ex-vriendin vaak nieuwe vriend
Hallo,
Ik ben een man van 39 jaar. Mijn ex is 37, twee kinderen, jongens (3 en 8).
We zijn nu een jaar uit elkaar. De kinderen wonen bij de moeder, en zijn twee dagen per week bij mij. Nou hoorde ik laatst van mijn oudste zoon, dat zijn moeder een relatie heeft. Hij werd als 'een vriend' voorgesteld, maar mijn zoon had door dat het iets anders in elkaar zat. Deze vriend werd overigens direct geïntroduceerd bij hen thuis. Mijn zoon wist ook dat ze bij elkaar in bed sliepen. Van mijn ex hoor ik hier niks over. Ik hoorde ook van mijn zoon dat deze vriend vreemd tegen hem deed.
Later ging dit blijkbaar uit. Maar, niet veel later kwam er weer regelmatig 'een vriend' van mama langs. Dit heeft blijkbaar niet lang geduurd.
En nu hoorde ik laatst dat ze alweer een nieuwe vriend heeft, die daar ook gewoon thuis komt. Ex zegt hier niks over. Nu kampen mijn kinderen met gedragsproblemen, die zijn opgetreden na de scheiding, en mijn ex en ik hebben hierover gesproken, wederom geen woord over de thuissituatie ('de vrienden').
Nu hebben we in het ouderschapsplan afgesproken dat we ten allen tijde het belang van de kinderen voorop stellen, en elkaar op de hoogte houden van belangrijke gebeurtenissen in het leven van de kinderen.
In mijn ogen strookt dit niet met elkaar.
Ik heb geen jalousie tov mijn ex. Als we geen kinderen hadden gehad, en ik had haar nooit meer gezien of gesproken, dan had ik dat prima gevonden.
Ik heb gelezen dat het beter is voor de kinderen om in het jaar na de scheiding niks te doen qua daten, en eventuele partners pas voor te stellen naar een half jaar tot een jaar. Ik ben zelf niet bezig met relaties omdat ik stabiliteit en de volledige aandacht aan de kinderen wil bieden. Dit is een bewuste keuze.
Ik ben benieuwd naar jullie reacties, maak ik me voor niks zorgen, of is het vreemd wat mijn ex doet. Ik kende mijn ex altijd als een redelijk persoon, maar ze lijkt helemaal omgeslagen.
" Het helpt dan om dit niet beschuldigend te doen, maar open je zorgen te delen en haar duidelijk te maken dat je haar geen liefde of liefdesaffaires misgunt, maar dat je het beter lijkt om niet te vroeg de nieuwe liefde voor te stellen aan jullie kinderen. Een kinderhoofd denkt anders, is bang dat de nieuwe partner de ouder vervangt, bang om de ouder te verliezen, heeft moeite met loyaliteit."
Dat klinkt heel logisch. Maar eerlijk gezegd denk ik dat als je ex je aanspreekt op de manier waarop jij je liefdesleven inricht en vervolgens zegt dat hij/zij je geen nieuwe relatie misgunt, dat je eerste reactie dan toch is "yeah right".
Ik denk dat TO samen met zijn ex hulp moet zoeken voor de (gedrags)problemen bij oudste. Als blijkt dat het liefdesleven van moeder een deel van het probleem is, dan helpt het denk ik enorm voor de acceptatie als die boodschap van een derde komt en niet van TO.
@Temet,
Dus wat de kinderpsychologen zeggen is flauwekul?
Ik kom hier met een oprechte vraag dat ik mij zorgen maak om mijn kinderen. Vervolgens doe je net of het aan mij ligt, of dat ik heel onredelijk ben.
Volgens mij heb ik nergens gezegd dat het flauwekul is. Jij merkt op - en kennelijk ben je er niet blij mee - dat je ex je niet over haar nieuwe vriend(en) vertelt. Ik zeg dat ze dat waarschijnlijk niet doet omdat jij er negatief op reageert. Vervolgens zeg jij dat jij helemaal niet negatief bent, en ondertussen ben je vooral bezig om uit te leggen waarom het niet goed is dat ze meer dan eens een nieuwe vriend over de vloer heeft. Dus je bent er wel negatief over.
Ik vind het ook niet handig wat ze doet. Maar a) je hebt er eigenlijk niks over te zeggen want je bent gescheiden, b) eventuele problemen bij je kind(eren) hoeven daarmee helemaal niet samen te hangen en c) als dat toch zo zou zijn, kan die boodschap beter niet rechtstreeks van jou komen, maar van een derde, want als jij dit tegen haar zegt denk ik niet dat ze genegen is dit aan te nemen.
Dus, nogmaals: ga met je ex in gesprek, benoem de gedragsproblemen die je ziet bij je oudste, probeer haar zover te krijgen dat ze erkent dat daar een probleem ligt, zoek samen hulp voor dat probleem, en als de hulpverlener ook vindt dat dat probleem wordt veroorzaakt of verergerd door haar liefdesleven, dan moet ze daar wat mee. Maar rechtstreeks: "jij mag pas over een jaar een meneer over de vloer want dat zeggen de kinderpsychologen" gaat waarschijnlijk niet helpen. Ook al bedoel je het niet negatief.
Wat je gelezen hebt en wat kinderpsychologen zeggen is niet iets wat afdwingbaar of bij een ander op te leggen is. Het is een schets voor de meest ideale situatie voor kinderen maar de praktijk is dus niet altijd zo.
Hier een ex die direct na de scheiding ging samenwonen, kinderen hadden dus van de ene op de andere dag gelijk met nwe vriendin te maken. Mijn kinderen hebben daar geen trauma van overgehouden.
Maar dit zegt niets over jouw kinderen en jouw ex.
Wat zou je zelf nu willen?
Rienk1 schreef op 14-03-2026 om 17:50:
@Temet,
Dus wat de kinderpsychologen zeggen is flauwekul?Ik kom hier met een oprechte vraag dat ik mij zorgen maak om mijn kinderen. Vervolgens doe je net of het aan mij ligt, of dat ik heel onredelijk ben.
Jullie zijn al een jaar gescheiden, ze gaat doen wat ze wil, daar doe je niks aan. Je kunt niet via je kinderen haar liefdesleven controleren
Temet schreef op 14-03-2026 om 18:35:
Volgens mij heb ik nergens gezegd dat het flauwekul is. Jij merkt op - en kennelijk ben je er niet blij mee - dat je ex je niet over haar nieuwe vriend(en) vertelt. Ik zeg dat ze dat waarschijnlijk niet doet omdat jij er negatief op reageert. Vervolgens zeg jij dat jij helemaal niet negatief bent, en ondertussen ben je vooral bezig om uit te leggen waarom het niet goed is dat ze meer dan eens een nieuwe vriend over de vloer heeft. Dus je bent er wel negatief over.
Ik vind het ook niet handig wat ze doet. Maar a) je hebt er eigenlijk niks over te zeggen want je bent gescheiden, b) eventuele problemen bij je kind(eren) hoeven daarmee helemaal niet samen te hangen en c) als dat toch zo zou zijn, kan die boodschap beter niet rechtstreeks van jou komen, maar van een derde, want als jij dit tegen haar zegt denk ik niet dat ze genegen is dit aan te nemen.
Dus, nogmaals: ga met je ex in gesprek, benoem de gedragsproblemen die je ziet bij je oudste, probeer haar zover te krijgen dat ze erkent dat daar een probleem ligt, zoek samen hulp voor dat probleem, en als de hulpverlener ook vindt dat dat probleem wordt veroorzaakt of verergerd door haar liefdesleven, dan moet ze daar wat mee. Maar rechtstreeks: "jij mag pas over een jaar een meneer over de vloer want dat zeggen de kinderpsychologen" gaat waarschijnlijk niet helpen. Ook al bedoel je het niet negatief.
Ah, je punt is wat me wat meer helder geworden
Als er geen kinderen waren geweest, dan had het me niks uitgemaakt. Maar als ouder zijnde mag je wel weten wie er met je kinderen omgaat, en zeker in het huis waar ze wonen, toch? Liefde maakt blind, wie weet laat mijn ex de kinderen wel langere tijd alleen met haar vriend, die ze zelf nog nauwelijks kent. In het ouderschapsplan staat niet voor niets standaard dat je elkaar op de hoogte moet houden van belangrijke veranderingen in het leven van de kinderen. Nou dit lijkt mij wel een belangrijke verandering.
Ja, je bent primair verantwoordelijk als de kinderen bij je zijn, maar dat betekent volgens mij niet dat je kan doen wat je wil. Stel ik zeg tegen de kinderen, jullie hoeven de gordel niet om te doen. Mijn ex zegt er iets van, terecht overigens. Dan kan ik toch ook niet zeggen: mijn verantwoordelijkheid, niet mee bemoeien?
Oprechte vraag, de kans is zeer groot dat ze het idd niet van me gaat aannemen, maar wat zou de reden zijn dat ze het niet van mij aan zal nemen?
Ik kijk het nog even aan denk ik.
linn19 schreef op 14-03-2026 om 18:38:
Wat zou je zelf nu willen?
Dat mijn kinderen stabiliteit krijgen.
Rienk1 schreef op 14-03-2026 om 19:18:
[..]
Dat mijn kinderen stabiliteit krijgen.
Dat is iets waar je voor bij jouw thuis voor kan zorgen. Je kan zelf geen stabiliteit "regelen" bij moeder.
Nick90 schreef op 14-03-2026 om 19:07:
[..]
Jullie zijn al een jaar gescheiden, ze gaat doen wat ze wil, daar doe je niks aan. Je kunt niet via je kinderen haar liefdesleven controleren
Haar liefdesleven interesseert me niet. Waar het mij om gaat is dat ik het idee heb dat mijn kinderen er last van lijken te hebben.
"Oprechte vraag, de kans is zeer groot dat ze het idd niet van me gaat aannemen, maar wat zou de reden zijn dat ze het niet van mij aan zal nemen?"
Het maakt niet uit wat de reden is. Want wat die reden ook is, jij kunt die niet wegnemen.
En probeer afscheid te nemen van het idee dat jij er invloed op hebt met wie je kinderen omgaan als ze niet bij jou zijn. Anders ga je een bijzonder vervelend nahuwelijk tegemoet.
De keerzijde van dit alles is uiteraard dat moeder ook niets te zeggen heeft over met wie je kinderen omgaan als ze bij jou zijn.
Je moet bedenken dat je kinderen in aanraking zullen komen met tal van nieuwe mensen via jouw ex. Jij bent geen onderdeel van dat deel van hun leven. Het maakt dus niet uit of het een gewone vriend of vriendin is of andere nieuwe mensen (nieuwe buren, collega's, schoonfamilie, sportvrienden etc). Zowel je ex als jij mogen jullie leven op eigen wijze vormgeven. Jij plaatst jezelf nu in een partnerrol en wil dat ex jou gaat informeren. Maar dit is haar privé leven. Ze mag omgaan en uitnodigen wie ze wil.
Als er daadwerkelijk gedragsproblemen zijn (welke en door wie vastgesteld?) Kan je kijken of je daaraan kunt werken. Maar heb jij enig bewijs dat dit met de nieuwe contacten van je ex te maken hebben? Hou het bij die problemen en hou partners erbuiten. Tenzij deze persoon of personen aantoonbaar jouw kinderen slecht behandelen en jouw ex daar niets aan doet. Daar lees ik niets van.
Verder kan jij jouw leefstijl niet opleggen aan je ex. Jij kiest bewust voor geen partner. Maar bent nog steeds bezig met je ex. Zij gaat door met haar leven en ook dat mag ze doen. Zelfs als er iedere maand een ander zit kan jij juridisch niets afdwingen. Het veroorzaakt alleen onrust tussen jullie en wellicht boosheid bij ex. En die onrust is slecht voor de kinderen.
Dus welk bewijs heb jij dat de kinderen slecht behandeld worden of schade hebben door deze man?
Je ex hoeft jou niet te informeren over haar liefdesleven. Ook niet onder de noemer uit de OP om de belangen van de kinderen voorop te stellen. Dan had strak in de OP opgenomen moeten worden dat nieuwe partners pas na een X aantal maanden geïntroduceerd mogen worden, hetgeen niet hetzelfde is als niet mogen daten. Belang voorop stellen is een vaag begrip dat breed getrokken kan worden. Over het gedrag van je zoon kan je uiteraard wel overleggen (zonder daarbij te benoemen dat dit komt door haar nieuwe vriend(en) want dat dát de oorzaak is, is een aanname van jou).
Je kind kan er net zo goed last van hebben dat hij zijn vader zo weinig ziet. Dus ik zou eerst maar eens iets veranderen aan de dingen waar je wèl wat aan kunt doen.
Rienk1 schreef op 14-03-2026 om 19:26:
[..]
Haar liefdesleven interesseert me niet. Waar het mij om gaat is dat ik het idee heb dat mijn kinderen er last van lijken te hebben.
Waarom dit niet gewoon met haar delen? Als mogelijk idee, waar je naast kan zitten maar wat je haar wel meegeeft om te overwegen. Daarnaast, is het mogelijke om enige warme gevoelens voor haar te koesteren? Ze is tenslotte de moeder van jouw kinderen. Dat maakt elke communicatie makkelijk en werkt ook positief door op jouw kinderen en hun gedrag.
Rienk1 schreef op 14-03-2026 om 14:01:
Nog even een toevoeging. Ik zei dat de kinderen kampen met gedragsproblemen, sinds de scheiding. Daarvoor was dat niet zo. Het zijn echt superlieve kinderen. Bij mij gedragen ze zich over het algemeen goed. Maar bij mijn ex gedraagt mijn oudste zoon zich vervelend en opstandig, en hij wordt eigenlijk (bijna) elke dag wel naar boven gestuurd.
Dus tijd om meer zorgtaken te pakken als ouder en voor co ouderschap te gaan. Ik snap zoiezo in deze tijd niet waarom je voor zo'n ouderwetse regeling zou kiezen. Heb je meer invloed. Want bepalen en oordelen over hoe je ex het ouderschap invult is een gevalletje de beste stuurlui staan aan wal als je zelf niet evenveel zorgt voor je kids.