Echtscheiding en erna Echtscheiding en erna

Echtscheiding en erna

Ots dreiging

Ik ben al 9 jaar weg bij mijn ex, nooit getrouwd geweest, wel 3 kinderen gekregen (Ik ben 3 jaar met hem geweest). In de zwangerschap van mijn 3de ben ik bij mijn ex weggegaan. Ik heb nu 8 jaar een vast relatie met mijn huidige partner (en mijn ex accepteert hem nog steeds niet) met wie ik samen woon en de kinderen wonen bij ons. Het contact met mijn ex is altijd waardeloos geweest. Hij heeft de kinderen 1 x in de 2 weken in het weekend en betaald 13 euro per kind allimentatie per maand  (door de rechter bepaald omdat hij geen draagkracht heeft door schulden). Dit loopt redelijk, dus daar maak ik verder maar geen punt van. Mijn probleem is meer dat hij zich nooit bemoeid met de opvoeding van de kinderen buiten zijn eigen weekenden om (kan niks bespreken met hem, handeld niet in belang van de kinderen, komt niet opdagen op afspraken, geeft geen toestemming voor hulpverlening voor school e.d. en heeft zelfs nog nooit een schoolrapport van de kinderen bekeken en me oudste zit nu in de brugklas, en zo kan ik nog een heel lijstje afgaan) en nu zelfs alles tegenwerkt. Hij heeft me een tijdje geleden aangegeven bij de politie en bij veilig thuis, omdat ik de kinderen zou mishandelen en verwaarlozen, ik vermoed uit wraak omdat ik commentaar had op de vele vrouwen met wie hij relaties aangaat, omdat hij de kinderen meteen in zijn relaties betrekt en de kinderen belast worden met alle vrouwen die komen en gaan. Deze hele zaak is doorgezet naar de RvK (Raad van Kinderbescherming) en het afgelopen jaar hebben wij (in vrijwillig kader) een gezincoach gehad. Ik heb me met mijn gezin ruim anderhalf jaar opengesteld om te bewijzen dat ze een goede en veilige thuissituatie hebben bij mij. Mijn partner en ik hebben overal aan meegewerkt, hebben diverse trajecten ingezet voor het welzijn van de kinderen, zijn overal geweest om onze inzet te tonen en onze coach zag dat het goed ging, op het contact met mijn ex na. Maar aangezien mijn ex niet meewerkt, geen toestemming verleent, niet meer wilt communiceren met mij (zelfs niet digitaal in een groep) en door blijft hameren op leugens over dat ik niet goed ben voor de kinderen en er toezicht moet komen, zag de coach geen andere optie dan ons op te schalen bij de RvK. Vandaag heb ik het conceptverslag binnen gekregen die naar de rechtbank verstuurd gaat worden voor aanvraag van OTS. Ik ben compleet radeloos nu, ik vecht al zolang voor het welzijn van mijn kinderen en nu worden ze straks weer belast met zorgen die niet voor hun zouden moeten zijn. Ik voel me zo machteloos, vedrietig en boos, het is zo oneerlijk. Weet iemand of er nog een andere weg/kans is waarop dit tot een goed einde kan komen, zonder dat de kinderen hier in belast worden en zonder OTS?

Ps sorry voor het lange verhaal

Je hebt echt een lastig probleem. Het klinkt alsof je denkt dat meewerken met de conclusie: er is hulp nodig voor het communiceren tussen de ouders, dat dat jou van de OTS af gaat helpen. Ik denk het niet. Maar op dit moment is alles onvoorspelbaar.

Het kan ook zijn dat duidelijkheid je gaat helpen, zeker tegenover de rechter. Maar nogmaals, neem het advies van Temet ter harte en vraag een goede advocaat. Of ga het gesprek aan met iemand van de stichting KOG. Jij blijft degene die beslist, maar dan ben je beter geinformeerd.

Je kunt je in principe zelf vertegenwoordigen maar dan heb je wel iets meer zakelijkheid in jezelf nodig. Emoties vind men een zwaktebod en pulkt er toezicht uit.

Zorg goed voor jezelf en voor je kinderen. En nog een paar tips. Zorg dat je 'image' verder goed is. Spic en span huis. Alles op orde. Nette kleding, Praat niet over problemen. Je hebt het wel in de hand. Als jij alsmaar de indruk blijft geven dat je het niet in de hand hebt, blijft men bij je.

MoederTripleD

MoederTripleD

21-04-2021 om 16:20 Topicstarter

Dank je wel Annej dat ga ik zeker doen. Ik voel me na alle gesprekken hier weer wat sterker. Ik ga inderdaad contact opnemen met stichting KOG en met een advocaat. Ook ga ik de documenten die Tsjor gaf doorlezen en ik zal me zo goed als ik kan voorbereiden op de rechtzaak. Het is zoals je zegt een lastige zaak. Gelukkig ben ik wel een sterke vrouw over het algemeen en kan ik me emotie goed aan de kant zetten als dat moet. Alleen de momenten waarop ik alleen ben (en dus ook mag) dan komt alles eruit.

Ik hou er rekening mee dat we voorlopig nog lang niet uit deze situatie zijn, maar dat betekent niet dat ik me zomaar gewonnen geef. 

Ik wens je heel veel sterkte, goed dat je voor de 'duur' gaat en niet voor de 'sprint'. En ik wens je heel veel succes. Het is ook een strategisch dingetje. En heel veel kalmte en rust.

MoederTripleD

MoederTripleD

21-04-2021 om 16:27 Topicstarter

Dank je wel!

Moeder TripleD, 'tenzij het belastend is voor mijn kinderen.' En toch zit daarin een probleem als het gaat om de communicatie met je ex. 'Ik heb hem aangesproken daarop dat hij niet naar de dokter is geweest, maar hij vond het niet nodig omdat ze haar vingers kon bewegen.' Met dat laatste ben jij het ( natuurlijk) niet eens. Dus het wordt een probleem tussen jullie beiden: jij boos op hem, hij op jou, hij weigert nog te communiceren.

Idem: 'Als ik hem ergens op aanspreek omdat ik mij zorgen maak, dan weet hij
het altijd beter en ziet het als een aanval op hem en kijkt hij naar
zijn eigen positie en niet naar die van de kinderen...' etc. etc.

Nu zul je aan mij vragen: hoe moet dat dan anders? Maar ik weet niet of het zin heeft dat ik die vraag nu ga beantwoorden. Ik probeer je nu alleen je kwetsbaarheden te laten zien.

Het tweede punt: er is een verschil in de analyse van de gedragsproblemen van een van je kinderen; Jij zegt: 'hoogbegaafdheidsproblematiek wat zich uitte op school, waardoor hij bij een zorgboederij is gekomen met de nodige hulpverlening erbij).'

Zij zeggen: loyaliteitsproblemen en gedragsproblemen. Waarschijnlijk leggen zij de link tussen zijn gedragsproblemen dus bij het loyaliteitsconflict van de kinderen. Je jongste heeft zorgverleners om zich heen. Heb je wel eens met hen gepraat over hun analyse? Is er ooit een rapport gemaakt waarin de aard van de problemen is beschreven?

Ik zie dit verhaal als je tweede kwetsbaarheid. Lees de stukken er nog eens goed op na en bedenk dat mensen niet met jouw ogen kijken.

Tsjor

Wellicht kun je ondertussen alvast eens nadenken over wat voor jou belangrijk is in de communicatie met vader. Je lijkt nu toch nog uit te gaan van de ideale communicatie: jij uit je zorgen, hij begrijpt jou, jullie praten er samen over en je komt samen tot een oplossing, allemaal in het belang van de kinderen natuurlijk.

De kans is groot dat, als je een gezinsvoogd krijgt, die gezinsvoogd ook dat ideaalplaatje voor ogen heeft.

Ik vind dat onbegrijpelijk. Als die ideale communicatie mogelijk zou zijn zou er waarschijnlijk geen scheiding hebben plaatsgevonden.

Maar ondertussen zal de gezinscoach wellicht nu al, en straks de gezinsvoogd kijken hoe jij omgaat met dat gebrek aan ideale communicatie en wat dat dan weer betekent voor de kinderen (loyaliteitsconflict).

Bedenk dus even voor jezelf: wat is de realiteit als het gaat om de communicatie? Kun je omgaan met die realiteit? Kun je je gewenste ideaalbeeld van een goede communicatie met de vader loslaten, zonder dat dit gevolgen heeft voor de relatie tussen de kinderen en hun vader?

Ik bedoel dit meer als oefening voor jezelf.

Tsjor

Ik ben ondertussen werkelijk enorm benieuwd in hoeveel gevallen een ots bij een "complexe echtscheiding" (men vermijdt het woord vechtscheiding) daadwerkelijk de problemen vermindert. Ik heb mijn vermoedens, en als ik over de potten met onderzoeksgeld ging dan zou ik daar eens een gedegen onderzoek op loslaten.

Het mooist zou zijn een onderzoek met een controlegroep 'vechtscheiding zonder ots'. Hoe groot is dan, in vergelijking met de controlegroep, het percentage waarbij de ots vooruitgang geeft, in hoeveel gevallen blijft de problematiek gelijk en zijn er ook gevallen waarin ots de zaken voor de kinderen alleen maar erger maakt?

De kosten van de inzet van ots in dit soort situaties zijn enorm. In geld, in mankracht, in energie van alle betrokkenen. Wat te rechtvaardigen zou kunnen zijn als het effectief was. Maar of dat zo is, weet volgens mij geen hond.

TS zou het op de zitting eens kunnen vragen, maar dat is misschien tactisch niet zo handig :-)

Groeten,

Temet

De Kinderombudsman heeft in 2012 een rapport gepubliceerd: De ondertoezichtstelling bij omgangsproblemen. 

"Uit het onderzoek blijkt dat het onder toezicht stellen van een kind bij problemen over de omgang pas gebeurt in situaties die ernstig geëscaleerd zijn. De hoge mate van escalatie verkleint echter de kans op een goede afloop sterk. Bureaus Jeugdzorg verzamelen geen gegevens over het succes van dit soort ondertoezichtstellingen. De wens van alle betrokken professionals, dat de negatieve spiraal tussen ouders in een veel eerder stadium dan bij een ondertoezichtstelling moet worden doorbroken, geeft echter sprekend weer dat de mogelijkheden in het late stadium van de ondertoezichtstelling beperkt zijn. Reflectie op deze inzet van het middel ondertoezichtstelling is daarom hoog nodig."

Kan zijn dat er ook nog conclusies zijn in het rapport van 2013 'Is de Zorg gegrond?' waarin ik de Kinderombudsman wel slijmerig vond over de jeugdzorg, ze doen erg hun best, maar de conclusies logen er niet om.

https://link.springer.com/chapter/10.1007/978-90-313-7977-4_5

En er is ook nog ergens een rapport van een VU hoogleraar over 101 zorgen of zoiets waaruit bleek dat in het algemeen de situatie voor een kind bij een OTS 1/3 verbeterd, kan ook spontaan gebeurt zijn, 1/3 blijft hetzelfde en 1/3 wordt zelfs slechter

Steeds is het: er zijn meer en betere cijfers noodzakelijk, maar die komen maar niet. Dus in afwachting moddert men voort met allerlei grootse plannen (Deltamethode, Beter Beschermd etcetera). Wat ik begreep had alleen een programma waarin ouders en kinderen in groepen samenkwamen, alleen in het verplichte kader als je alles gehad hebt, effectief kon zijn bij een vechtscheiding. Ben even de naam kwijt.

MoederTripleD

MoederTripleD

22-04-2021 om 20:57 Topicstarter

Tsjor ik snap je punt en ik ben daar inderdaad kwetsbaar op. Niet omdat ik een ideale communicatie voor ogen heb, sterker nog, ik geloof niet dat er ooit nog een goede communicatie zal zijn tussen mij en mijn ex. Ik mijn eigen ogen heb ik dat ook helemaal niet nodig (communicatie met me ex) want ik ben het al gewend om de dingen zonder hem te regelen. De Raad daarin tegen heeft het wel voor ogen. Het is het belangste doel voor hun precies op de manier dat jij zegt ... loyaliteistsproblemen en gedragsproblemen. Ik verwacht helemaal niet dat mijn ex gaat meewerken, ook niet onder OTS en dat maakt juist dat ik bang ben dat ik hier nog heel lang in ga zitten.

Verder de hoogbegaafdheidproblematiek van mijn zoontje is vastgesteld door de kinderpsycholoog, geregeld door de gezinscoach, en tevens is dat nu vrijwel voorbij en is mijn zoontje weer aan het opbouwen in het reguliere onderwijs.

Mijn jongste dochter heeft therapiegesprekken gehad om te kijken of ze hulp nodig had en daar is uitgekomen dat het gewoon een vrolijke meid is die kan opkomen voor zichzelf, goed in het leven staat en zelfvertrouwen heeft. Wel is er naar boven gekomen dat ze moeite heeft met de vele relaties van haar vader en verwarring over de instanties van wat er gaande is, maar dit is niet zodanig belastend voor haar dat ze verder nog hulp hiervoor nodig heeft.

Dit is allemaal toegevoegd in het verslag wat naar de rechtbank gaat.

MoederTripleD

MoederTripleD

22-04-2021 om 21:00 Topicstarter

Tevens heb ik ook altijd gezegd, nu nog, dat ondanks mijn geschillen met vader de kinderen hun vader nodig hebben en dat ik ze nooit zal weghouden bij hem, zolang ze zelf heen willen.

MoederTripleD

MoederTripleD

22-04-2021 om 21:02 Topicstarter

Temet ik ben het daar helemaal mee eens

Ik haakte vooral aan op je opmerking dat jij je zorgen bespreekt met je ex-man en dat hij daar niet goed op reageert, of niet zoals jij zou willen dat hij zou reageren.

Welke gedragsproblemen worden dan nog gezien? Heeft de gezinscoach daar iets over gezegd?

'Ik verwacht helemaal niet dat mijn ex gaat meewerken, ook niet onder OTS
en dat maakt juist dat ik bang ben dat ik hier nog heel lang in ga zitten.' Maak je niet te druk om je ex, laat dat dan maar over aan de gezinsvoogd als die er komt. Pak ondertussen de dingen op die je wel zelf kunt doen, zoals je dat tot nu toe ook gedaan hebt.

Tsjor

MoederTripleD

MoederTripleD

22-04-2021 om 21:17 Topicstarter

Voor de coach er was besprak ik eigenlijk niks meer met hem (en dat beviel me prima) maar ik moest hem meer betrekken, omdat hij daar zelf om vroeg.

Hij vraagt dingen aan en als dat dan gebeurt doet hij er niks mee en komt meestal niet eens opdagen. Het is alleen maar treiteren wat hij doet. Ik trek me daar niks van aan verder, maar de coach/Raad vind het schadelijk. 

De gedragsproblemen zijn voornamelijk voorbij nu, maar de Raad zegt dat dat toch niet helemaal hard gemaakt kan worden en willen daarom toezicht houden hierop.

En verder doe ik gewoon me ding hoor. Hoe meer negatieve dingen bij ons komen, hoe meer positieve dingen we doen om het balans goed te houden. Het negatieve moet niet gaan overheersen want het leven moet wel leuk blijven. Niet alleen voor de kinderen, maar voor ons allemaal

Tip 3: zeg niet dat je je kinderen niet zal weghouden bij hun vader zolang ze zelf willen.

Ik twijfel er geen seconde aan dat je het meent, maar het wordt echt in zo ongeveer elke omgangszaak gezegd, en het maakt volgens mij dan ook geen enkele indruk.

Dus als je dit zegt, heb niet de illusie dat het enig effect heeft, wil ik maar zeggen.

Groeten,

Temet

MoederTripleD

MoederTripleD

23-04-2021 om 08:25 Topicstarter

Ok dat zal ik onthouden Temet bedankt

Reageer op dit bericht

Als je wilt reageren moet je eerst inloggen of je aanmelden.

Aanmelden