Seksuele gelijkheid
Lastig onderwerp, zit je klaar? Komtie:
We emanciperen de goede kant op. Wachtend op mijn zoon bij het voetbalveld zie ik hordes jongedames in voetbaltenue elkaar een high-five geven omdat ze tijdens het oefenpotje hebben gescoord. Op mijn werk groet ik mijn vrouwelijke leidinggevende op de gang die me zojuist per email een inhoudelijk serieus antwoord gaf op mijn verlofaanvraag. Fietsend over het stationsplein verspert een vrouwelijke agent me de weg en vertelt me dat hier niet gefietst mag worden. Ik gehoorzaam, stap af en loop verder. Dagelijkse activiteiten waarbij ik geen seconde nadenk over sekseverschillen.
We werken hetzelfde, voelen hetzelfde, willen diep van binnen allemaal hetzelfde en maatschappelijk worden er jaarlijks miljoenen uitgetrokken om gelijkheid meer en meer te bevorderen.
In het verleden leek mij dit altijd een goede ontwikkeling. Tot ik ging scheiden. Mijn ex ging namelijk vreemd. En niet een keer. In 7 jaar tijd en 3 kinderen verder heeft ze er twee minnaars op nagehouden. Als ik er nu over nadenk best knap zo tussen de zwangerschappen door. Daar zal ze zo haar redenen voor gehad hebben zoals dat gaat bij affaires.
Toen ik haar echter vroeg naar hoe ze die mannen dan had uitgezocht zei ze: 'Die dienden zich aan'. Waarbij ze aangaf dat ze eigenlijk altijd wel een bedpartner kan vinden als ze daar zin in heeft en dat haar vriendinnen dat ook aangeven. Toen ik zelf ging daten na de scheiding merkte ik dat het gemak dat ik in mijn studententijd heb ervaren nu niet meer op gaat; Een onenightstand organiseren gaat eigenlijk alleen maar via apps waar mensen daar specifiek op zitten te wachten. Na wat onderzoek in kleine kring over dit onderwerp bij gescheiden ouders komt steevast dit beeld naar voren: Vrouwen kiezen (veelal) uit wie ze willen en mannen moeten maar hopen dat ze in de smaak vallen.
In het licht van alle positieve seksediscriminatie en 'gelijke kansen voor iedereen' vond ik dit een bijzondere ontdekking. Het onderwerp is vaak ook zeer controversieel en er wordt gelaten op gereageerd. Het wordt gezien als een wetmatigheid waar we niet omheen kunnen. Dat was de vrouw en haar aanrecht ook 50 jaar geleden. Wordt het niet eens tijd dat we hier meer over praten en onderzoeken wat we eraan kunnen doen zodat iedereen gelijke kansen krijgt?
Misschien is dit iets voor je: https://www.mkpnederland.nl/
"Mannen komen in aanraking met MKP doordat ze iets willen veranderen in hun leven of omdat ze daarin iets missen. Veel mannen worstelen ook met de vraag wat het betekent om man te zijn…"
Homeguy schreef op 26-01-2026 om 18:41:
Tja ik moet echt gaan stoppen met generaliseren denk ik. 't is alleen zo onwijs zwaar; 3 jonge kids, fulltime werk want hypotheek. Zo zwaar bedrogen zijn. Je op school niet veilig voelen want daar loopt scharrel van ex die inmiddels alweer 2 affaires heeft versleten met andere moeders. Ik verlang zo vaak terug naar ongecompliceerdere tijden. Ik heb het zelf gedaan, weetik maar voelt gewoon enorm alsof je leven is afgepakt.
Een mannelijke eigenschap die vrouwen simpelweg onweerstaanbaar vinden : emotionele veerkracht. Het gaat er niet om te doen alsof je geen pijn voelt. Het gaat erom dat je de pijn recht in de ogen kunt kijken, erkennen en met kracht en zelfrespect verder kunt gaan.
In het leven zijn er tegenslagen maar je kan dit ook als leermomenten gaan zien. Je moet echt aan jezelf gaan werken anders gaat het met je huidige relatie ook niet goed. Ook jij kan een man worden die zelfverzekerd is en daar vallen vrouwen op. Leiderschap in emotionele balans.
Homeguy schreef op 26-01-2026 om 18:41:
Tja ik moet echt gaan stoppen met generaliseren denk ik. 't is alleen zo onwijs zwaar; 3 jonge kids, fulltime werk want hypotheek. Zo zwaar bedrogen zijn. Je op school niet veilig voelen want daar loopt scharrel van ex die inmiddels alweer 2 affaires heeft versleten met andere moeders. Ik verlang zo vaak terug naar ongecompliceerdere tijden. Ik heb het zelf gedaan, weetik maar voelt gewoon enorm alsof je leven is afgepakt.
Maargoed, zal mijn vrienden vaker gaan bellen hierover en minder posten. Weet soms gewoon niet waar ik het zoeken moet.
Dank voor alle verduidelijking en tijd.
Jeetje Homeguy, ik vraag me steeds meer af in wat voor relatie je nu zit en of je hierin wel echt zo gelukkig bent zoals je zegt te zijn?! Lijkt mij dat er nog veel oude pijn verwerkt moet worden…..
Die relatie kwam van een weekje bumbelen 2 jaar geleden om eens te zien of ik er nog mocht zijn. En dat liep wat uit de hand en het is goed. Echt goed. Zo goed dat ik voortdurend niet kan geloven dat ik er gewoon echt mag zijn. En ik maak me ook zorgen. Om haar, of het wel kan, niet te vroeg is. Bespreek ik ook regelmatig. Heeft ze vrede mee.
Vind het ook zonde om dit te beeindigen om vragen waar ik misschien nog wel 10 jaar mee zit. Bijv. Als het vrouwelijke selecteert en mijn ex selecteert mij. Waarom dan 3!! Kinderen en dan toch voor een ander gaan? Knaagt aan me, dag en nacht. Maargoed, boodschap was helder, ik ga meer vrienden bellen en MKP verkennen.
Renate46 schreef op 26-01-2026 om 20:29:
[..]
Een mannelijke eigenschap die vrouwen simpelweg onweerstaanbaar vinden : emotionele veerkracht. Het gaat er niet om te doen alsof je geen pijn voelt. Het gaat erom dat je de pijn recht in de ogen kunt kijken, erkennen en met kracht en zelfrespect verder kunt gaan.
In het leven zijn er tegenslagen maar je kan dit ook als leermomenten gaan zien. Je moet echt aan jezelf gaan werken anders gaat het met je huidige relatie ook niet goed. Ook jij kan een man worden die zelfverzekerd is en daar vallen vrouwen op. Leiderschap in emotionele balans.
Dat was ik dus! 17 jaar geleden! Eigen koers, eigenwijs, blij met mezelf, niet met vrouwen bezig want die waren wel met mij bezig.
Ik heb me laten koken als een kikker en mag nu op de blaren zitten. Die krachtige man zit er nog wel, ergens. Ik hoop dat ik hem vaker tegenkom.
Homeguy schreef op 26-01-2026 om 22:38:
[..]
Dat was ik dus! 17 jaar geleden! Eigen koers, eigenwijs, blij met mezelf, niet met vrouwen bezig want die waren wel met mij bezig.
Ik heb me laten koken als een kikker en mag nu op de blaren zitten. Die krachtige man zit er nog wel, ergens. Ik hoop dat ik hem vaker tegenkom.
Daar kun (en moet!) je wel zelf wat voor doen. Zoek een coach of ga naar de POH. Je relatie nu gaat het niet trekken hoor, dat getwijfel aan jezelf. Ook al zegt ze nu dat het prima is. Doe jezelf een groot plezier en kruip uit die slachtofferrol.
Ik schrijf het wat kort en misschien wat hard, dat komt doordat ik het gevoel heb dat je een flinke duw nodig hebt in de goede richting. Het is tijd voor actie!!
Wat jou is overkomen, is je aangedaan door één vrouw (namelijk je ex) niet door dé vrouw (in het algemeen). Voor je herstel is het wel belangrijk om te beginnen met dat onderscheid te maken
Homeguy schreef op 26-01-2026 om 18:41:
Tja ik moet echt gaan stoppen met generaliseren denk ik. 't is alleen zo onwijs zwaar; 3 jonge kids, fulltime werk want hypotheek. Zo zwaar bedrogen zijn. Je op school niet veilig voelen want daar loopt scharrel van ex die inmiddels alweer 2 affaires heeft versleten met andere moeders. Ik verlang zo vaak terug naar ongecompliceerdere tijden. Ik heb het zelf gedaan, weetik maar voelt gewoon enorm alsof je leven is afgepakt.
Maargoed, zal mijn vrienden vaker gaan bellen hierover en minder posten. Weet soms gewoon niet waar ik het zoeken moet.
Dank voor alle verduidelijking en tijd.
Weet je, ik ben een vrouw en ook aan alle kanten bedrogen door de man waar ik meer dan 30 jaar mee samen was, kinderen mee had. En stond er meteen helemaal alleen voor met een duur huis en kids, want hij trok zijn handen er helemaal vanaf. Ik moet meer dan fulltime werken om het te redden. Dus ik snap waar je vandaan komt.
Het verschil is denk ik dat ik de tijd heb genomen om los te komen van mijn ex en om mijn eigen rol in het geheel te bekijken. Waarom heb ik dit zo lang gepikt? Welk patroon lag erann ten grondslag. Want ook bij mij werden niet alleen in het geheim, maar ook zichtbaar grenzen overschreden.
Ik heb daar enorm veel van geleerd en ik dacht eigenlijk hetzelfde over mannen als jij nu over vrouwen. Ze willen alleen maar seks en iemand die hun sokken wast. Onzin natuurlijk. Maar ik was niet van plan om er ooit nog aan te beginnen. Na een paar jaar liep ik totaal onverwacht iemand tegen het lijf en dat loopt als een zonnetje. Hij is heel anders dan mijn ex man en daardoor voelt het ook heel anders. Mijn vooroordeel over mannen bleek gebaseerd op mijn exman en een paar mannen die me maar bleven benaderen, hoewel ik duidelijk aangaf geen interesse te hebben. Wat jij aangeeft over vrouwen, dat kun je net zo goed zeggen over mannen. Maar ik denk dat de truc zit in je eigen gedrag. Dus als je zoveel wrok voelt en je eigenwaarde zo laag is, dan moet je echt eerst daar wat aan doen.
Fijne feedback, dank!
Homeguy schreef op 26-01-2026 om 12:21:
Misschien was ik niet duidelijk. In ieder geval wordt mijn punt gemist: Wat ik bedoel te zeggen:
Er is momenteel maatschappelijk (terecht) best veel aandacht voor (de voorheen zeer onderbelichte) vrouwelijke seksualiteit. Een voorbeeld daarvan is de term 'orgasmekloof'. Goede zaak; niks mis mee.
Mijn punt: It takes two to tango; Waar blijft de man, zijn rol, zijn gevoel en seksualiteit in dit debat? Labeltje 'incel' erop en weglachen met z'n allen. Op die manier vrees ik dat de dames het over een paar jaar echt alleen met de top 10% moeten doen...
Ik denk eigenlijk wel dat je een punt hebt hier. Het lijkt soms net alsof mannen geen seksuele behoeften meer mogen hebben. Terwijl het ook echt wel een kwestie is van biologie en hormonen. Mannen maken veel meer testosteron aan en hebben daardoor doorgaans vaak zin in seks. Wat volgens mij prima is, zo lang ze zich kunnen beheersen. En de meeste mannen kunnen dat prima.
Mannen kunnen seks hebben zonder daarna verbinding te voelen, maar vrouwen maken na de seks hormonen aan die binden. Dus na de seks loopt de vrouw veel meer risico om verbinding te voelen dan een man. Bij mannen komt die vorm van verbinding op andere manieren tot stand. Vrouwen lopen dus op allerlei manieren meer risico's met casual seks of seks met iemand die ze nog niet zo goed kennen. Niet alleen zwangerschap, dwang of pijn bij het vrijen, maar ook het risico om meer te gaan voelen dan gewenst in die situatie.
Ik denk dat de orgasmekloof ook deels bij vrouwen zelf ligt. Als wij onze mannen zouden vertellen of laten zien wat wij nodig hebben, dan doen ze dat maar al te graag. Volgens mij willen mannen over het algemeen erg graag goed zijn in bed. Dus ook de vrouw laten genieten. Als je als vrouw je eigen lichaam kent en bereid bent om daarover te communiceren, dan helpt dat enorm.
Pief schreef op 28-01-2026 om 12:25:
[..]
Ik denk dat de orgasmekloof ook deels bij vrouwen zelf ligt. Als wij onze mannen zouden vertellen of laten zien wat wij nodig hebben, dan doen ze dat maar al te graag. Volgens mij willen mannen over het algemeen erg graag goed zijn in bed. Dus ook de vrouw laten genieten. Als je als vrouw je eigen lichaam kent en bereid bent om daarover te communiceren, dan helpt dat enorm.
Nou nee hoor, ik heb meermaals mee gemaakt dat een man het er niet over wilde hebben en steeds opnieuw het gesprek wilde vermijden. Het 'allemaal te lastig en ingewikkeld' vond. Ik hoor ook van andere vrouwen dat mannen het een aanval op hun minnaarschap vinden of gewoon niet geïnteresseerd zijn.
Lexus schreef op 28-01-2026 om 13:19:
[..]
Nou nee hoor, ik heb meermaals mee gemaakt dat een man het er niet over wilde hebben en steeds opnieuw het gesprek wilde vermijden. Het 'allemaal te lastig en ingewikkeld' vond. Ik hoor ook van andere vrouwen dat mannen het een aanval op hun minnaarschap vinden of gewoon niet geïnteresseerd zijn.
Meer uitzondering dan regel. Zoek je toch echt (teveel) verkeerde mannen.
Renate46 schreef op 28-01-2026 om 13:26:
[..]
Meer uitzondering dan regel. Zoek je toch echt (teveel) verkeerde mannen.
Ja, dat wou ik ook zeggen. Hoezo is jou een orgasme bezorgen een 'aanval op het minnaarschap?'
Wat een l*l zeg 
Pief schreef op 28-01-2026 om 12:25:
[..]
Ik denk eigenlijk wel dat je een punt hebt hier. Het lijkt soms net alsof mannen geen seksuele behoeften meer mogen hebben. Terwijl het ook echt wel een kwestie is van biologie en hormonen. Mannen maken veel meer testosteron aan en hebben daardoor doorgaans vaak zin in seks. Wat volgens mij prima is, zo lang ze zich kunnen beheersen. En de meeste mannen kunnen dat prima.
Ik lees het probleem als: mannen willen vaker en lopen er dan tegenaan dat er dan minder vrouwen willen, waardoor zij uit een kleiner aantal zouden kunnen kiezen, ware het niet dat dat kleinere aantal vrouwen ook nog eens eisen durft te hebben, en de besten eruit kiest. En dat sommige mannen dan nooit gekozen worden en dat dat niet eerlijk is.
En dat een vrouw die wil een grotere slagingskans heeft dan een man die wil, en dat dat niet eerlijk is.
Maar ja, die vrouwen gaan niet zorgen dat iedereen een keer aan de beurt komt natuurlijk, want waarom zouden ze?
Lexus schreef op 28-01-2026 om 13:19:
[..]
Nou nee hoor, ik heb meermaals mee gemaakt dat een man het er niet over wilde hebben en steeds opnieuw het gesprek wilde vermijden. Het 'allemaal te lastig en ingewikkeld' vond. Ik hoor ook van andere vrouwen dat mannen het een aanval op hun minnaarschap vinden of gewoon niet geïnteresseerd zijn.
Totaal niet herkenbaar. Dan heb je gewoon de verkeerde getroffen of je bent van een veel oudere generatie waarbij de mannen uit die generatie er misschien zo in staan. Nu is dat heel anders gelukkig.