Tips & tricks! Waar beginnen we?
Het is zover, mijn vrouw en ik gaan uit elkaar na 12 jaar samen zijn getrouwd en een dochter van 1,5 jaar.
We zitten dus aan het begin van het procesen gaan tot nu toe zonder ruzie uit elkaar.
Doel is ook om dit vast te houden.
Samen een mediator ingeschakeld om het proces te begeleiden. Wel kregen we al mee om voor werk te gaan verrichten.
Dit gaan we doen en hebben al wel wat uitgesproken aan elkaar: co-ouderschap 3-4-4-3 regeling zeg maar om het eerlijk te verdelen.
We willen dat een van ons in de huidige woning blijft voor de stabiliteit van onze dochter.
Alleen wat ik lastig vind als vader, waar moet ik allemaal nog meer aan denken?
Er komt zoveel op mij af, dat ik het overzicht niet heb!
Daarom vraag ik jullie hulp, om mij tips te geven waar ik aan moet denken.
het financiële plaatje is dat mijn (ex)vrouw kostwinner is. Dus dan ook de vraag wat handig is waar we onze dochter inschrijven & eventuele gevolgen.
tuurlijk zal een Mediator dit ook begeleiden maar hoe verder ik vooraf kan bedenken hoe sterker ik sta & het proces goed kan laten verlopen.
Jordib schreef op 15-07-2026 om 14:49:
[..]
Precies het laatste wat je zegt. Zaken vastleggen ook voor later. Heb al een aardige lijst kunnen opstellen met wensen. Dit is hoe ik er naar kijk en hoop dat een mediator de juiste begeleiding geeft om ervoor te zorgen dat de juiste afspraken gevolgd kunnen worden. Dit zowel financieel gezien als omgang.
Luister naar je gevoel bij de mediator.
Je wilt een onafhankelijke, maar dat zijn ze niet altijd, helaas, is mijn ervaring. Dan zou ik ook stoppen.
Zoek op internet naar een stappenplan waar alles in staat. Sommige dingen bedenk je niet: Toeslagen, toestemming bij reizen naar buitenland etc.
Goed om nu alles goed af te spreken. Ga niet te snel met alles want daar is het te belangrijk voor. Goeie band als co ouders kan op veel manieren. Zou het ook vooral zakelijk houden bij alle afspraken, dan heb je minder kans op gedoe.
Je hebt het over co ouderschap. Kies daar bewust voor want het kan ook anders. En, als je dat kiest, spreek dan evaluatiemomenten af. Co ouderschap moet bij de situatie passen qua wonen, werk etc. Heb je familie en vrienden in de buurt wonen?
Jordib schreef op 15-07-2026 om 14:49:
[..]
Precies het laatste wat je zegt. Zaken vastleggen ook voor later. Heb al een aardige lijst kunnen opstellen met wensen. Dit is hoe ik er naar kijk en hoop dat een mediator de juiste begeleiding geeft om ervoor te zorgen dat de juiste afspraken gevolgd kunnen worden. Dit zowel financieel gezien als omgang.
Staar je niet blind op afspraken. Financiële verplichtingen zijn na te leven. Maar voor alle andere afspraken ben je afhankelijk van elkaar. Je kunt van alles vastleggen. Maar er zijn geen instanties die je helpen als je partner echt wat anders doet. Je moet dan continu rechtszaken beginnen die enorm kostbaar zijn en heel veel tijd en energie kosten. En je moet openstaan voor allerlei hulpverleningstrajecten. Omgang is niet afdwingbaar. Als je partner opeens je kind niet meer wil opvangen kan jij niets. Behalve (uiteindelijk) Financiële compensatie vragen. Maar niemand kan hem bijvoorbeeld dwingen het kind op te vangen, dagelijks te laten douchen of gezond te laten eten (ik noem maar wat).
Het enige dat jij kunt is proberen de verstandhouding goed te laten gaan. En elkaar zaken te gunnen. Maar ook te beseffen dat jullie beiden je eigen opvoeding gaan vormgeven. En dat de ander dat zelf mag doen. Ongeacht wat jij hiervan denkt. Laat dat stukje dus los.
Natuurlijk zet je afspraken in het plan. Maar stel je niet teveel voor van de consequenties als jullie er onderling niet uitkomen.
En vraag mensen in je omgeving om hulp met ervaring en eigen plannen. En zorg dat alle losse eindjes zijn afgewerkt. Dat is ook van toepassing op alimentatie. Bij voorkeur heb je co ouderschap waardoor beiden kosten hebben en alimentatie niet nodig is. Of laat alimentatie in een keer uitbetalen of verrekenen met bijvoorbeeld de afkoop van een huis of bepaalde schulden. Maandelijks geld is een bron van ellende en zorgt voor afhankelijkheid en invloed op elkaars leven. Denk ook aan nieuwe leefsituaties in de toekomst (nieuwe partners en misschien wel kinderen of stiefkinderen etc).
Helemaal helder dat afspraken maken handig is, maar als het niet nageleefd word je dan met rechtzaken te maken krijgt. Dit is geen goede basis dus de afspraken moeten algemeen zijn vind ik ook. En het is zeker belangrijk om de ander los te laten en de gang te laten gaan, haar leven niet die van mij.
Hopelijk kan de mediator daarin een goede basis leggen waar ik wel vanuit ga en ook met financiele verplichtingen ondersteunen. Ik wil voorkomen dat door die verplichtingen er onenigheid ontstaat dus een gulden middenweg te zoeken vind ik belangrijk. Ik wil niet het onderste uit de kan halen zo sta ik er in ieder geval in op dit moment.
In mijn familie komt geen scheiding voor dus dat is op zich heel positief alleen dan moet ik buiten familie om adviezen vragen en die heb ik gevraagd en mijn ervaring is al gauw dat ze zeggen; je heb hier recht op financieel en je moet dit regelen in jou voordeel....
Goed punt Witold om evaluatie punten te hebben over het co-ouderschap. Dit is ook zeker belangrijk omdat mijn ex in de onregelmatige diensten werkt maar we wel een soort vast schema wensen.
Jordib schreef op 17-07-2026 om 13:27:
Helemaal helder dat afspraken maken handig is, maar als het niet nageleefd word je dan met rechtzaken te maken krijgt. Dit is geen goede basis dus de afspraken moeten algemeen zijn vind ik ook. En het is zeker belangrijk om de ander los te laten en de gang te laten gaan, haar leven niet die van mij.
Hopelijk kan de mediator daarin een goede basis leggen waar ik wel vanuit ga en ook met financiele verplichtingen ondersteunen. Ik wil voorkomen dat door die verplichtingen er onenigheid ontstaat dus een gulden middenweg te zoeken vind ik belangrijk. Ik wil niet het onderste uit de kan halen zo sta ik er in ieder geval in op dit moment.
In mijn familie komt geen scheiding voor dus dat is op zich heel positief alleen dan moet ik buiten familie om adviezen vragen en die heb ik gevraagd en mijn ervaring is al gauw dat ze zeggen; je heb hier recht op financieel en je moet dit regelen in jou voordeel....
Goed punt Witold om evaluatie punten te hebben over het co-ouderschap. Dit is ook zeker belangrijk omdat mijn ex in de onregelmatige diensten werkt maar we wel een soort vast schema wensen.
Je benadert het praktisch maar hoe zit het met het emotionele gedeelte van jullie als volwassenen?
Heeft de mediator het emotionele gedeelte ook op de planning staan?
Jullie gaan als partners wel uit elkaar maar niet als ouders. Dus jouw opmerking " haar leven niet die van mij" gaat niet op voor jullie kindje. En ook niet voor jou want alles wat er in jullie aparte leven gebeurt heeft effect op jullie kindje. Hoe jullie emotioneel tegenover elkaar staan bepaald veel na een scheiding.
Je kan afspraken wel algemeen willen houden maar voor de stabiliteit/structuur voor jullie jonge kindje zijn juist duidelijke heldere afspraken tussen jullie als ouders essentieel.
Denk jij dat jullie wel goed als ouders kunnen gaan samenwerken?
Je kan onenigheid niet voorkomen. Praat daar samen over, hoe jullie als gescheiden ouders daarmee om zouden willen gaan.
Misschien heb ik eroverheen gelezen of verkeerd begrepen dus check: je ex is kostwinner schrijf je, bedoel je daarmee dat ze meer verdient dan jij of dat jij geen inkomsten hebt en zij alles wat er in jullie gezin binnenkomt verdient? Bij ons maar ook bij mensen om ons heen is het heel belangrijk gebleken voor een goed na-huwelijk om financieel beiden op eigen benen te kunnen staan. Financiële afhankelijkheid (hoe goed je het ook probeert te regelen) geeft altijd (nog) meer gedonder. Al zou het maar zijn omdat veel mensen vinden: wie betaalt bepaalt…
Dus mijn eerste prioriteit zou zijn: regel je eigen inkomen, zo volwaardig mogelijk (indien mogelijk) en leef zelf naar wat je kunt binnenbrengen zodat je zo min mogelijk naar je ex hoeft te kijken op dat vlak. Geld is niet slechts geld, het gaat over wat je wat waard vind, wat je prioriteiten zijn en hoe je keuzes maakt, verslik je daar niet in
Ten tweede zou ik zeggen: investeer in het behouden van een gezonde communicatie. Als er een twistpunt opduikt, vraag jezelf af of dit over 10jaar nog steeds een twistpunt zou zijn en je het er voor over zou hebben gehad om de goede communicatie op t spel te zetten. En dan bedoel ik bijvoorbeeld dat ik een ouder ken die zwart op wit wilde afspreken dat bij sportwedstrijden (etc) de bio ouders naast elkaar zitten en eventuele stiefouders er niet bij mogen zijn, dat werd een enorm Ding en persoonlijk vraag ik me af of de sop de kool waard was
Heel goed punt. Zorg dat beide partijen financieel onafhankelijk zijn. Geen partneralimentatie. En bij voorkeur ook niet voor kinderen dmv co ouderschap. Geld geeft zeggenschap maar ook afhankelijkheid en controle. Je kunt enorm gezeur krijgen als een van beiden een andere situatie krijgt (en dat gaat gebeuren). Denk aan nieuwe partners, samenwonen, stiefkinderen of halfbroers of zussen. Of andere financiën vanwege ziekte of werkeloosheid. Als je daarin afhankelijk bent van een ex kom je nooit los van elkaar. Ik ken stellen die samenwonen verborgen houden, of die juist jaren wachten. Of tegen elkaar procederen vanwege een nieuw kind in het gezin en draagkrachtberekeningen.
En laat ieder zijn eigen opvoeding doen. Jij hebt er niets meer over te zeggen. En kunt niet alles vastleggen. Alleen de basis. Het niet nakomen van afspraken (zoals zaken over nieuwe partners) heeft geen enkele consequenties.
Ter info. Mijn ex verdient meer als ik, en daarom noemde ik haar als kostwinner. Zelf ook een full-time job dus dat zit goed.
De mediator is ingeschakeld maar door vakantie nog niet op bezoek geweest.
Absoluut dat wie betaald bepaald, daarom vind ik het ook zo belangrijk om het co-ouderschap met de daarbij komende kosten ook zo eerlijk mogelijk te verdelen.
En tuurlijk besef ik heel goed dat de keuze die ik of zij maken er gevolgen zijn voor die kleine.
Maar dit gaat nu wat meer richting de algemene op/aanmerkingen. Het topic was gestart om zaken waar je niet snel aan denkt om te noteren in het ouderschapplan niet te vergeten. Gelukkig al wel goede tips ontvangen maar hoe meer hoe beter.
Izza schreef op 20-07-2026 om 00:20:
Heel goed punt. Zorg dat beide partijen financieel onafhankelijk zijn. Geen partneralimentatie. En bij voorkeur ook niet voor kinderen dmv co ouderschap. Geld geeft zeggenschap maar ook afhankelijkheid en controle. Je kunt enorm gezeur krijgen als een van beiden een andere situatie krijgt (en dat gaat gebeuren). Denk aan nieuwe partners, samenwonen, stiefkinderen of halfbroers of zussen. Of andere financiën vanwege ziekte of werkeloosheid. Als je daarin afhankelijk bent van een ex kom je nooit los van elkaar. Ik ken stellen die samenwonen verborgen houden, of die juist jaren wachten. Of tegen elkaar procederen vanwege een nieuw kind in het gezin en draagkrachtberekeningen.
En laat ieder zijn eigen opvoeding doen. Jij hebt er niets meer over te zeggen. En kunt niet alles vastleggen. Alleen de basis. Het niet nakomen van afspraken (zoals zaken over nieuwe partners) heeft geen enkele consequenties.
Ik vind dat je wel gewoon afspraken kunt maken over nieuwe partners hoor! Met die sportwedstrijden is miss wat overdreven maar zou zeker wel afspraken maken over bijv oudergesprekkem op school, en medische zaken
Nick90 schreef op 20-07-2026 om 08:21:
[..]
Ik vind dat je wel gewoon afspraken kunt maken over nieuwe partners hoor! Met die sportwedstrijden is miss wat overdreven maar zou zeker wel afspraken maken over bijv oudergesprekkem op school, en medische zaken
Natuurlijk kan je afspraken maken. Punt is dat je wel kunt zeggen: nieuwe partners pas na x maanden introduceren. Maar als iemand dat niet doet is er geen consequentie. Of nog erger maandelijks met een nieuwe vlam aankomt dan kan je weinig. Dus prima zaken om erin te zetten maar het is niet bindend en een goede samenwerking is het belangrijkste. Bij medische zaken is het wettelijk vastgelegd dat beide ouders met gezag toestemming moeten geven. En bij schoolinfo is er ook recht op informatie vanuit school naar beide ouders met gezag.
To een tip is de podcast Roels Sofasessies. Over scheiden en het leven daarna. Mensen die terugkijken op hun scheiding, verwerking, nieuwe liefdes en veel over co ouderschap.
linn19 schreef op 17-07-2026 om 23:43:
[..]
Je benadert het praktisch maar hoe zit het met het emotionele gedeelte van jullie als volwassenen?
Heeft de mediator het emotionele gedeelte ook op de planning staan?
Jullie gaan als partners wel uit elkaar maar niet als ouders. Dus jouw opmerking " haar leven niet die van mij" gaat niet op voor jullie kindje. En ook niet voor jou want alles wat er in jullie aparte leven gebeurt heeft effect op jullie kindje. Hoe jullie emotioneel tegenover elkaar staan bepaald veel na een scheiding.
Je kan afspraken wel algemeen willen houden maar voor de stabiliteit/structuur voor jullie jonge kindje zijn juist duidelijke heldere afspraken tussen jullie als ouders essentieel.
Denk jij dat jullie wel goed als ouders kunnen gaan samenwerken?
Je kan onenigheid niet voorkomen. Praat daar samen over, hoe jullie als gescheiden ouders daarmee om zouden willen gaan.
Niet doen! Als er al snel een nieuwe partner in het vizier komt, en daar lijkt het wel op, dan moet je juist zorgen dat je voldoende afstand kunt houden, zodat je niet in een driehoek terecht komt.
Wat emoties betreft: je schrijft dat zij sneller gaat dan jij. Het is wel belangrijk dat jullie nu, in dit proces, elkaars tempo respecteren. Vraag dus aan haar om jouw tempo te respecteren. Dat wil niet zeggen dat je het hele proces moet gaan frustreren, maar als het je even teveel wordt, het overzicht kwijt bent of als je het er even moeilijk mee hebt, dat je dan even een pas op de plaats mag maken.
Mijn zoon heeft het hele proces net achter de rug. Langzamer dan hij wilde, maar bij elke stap had hij goed in de gaten hoe ver zij was. Dat bepaalde het tempo. Dat betekent dat ze nu ook op een goede manier uit elkaar gaan. Morgen betrekt hij zijn nieuwe woning. Zij heeft hem uitgekocht.
Ik ben altijd een duidelijke voorstander van een goede advocaat/mediator (VFAS) op basis van mijn eigen ervaringen. Maar mijn zoon had een notaris/mediator (niet getrouwd, samenlevingscontract, dus andere startsituatie). Die heeft het proces ook goed begeleid. Wel ruimte gegeven aan emoties, maar het proces zelf ging over de zakelijke afspraken.
Een goed uitgangspunt is al dat jij, zo lijkt het, hebt geaccepteerd dat er een scheiding komt. Dat is eigenlijk de allerbelangrijkste stap.
Wat betreft het kind: er zitten veel financiële voordelen aan het woonadres van het kind, zoals kinderbijslag, kindgebonden budget en vrij te laten ruimte voor de belastingdienst. Op basis van ieders salaris kun je uitrekenen wat het voordeligste zou zijn. Het zou kunnen dat jij bijvoorbeeld meer KGB zou krijgen en de moeder meer belastingvoordeel. Uiteindelijk komt het geld toch ten goede aan het kind, want ik neem aan dat jullie daar ook iets over afspreken in de vorm van een kindrekening of zoiets.
Het is goed om na te denken of je een kindrekening wil of een andere wijze van betalen/zorgen. Bedenk ook hier: stel dat er een nieuwe partner komt dan kan dat weer gevolgen hebben voor wat jullie nu bedenken.
Wat betreft alimentatie: er is een standaardwijze van berekenen, de tremanormen.
https://portal.ina-pfr.nl/trema/ Ik vind dat er inmiddels wel wat kritische kanttekeningen bij te plaatsen zijn. Het uitgangspunt van de berekeningen is bijvoorbeeld het gezinsinkomen, en dat de kinderen niet achteruit mogen gaan; een onhoudbaar punt als je twee huishoudens moet voorzien. Ook het uitgangspunt dat de bedragen moeten veranderen als het inkomen later stijgt: als het om PA gaat kan dat alleen maar strijd opleveren. Het lijkt er ook sterk op dat de berekeningen niet uitgaan van een gelijke verdeling van zorg, zoals de meeste mensen inmiddels toch wel graag willen. Maar in het rapport vind je in elk geval overwegingen en een basis van waaruit berekeningen worden gemaakt.
Eigenlijk zou de financiële afwikkeling van een huwelijk twee gescheiden momenten moeten zijn in de berekening:
1) het afwikkelen van de ontstane situatie, waarbij dus twee inkomens samen kwamen;
2) het starten van de nieuwe situatie waarbij twee verschillende mensen twee verschillende huishoudens moeten draaien.
Dat betekent bij gedeeld ouderschap dat ieder telt als alleenstaande ouder. Volgens Nibud geeft een alleenstaande ouder 23% van zijn/haar inkomen uit aan een kind. Als je ouderschap deelt zou dat dan voor ieder 50% daarvan zijn, omdat je tijd en kosten deelt.
Fictief voorbeeld zou dan als volgt kunnen worden:
partner 1, inkomsten 2000; lasten: bijstandsvoet 1348, huurwoning 350, kosten kind (1/2x23% van 2000) 230, totale lasten 1928. Vrij:72
Partner 2, inkomsten 3600; lasten: bijstandsvoet 1348, koopwoning netto 945, kosten kind 1/2 x 23% van 3600 414. Vrij: 2707. Vrij: 993.
Verschil tussen partner 1 en 2: 921. Dat zou dan gedeeld moeten worden als PA, dus partner 2 betaalt aan partner 1 460,50 voor een periode van 5 jaar. In die tijd kan partner 1 inkomen wellicht verbeteren. Beiden kunnen het geld gebruiken voor het kind: eten, drinken, dak, kleding naar eigen inzichten. KB en eventuele KGB kan dan in een gemeenschappelijke pot voor uitgaven als sport etc.
Of je je met PA emotioneel afhankelijk voelt ligt toch aan jezelf. Ik beschouw het als de afwikkeling van een situatie waarin je een bepaald welvaartsniveau bent gewend naar je eigen vermogens. Zoiets als ZW als je ziek bent of WW als je werkloos wordt: de bedoeling is dat je het uiteindelijk zelf redt.