog bijgestuurd kan worden.
Ik heb Frisdrank op de negeerlijst geplaatst, ik ben het helemaal zat.
Ja HR, dat hoeft echt nog niet te gebeuren. Jongeren van 14/15 gaan vaak een moeilijke fase door. Soms willen ze een tijd lang helemaal niets, maar bij ADHD kunnen ze ook gedrag vertonen dat gewoon niet meer te hanteren is.
Met de juiste hulp draait hij hopelijk als hij een jaar of 16 is al een beetje bij.
Damoontje schreef op 19-09-2026 om 17:37:
Ik heb Frisdrank op de negeerlijst geplaatst, ik ben het helemaal zat.
Ja HR, dat hoeft echt nog niet te gebeuren. Jongeren van 14/15 gaan vaak een moeilijke fase door. Soms willen ze een tijd lang helemaal niets, maar bij ADHD kunnen ze ook gedrag vertonen dat gewoon niet meer te hanteren is.
Met de juiste hulp draait hij hopelijk als hij een jaar of 16 is al een beetje bij.
Lief, dankjewel.
En of er echt sprake is van ADHD weet ik nu niet maar mijn vermoeden is wel groot. Ik hoop gewoon dat zijn intrinsieke motivatie ooit eens aangewakkerd gaat worden en hij beseft dat hij zo niet verder komt. En ik hoop heel erg dat de straatcoach een positieve invloed op hem gaat krijgen. Daar zal hij in elk geval veel eerder naar luisteren dan naar ons.
HR07 schreef op 19-09-2026 om 17:43:
[..]
Lief, dankjewel.
En of er echt sprake is van ADHD weet ik nu niet maar mijn vermoeden is wel groot. Ik hoop gewoon dat zijn intrinsieke motivatie ooit eens aangewakkerd gaat worden en hij beseft dat hij zo niet verder komt. En ik hoop heel erg dat de straatcoach een positieve invloed op hem gaat krijgen. Daar zal hij in elk geval veel eerder naar luisteren dan naar ons.
Ik duim dat hij op een dag net die ene persoon ontmoet die het verschil kan maken. Gelukkig gebeurt dat best vaak. Iemand waar het mee klikt en die een duwtje in de goede richting kan geven. Een docent, een buur, ouder van een vriendje. Wij waren als gezin het vangnet voor de partner van 1 van onze kinderen. Die was rap aan het afglijden, veroorzaakte ook drama’s thuis en dreef de ouders tot wanhoop. Comazuipen, rijden zonder rijbewijs en onder invloed… Tijdens de relatie met mijn kind zelfs een zelfmoordpoging waar mijn kind bij was... Sommige kinderen vertonen zelfdestructief gedrag zodat de omgeving zich van ze afkeert, om zichzelf maar te bewijzen dat ze echt niks waard zijn. Maar wij bleven dat vangnet. Wij bleven geloven in dat kind. En uiteindelijk komt er dan een eind aan de puberteit en gaat de zon weer een beetje schijnen. De relatie ging (uiteraard zou ik bijna zeggen) over, maar kind is op de pootjes terecht gekomen. Heeft een opleiding afgemaakt, een vaste baan en woont nu in een koophuisje met nieuwe partner. Wij kregen een uitnodiging voor de housewarming 
Dus HR, houd moed. Ook al lijken de wolken nog zo donker. Paniek of doemdenken heeft geen zin, positiviteit en liefde uitstralen wel.
Wat mooi Engeltje. Ik ken precies zo'n verhaal, de ouders van een jongen die ik ken, hebben zijn 'moeilijke vriendin' jarenlang gesteund en opgevangen.
De straatcoach die ik ken, weet vaak precies de weg naar andere instanties. Regelmatig moet hij mensen 'aan hun lot overlaten' maar als ze dan uiteindelijk hulp willen, kan hij dat regelen. Natuurlijk zijn er genoeg clienten die echt in de goot belanden maar er zijn er ook genoeg die nog op de pootjes terecht komen. Soms moet de familie het helemaal loslaten en beseft een jongere of jongvolwassene dan pas dat hij/zij zelf moet werken om iets te bereiken.
Engeltje/Damoontje bedankt voor jullie positiviteit! ❤️
Wij hopen ook dat dit een fase is waar hij doorheen moet. Dat hij uiteindelijk iets gaat vinden wat hij leuk vindt en daarmee uit de put klimt. Of in elk geval het besef dat hij op een gegeven moment íets zal moeten. En inderdaad iemand treft waarmee het klikt die hem positief kan beïnvloeden. Ik geef de hoop niet op in elk geval.
