Seksuele gelijkheid

Seks vind ik heel iets anders dan intimiteit. Seks is neuken om een orgasme te krijgen. Als je dat als vrouw wil, hoef je inderdaad alleen maar je benen te spreiden - of je kont omhoog te doen. Dan krijg je mannen die het niet uitmaakt wat er verder "om het gat heen zit", als ze hun piemel maar kwijt kunnen. 
Als je als vrouw intimiteit wil, ligt het een stuk moeilijker. Persoonlijk ben ik wel klaar met de one night stands zonder knuffelen, strelen, gewoon elkaar voelen. Intimiteit is zoooo veel meer dan seks. Zou fijn zijn als wat meer mannen wat kennis over Tantra op zouden doen. 

Worteltaart schreef op 29-01-2026 om 18:17:

Seks vind ik heel iets anders dan intimiteit. Seks is neuken om een orgasme te krijgen. Als je dat als vrouw wil, hoef je inderdaad alleen maar je benen te spreiden - of je kont omhoog te doen. Dan krijg je mannen die het niet uitmaakt wat er verder "om het gat heen zit", als ze hun piemel maar kwijt kunnen.
Als je als vrouw intimiteit wil, ligt het een stuk moeilijker. Persoonlijk ben ik wel klaar met de one night stands zonder knuffelen, strelen, gewoon elkaar voelen. Intimiteit is zoooo veel meer dan seks. Zou fijn zijn als wat meer mannen wat kennis over Tantra op zouden doen.

Wat een onzin kraam je hier uit zeg. Seks is het allesomvattende scala aan handelingen die bevrediging geven, die mensen doen omdat ze het fijn vinden. Alles wat echt pijn doet gaat eerder over macht.

Alleen neuken om een orgasme te krijgen is voor de meeste vrouwen helemaal niet weggelegd, dus ik weet niet hoe je erbij komt om dit te zeggen. Ben je een man of zo.

Ik ben het wel met worteltaart eens eigenlijk.
Seks is iets anders dan intimiteit, en doe je omdat dat bevrediging geeft.

Worteltaart heeft het trouwens nergens over pijn volgens mij, die opmerking kan ik niet helemaal plaatsen. Of ik heb wat gemist,dat kan natuurlijk ook.

Homeguy schreef op 29-01-2026 om 16:02:

[..]

Concreet klopt dat denk ik wel in mijn oorspronkelijke vraag ja.

Of ik het een probleem vind weet ik niet maar het viel me op en ik verbaasde me over allerlei maatschappelijke discussies over seksegelijkheid en nivelleren en dat niemand het hier over heeft en zich afvraagt hoe dit komt, waar het heengaat, of het wenselijk is of niet. Je hoort er niks over, leert er niks over op school. Je moet het tussen de regels door opvangen en dan doen alsof het een evidente wetmatigheid is.

Maargoed, er is veel op gereageerd. Blijkbaar had ik de vraag niet mogen stellen omdat vrouwen weer andere nadelige dingen hebben ofzo... ik zal erover ophouden.

Ik vind het geen vraag, je veronderstelt dat het zo is. Terwijl echt niet elke vrouw op elk moment de seks kan krijgen die ze wil. Je zou net zo goed kunnen stellen dat mannen altijd de seks kunnen krijgen die ze willen, want als er geen vrijwilligster te vinden is dan misschien wel een vrijwilliger of een betaalde hulp. Of misschien ligt er wel een dronken slachtoffer, kan hij daar over heen. Het is maar hoe je seks definieert. Je vraag lijkt er steeds weer op neer te komen dat je vindt dat vrouwen niet zelf mogen beslissen waar ze zin in hebben omdat dat niet eerlijk is voor mannen die dat ook niet kunnen. Maar als een man zin in jou heeft, is het dan eerlijk dat jij nee mag zeggen? Als een vrouw zin in jou heeft, en wil dat je haar een leuke nacht bezorgt, maar jij vindt die vrouw helemaal niet aantrekkelijk, doe je dan wat zij wil? Omdat het anders niet eerlijk is voor haar?

Je vraag gaat uit van de vooronderstelling dat elke vrouw op aarde perfect tevreden is met haar seksleven want ze kan altijd krijgen wat ze wil; maar alle mannen niet want die mogen lang niet altijd wanneer ze willen.

Ik denk dat die vooronderstelling nonsens is.

Misschien maakt de absolute waarheid ook niet zoveel uit en is het verhaal dat je jezelf vertelt het enige ware verhaal waarmee je verder kunt.

Dit is geen kwestie van absolute waarheid. Je zoekt regels in het leven die er niet per sé zijn. Het verhaal zelf is ondergeschikt, of je er verder mee kunt, hangt af van de plaats die je het geeft. 

Je gooit dit op geslacht, terwijl je ongelijkheid van personen omschrijft. Je ex ging vreemd. Niet iedereen gaat vreemd. Mannen gaan ook vreemd en vanuit hun oogpunt dienen zich daarvoor ook vrouwen aan. Je ex in dit geval. Voor jou dient zich blijkbaar niemand aan. Wat prima is, want niet vreemd willen gaan vind ik geen slechte eigenschap. De ervaring met je ex is er 1 met een persoon. Vreemdgaan is een uiting van oneerlijkheid en geen weerstand kunnen geven aan impulsen. 

Je concurrentie, als je het plat wilt zien, is er niet zozeer met vrouwen. Je concurrentie bestaat uit andere mannen. Maar die concurrentie is deel van het leven. Sommige mensen hebben meer geld dan jij. Sommige ook minder. Zijn gezonder. Ongezonder. Als je constant aan het vergelijken bent, zie je alleen maar ongelijkheid. Die is er ook, maar het helpt je niet om daar geobsedeerd mee te worden. En het helpt niet om regels af te dwingen van het leven. Dat win je niet.

Heeft je ex het beter? Misschien op sommige momenten. Maar het klinkt alsof ze eigenschappen heeft die vroeg of laat wel onheil op haar pad doen komen, dus daar zou ik niet te jaloers op zijn. Cherry-picking heeft geen zin.

Je zoekt naar 'rules of the game'. Hou het simpel. Na hoeveel jaren pais en vree kwam je  ex met haar verbeterpunten richting jou? Of viel er meteen al wat te sleutelen aan jou? 

Bij mij viel de belangrijkste rule of the game gelukkig al in mijn twintiger jaren. Ik had ooit een vriend, een lot uit de loterij, begreep ik door de reactie van studiegenoten en vriendinnen. Maar ik kon bij deze man geen rust vinden, ik ergerde mij aan bepaald gedrag en ik kon precies analyseren waar dat vandaan kwam, deed net een tentamen over neurose. Voor mij veel werk aan de winkel voordat ik gelukkig met deze man kon worden. Totdat die simpele rule doordrong, je kan iemand treffen (ook met een neurose, want die hebben we allemaal) die je wel helemaal kan accepteren. En sterker nog hij kan iemand vinden, die hem helemaal kan omarmen, wat ook gebeurd is. 

Dat is een chemie, waar je geen controle op hoeft uit te oefenen, dan kan je bij iemand voelen. Dat heb jij wellicht al gevonden, maar die lichtheid kan je misschien niet op waarde schatten omdat die jarenlange door je ex gevoede zelfkritiek heeft wortel geschoten. 

Het is geen prestatie (zeker niet als dit je vak is) om iemand zijn neurose of gekke gedrag aan te wijzen. Het is heel schadelijk en verwijtbaar gedrag als je dit als voorwaarde stelt voor acceptatie en liefde. Dan heb je toch wat levenslessen gemist. 
Het is geen prestatie om niet eerlijk te zijn naar jezelf en de ander en vreemd te gaan. 
Dat deze relaties niet eerder klappen, vanwege de kinderen, en de wonden nog dieper worden geslagen, is pijnlijk. Mijn advies kap die troon om waar je deze psychiater op hebt gezet, stop met wrokkig zijn, omdat je van jezelf een homeguy heb gemaakt, laat al dat (zelf) verwijt los en stap die wereld in...

Homeguy schreef op 29-01-2026 om 21:37:

[..]

Ja da's waar, had nog niet gereageerd. (Wil overigens niet zeggen dat ik niet lees en het meeneem in mijn antwoorden)

Dus (de omstandigheidsfactoren voor de vrouw meewegende: slechte ervaringen, shaming, risico etc.) gaat seksuele vrijheid vooral over je eigen seksualiteit in vrijheid en met respect kunnen beleven zeg jij? Heb ik dat goed?

Dat komt denk ik wel neer op hoe ik het voor mijn lange relatie beleefde en het nu gelukkig weer wat meer beleef in mijn nieuwe relatie maar er zit wel nog veel niet goed in mijn hoofd.

Ik denk dat ik veel te lang ben blijven hangen omdat ex (psychiater) steeds aangaf dat als ik xyz zou veranderen en niet bepaalde gekke eigenschappen van mijn ouders zou overnemen het dan allemaal hosanna zou zijn.

Dat wakkerde in mij een soort vechtlust aan in plaats van de eer aan mezelf te houden.

Een vechtlust gevoed door een diep gevoel niet goed genoeg te zijn en dat je dan harder je best moet doen, helemaal toen er kinderen kwamen.

Toen ik alle puzzels en problemen voor mijn ex had opgelost (zelfs mijn ouders 2 kraamvisites buiten de deur had gehouden -schaam-) ging ze er op een schoolkamp doodleuk vandoor met een andere vader.

Mijn vraag kwam -denk ik- voort uit bovengenoemd gevoel van niet goed genoeg zijn dat ik herken en dat door die relatie enorm is versterkt.

Ik vond het ook een vreemde gewaarwording in die relatie. Eerst op handen gedragen, toen kwamen de vragen om diensten en verdween de intimiteit (niet alleen seks). Haar verhaal van -als ik maar veranderde- begon langzaam ook mijn verhaal te worden en de ongelijke balans was een feit. En dat kwam samen met wrok. En in plaats van weg te gaan begon ik wrokkig te verbeteren.

Mijn vraag in dit topic was denk ik een test om te zien of de ongelijkheid die ik voel echt zo is of dat ik 'gek' ben. Inmiddels ben ik er wel achter dat het voornamelijk mijn onzekerheid is. Ik ben dankbaar voor het helpen verhelderen en hoop dat deze reactie recht doet aan de door jullie gespendeerde tijd en energie.

Homeguy, je bent enorm bezig met vragen over seksuele gelijkheid omdat je ex vreemd gegaan is.
Maar wat een focus op seks (en seksuele gelijkheid).

Volgens mij zit jouw probleem, dus jouw ontwikkelpunt en bevrijding op de vetgedrukte woorden. 

Je hebt je ex op een voetstuk geplaatst en geloofde haar herhaaldelijk kwetsende woorden dat je niet goed was zoals je was (en dat je familie ook niet goed was zoals ze zijn). Dat ben je gaan geloven. Misschien zat die onzekerheid er bij jou al in, misschien is het door herhaaldelijk uiten gegroeid. Maar dat is volgens mij jouw probleem.

Ik zou als ik jou was doorzien dat het vreemdgaan van je ex niet zo relevant is voor jou. Zie je ex voor wie zij is (iemand die jou structureel kritiek heeft gegeven) en zie jezelf voor wie je bent geworden, iemand die dat gelooft en dus nu denkt dat je niet oke bent zoals je bent. 

Zoals in een vorige post stond, je wilt dat je partner je accepteert zoals je bent. En als je zelf iets wilt veranderen is dat prima (en als dat lukt en je daardoor gelukkiger bent, helemaal goed), maar dat moet uit jezelf komen, niet omdat iemand je steeds de grond inboort.

Als je ermee aan de slag gaat en je zelfvertrouwen oke is, je jezelf accepteert zoals je bent, dan is dat hele vreemdgaan en de vraag over seksuele gelijkheid totaal niet meer van belang voor jou. Schat ik in. 

Heb je zelf door dat hier jouw echte probleem zit? 
En ben je van plan daaraan te werken?

Homeguy schreef op 31-01-2026 om 16:21:

@Ariannh @Labyrinth
Dank! Vind het inderdaad lastig om mezelf te accepteren in de versie die ik geworden ben. Van zorgeloze lang blonde student naar dikkige kale 40'er die vol bezig is met de tegenwind van het leven: scheiden, kinderstress, nieuwe baan zoeken etc. Ik heb schatten van kinderen en ik probeer mijn levensgeluk uit hen te halen maar als ze weer naar hun moeder zijn en ik in de spiegel kijk ben ik niet blij met wat ik zie. Hoop dat dit een fase is.

Maar je hebt een nieuwe relatie, betekend zij dan niks voor jou? Ondanks dat je een kale dikkige 40er bent kiest ze voor jou dus er zal allicht wat goeds zijn aan jou. Maar zet je deze relatie niet op het spel met dit gedrag?