Gevaar voor onze dochters? (en zonen)
Twee dagen geleden was er een docent bij Beau die alarm sloeg over de groeiende manoshpere ideeën die hij bij zijn leerlingen opmerkte. Ikzelf weet niet of het zo'n vaart loopt, maar zit ook niet in de kringen van pubers en jongvolwassenen (ja mijn zoon maar die is eerder het tegenovergestelde). Toch vind ik het best een gevaarlijke ontwikkeling, zeker als docentes ontslag gaan nemen omdat ze niet langer tegen het vrouwonvriendelijke gedrag kunnen van hun leerlingen. En natuurlijk voor jonge meiden zelf. En zelfs ook voor de jongens die dit nastreven: ze denken dat het in hun voordeel werkt maar op die manier krijgen ze niet makkelijk een fijne liefdevolle relatie. Praten jullie met je zonen/ dochters over rolverdeling tussen mannen en vrouwen, jongens en meisjes?
Netherfield schreef op 17-05-2026 om 17:51:
Maar even eerlijk, stel, je hebt het eerlijk verdeeld: beide werken 4 dagen, kids drie dagen naar de opvang, mama op woensdag bij de kinderen en papa op vrijdag. Hoeveel mannen kennen jullie die op die vrijdag de wasmand leeg wassen, stofzuigen, boodschappen doen en het eten op tafel staat als hun vrouw thuiskomt? En hoeveel vrouwen die dat doen?
Mijn broer doet dat soort dingen gewoon hoor. Nu is het bij hen thuis wel (noodgedwongen) anders verdeeld qua werk, maar huishoudelijk doen ze ongeveer evenveel. Mijn broer kookt ook gewoon vaak en doet de was, stofzuigt, maakt schoon, etc. Maar ik weet helaas dat het wel een uitzondering is, ja.
Vaak ligt dat ook een beetje bij de vrouwen. Mijn moeder heeft een vriend die best wil helpen, maar volgens haar niet kan schoonmaken, dus dan moet zij het maar doen. En zo gaat het ook met mijn collega's en hun partners. Blijkbaar doen ze het niet goed genoeg, dat huishouden, dus moeten zij het doen. Ik denk dat bij het gros van de huishoudens die traditionele rolverdeling echt wel een beetje vanzelf gaat.
Die documentaire van Ross Kemp was weer heel boeiend afgelopen maandag. Het ging dit keer over hoe belangrijk het is om een mannelijk rolmodel te hebben als je opgroeit. 73% van de Britse kinderen groeien op zonder vader(figuur), wat ik echt een schokkend cijfer vond. Nu zijn mijn broer en ik dus ook opgegroeid zonder een vader, want die overleed jong, maar er schijnt dus ook een correlatie te zijn tussen mannen die doorslaan in misogynie tegenover vrouwen en het ontbreken van een vader als ze jong zijn. Ook op scholen is het gros van de docenten vaak vrouw i.p.v. man. Veel jongens weten dus niet hoe ze hun emoties moeten reguleren op een gezonde manier. Dat ze ook emoties mogen tonen zonder zwak te lijken. Ross ging op een soort retraite waar mannen samenkwamen om zichzelf te uiten en te praten over waar ze last van hadden. Dat was mooi om te zien, waar die mannen mee struggelen en dat ze zich niet veilig voelen om dat te uiten in hun dagelijks leven.
Hoewel ik geen man ben, herken ik dat heel erg: geen zwakte willen tonen en niet willen praten over mijn emoties. Ik vind dat ook erg moeilijk en ik mocht me wel uiten toen ik klein was. Maar ik zie huilen en praten over hoe diep ik kan zitten als zwakte. En ik wil nooit meer als zwak gezien worden, mede door een flink pestverleden. Zelfs niet bij mijn moeder, bij wie ik me totaal veilig voel.
Bij een gezond en ideaal vaderfiguur zie ik altijd Phil Dunphy voor me uit Modern Family. Dat vond ik echt een geweldige vader. Gevoelig, lief en uniek en een tikje maf, maar hij was er altijd voor zijn kinderen en hij leerde ze dat ze mochten zijn wie ze wilden zijn en dat ze goed waren zoals ze waren.
Toen de kraamhulp vroeg hoe de wasmachine werkte zei ik: dat weet ik niet, dat moet u aan mijn man vragen. We hadden 50/50 verdeeld en alleen één dag opvang voor de overlap. Later gingen we daar soepeler mee om en er is een periode geweest dat ik 100% werkte en hij huisman was. Niet de meest gelukkige periode voor de kinderen overigens.
Mijn advies aan ouders (m/v): zorg dat je in elk geval één dag in de week helemaal alleen voor het kind/de kinderen moet zorgen, zodat je het ook echt alleen kunt doen, en niet een paar klusjes onder toezicht.
Overigens is er wel interessant onderzoek naar veranderingen in de hersenen bij zwangerschappen: https://www.amsterdamumc.org/nl/vandaag/tweede-zwangerschap-verandert-het-vrouwenbrein. Helaas kunnen mannen niet zwanger worden.
Nu is het in discussies over vrouwen en hun positie altijd lastig om fysieke punten in te brengen, omdat je dan mensen/vrouwen zou reduceren tot hun lichaam. Maar tegelijkertijd kan zo'n onderzoek ook specifieke kwaliteiten beter waarderen. Wel goed luisteren naar een vrouw in de raad van bestuur, omdat zij andere inzichten kan geven, bijvoorbeeld.
'Ik denk dat bij mij die rolpatronen er ook nog doei ingebakken zitten, want mijn man is zeker niet te beroerd om een stofzuiger te pakken .'
En dat waardeer ik dan weer in mannen: zij zien ook wel dat het lastig werk is, huis schoon houden etc., maar ze gaan vervolgens de stofzuiger uitvinden. en de wasmachine, de droogtrommel, de afwasmachine, de magnetron, allerlei uitvindingen om het huis te verwarmen, en tenslotte de picknick.
Het valt me op dat als het gaat over mannen die weinig in huis doen er alsnog naar vrouwen wordt gewezen omdat ze het niet toelaten dat mannen het doen. Misschien moeten we stoppen met vrouwen overal voor verantwoordelijk te houden.
In een van die praatprogramma's had een jongeman overigens een helder advies aan mannen over omgaan met vrouwen: stel eens een vraag en luister. Dat lijkt mij helder.
tsjor schreef op 18-05-2026 om 08:32:
'Ik denk dat bij mij die rolpatronen er ook nog doei ingebakken zitten, want mijn man is zeker niet te beroerd om een stofzuiger te pakken .'
En dat waardeer ik dan weer in mannen: zij zien ook wel dat het lastig werk is, huis schoon houden etc., maar ze gaan vervolgens de stofzuiger uitvinden. en de wasmachine, de droogtrommel, de afwasmachine, de magnetron, allerlei uitvindingen om het huis te verwarmen, en tenslotte de picknick.
Je doet alsof we van mannen afhankelijk zijn wat betreft uitvindingen. Ik volg https://herwiki.org/
Veel uitvindingen gedaan door vrouwen worden geclaimd door mannen.
Een wasmachine uitvinden?
Wat móeten vrouwen dan met al die vrije tijd...
Kimdekim schreef op 18-05-2026 om 08:33:
Het valt me op dat als het gaat over mannen die weinig in huis doen er alsnog naar vrouwen wordt gewezen omdat ze het niet toelaten dat mannen het doen. Misschien moeten we stoppen met vrouwen overal voor verantwoordelijk te houden.
Ja inderdaad. De meeste mannen zijn best assertief. Die claimen heus wel het huishouden als ze dat echt zouden willen. Je ziet dat mannen onmiddelijk door vrouwen beschermd worden als er gewezen wordt op ongelijkheid. En het is ook goed nuancering aan te brengen want zaken liggen natuurlijk niet helemaal zwart wit. Maar het is opvallend dat als er gewezen wordt op ongelijkheid er onmiddelijk vrouwen voor mannen in de bres springen, zelfs door met een 'maar wij vrouwen-'redenatie de bal weer terug te kaatsen naar vrouwen zelf. Ik vraag het nog een keer: wat is het toch dat vrouwen wel opkomen voor mannen en zelfs fanatiek en bij voortduring terwijl je toch echt heel weinig ziet dat mannen opkomen voor vrouwen.
Poezenmeisje schreef op 18-05-2026 om 09:37:
Een wasmachine uitvinden?
Wat móeten vrouwen dan met al die vrije tijd...
Dat is één van de 'problemen' in de jaren zestig, naast de rijkdom uit olie en gas. Je kreeg toen wat denigrerend genoemd werd de sherrywijken: woonwijken waar vrouwen hun dagen verveeld doorbrachten. Eén van de initiatieven was dat vrouwen actiever wilden worden op de scholen. Dat werd aanvankelijk door de scholen niet met gejubel ontvangen. Een andere ontwikkeling was dat vrouwen gingen studeren, minder kinderen kregen en zich realiseerden dat een leven lang voor de kinderen zorgden niet echt hun gedroomde toekomst was. Dan gaan de rolpatronen aan het schuiven.
Ondertussen is 'het huishouden doen' niet echt meer een dagtaak, zelfs minder dan dat.
Maar de nog steeds onbetaalde zorg voor kinderen blijft een probleem dat we niet goed geregeld krijgen. Op een heel mensenleven is het maar een beperkte periode, maar wel op een cruciale leeftijd. Het probleem wordt nu weer nijpend door een tekort aan kinderen. Dan zie je wel in de sfeer van arbeidsvoorwaarden dingen positief veranderen, maar een doeltreffende oplossing is er nog steeds niet.
MRI schreef op 18-05-2026 om 11:05:
[..]
Ja inderdaad. De meeste mannen zijn best assertief. Die claimen heus wel het huishouden als ze dat echt zouden willen. Je ziet dat mannen onmiddelijk door vrouwen beschermd worden als er gewezen wordt op ongelijkheid. En het is ook goed nuancering aan te brengen want zaken liggen natuurlijk niet helemaal zwart wit. Maar het is opvallend dat als er gewezen wordt op ongelijkheid er onmiddelijk vrouwen voor mannen in de bres springen, zelfs door met een 'maar wij vrouwen-'redenatie de bal weer terug te kaatsen naar vrouwen zelf. Ik vraag het nog een keer: wat is het toch dat vrouwen wel opkomen voor mannen en zelfs fanatiek en bij voortduring terwijl je toch echt heel weinig ziet dat mannen opkomen voor vrouwen.
Wat wil je horen dan? En waar zou je dat willen vinden? Bij voetbal insight of zo?
tsjor schreef op 18-05-2026 om 11:32:
[..]
Wat wil je horen dan? En waar zou je dat willen vinden? Bij voetbal insight of zo?
Ik begrijp je niet, waar zou ik wat willen horen? En wat heeft VI ermee te maken? Ik adresseer de dynamiek dat vrouwen zoveel vaker in de bres springen voor mannen dan andersom. Waarom is dat? Ik vind er zelfs iets van minachting voor mannen in zitten. Of ze niet voor zichzelf kunnen opkomen. Waarom?
Je kunt dingen veranderen door te kijken naar wat je zelf kunt bijdragen, waar je zelf patronen in stand houdt bijvoorbeeld. Dat is effectiever dan naar anderen wijzen.
MRI schreef op 18-05-2026 om 11:05:
[..]
Ja inderdaad. De meeste mannen zijn best assertief. Die claimen heus wel het huishouden als ze dat echt zouden willen. Je ziet dat mannen onmiddelijk door vrouwen beschermd worden als er gewezen wordt op ongelijkheid. En het is ook goed nuancering aan te brengen want zaken liggen natuurlijk niet helemaal zwart wit. Maar het is opvallend dat als er gewezen wordt op ongelijkheid er onmiddelijk vrouwen voor mannen in de bres springen, zelfs door met een 'maar wij vrouwen-'redenatie de bal weer terug te kaatsen naar vrouwen zelf. Ik vraag het nog een keer: wat is het toch dat vrouwen wel opkomen voor mannen en zelfs fanatiek en bij voortduring terwijl je toch echt heel weinig ziet dat mannen opkomen voor vrouwen.
Ja, als ze het écht heel graag zouden willen doen wel ja. Maar het huishouden is voor veel mensen niet de meest enthousiasmerende taak des levens, eerder een noodzakelijk kwaad. Dat willen mannen misschien best voor een deel doen, maar als hij het dan toch nooit goed genoeg doet of de vrouw vindt dat het per se op haar manier moet of dat zij het beter kan, dan denken veel mensen waarschijnlijk al snel 'dan doe het maar lekker zelf'. Idem voor banden plakken, plankjes ophangen, kasten in elkaar zetten en lampen ophangen. Kan een vrouw waarschijnlijk ook, maar als een man dan denkt 'ik kan het beter/sneller/kan niet aanzien hoe jij staat te klungelen', dan denk je al snel 'dan doe het maar lekker zelf'. En zo houden we die dingen wel in stand.
Overigens, als mijn man vrij heeft, doet hij echt wel wat in het huishouden. Koken doen we allebei regelmatig. Als hij voor kind zorgt, zet ik echt niet alles klaar. Ik vind het ook best wel betuttelend om dat wel te doen, tot kleren klaarleggen aan toe. Hoezo dan?
Ik hoor dat van collega's ook wel eens en als ik dan vraag waarom ze dat allemaal doen, dan komt er meestal een soort motie van wantrouwen in het zelfredzaam vermogen van hun man. Het is in mijn ogen vaak ook een soort controledrang en zichzelf overtuigen van hun eigen onmisbaarheid.
tsjor schreef op 18-05-2026 om 11:40:
Je kunt dingen veranderen door te kijken naar wat je zelf kunt bijdragen, waar je zelf patronen in stand houdt bijvoorbeeld. Dat is effectiever dan naar anderen wijzen
Maar dat is juist waarom ik het vraag toch? Waarom doen 'wij vrouwen' dat? Waarom zeggen vrouwen tegen andere vrouwen dat ze niet daar hadden moeten lopen 's avonds? Waarom springen ze in de bres voor mannen in de veronderstelling dat huishouden en zorg voor kinderen gedaan wordt omdat vrouwen dat naar zich toe zouden trekken? Dat zal overigens best wel eens het geval zijn ihkv 'ja iemand moet het doen en anders gebeurt het niet'. Maar de mate waarin onmiddelijk het boete kleed wordt aangetrokken door vrouwen vind ik opvallend. Daarnaast is het heus niet alleen naar je zelf kijken, het is voornamelijk andere vrouwen bekritiseren om hoe zij het het aanpakken.
Mijn man ging na de geboorte van onze zoon drie dagen per week werken. Ik ook drie dagen en zoon één dag naar opa&oma.
Man heeft dit middels onregelmatige diensten, betaald en onbetaald ouderschapsverlof drieëneenhalf jaar kunnen uitzingen. Daarna ging hij weer naar vijf dagen.
Hij doet buiten, ik doe binnen. En als ik me erger aan zijn "ramen lappen" dan moet ik óf niet zeuren, óf het over doen.
Degene die het eerst thuis is kookt, dus op mijn drie werkdagen wordt er voor me gekookt.
Toen zoon nog op de opvang / bso zat, leverde man hem altijd af en hij haalde hem ook op. Ze kenden me daar niet eens, denk ik. Het fijne was dat hier ook twee mannen werkten, dus mannelijke rolmodellen voor de kinderen.
Ziek kind? Half acht moest zoon uit bed, 7 uur moest ik de deur al uit, dus de eerste ziekkinddag was altijd voor man.
